ตอนที่ 21 กลยุทธ์ลูกโซ่ [1]1
พอโบยได้ไม่กี่ไม้ก็ได้ยินเสียงดังกรุ๊งกริ๊งของบางอย่างในห่อผ้าสีน้ำเงินร่วงจากตัวหลี่ฟู่กุ้ยก้อนเงินสี่ก้อนด้านในกระเด็นออกมา มูลค่ารวมสองร้อยตำลึงเงินถ้วน
เมื่อไป๋เซียงจู๋เฝ้าดูถึงตรงนี้รอยยิ้มที่มุมปากก็เยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม เป็ไปดังที่นางคาดการณ์ไว้จริงๆ ยามนางกลับมาอย่างกะทันหันน้าสะใภ้ย่อมร้อนใจจนลนลาน คิดหาร้อยแปดพันเก้าวิธีใส่ร้ายนางว่านางเสียความบริสุทธิ์แล้วหาก้าวานบ่าวไพร่พวกนี้ทำงานให้ แน่นอนว่าจะขาดเงินมิได้เลยและหลี่ฟู่กุ้ยผู้นี้ก็มีนิสัยเสียอย่างหนึ่งคือหวงแหนเงินทองมาก เขาชอบพกตั๋วเงินหรือก้อนเงินจำนวนมากติดตัวไปไหนมาไหนรอจนสงบสติอารมณ์ได้แล้วค่อยไปธนาคารเพื่อฝากมัน! ดูเหมือนว่าเงินนี่ยังไม่อุ่น [2] ด้วยซ้ำอีกอย่างเมื่อไป๋เซียงจู๋กลับมานางก็จับจ้องหลี่ฟู่กุ้ยและแม่เฒ่าตู้ไม่ปล่อยแม้หลี่ฟู่กุ้ย้าไปฝากเงินที่ธนาคารก็ไม่มีเวลาอยู่ดี
เซียงจู๋หัวเราะเบาๆ หยิบผ้าสีน้ำเงินชิ้นนั้นขึ้นก้อนเงินข้างในกลิ้งออกมาจนหมด
หลี่ฟู่กุ้ยเห็นเช่นนี้แล้วก็ใมากส่วนฮูหยินเฒ่าที่อยู่อีกด้านสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ
่นี้อวี๋ซื่อพร่ำบ่นเสมอว่าค่าใช้จ่ายในจวนสูงเงินทองไม่เพียงพอ เร่งเร้าขอให้นางนำกุญแจคลังเก็บของฝั่งตะวันตกมาให้โดยตลอดบอกว่าจะขายเพชรนิลจินดาบางส่วนไปเปลี่ยนเป็เงิน บัดนี้กลับเห็นเงินจำนวนไม่น้อยอยู่กับบ่าวคนหนึ่งอารมณ์จะยังดีได้อย่างไร
“เงินไม่ใช่น้อยหลี่ฟู่กุ้ยนี่ร่ำรวยสมชื่อ [3] เสียจริงๆ นะ!” ไป๋เซียงจู๋พูดเย้าอย่างขบขัน
อวี๋ซื่อเห็นเงินนั่นก็รู้ทันทีว่าไม่ดีแน่ยิ่งมองสีหน้าของฮูหยินเฒ่าแล้วยิ่งตื่นตระหนก นางอยากจะยืนขึ้นอธิบายถึงที่มาของเงินพวกนี้ทว่าถูกหลี่ฟู่กุ้ยตัดหน้าไปเสียก่อน
“นี่คือเงินของบ่าวเองขอรับ!”
เมื่อคำพูดนี้สิ้นสุดลงใจของอวี๋ซื่อหล่นดังตุ้บ ิญญาแทบหลุดออกจากร่าง
เซียงจู๋ลุกขึ้นชำเลืองหลี่ฟู่กุ้ยด้วยความชิงชัง “ก็ดี เช่นนั้นข้าขอถามเ้า เ้าเคยร่วมมือกับแม่เฒ่าตู้ทำร้ายท่านพี่ถือโอกาสใส่ร้ายข้าหรือไม่”
“ไม่เคย!”
“เ้าเคยขโมยเสื้อผ้าในหีบของข้าไปจงใจสร้างสถานการณ์ว่าข้าลักลอบพบกับท่านพี่ที่หน้าผาหรือไม่”
“ไม่เคย!”
“เ้าเคยรับเงินจากผู้อื่นวางแผนปรักปรำข้าหรือไม่”
“ไม่เคยขอรับ!”
“เ้าเคยสมรู้ร่วมคิดกับโจรชิงทรัพย์สินของท่านพี่ ให้คนทำร้ายเขาจนาแเต็มตัวและทิ้งไว้ข้างหน้าผาหรือไม่”
“ไม่เคยเลย!”
“ถ้าอย่างนั้นเ้าได้เงินเดือนเดือนละเท่าไร!”
“สะ สองตำลึงเงินขอรับ!”
ไป๋เซียงจู๋คลี่ยิ้มและหยุดซักถาม “เ้าบอกว่าเงินพวกนี้เป็ของเ้าเองแล้วเ้าหาเงินมากมายขนาดนี้มาได้อย่างไร!”
หลี่ฟู่กุ้ยรู้ตัวว่าพลั้งปากสีหน้าเปลี่ยนไปขนานใหญ่
แม่เฒ่าตู้รีบแก้ต่าง “คุณหนูใหญ่ เดิมทีนี่มันมีของข้าด้วย...”
“ยังอยากโดนตบปากอีกหรือ!” ไป๋เซียงจู๋มองค้อนด้วยสายตาเ็า ทำให้แม่เฒ่าตู้ใจนไม่กล้าพูด “เ้า้าบอกว่า เดิมทีในนี้ก็มีส่วนของเ้าด้วยใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าก็จะคำนวณเงินก้อนนี้โดยละเอียด! พวกเ้าสองคนหนึ่งเดือนได้เงินเดือนสี่ตำลึงเงินพวกเ้าต้องเก็บหอมรอบริบถึงเจ็ดปีจึงจะครบ ถูกหรือไม่”
แม่เฒ่าตู้เหมือนเจอเชือกช่วยชีวิตพยักหน้าซ้ำไปซ้ำมา “ใช่ ใช่เ้าค่ะเก็บมาเจ็ดปีอย่างยากลำบาก!”
ไป๋เซียงจู๋กลับหันไปกล่าวกับไป๋ชิงโหรวแทน “ชิงโหรวเ้าดูแลบัญชีกับท่านน้ามาั้แ่เล็กแต่น้อย เชี่ยวชาญการคำนวณเป็ที่สุด เ้าว่าพี่คำนวณผิดหรือไม่”
ไป๋ชิงโหรวส่งเสียงหึในลำคอและตอบอย่างภาคภูมิใจ “ใช่เ้าค่ะเมื่อครู่โหรวเอ๋อร์คำนวณอยู่ในใจ ท่านพี่ไม่ได้คำนวณผิด”
แต่ขณะที่นางยังพูดไม่จบ จู่ๆใบหน้าก็แข็งทื่อ นางติดกับแล้ว!
ไป๋เซียงจู๋แสยะยิ้ม “น้องรัก คิดผิดแล้ว!”
ไป๋ชิงโหรวยั้งมารดาไม่ทันอวี๋ซื่อหัวเราะเย้ยหยันพร้อมกับกล่าวอย่างลำพองใจ “ผิดพลาดอย่างไร สิ่งที่เ้าก่อในวันนี้ทำเอาทั้งจวนไม่เป็สุขตอนนี้ก็ควรจะพอได้แล้ว คุกเข่าคำนับโหรวเอ๋อร์เสีย และพวกข้าจะไม่ถือโทษเ้าในเื่นี้!”
ไป๋เซียงจู๋ส่ายศีรษะน้อยๆจากนั้นก็เดินไปยังหน้านายหญิงไป๋ “เมื่อครั้งท่านยายยังสาวท่านมักไปหาซื้อสินค้าในต่างแดนกับท่านตา ท่านแตกฉานด้านนี้ที่สุดแล้วท่านรู้อย่างแน่นอนว่าผิดตรงไหน จู๋เอ๋อร์ขออนุญาตอธิบายแทนท่านยายเ้าค่ะ”
การที่นางกล่าวเช่นนี้ทั้งเป็การยกย่องฮูหยินเฒ่าไป๋ และเป็การตั้งโล่กำบังให้แก่ตัวนางเอง “เก็บสองร้อยตำลึงเงินภายในเจ็ดปีจะต้องไม่กินไม่ใช้อีกอย่าง่ปีแรกๆ ที่พวกเ้าเข้าจวนก็ไม่ได้ได้รับเงินเดือนเยอะขนาดนั้นท่านน้าเพิ่งเพิ่มให้พวกเ้าทั้งสองหลังจากเริ่มบริหารกิจในจวนต่างหากเงินเหล่านี้เ้าเสกขึ้นมาจากกลางอากาศหรืออย่างไร ในสามเดือนที่ผ่านมาท่านตาและท่านน้าสาม้าเงินจำนวนมากเพื่อซื้อใบชาที่ต่างแดนท่านยายจึงสั่งให้ทั้งจวนประหยัดย่อมเป็ไปไม่ได้ที่ท่านน้าจะใจกว้างตบรางวัลให้พวกเ้า!”
คำพูดดังกล่าวตัดบทอวี๋ซื่อที่้าแย้งว่าเงินเหล่านี้เป็ส่วนที่ปูนบำเหน็จให้พวกเขาทั้งสองใน่ที่ผ่านมาหากอธิบายแบบนี้ในตอนนี้ฮูหยินเฒ่าก็จะคิดทันทีว่าตนไม่ประหยัดมัธยัสถ์ตามคำสั่งของนาง นอกจากเื่ราวจะแย่ลงยังจะทำให้นางถูกสอบสวนในท้ายที่สุดด้วย ถึงเวลานั้น...
ใบหน้าของอวี๋ซื่อเริ่มซีดแม้อยากควบคุมก็ทำไม่ได้
เชิงอรรถ
[1]连环计 กลยุทธ์ลูกโซ่ คือกลยุทธ์หนึ่งในตำราพิชัยาสามสิบหกกลยุทธ์ เป็กลยุทธ์ว่าด้วยหากศัตรูมีจำนวนไพร่พลมากเกินรับมืออย่าปะทะตัวต่อตัว จงใช้กลอุบายหลอกล่อให้ศัตรูทำลายตนเองแทน
[2]เมื่อนำสิ่งของใดๆ แนบไว้กับกายสักพักจะทำให้ของสิ่งนั้นอุ่นขึ้น ในที่นี้จึงมีความหมายว่าหลี่ฟู่กุ้ยเพิ่งจะได้เงินส่วนนี้มา ยังไม่นานพอจะทำให้มันอุ่นขึ้น
[3]คำว่าฟู่ 富 ในชื่อของหลี่ฟู่กุ้ยมีความหมายว่าร่ำรวยไป๋เซียงจู๋จึงกระแนะกระแหนเขาว่ามีเงินเยอะสมกับชื่อ
183
![[จบแล้ว] ซ่อนรักอัศดินทร์ Yaoi/Mpreg](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1612690939_93433487.webp)
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)
