แน่นอนว่าผู้ดูแลรู้จักของล้ำค่าเช่นนี้แต่ก็ยังกล่าว “ที่นี่ไม่รับซื้อของเถื่อน”
เมิ่งอู่กล่าว “แม้เป็ของเถื่อน แต่ข้าขุดมาจากบนูเาอย่างยากลำบากมาก รากยังคงสมบูรณ์ไม่เสียหายสักเส้น น่าจะดีกว่าของที่ร้านรับมาจากแหล่งอื่นมากนักกระมัง”
โสมที่นี่ไม่ต้องกังวลว่าจะขายไม่ออกผู้ดูแลจึงกล่าว “ของเถื่อนอย่างมากก็รับซื้อเพียงสองตำลึงเงินยอมรับหรือไม่”
เมิ่งอู่มองลูกค้าที่เดินเข้าออกก่อนกล่าว “ผู้ดูแลขายต่อก็ได้ห้าตำลึงเงินแล้ว ข้าขอแค่สามตำลึงเงินเท่านั้นเ้าค่ะ”
ผู้ดูแลเหลือบมองนางแล้วเอ่ย “เด็กน้อยอย่างเ้าช่างโลภนัก สามตำลึงเงินเ้าลองไปถามร้านอื่นในเมืองดูสิ ว่ามีร้านใดยอมให้เ้าบ้าง”
เมิ่งอู่กล่าว “หากต่อไปข้ามีของดีๆ ข้าจะไม่ส่งไปที่ร้านอื่นข้าจะส่งมาให้ท่านที่นี่เท่านั้นเ้าค่ะ”
ผู้ดูแลเริ่มหมดความอดทนนิดหน่อยเพราะในร้านมีคนมากมายมาซื้อยา บรรดาลูกจ้างต่างก็ยุ่งจนหัวหมุน
ขณะนั้นเองก็มีกลุ่มคนสองสามคนเดินเข้ามาในร้านผู้ดูแลเห็นดังนั้นจึงรีบเดินอ้อมโต๊ะออกไปต้อนรับก่อนกล่าว “ผู้คุมงานจาง ท่านมาที่นี่ได้อย่างไรขอรับ”
เมิ่งอู่เหลียวกลับไปมองเห็นบุรุษวัยกลางคนท่าทางเฉลียวฉลาด มีความสามารถ เดินทางมากับเด็กรับใช้สองคน
บุรุษวัยกลางคนผู้นั้นกวาดตามองโดยรอบก่อนกล่าว “คุณชายรองมาที่นี่หรือไม่?”
ผู้ดูแลกล่าวอย่างลำบากใจ “คุณชายรอง… ไม่ได้มาที่นี่หลายวันแล้วขอรับ…”
บุรุษวัยกลางคนผู้นั้นมีสีหน้าลำบากใจเช่นกันเขามองเข้าไปในร้านผาดหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นจึงพาคนของตนหันหลังเดินจากไปเอ่ยว่า“ช่างเถิด ข้าจะไปตามหาที่อื่น”
ผู้ดูแลเดินไปส่งผู้คุมงานจางด้วยตนเองเมื่อกลับเข้ามาในร้าน จึงเก็บโสมที่วางอยู่บนโต๊ะเข้าลิ้นชักเขาไม่อยากเสียเวลากับเมิ่งอู่อีก จึงโบกมือไล่นางอย่างหมดความอดทนชี้ไปที่โต๊ะบัญชีแล้วะโเสียงดัง “บัญชีจ่ายเงินให้นางสามตำลึงเงิน”
เมิ่งอู่ยิ้มให้ผู้ดูแล “ขอบคุณผู้ดูแลมากเ้าค่ะ”
เงินหนึ่งตำลึงสำหรับคนในเมืองอาจไม่มีประโยชน์อะไรแต่สำหรับชาวบ้านในชนบทแล้วมันช่วยได้มากมายมหาศาล
ผู้ดูแลผู้นี้เป็พ่อค้าย่อมต้องอำนวยความสะดวกให้ทั้งสองฝ่ายบนพื้นฐานของการหาเงินเพื่อความร่วมมืออย่างยั่งยืนต่อไปในอนาคต
เมิ่งอู่รับเงินสามตำลึงเงินมาเก็บใส่กระเป๋าที่นางเซี่ยเย็บติดกับเสื้อให้เมื่อคืนจากนั้นค่อยเดินออกจากร้านไปอย่างสบายอารมณ์
ระหว่างนั้นนางถือโอกาสฟังเื่ซุบซิบบางเื่
คนที่เข้ามาซื้อยาในร้านและเดินออกไปพร้อมกันพูดถึงผู้คุมงานจางผู้นั้น “เมื่อครู่นั่นเป็ผู้คุมงานของตระกูลซวี่กระมังการเป็คนดูแลกิจธุระให้คุณชายรองนี่ช่างน่าสงสารจริงๆคุณชายรองผู้นั้นวันทั้งวันไม่เอาการเอางาน ยังได้ดูแลกิจการร้านค้าอันใดนี่อีกการติดตามเขาจะมีอนาคตอันใดหรือ? บางทีผู้คุมงานคงต้องไปตามหาเขาที่ย่านโคมแดงตรอกหลิ่วแล้ว”
อีกคนกล่าวเสริม “ได้ยินคนพูดกันว่าเขาทรมานหญิงรับใช้ที่อยู่ข้างกายทั้งหมดเป็รายตัวอย่างโเี้จนตระกูลซวี่หมดปัญญา ทำได้เพียงไล่หญิงรับใช้พวกนั้นออกทั้งหมดแล้วให้ผู้คุมงานไปซื้อหมัวมัว [1] กลับมาปรนนิบัติแทน”
คนอื่นๆหัวเราะก่อนกล่าว “นี่น่าทึ่งจริงๆต่อไปไม่ว่าจะเงยหน้าก้มหน้า ก็มีแต่หมัวมัวแก่หง่อมและอ่อนแรงเช่นนั้นคุณชายรองคงไม่เกิดความคิดเป็อื่นอีก”
เื่ซุบซิบนินทาที่ผู้คนในเมืองนี้พูดถึงมากที่สุดเป็เื่ราวของซวี่เฉินฟางคุณชายรองแห่งตระกูลซวี่
มีข่าวลือว่าคุณชายรองผู้นี้เสเพลเป็เอกทั้งยังใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ตระกูลซวี่ไม่คาดหวังอันใดกับเขาอีกแล้วได้แต่ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตอย่างขยะที่ไร้ประโยชน์
แต่ไม่ว่าจะไร้ประโยชน์เพียงใดก็มิอาจปล่อยให้เขาก่อเื่เสื่อมเสียในเรือนตระกูลซวี่จึงขับไล่หญิงรับใช้ข้างกายเขาออกทั้งหมด่นี้จึงให้ผู้คุมงานรับสมัครบ่าวรับใช้ใหม่ โดยต้องเป็หมัวมัวทั้งหมด
อย่างไรก็ตามบุรุษเสเพลและร่ำรวยเยี่ยงนี้ค่อนข้างเป็ที่นิยมในหมู่สตรีในโรงเตี๊ยมเล่อฟางและย่านโคมแดงตรอกหลิ่ว
เื่ราวเหล่านี้ล้วนเป็งานอดิเรกของคนมีเงินมีกินแต่ไม่มีอันใดทำ
เมิ่งอู่เดินเล่นไปตามถนนยามนี้มีเงินแล้ว ย่อมต้องอยากไปซื้อของที่ขาดแคลนในเรือน
เดินไปได้สักพักเมิ่งอู่ก็รู้สึกว่ามีคนเดินตามนาง ดูท่าว่าเด็กสาวที่เดินทางเพียงลำพังแต่งกายเรียบง่าย ไร้เงินทองและไร้ที่พึ่งพิง คงตกเป็เป้าหมายของคนชั่วได้ง่าย…
ในสมัยโบราณการค้ามนุษย์จะมีตลาดค้าทาสโดยเฉพาะคนที่หอคณิกา้าล้วนเป็สตรีทั้งหมด จึงเอื้อให้เกิดการขายเปลี่ยนมือไม่น่าแปลกใจที่พวกค้ามนุษย์จะกำเริบเสิบสาน
เพียงแต่ยามนี้เมิ่งอู่เดินอยู่บนถนนพวกมันไม่กล้าลงมืออย่างโจ่งแจ้งกลางวันแสกๆ จึงได้แต่เดินตามนางอยู่ไม่ไกล
ทว่าเพียงเดินไปได้ไม่นานจู่ๆ ก็มีคนวิ่งออกมาจากปากตรอกสีหน้าถมึงทึงจากนั้นก็มีแม่เฒ่าคนหนึ่งรีบวิ่งไล่ตามออกมาจากตรอกพลางร้องไห้โวยวายที่แท้คนผู้นั้นก็ฉกเงินช่วยชีวิตแม่เฒ่าผู้นั้นไปเงินเพียงไม่กี่เหรียญเป็เงินที่นางจะนำไปรักษาหลานชาย
แม่เฒ่าผู้นั้นร้องไห้โฮ “เ้าจะบีบคั้นให้แม่เฒ่าอย่างข้าตาย! ขอร้องผู้ใจบุญ ช่วยจับเขาทีเถิด!ขอร้องพวกท่านด้วย!”
ชาวบ้านที่เดินอยู่บนถนนได้ยินดังนั้นก็รีบแยกย้ายกันไปคนละทิศละทางพวกเขาไม่กล้ายุ่งเกี่ยวกับเื่เช่นนี้เพราะไม่แน่ว่าคนร้ายผู้นั้นอาจพกมีดติดตัว นั่นก็ยุ่งยากแล้ว
ทว่าขณะคนร้ายผู้นั้นวิ่งผ่านข้างกายเมิ่งอู่จู่ๆ เขาก็สะดุดล้มหน้าคะมำราวสุนัขกินอาจม
อันธพาลล้มฟันกระแทกพอรีบลุกขึ้นยืนก็มีเืกบปาก แล้วจ้องมองเมิ่งอู่ด้วยสายตาดุร้าย ด่าทอว่า “ไอ้เด็กเวร! เ้ารนหาที่ตาย!”
เวลานั้นเองแม่เฒ่าผู้นั้นที่อยู่ข้างหลังวิ่งเข้ามาหาก่อนเข้าไปต่อสู้กับอันธพาล
อันธพาลผลักแม่เฒ่าล้มลงกับพื้นโชคดีที่แม่เฒ่าแย่งถุงเงินกลับมาได้ แล้วกอดไว้แน่น
เมื่ออันธพาลเห็นว่าหมดหวังที่จะแย่งกลับมากอปรกับบนถนนก็มีผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆไม่แน่ว่าอาจมีคนรักความชอบธรรมและกล้าหาญชาญชัยเข้ามาช่วยเหลือนางเขาจึงได้แต่สบถแล้ววิ่งหนีไป
ดูเหมือนแม่เฒ่าจะข้อเท้าแพลงนางนั่งอยู่ข้างถนนพลางเงยหน้ามองเมิ่งอู่ด้วยสายตาเอ็นดู “สาวน้อย เมื่อครู่เ้าถูกทำร้ายหรือไม่?”
เมิ่งอู่ส่ายหน้า
แม่เฒ่าน้ำตาคลอคลองขณะกอดถุงเงินไว้แน่นกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณเ้า ขอบคุณเ้าหากไม่มีเ้า แม่เฒ่าคงไม่มีเงินไปซื้อยารักษาหลานชายแล้ว...”
นางทำท่าจะคุกเข่าให้เมิ่งอู่เมิ่งอู่รีบรั้งนางไว้พลางกล่าว "ข้าเพียงเดินผ่านมาเท่านั้น"
แท้จริงแล้ว...นางเพียงเดินผ่านมาเท่านั้นจริงๆ
ขณะเกิดเหตุการณ์เมิ่งอู่บังเอิญเดินผ่านปากตรอกนี้พอดี อันธพาลผู้นั้นวิ่งออกมาโดยไม่ทันมองทางเมิ่งอู่จึงเบี่ยงตัวหลบ แต่ยังไม่ทันได้เก็บขา คนร้ายก็สะดุดล้มไปเอง
เมิ่งอู่เดินต่อไม่กี่ก้าวเหลียวกลับไปมองก็เห็นแม่เฒ่ายังคงนั่งอยู่เชิงกำแพงพลางนวดข้อเท้าตนเองท่าทางเ็ป นางพยายามลุกขึ้นยืนหลายครั้งแต่ก็ต้องทรุดตัวลงนั่งอีกครั้งด้วยความเจ็บ ดูแล้วน่าสงสารยิ่งนัก
เมิ่งอู่ถอนหายใจสุดท้ายเดินกลับไปหาแม่เฒ่าผู้นั้น ถามว่า “้าให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่?”
แม่เฒ่าซาบซึ้งตื้นตัน “ไม่… ไม่ต้อง ข้าทำได้ ทำได้…”
เมิ่งอู่ช่วยพยุงนางให้ลุกขึ้นแม่เฒ่าชี้ไปที่ตรอก แล้วกล่าวกับนาง “ข้าอาศัยอยู่ในตรอกนี้ไม่เป็อันใดหรอก ข้าเดินกลับเองได้แล้ว”
แต่นางเดินกะเผลกทำให้ยากที่จะเดิน
เมิ่งอู่ช่วยประคองนางเดินเข้าตรอกไประยะหนึ่งแล้วแม่เฒ่าผู้นั้นยังเล่าอีกว่า ย่านนี้เป็ที่อยู่อาศัยของครอบครัวยากไร้มักจะมีอันธพาลหัวไม้วนเวียนอยู่แถวนี้ นางจึงบอกให้เมิ่งอู่รีบไปเพราะหากเด็กสาวต้องประสบพบเจอเื่อย่างนี้คงโชคร้ายยิ่งนัก
นี่เพิ่งพูดถึงก็มีคนคนหนึ่งเดินออกจากตรอกมาขวางทางพวกนางไว้
………..
[1] หมายถึง หญิงชรา พี่เลี้ยง แม่นม หญิงรับใช้
692
