หวัง ชง สามารถเห็นความคิดลุงใหญ่ได้ผ่านจากใบหน้าของเขา แต่เดิมแล้ว หวัง ชง ไม่ชอบลุงใหญ่คนนี้ของเขาแม้แต่นิดเดียว เนื่องจากเขาชอบวางอำนาจกับคนในตระกูลเสมอ
เขามักจะขัดและดูถูก บิดาและมารดาของเขา
หวัง ชง ไม่ชอบเขาเอามากๆ และเขาก็รู้ดีว่าลุงใหญ่เองก็ไม่ชอบพี่น้องคนอื่นๆ ในตระกูลเช่นกัน
หากเป็นไปได้ หวัง ชง ก็ไม่ต้องการให้ลุงใหญ่มาปรากฏตัวต่อหน้าเขา
อย่างไรก็ตาม ความไม่ลงรอยกันของคนในตระกูล หวัง ไม่ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งใดๆ ขึ้นมา ดังนั้น หวัง ชง จึงไม่จำเป็นต้องแสดงความไม่พอใจของเขาออกมา
โดยทั่วไปแล้วทุกคนในตระกูลจะมุ่งเน้นไปในทิศทางเดียวกันเสมอ
อย่างเช่นเหตุการณ์นี้ในช่วงชีวิตที่แล้วของเขา เมื่อบิดาตกหลุมพรางของ เหยา กวงยี่ ไม่เพียงแต่ทำให้เขาสูญเสียตำแหน่งไปเท่านั้น แต่ทุกคนในตระกูล หวัง ต่างก็ได้รับผลกระทบทั้งหมด
ดังนั้น แม้ว่าลุงใหญ่จะเกลียดชังบิดาและมารดาของเขาก็ตาม เขาก็ยังรีบมาที่นี่ด้วยความกังวล ในช่วงเวลาเช่นนี้ เขาจะไม่ซ้ำเติมคนในตระกูล แต่จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ความช่วยเหลือ
นี่คือความจริงของตระกูล หวัง ไม่ว่าภายนอกพวกเขาจะเป็นเช่นไรก็ตาม แต่ทุกคนต่างก็มีสายเลือดของตระกูล หวัง ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย พวกเขาเปรียบได้กับเรือลำใหญ่ ที่ทุกคนจะได้รับผลกระทบตามกันไปจากการกระทำของคนในตระกูล
ดังนั้น ไม่ต้องคำนึงถึงเรื่องที่ หวัง ชง จะชอบลุงใหญ่ของเขาหรือไม่ก็ตาม หากเขาต้องการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตระกูลหวัง และทวีปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์แล้วนั้น เขาจำเป็นต้องร่วมมือกับลุงใหญ่ และรับความช่วยเหลือจากเขา
“ข้าคุ้นเคยกับ หม่า โจว มาระยะหนึ่งแล้ว ข้าออกไปเที่ยวกับเขา และปฏิบัติต่อเขาแบบสหายคนหนึ่งมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม เขากลับทรยศข้า โดยเอาชื่อของข้าไปฉุดผู้หญิงมาข่มขืนกลางวันแสกๆ ซึ่งในที่สุดข้าก็รู้ว่าเขาทำตามคำสั่งของ เหยา เฟิง!!”
หวัง ชง กล่าวพร้อมกับแสดงความไม่พอใจออกมาบนใบหน้า ขณะเดียวกันนั้นเขาก็ยังกวาดตามองไปรอบๆ อย่างต่อเนื่องเช่นกัน
“มันเป็นครั้งแรกที่ข้าเปิดใจยอมรับสหาย แต่ว่ามันกลับจบลงด้วยผลลัพธ์นี้!!”
“ที่แท้ก็เป็นเพราะ เหยา เฟิง อยู่เบื้องหลัง หม่า โจว ข้าไม่เคยรู้เลยว่าความจริงมันเป็นเช่นนี้ ไม่แปลกใจที่เจ้าจะไปที่นั่นและก่อเรื่องขึ้นมา!!”
หลังจากสิ้นเสียงของ หวัง ชง ป้าของเขาก็กล่าวขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ นางได้แต่งงานออกจากตระกูล และถูกมองว่าเป็นเพียงสมาชิกคนหนึ่งในตระกูลเท่านั้น ดังนั้น นางจึงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องภายในตระกูล หวัง มากนัก
นางรับรู้เพียงแค่ว่าความบาดหมางระหว่าง หวัง ชง และ เหยา เฟิง นั้นถูกรายงานต่อองค์จักรพรรดิ แต่ไม่รู้ว่ามีที่มาที่ไปเช่นไร
“เจ้าต้องการจะบอกอะไร!?”
หวัง เกิ่น กล่าวออกมาด้วยเสียงเย็น
เขารับรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว และได้ตรวจสอบภูมิหลังของ หม่า โจว อย่างละเอียดแล้ว หากว่าไม่ใช่เพราะเขาขวางเอาไว้ หวัง ชง คงถูกจับขังคุกไปแล้ว เนื่องจากคดีข่มขืนผู้หญิง
อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล่าวถึงเรื่องนี้ออกมา
หวัง เกิ่น ไม่ได้กังวลว่า หวัง ชง จะเป็นเหยื่อของเรื่องนี้หรือไม่ หรือ เหยา เฟิง เป็นฝ่ายทำร้าย หวัง ชง ก่อนหรือไม่ แต่สิ่งที่เขากังวลก็คือเรื่องความบาดหมางระหว่าง หวัง ชง และ เหยา เฟิง นั้นถูกรายงานต่อองค์จักรพรรดิ
ภายใต้ความขัดแย้งนี้ ตระกูล หวัง ไม่ได้รับความได้เปรียบใดๆ อีกทั้งยังถูกประณามอีกด้วย
นี่คือสิ่งที่เขากังวล
บทสรุปมีความสำคัญมากกว่าสิ่งที่เกิดขึ้น
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาโกรธครอบครัวของ หวัง ชง มาก หลังจากที่เขาประชุมเสร็จจึงได้รีบออกมาสอบถามทันทีในก่อนหน้านี้
จ้าว ซูฮัว นั่งอยู่ด้านข้าง นางนั่งฟังเรื่องทั้งหมดด้วยใบหน้าอึดอัด แม้ว่านางจะอ้าปากขึ้นมาเล็กน้อยแล้วก็ตาม แต่ก็ยังไม่กล้ากล่าวสิ่งใดออกมา
“หลังจากนั้นข้าก็ตระหนักได้ถึงความผิดพลาดในอดีตที่ผ่านมา!!”
หวัง ชง สามารถมองเห็นความคิดของ หวัง เกิ่น ได้ แต่เขาเลือกที่จะไม่ใส่ใจและกล่าวออกมาอีกครั้ง
หวัง จูเหยียน และ หวัง รู่ซวง พยักหน้ารับเบาๆ พวกเขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของ หวัง ชง แต่ไม่เคยรับรู้ถึงเหตุผลที่ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงเช่นนี้
คำกล่าวของเขาทำให้คนในตระกูลเริ่มยอมรับมากขึ้น แม้ว่าเขาจะถูกชักนำไปในทางที่ไม่ดีโดย หม่า โจว แต่สุดท้ายเขาก็ยังตระหนักได้ในที่สุดก่อนจะสายเกินไป นี่เป็นสิ่งที่ตระกูล หวัง รู้สึกยินดีสำหรับเขาอย่างมาก
หวัง ชง พอใจกับท่าทีของทุกคนไม่น้อย เขาจึงกล่าวต่อออกมาอีก
“เมื่อ เหยา เฟิง ทำกับข้าเช่นนี้ ข้าย่อมมิอาจอยู่เฉยแน่นอน ข้าจึงได้มุ่งหน้าไปพบกับเขาเพื่อจัดการสะสาง แต่ว่าระหว่างที่ข้าไปพบกับเขาข้าก็บังเอิญได้ยินว่า เหยา กวงยี่ ต้องการทำร้ายท่านพ่อในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาลด้วยการนัดพบ นั่นจะทำให้ท่านพ่อถูกสงสัยในความภักดีต่อท่านอ๋อง ซ่ง!!”
ภายในห้องโถงใหญ่ จากคำกล่าวของ หวัง ชง เช่นนั้น มันทำให้ร่างกายของลุงใหญ่ , ท่านป้า , ลุงเล็ก และ หวัง จูเหยียน สั่นสะท้านขึ้น แม้แต่ใบหน้าของ จ้าว ซูฮัว ผู้เป็นมารดาของเขาก็ยังแสดงให้เห็นถึงความประหลาดใจออกมา เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้รับรู้ความจริงภายใต้ปากของ หวัง ชง
เหยา เฟิง ส่ง หม่า โจว มาทำลายชื่อเสียงของ หวัง ชง นั่นทำให้ หวัง ชง โกรธแค้นมาจึงจะไปพบ เหยา เฟิง เพื่อจบปัญหา แต่ระหว่างนั้นเขาบังเอิญได้ยินแผนการของตระกูล เหยา ที่ต้องการจัดการกับตระกูล หวัง นี่เป็นคำอธิบายที่ทุกคนสามารถยอมรับได้
หากว่าตระกูล เหยา วางแผนเช่นนั้นเอาไว้ ความพ่ายแพ้ของ เหยา กวงยี่ ก็ไม่ใช่เหตุบังเอิญอีกต่อไป
หวัง ชง พยักหน้าเบาๆ ด้วยความพอใจ หลังจากทั้งหมดแล้ว คำอธิบายนี้เขาก็ได้ครุ่นคิดคำพูดออกมาอย่างรอบคอบ
ถ้าหากกล่าวว่าเขาได้ยินเรื่องนี้มาจากทายาทตระกูลอื่นแล้วนั้น ลุงใหญ่จะไม่มองว่านี่เป็นความสามารถของเขา แต่เพียงแค่เป็นเหตุบังเอิญเท่านั้น
ทว่าหากว่าเขามุ่งหน้าไปแก้แค้น แล้วได้ยินแผนการครั้งนี้ เหตุผลทั้งหมดจะแตกต่างออกไป อย่างน้อยที่สุดมันก็ยังเป็นผลมาจากความกล้าหาญของเขา ไม่ใช่เพียงแค่โชคและความบังเอิญ
“...เหยา กวงยี่ เป็นคนฉลาดหลักแหลมมาก มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเชิญท่านพ่อไปพบเพียงแค่ดื่มเท่านั้น ข้ารู้ว่ามันจะต้องมีบางอย่างแอบแฝงในการนัดพบนั่น แต่ว่าโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาลถูกปกป้องเอาไว้ด้วยคนของตระกูล เหยา มันเป็นไปไม่ได้ที่คนนอกจะสามารถเข้าไป ข้าจึงมองหาทางอื่นเพื่อที่จะพาตัวข้าเข้าไป และทางเลือกที่ดีที่สุดคือการใช้ หม่า โจว!!”
จากนั้น หวัง ชง ก็เล่าถึงเหตุการณ์ที่เผชิญหน้ากับ หม่า โจว ซึ่งทุกคนรับรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องโกหกในเรื่องนี้แต่อย่างใด
“นั่นเป็นทางเลือกที่ดี ดูเหมือนว่าเจ้าจะฉลาดทีเดียวถึงได้เลือกใช้ประโยชน์จาก หม่า โจว เช่นนั้น!!”
หวัง เกิ่น กล่าวชื่นชมออกมาพลางพยักเบาๆ ให้กับ หวัง ชง
ใบหน้าของเหล่าญาติพี่น้องทุกคนต่างแสดงความประหลาดใจออกมาอย่างชัดเจน แต่ทว่ามารดาของ หวัง ชง กลับแสดงความสุขออกมาแทน
เห็นได้ชัดว่าการกระทำของ หวัง ชง ในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาลได้รับการยอมรับจากเขา
“ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดจริงๆ!!”
หวัง ชง ครุ่นคิดในใจ หลังจากที่ หวัง จูเหยียน กะพริบตาให้เขา เขาพบว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันเป็นสิ่งที่น่าทึ่งอย่างมาก เพราะแต่เดิมแล้วทั้งเขา และลุงใหญ่ต่างไม่ชอบพอกันเป็นทุนเดิม แต่ทว่าในครั้งนี้เขากลับกล่าวชื่นชมอย่างตรงไปตรงมา
ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร เลือดย่อมข้นกว่าน้ำเสมอ พวกเขาต่างก็เป็นคนของตระกูล หวัง ซึ่งมีสายเลือดเดียวกัน เมื่อ หวัง ชง ได้รับการยอมรับจากผู้อาวุโสของตระกูลเช่นนี้ มันก็ทำให้เขามีความสุขอย่างมาก แต่ทว่าก่อนที่เขาจะเพลิดเพลินไปกับความสุขที่เกิดขึ้นนั้น เสียงที่ทรงพลังของลุงใหญ่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ข้าจะไม่ถามเจ้าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาล เนื่องจากเจ้าได้ยินแผนการลับของตระกูล เหยา มาจากที่นั่น ดังนั้นเรื่องที่ท่านอ๋อง ซ่ง เรียกพ่อเจ้าเข้าเฝ้าก็คงเป็นเพราะเหตุผลนั้น!! แต่ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นชายแดนนั่น เจ้าได้ยินด้วยงั้นรึ!?”
“ข้ารู้จัก เหยา กวงยี่ มาหลายปี และพบเขาในราชสำนักหลายครั้ง ข้ารู้ดีว่าเขาเป็นคนเช่นไร ทั้งโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาล และท่านอ๋อง ซ่ง ต่างก็อยู่ในเมืองหลวง และ เหยา เฟิง ก็มักจะไปที่โรงเตี๊ยมอยู่บ่อยๆ มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เจ้าจะได้ยินเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จากเขา!!”
“อย่างไรก็ตาม เรื่องที่เกิดขึ้นที่ชายแดนมันต่างออกไป ยิ่งมีคนรู้เรื่องนี้น้อยเท่าไหร่ โอกาสสำเร็จก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น หากพิจารณาถึงลักษณะของ เหยา กวงยี่ แล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแพร่งพรายแผนการนี้ออกไปให้กับคนของเขา หรือแม้แต่บุตรชายของเขาเองก็ตาม แล้วเช่นนั้นเจ้าจะล่วงรู้แผนการ และขอให้พ่อของเจ้าถอนกำลังกลับมาห้าสิบลี้ได้เช่นไร!?”
เหยา กวงยี่ ไม่ใช่คนธรรมดา และ หวัง เกิ่น ก็รับรู้เรื่องนี้ชัดเจนยิ่งกว่า หวัง ชง แผนการทั้งหมดของเขามักจะรัดกุม และไม่มีข้อบกพร่องใดๆ
หากเรื่องที่เกิดขึ้นภายในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาล หวัง ชง ได้ยินมาจาก เหยา เฟิง มันยังเป็นสิ่งที่พอยอมรับได้ แต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้แน่นอนที่เขาจะได้ยินแผนการที่ชายแดน และรู้ว่า เหยา กวงยี่ จะยกทัพไปยังที่ตั้งค่ายของบิดาเขา
ในฐานะขุนนางระดับสูงของราชสำนักแล้วนั้น หูตาของเขากว้างไกลมาก แต่ทว่าเขาก็ยังไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับแผนการนี้แม้แต่นิดเดียว
ในขณะเดียวกันนั้น ผู้อาวุโสของกองทัพก็ยังไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เช่นกัน
แล้วเช่นนั้น หวัง ชง จะรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
“มาถึงจุดนี้แล้วสินะ!!”
ความตื่นเต้นพวยพุ่งขึ้นในของ หวัง ชง นี่เป็นจุดสำคัญที่สุดในการแสดงความสามารถของเขาในวันนี้ แม้ว่าท่านป้า และท่านลุงคนอื่นๆ ของเขาจะไม่ล่วงรู้ถึงลักษณะเฉพาะของ เหยา กวงยี่ ก็ตาม แต่พวกเขาก็พอจะรับรู้เกี่ยวกับเขาอยู่บ้างเช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็นบิดาของเขาที่ยังอยู่ที่ชายแดน หรือท่านปู่ของเขาที่อยู่ในตำหนักสี่ฤดู และแม้แต่ญาติพี่น้องคนอื่นๆ ต่างก็สนใจเรื่องนี้มากที่สุด ไม่ว่าเขาจะสามารถโน้มน้าวใจของทุกคนได้สำเร็จหรือไม่ก็ตาม ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ทั้งหมด
“ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ แต่ว่าข้าแค่คาดเดาเอาเท่านั้น!!”
หวัง ชง กล่าว
“เดาอย่างไร!?”
นอกจากมารดาของเขาแล้วนั้น คนอื่นๆ ต่างขมวดคิ้วแน่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะได้รับรู้เกี่ยวกับโอกาสที่ทำให้ตระกูล หวัง รอดพ้นจากหายนะ แต่มันกลับเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อนแม้แต่นิดเดียว
“เจ้าเดาอย่างไร!?”
หวัง เกิ่น กล่าวถาม คำตอบของ หวัง ชง สร้างความประหลาดใจให้กับเขายิ่งกว่าการที่จะกล่าวออกมาว่า ได้ยินมาจาก เหยา เฟิง อย่างมาก
“เหยา กวงยี่ เป็นคนที่รัดกุมในแผนการของเขา แม้ว่าแผนการของเขาจะดูเหมือนเป็นสิ่งที่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูล เหยา และตระกูล หวัง แต่ที่จริงแล้วการต่อสู้ระหว่างท่านอ๋อง ซ่ง และอ๋อง ฉี เบื้องหลังต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญ!!”
“แผนการในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาลของเขา ถูกข้าและน้องสาวทำลายลง แต่เขาไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ นั่นทำให้ข้ามั่นใจว่าเขาจะต้องมีแผนการอื่นอยู่อีก!!”
“หลังจากที่แผนการภายในเมืองหลวงล้มเหลวไปแล้ว เขาย่อมไม่สร้างแผนการขึ้นมาใหม่ในสถานที่เหมือนเดิม และความเป็นไปได้ที่ตามมาก็คือที่นอกเมือง และโอกาสเดียวที่เขาจะสามารถทำร้ายท่านพ่อได้ก็คือที่ตั้งค่ายของท่านพ่อ!!”
“ข้าได้ตรวจสอบแผนที่อย่างละเอียดและพบว่าค่ายของท่านพ่อ และที่ตั้งค่ายของ เหยา กวงยี่ อยู่ไม่ไกลกันมากนัก ดังนั้น ข้าจึงเชื่อว่าที่นั่นเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดที่ เหยา กวงยี่ จะเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง!!”
ทันทีที่คำกล่าวของ หวัง ชง จบลงนั้น ทั่วทั้งห้องโถงก็เงียบสงัดลง หากว่ามีใบไม้ร่วงลงพื้นในเวลานี้เสียงของมันจะดังขึ้นชัดเจนสามารถได้ยินแน่นอน ทุกคนต่างมองไปที่เขาด้วยความประหลาดใจ พร้อมกับไม่สามารถหาคำกล่าวใดๆ ออกมาได้
คำกล่าวของ หวัง ชง นั้นสมเหตุสมผลอย่างมาก หากเป็นพี่ชายของเขา หรือพี่น้องคนอื่นๆ ของเขาที่มีความฉลาดหลักแหลมกล่าวออกมาแล้ว มันย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่ว่านี่คือ หวัง ชง
มันทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง และประหลาดใจอย่างมาก
แม้แต่ หวัง เหว่ย ลุงใหญ่ของเขาก็ยังลืมว่าควรจะกล่าวอะไรออกมา
...................
173K
