ระบบเนตรปีศาจราชันอสูร

“เฮ้ย...ลีออน...เป็นไงบ้าง...ยังหายใจ...ไลลามาทางนี้ด่วนเลย”

คลั้บซ์เขย่าตัวเรียกสติลีออน แต่ลีออนยังคงไร้ซึ่งสติ จึงตรวจสอบอาการเบื้องต้นแล้วพบว่ายังปลอดภัย แต่ลีออนก็มีอาการบาดเจ็บทั่วทั้งตัว เป็นแผลเหวอะหวะจากร่องรอยของการต่อสู้อันดุเดือดที่เพิ่งผ่านมา

เอสต้าคลายพลังเพื่อปลดปราการเถาวัลย์ออก ทำให้ไลลาและเอสต้าเห็นว่าลีออนกำลังนอนหมดสภาพอยู่ใกล้กับซากของแบล็คธอร์น ช่วงเวลานั้นทั้งสองสาวแทบจะหยุดหายใจด้วยความเป็นห่วงลีออน ชายผู้ที่คอยปกป้องและให้ความช่วยเหลือพวกเธอทั้งสองคนมาโดยตลอดตั้งแต่ที่ได้รู้จักกัน

ฮีลลลลลล...!!!

ไลลารีบเข้าไปให้การรักษาลีออนทันที แสงสว่างสีขาวนวลให้ความรู้สึกอบอุ่นกำลังโอบคลุมทั่วร่างของลีออน ไม่นานแผลทั้งตัวของลีออนก็ค่อยๆ ดีขึ้น เลือดหยุดไหลแล้ว บาดแผลได้รับการสมานในที่สุด และลีออนก็ค่อยๆ ลืมตา

แสงสว่างๆ อ่อนๆ จากซากของแบล็คธอร์นพุ่งเข้าหาตัวลีออน

###########################

# [ลีออน] Level : 30

###########################

ร่างกายของลีออนดูดซับพลังวิญญาณของแบล็คธอร์นทำให้ระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้น แน่นอนว่าลีออนเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เห็นปฏิกิริยาเช่นนี้

“ปลอดภัยกันดีนะ...”

ประโยคแรกที่ลีออนพูดขึ้นเมื่อลืมตา ถึงกับทำให้ไลลาน้ำตาคลอ

“พวกเราไม่เป็นอะไรหรอก...ลีออนนั่นแหละทำอะไรเกินตัวอีกแล้วนะ”

ไลลาทำเสียงดุลีออนแต่ในใจนั้นก็เป็นห่วงแทบขาดใจ

“ปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ อย่าไปว่าเขาเลย ถ้าไม่ใช่เพราะลีออน ป่านนี้พวกเราคงไม่รอดกันแล้ว”

เอสต้าเองก็เป็นห่วงลีออนมากเช่นกัน การที่ได้เห็นลีออนปลอดภัยมันทำให้เธอโล่งใจเป็นที่สุด

“นายนี่สุดยอดเลยนะลีออน...คิดถูกจริงๆ ที่ยอมให้นายเข้ามาด้วย”

“แต่ถ้าไม่ได้ค้อนของข้า...นายก็ฆ่าเจ้าไม้เน่านั่นไม่ได้หรอก...ฮ่าฮ่าฮ่า...”

คลั้บซ์ชื่นชมในความสามารถของลีออนอย่างมาก แต่ก็พยายามยกตัวเองให้มีคุณค่าในเวลาเดียวกัน

“แหะแหะ...นั่นสินะ เพราะค้อนของคลั้บซ์นั่นแหละ ถึงได้ทำให้หอกเขี้ยวอสูรสามารถเจาะทะลุเข้าไปในเปลือกหนาของปีศาจต้นไม้ได้...ขอบคุณนายมากเลยนะ”

การเห็นด้วยและขอบคุณของลีออน ทำให้คลั้บซ์รู้สึกแปลกๆ เนื่องจากไม่ค่อยคุ้นกับคนที่ถ่อมตัวเองแล้วให้เกียรติคนอื่นแบบที่ลีออนแสดงออกมา

“เอ้อ...อื้มมม...เรื่องแค่นี้...สบายมาก”

คลั้บซ์ตอบกลับไปด้วยความเขินอายเมื่อถูกลีออนชมต่อหน้าสาวๆ

“แล้วเอายังไงกันต่อ นี่จบแล้วเหรอ?”

เอสต้าถามขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ทั้งลีออนและไลลาก็อยากรู้ด้วยเช่นกัน

“นั่นสิ...แล้วไงต่อ”

“นั่นสิ...แล้วไงต่อ”

ลีออนกับไลลาถามขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะมองหน้าแล้วหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกดีๆ ที่แอบแฝงไว้อยู่ภายในใจ

“ไอเท็มไง...ไอเท็ม...ไปดูไอเท็มกันเถอะ...ไปดูผลงานของพวกเรากัน...ไปดูกัน...!!”

คลั้บซ์ทำท่าลุกลี้ลุกลนตื่นเต้นอดใจไม่ไหวที่จะอยากเห็นรางวัลจากการปราบแบล็คธอร์นได้สำเร็จ พรางชี้มือไปทางซากต้นไม้ใหญ่ของแบล็คธอร์นที่มีหอกเขี้ยวอสูรเสียบคาไว้อยู่

ในขณะที่ลีออนได้แต่มองไปทางหอกเขี้ยวอสูรและนิ่งเงียบ ด้วยความสงสัยว่าเพราะเหตุใดหอกเขี้ยวอสูรจึงไม่มาหาเขาตามคำสั่งเหมือนอย่างที่เคยเกิดขึ้นในวันประเมินความสามารถที่ผ่านมา

“มีอะไรเหรอลีออน?”

เอสต้าสงสัยในท่าทางแปลกๆ ของลีออน แต่ทั้งเอสต้าและไลลาต่างก็ไม่ได้เห็นในช่วงเหตุการณ์นั้น

“ไม่...ไม่มีอะไรหรอก...ไปดูไอเท็มกันเถอะ”

ลีออนบอกปัดเพื่อไม่ให้ทุกคนเป็นห่วง ไลลาเห็นว่าลีออนไม่อยากพูดถึงสิ่งที่อยู่ในใจตอนนี้ เธอจึงพยุงลีออนค่อยๆ ลุกไปทางซากของปีศาจแบล็คธอร์นด้วยกันตามที่ลีออนต้องการ

แกร็กกกก...แกร็กกกก

ลีออนโยกหอกเพื่อดึงหอกเขี้ยวอสูรออกมา ทำให้ซากของแบล็คธอร์นปริร้าวและแตกออก จึงปรากฎให้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านในได้อย่างชัดเจนมากขึ้น

ภายใต้ซากไม้ของแบล็คธอร์นยังมีกรอบหนาคล้ายแก้วทรงกลมสีดำอยู่ด้านในที่ปริแตกจากการโยกเขี้ยวอสูรออกมาเมื่อสักครู่ คาดว่าน่าจะเป็นซากขุมพลังของแบล็คธอร์น และภายในนั้นก็มีอะไรบางอย่างอยู่ด้านใน

“หีบ...หีบสมบัติ...เปิดเลย...เปิดเลย!!!”

เสียงของคลั้บซ์ตะโกนดีใจดังลั่นอย่างกับเด็กน้อยได้ของเล่นใหม่ ตาลุกวาวเปล่งประกายแห่งความสุขที่เฉิดฉายออกมาอย่างชัดเจน

นี่เป็นครั้งแรกที่ลีออน ไลลาและเอสต้าได้เห็นหีบสมบัติสีเขียวตะไคร่น้ำมีลวดลายโบราณแกะสลักสวยงาม

“นี่คงจะเป็นสิ่งที่ปีศาจต้นไม้ปกป้องเอาไว้สินะ”

ลีออนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะสงสารเจ้าปีศาจต้นไม้ซะมากกว่า

“ไม่ใช่หรอก...ปีศาจต้นไม้ตัวนี้น่าจะเกิดจากพลังวิญญาณที่สถิตอยู่ในไอเท็มภายในหีบนี้แหละ...คาดว่าจะเป็นของวิเศษโบราณที่ถูกซ่อนเอาไว้ แล้วต้นไม้เก่าแก่ใกล้ตายนี่ก็คงดูดซับพลังจากไอเท็มชิ้นนั้นเป็นระยะเวลายาวนานจนกลายเป็นปีศาจในที่สุด”

คลั้บซ์เริ่มเปิดทางสิ่งกีดขวางให้กว้างขึ้นเพื่อขยับเอาหีบสมบัติออกมา พรางอธิบายโดยละเอียดซึ่งเป็นสิ่งที่ลีออนพอจะเคยอ่านเจอในหนังสือมาอยู่บ้าง

ลีออนจึงรู้สึกเศร้าใจขึ้นมา เมื่อต้องรู้สึกว่าที่จริงแล้วปีศาจแบล็คธอร์นมันจำเป็นต้องโจมตีก็เพื่อต้องการแค่จะปกป้องชีวิตของตัวมันเองเท่านั้น ฝ่ายพวกเขาเองต่างหากที่เป็นผู้รุกรานจนทำให้มันต้องตาย

แอ๊ดดดดดด...

ลีออนค่อยๆ เปิดหีบสีเขียวตะไคร่น้ำขึ้นช้าๆ แสงสีทองประกายแวววับเจิดจรัสส่องสว่างให้เห็นสิ่งของที่อยู่ด้านใน

...

......