บรรยากาศยามนี้ตลบอบอวลไปด้วยความผ่อนคลาย แสงแดดอ่อนจางส่องทะลุหน้าต่างเข้ามายังห้องพักห้องฮ่าวเทียน ชิงเสวียนอยู่ในอ้อมอกมันเช่นนี้นานกว่าครึ่งชั่วยามแล้ว
“ ไม่คิดว่าข้าจากไปปีเดียวทำให้ท่านต้องเป็ห่วงปานนี้ ข้าผิดต่อพี่หญิงจริงๆ.... ” ชิงเสวียนผละออกจากฮ่าวเทียนจึงกล่าวตอบ
“ ฮ่าวน้อย พี่ไม่เคยโกรธเคืองอันใดเ้า อย่าได้คิดมากไป เ้ากำลังจะทะลวงไปสู่ปราณก่อตั้งแล้ว ? ” ฮ่าวเทียนพ่นลมหายใจคราหนึ่งก่อนกล่าว
“ พี่หญิง ข้ายังคงเข้าร่วมงานประลองต่อไป ท่านอาจารย์คิดบังคับทะลวงด่านลมปราณให้ข้าจริง ” ชิงเสวียนได้ยินดังนั้นถึงกับคิ้วขมวด
“ ฮ่าวน้อย เ้ายิ่งใหญ่มากแล้วในงานประลองรอบก่อนหน้า เ้าทำในสิ่งที่ไม่มีมีใครทำได้ ไม่นับถึงเ้ากำราบทายาทเทพสังหารลงไป หากนี่เป็การประลองชิงอันดับ เ้าคงอยู่ในทำเนียบเทพยุทธ์ของสำนักแล้ว เ้ายังจะเอาอะไรอีก ? ” ฮ่าวเทียนไม่อาจปิดบังนางต่อไป
“ พี่หญิง ชีวิตนี้ข้ามีแค่สามคนที่ยังเชื่อใจได้ พี่หญิงเป็คนสำคัญของข้า ข้าจะไม่ปิดบัง... คืนนี้อาจารย์จะมอบโลหิตธาตุแสง์แก่ข้า เมื่อพร้อมด้วยคุณสมบัติ เข้าสู่ปราณก่อตั้ง ท่านอาจารย์และเ้าตำหนัก มุ่งหวังให้ข้าเข้าร่วมประลองชุมนุมเทพยุทธ์ทั่วทวีปที่กำลังมาถึง ในฐานะตัวแทนราชวงศ์ ”
ชิงเสวียนไม่แปลกใจอันใดคล้ายว่าคาดเดาไว้ก่อนแล้ว
“ ด้วยพร์ของเ้า ปีนป่าย์นับว่าเป็เื่ไม่เกินตัว เพียงแต่ หากพรุ่งนี้เ้าลงประลอง ไม่แน่ต้องพบเจอกับพี่ อีกทั้ง ลำดับเทพยุทธ์อีก 149 คน อย่างต่ำ 6 คนที่เ้าต้องชนะผ่าน ถึงจะมีสิทธิ์เข้ารอบสุดท้ายชิงตำแหน่งตัวแทนราชวงศ์ นี่.... ” ฮ่าวเทียนกุมมือของนางไว้แน่น
“ พี่หญิงไม่ต้องห่วงไป ท่านอาจารย์คิดทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผล ทั้งวางแผนไว้ เช่นนี้ก็เพื่อตัวข้าเอง ยิ่งเมื่อได้รู้ฐานะของท่าน ข้าไม่อาจนิ่งเฉย หากข้าได้เป็ตัวแทนราชวงศ์เข้าร่วมงานประลองระดับทวีป ชื่อเสียงขจรไกล มีหรือจะไม่คู่ควรกับท่าน ?” ชิงเสวียนได้ยินคำว่าคู่ควรก็เกิดเขินอายขึ้นมา ฐานะนางในสำนักนับว่าสูงส่ง แม้ไม่มีใครทราบถึงความสัมพันธ์กับเ้าตำหนักเทพยุทธ์ ทว่าเพียงแค่พลังฝีมือ อายุ ความงดงาม ก็ไม่นับว่าเป็สองรองใครในที่แห่งนี้แล้ว มีเหล่าลูกท่านหลานเธอมากมายเพียงใดเข้าหานาง นางกลับไม่เคยชายตามองแม้แต่น้อย ฮ่าวเทียนยิ่งคิดยิ่งสงสัยว่าสิ่งใดในตัวมันที่ดึงดูดนางเข้าหาปานนี้
ชิงเสวียนเงียบงันครู่ใหญ่ก่อนกล่าว
“ เช่นนั้น พี่จะไม่ขัดความตั้งใจเ้า แม้การประลองมีกฏห้ามลงมือถึงตาย แต่หลายคราถึงแก่ชีวิตด้วยความดื้อรั้น ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้น เ้าต้องรับปากพี่ หากต้องยอมแพ้ก็จงยอมแพ้ ไม่อาจเอาชีวิตไปทิ้งอีก ” ฮ่าวเทียนมองตานางแต่ไม่ตอบรับปาก พลันกล่าว
“ พี่หญิง...ท่านรู้นี่ข้าเป็คนเช่นไร ให้ข้ารับปากเช่นนั้นสู้ข้าไม่ลงประลองยังดีกว่า ฮ่ะๆๆ ” เ้า! ชิงเสวียนหน้าตาบูดบึ้งก่อนกล่าว
“ พี่ไม่คุยกับเ้าแล้ว ! ” ก่อนนางจากไป นางมอบปิ่นหยกไว้ในมือฮ่าวเทียนชิ้นหนึ่งโดยไม่กล่าวคำใดต่อ จากนั้นจึงปิดประตูหายไป.... ยามนี้่เวลาแสนสุขผ่านพ้น ฮ่าวเทียนหลังพักผ่อนจนพอใจแล้วจึงไปพบเทียนอวิ๋น
“ ฮ่าวเทียน เ้ามาแล้ว เตรียมตัวให้ดี อีกชั่วยามต่อจากนี้ เ้าต้องแบกรับทัณฑ์ทรมานไร้สิ้นสุด ” เห็นสีหน้าจริงจังของเทียนอวิ๋นยามนี้ ฮ่าวเทียนขนลุกวูบวาบ ไม่อาจสงบใจได้ ก่อนนั่งลงตรงข้ามเทียนอวิ๋น
“ ยกระดับสภาพจิตถึงขีดสุด ลดทอนเื่ราวในหัว ปล่อยจิตให้ว่าง ข้าจะกระตุ้นพลังปราณของเ้า ”
ฮ่าวเทียนทำตามที่อาจารย์สั่งไม่บิดพลิ้ว จุดชีพจรทั่วร่างเด็กหนุ่มถูกปราณแสง์ของเทียนอวิ๋นทะลวงผ่าน สร้างความเ็ปสุดจะทนให้กับตน เสียงกัดฟันอืออาในลำคอของมันทำเอาเทียนอวิ๋นเ็ปแทน ทว่าการบังคับทะลวงด่านยังคงดำเนินต่อไป ปราณชั้นจอมราชันย์ของเทียนอวิ๋นแทรกผ่านทุกจุดชีพจรของมัน ผ่านไปที่ใดก็ทิ้งร่องรอยไว้ ก่อนชีพจรเ่าั้ค่อยๆดูดกลืนปราณแสง์ทีละน้อย ผสานกับโอสถเทพสามชนิดที่เทียนอวิ๋นตระเตรียม ดวงจิตของฮ่าวเทียนยามนี้ ปรากฏรูปลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตหนึ่งค่อยๆก่อรูปร่างขึ้น เมื่อเข้าสู่ปราณก่อตั้ง ดวงจิตจะแปรเปลี่ยนก่อเกิดรูปลักษณ์ของจิตขึ้น เทียนอวิ๋นยามนี้ตั้งตารอว่าจิตของฮ่าวเทียนจะแปรรูปลักษณ์เป็รูปแบบใด แน่นอนว่าต้องเป็หนึ่งในบรรพชนเทวะแห่งแสง อาจเป็ัประกายแสงหรือกิเลนทองคำเช่นมัน... พลันมองเห็นร่างัค่อยๆก่อตัว เทียนอวิ๋นยามนี้นับว่ามีความสุขนัก รูปลักษณ์จิตนี้ในอนาคตจะส่งผลให้ศิษย์ของมันก้าวสู่ระดับจักรพรรดิเป็อย่างต่ำแน่ ทว่ากลับไม่สิ้นสุดแค่นั้น...ยามัประกายแสงกำลังเคลื่อนไหวสาดส่อง กลับถูกฉีกกระชากออกด้วยอุ้งมือสีแดงสดจนเกือบจะดำสนิท ส่งกลิ่นอายสยดสยองออกมามากขึ้นเรื่อยๆ เทียนอวิ๋นถึงกับผงะไป ก่างม่านปราการป้องกันที่พักแทบไม่ทัน ภาพที่เห็นในจิตฮ่าวเทียนยามนี้คือมิติสีขาวสว่างในจิตถูกอุ้งมือหนึ่งบดขยี้เป็รอยโหว่ ก่อนค่อยๆออกมาจากรอยแตกนั้น ผมดำขลิบเป็เงายาว รูปร่างสูงส่งกำยำ ผิวกายเป็สีแดงสลับดำ ดวงตามืดมนด้วยสีดำที่ไม่อาจมืดมนไปกว่านี้ ฉีกยิ้มกว้างก่อนจะยืนหยัดคำรามก้องจนโลกแห่งจิตของเทียนอวิ๋นสั่นคลอน ัประกายแสงเองคล้ายได้รับาเ็นัก บินวนไปมาไม่ยอมสยบแก่ร่างปีศาจดำสนิทนี้ ภาพที่เทียนอวิ๋นกำลังมอง นับว่าเกินคำว่าตื่นตะลึง ....ในตัวเด็กคนนี้มีความลับมากมายเกินไป เทียนอวิ๋นไม่ทราบจะรับมือกับเหตุการณ์นี้เช่นไร มันรีบออกมาจากดวงจิตของเด็กหนุ่ม ก่อนจะปลุกฮ่าวเทียนขึ้น
“ ท่านอาจารย์ ข้าเ็ปแทบตาย นี่สำเร็จแล้วใช่รึไม่ ? ” เทียนอวิ๋นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนกล่าวต่อ
“ ฮ่าวเทียน ร่าง...ร่างของเ้า! ” ฮ่าวเทียนที่กำลังรอคำตอบ มองดูแขนขาของตน ปรากฏลวดลายสีแดงสดพาดไปมา ดูไปสวยงามนัก แต่กลับไม่ใช่สิ่งปกติที่มุนุษย์ทั่วไปจะมีได้ ปราณทมิฬแผ่ซ่านจนรัศมีสีทองของเทียนอวิ๋นไม่อาจต่อต้าน ฮ่าวเทียนหน้าซีดเผือก ปกติแล้วมันควบคุมพลังนี้ได้ดั่งใจเนื่องด้วยความเบาบางของปราณทมิฬในกาย ทว่ายามนี้กับล้นออกจากจิตมันไม่หยุดหย่อน บรรยากาศรอบห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอายสยดสยอง เทียนอวิ๋นเดาออกทันที
“ พลังมารในตัวเ้า ปราณทมิฬยามนี้ตื่นขึ้นจากการบรรลุระดับก่อตั้ง เ้า รู้สึกผิดปกติรึไม่ ? ” ฮ่าวเทียนเปลี่ยนจากตกตะลึงเป็สงบใจก่อนลองโคจรปราณ
“ ท่านอาจารย์ ข้าควบคุมมันได้ ควบคุมได้อย่างอิสระ! ” มองดูเด็กหนุ่มโคจรปราณไปมาอย่างอิสระทำเอาเทียนอวิ๋นครุ่นคิด ก่อนกล่าว
“ ดูท่าพลังแสงของข้าจะถูกสะกดข่มด้วยไอปีศาจบนร่างเ้า ฮ่าวเทียนเตรียมตัว! ”
เทียนอวิ๋นรีดเค้นพลังสุดใจ กลั่นปราณทั้งมวลบนร่างออกมาเป็เืสีแดงสดหนึ่งหยด ส่องประกายวิบวับ ก่อนจะลอยตรงเข้าสู่กลางหน้าผากของฮ่าวเทียน เด็กหนุ่มกำลังปล่อยให้จิตดูดซับโลหิตธาตุแสง์โดยไม่ต่อต้าน เทียนอวิ๋นยามนี้อ่อนแรงนัก มันกำลังจ้องมองรอดูผลที่ตามมา กลับสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ อุ้งมือสีแดงสดที่มันเห็นในดวงจิตฮ่าวเทียน ทะลวงออกมาจากเงาร่างของเด็กหนุ่ม กระชากจิตมันเข้าสู่ภายในร่างเด็กหนุ่มอีกครั้งโดยไม่อาจต่อต้าน เทียนอวิ๋นเร่งสงบใจพลันกล่าว
“ เ้าปีศาจ! กล้าดียังไงกระชากิญญาคนนั้นคนนี้ วิถีมารที่เ้าแสดงออกจะต้องถูก์ลงทัณฑ์! ” ดวงจิตสีแดงไม่กล่าวอันใดก่อนจะแสดงตัวออก ร่างนี้ทำให้เทียนอวิ๋นตกตะลึงจนปากซีด ด้วยว่าหน้าตาของมันเหมือนฮ่าวเทียนราวกับฝาแฝด ทว่าดูโตกว่านัก
“ ขออภัยท่านที่ต้องเสียมารยาท ข้าขอบคุณท่านที่ดูแลอุ้มชูฮ่าวเทียนอย่างดีตลอดมา ” เทียนอวิ๋นกำมือแน่นไม่เชื่อสายตาก่อนกล่าว
“ เ้าเป็ใครกันแน่ ดวงจิตมีหนึ่งไม่อาจมีสอง! ” ร่างนั้นกล่าวตอบ
“ เข้าคือฮ่าวเทียน ข้าคือผนึกบนร่างเขา ตัวแทนของเทพมารในร่างเด็กคนนี้ ”
เทียนอวิ๋นได้ฟังดังนั้นจึงเริ่มประติดประต่อเื่ราวในใจก่อนกล่าว
“ เช่นนั้นเ้ามีประสงค์ใด ? ” ร่างเงากล่าวตอบ
“ อีก 1 ปี เด็กคนนี้จะฟื้นคืนความทรงจำและปราณทมิฬทั้งมวลด้วยผนึกนี้คลายออก กลับสู่วิถีควรจะเป็ ทั้งที่ควรเป็เช่นนั้น ท่านกลับนำเอาสายเืธาตุแสงบริสุทธิ์ที่เท่าเทียมกับปราณทมิฬนี้ให้แก่เขา คล้ายว่าโชคชะตาเล่นตลกนัก... ” เทียนอวิ๋นไม่เกรงกลัวอันใดกล่าวต่อ
“ หึ ข้ารู้เื่ปราณทมิฬนี้อยู่ก่อนแล้ว ไม่ว่ามันจะมีอดีตอันใด ข้าเชื่อว่าศิษย์ข้าจะเป็ผู้สืบทอดแห่งแสงได้ จิตใจมุ่งมั่นคุณธรรมสูงส่งของมัน ความผูกพันธ์ของมันต่อโลกนี้ ไม่อาจตัดขาดได้ด้วยปราณทมิฬชั้นต่ำนั่น! ” ร่างชายหนุ่มสีแดงสดกล่าวตอบ
“ ท่านว่าเช่นนั้นก็ตามใจท่าน ผลลัพธ์เช่นไรจะได้เห็นกันอีกไม่นาน เพียงเวลานี้ สองธาตุตรงข้ามอยู่ในร่างเดียว ย่อมต่อต้านทำลายกัน ยิ่งต่อจากนี้ไอมารบนร่างมันไม่อาจปกปิดอีก ท่านจะปกป้องมันต่อไปอย่างไร ข้าจะคอยดู ”
เทียนอวิ๋นลืมตาตื่นขึ้น มองดูร่างฮ่าวเทียนมีสองปราณธาตุสลับสับสนหมุนวน
“ ์กลั่นแกล้งนัก ให้ข้าต้องมาเจอเื่แบบนี้ ที่แท้มีประสงค์ใดแน่... ” หลังเื่ราวทั้งหมดจบลง เทียนอวิ๋นไม่ได้บอกกล่าวเื่ที่มันพบเจอภายในจิตเด็กหนุ่ม ทว่ากลับสั่งสอนคุมปราณและการเปิดใช้สายเืบริสุทธิ์นี้ทั้งคืนไม่จบสิ้นแก่เด็กหนุ่มจนเกือบเช้า เทียนอวิ๋นวางมือบนไหล่ของเด็กหนุ่มก่อนกล่าว
“ ฮ่าวเทียน อาจารย์เชื่อว่า สิ่งใดจะเปลี่ยนไปก็ตาม ใจเ้าจะตั้งมั่นอยู่ในวิถีเที่ยงธรรม ดั่งที่เ้าเป็ตลอดมา รักมั่นในสิ่งถูกต้อง... เหลือเวลาไม่กี่ชั่วยามก่อนการประลองเริ่ม พักผ่อนเสีย ธิดาตัวน้อยของท่านแม่ทัพคงวิ่งแจ้นมาปลุกเ้าตามเคย... ” เด็กหนุ่มงุนงงกับคำของเทียนอวิ๋นนัก แต่ด้วยความเหน็ดเหนื่อยฮ่าวเทียนไม่ทันคิดสิ่งใด ฟุบหลับลงอย่างรวดเร็ว
จบตอน
348
