ทันย่าหันมองทั้งสี่คนที่เคยเป็นศัตรูแต่บัดนี้กลับยอมคุกเข่าต่อหน้าเขาแล้ว ยอมรับสถานะของเขาในฐานะราชันแห่งมอนเตอร์
ทั้งสี่ต่างประกาศความภักดีต่อทันย่า พร้อมที่จะทำตามคำสั่งและแผนการของเขาโดยไม่ลังเล
การต่อสู้ที่เพิ่งสิ้นสุดลงไม่ใช่เพียงแค่การทดสอบพลัง แต่เป็นการยืนยันตำแหน่งของทันย่าในฐานะผู้นำสูงสุด
“ฉันยอมรับในความภักดีของพวกคุณทั้งหมด จากนี้ไปเราจะเป็นพวกเดียวกัน แม้ว่าเบื้องหน้าของเราจะมีตำแหน่งและสถานะที่แตกต่างกันก็ตาม แต่เมื่อเป็นเบื้องหลัง ฉันจะยืนอยู่บนจุดสูงสุด และองค์กรของพวกคุณจะเป็นกำลังหลักในการสร้างโลกแห่งใหม่ที่พวกเราปรารถนา”
โรซาเลีย ชิงหลง ฮยุนมูและแบคโฮต่างลุกขึ้นตามคำสั่ง สายตาของพวกเขาเปี่ยมไปด้วยความเคารพในตัวทันย่า พวกเขารู้ดีว่าการยอมรับสถานะของเขาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ทันย่าได้พิสูจน์แล้วว่าเขามีพลังที่เหนือกว่า และสมควรที่จะเป็นผู้นำที่พวกเขาจะติดตามไปจนถึงที่สุด
เวลานั้นเอง ทันย่าก็เหมือนจะสงสัยถึงบางสิ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปที่โรซาเลียและอีกสามคนที่เหลือ
“แต่ตอนนี้ฉันกลับสงสัยว่าทำไมถึงไม่ใช้พลังของมอนเตอร์ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้”
“ได้ยินมาว่าองค์กรนี้สามารถปรับแต่งพันธุกรรมและผสานยีนเข้ากับร่างกายได้?”
ทันย่ากวาดสายตามองไปที่ชิงหลงและคนอื่นๆ รอคำตอบที่อาจจะทำให้เขาเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังในการตัดสินใจ
ชิงหลงได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่สุขุม
“ท่านทันย่า พลังของมอนเตอร์ระดับชนชั้นราชานั้นยิ่งใหญ่ก็จริง แต่มันก็มาพร้อมกับความเสี่ยงที่สูงมากด้วย”
ชายวัยกลางคนหยุดชั่วครู่ ก่อนจะพูดอธิบายต่อไปอย่างเคร่งเครียด
“การใช้พลังของมอนเตอร์นั้นต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่างเสมอ บางครั้งมันอาจหมายถึงการสูญเสียการควบคุมตนเอง หรือแม้กระทั่งทำให้เรากลายเป็นภัยต่อพวกพ้องของเราเอง”
“ตอนนี้การพัฒนาและปรับแต่งยังไม่ค่อยสมบูรณ์ซักเท่าไหร่นัก ถ้าเป็นนักสู้พันธุกรรมระดับต่ำเปิดใช้พลังของมอนเตอร์กลายพันธุ์ มันก็ไม่ค่อยมีปัญหาซักเท่าไหร่นัก ทว่าไม่ใช่กับพวกเราที่เป็นสี่ขุนพลเทพ ยีนกลายพันธุ์ระดับสูงมันค่อนข้างจะรุนแรงมากเกินไป!”
ทันย่าฟังคำอธิบายของพวกเขาด้วยความเข้าใจ จากนั้นเขาก็ได้เปลี่ยนเรื่องไปในทันที
“ฉันอยากรู้.. ผู้นำขององค์กรนี้คือใคร? ในเมื่อพวกคุณทั้งสี่คนเป็นนักสู้พันธุกรรมที่แข็งแกร่งและแทรกซึมอยู่ทุกหนแห่งขององค์กรใหญ่”
“โรซาเลียอยู่ในสมาพันธ์โลก ชิงหลงอยู่กับสำนักมังกร ฮยุนมูก็อยู่กับสำนักดาบโบราณ ส่วนตาแก่นั้นก็อยู่กับสมาพันธ์ผู้ใช้พลังจิต”
“แล้วพวกคุณก็เป็นถึงนักสู้แห่งดาวเคราะห์ระดับ 7 ดาว และใครกันที่สามารถสร้างองค์กรนี้ขึ้นมา และมีพลังมากยิ่งกว่าพวกคุณ?”
คำถามนี้ทำให้ทั้งสี่คนหันมองหน้ากันอย่างเงียบงัน
“ท่านทันย่า เรายังไม่อยากบอกท่านตอนนี้ ไว้ให้ท่านพบเจอกับเขาด้วยตนเองเลยดีกว่า”
“แน่นอนว่าท่านทันย่าจะต้อง...?!!”
ยังไม่ทันที่โรซาเลียจะได้อธิบายจบ
“กรร!”
ในตอนนั้นเสียงคำรามจากทิศทางนึงก็ได้ดังขึ้น มันดังมากซะจนทำให้ผืนป่าต้องสั่นสะเทือน
ด้วยเสียงการต่อสู้ที่ดังกึกก้องและคลื่นพลังที่รุนแรงจากการปะทะกันของทันย่ากับผู้แข็งแกร่งทั้งสาม ผืนป่าทึบในอาณาเขตก็เกิดการสั่นไหว
ในตอนนี้ทันย่ารู้สึกได้ถึงพลังอำนาจที่เคลื่อนไหวเข้ามาใกล้ ดวงตาของเขาหรี่ลง ขณะที่เขาได้หันมองทิศทางของพลังเหล่านั้น
ไม่ช้า เขาก็สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของมอนเตอร์ระดับชนชั้นราชาสองตนที่เดินเข้ามาในอาณาเขตแห่งนี้ พวกมันมีร่างกายที่ใหญ่โตและเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัว สิ่งที่พวกมันปลดปล่อยออกมาคือความโกรธเคือง ราวกับว่าพวกมันกำลังหวงแหนอาณาเขตของตนเอง
“มอนเตอร์ตนใดกันที่กล้ามาวุ่นวายในอาณาเขตของข้า!”
ตนแรกที่ปรากฏตัวคือราชาหนูสายฟ้า มันมีร่างกายสูงใหญ่ พลังสายฟ้าสีฟ้าประกายวิ่งวนรอบตัวมัน ขนของมันส่องประกายราวกับอาวุธที่สามารถฟาดฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้า ดวงตาของมันเป็นสีแดงสดแสดงถึงความโกรธเกรี้ยว
“เป็นพวกแกยังงั้นเรอะ?”
“มอนเตอร์ขยะและพวกมนุษย์สารเลว!”
ราชาหนูสายฟ้าคำรามเสียงดังสนั่น ขณะที่มองตรงไปยังทันย่าและเหล่าขุนพลเทพทั้งสี่
“ข้ากำลังหลับสบายๆเลย”
“เสียงดังเอะอะอะไรกัน!”
อีกตนหนึ่งคือแรดมังกรปีกสวรรค์ ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเกล็ดหนาแข็งเหมือนเกราะเหล็กขนาดยักษ์ เขาที่แหลมคมบนหัวและปีกขนาดใหญ่ที่กางออกเต็มที่ ราวกับจะปกคลุมท้องฟ้า ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยความเกรี้ยวกราดเช่นเดียวกัน มันกระทืบพื้นจนพื้นดินสะเทือนและปลดปล่อยเสียงคำรามที่ก้องไปทั่วอาณาเขต
“คิกคิก เจ้าของอาณาเขตปรากฏตัวแล้ว”
โรซาเลียกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูคึกคัก ขณะที่เธอเตรียมพร้อมสำหรับการปะทะที่อาจเกิดขึ้น
“พวกมันคือราชาของอาณาเขตแห่งนี้”
ชิงหลงเสริมพลางเหลือบมองพวกมันอย่างไม่สนใจ ต่อให้จะบาดเจ็บ เขาก็จัดการพวกมันได้อย่างแน่นอน
“เหอะๆ พวกแกทั้งสองตัวมาก็ดีเลย ฉันไม่ได้กินเนื้อมอนเตอร์มาซักพักนึงแล้ว”
ทันย่ามองไปยังราชาหนูสายฟ้าและแรดมังกรปีกสวรรค์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
“ห๊าาาา?!! อยากกินข้าราชาผู้นี้เรอะ?”
“เจ้ามอนเตอร์สีดำ! เจ้าเป็นราชาจากอาณาเขตไหน?”
เสียงคำรามของมอนเตอร์ทั้งสองตนดังก้องกังวานในอากาศ พวกมันแสดงท่าทีที่ไม่เป็นมิตรชัดเจน
ทันย่าในร่างเบฮีมอทจ้องมองราชาหนูสายฟ้าและแรดมังกรปีกสวรรค์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
ขณะที่รับรู้และสัมผัสได้ถึงพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากมอนเตอร์ทั้งสอง มันแผ่กระจายไปทั่วอากาศราวกับเป็นการประกาศตัวตนของพวกมันว่าเป็นผู้ปกครองแห่งทวีปมืดนี้
ทันย่าสัมผัสได้ทันทีว่าพวกมันเป็นมอนเตอร์ระดับดาวเคราะห์—ราชาหนูสายฟ้าอยู่ที่ระดับ 3 ดาว ส่วนแรดมังกรปีกสวรรค์อยู่ที่ระดับ 4 ดาว
ภายใต้สถานการณ์ปกติ มอนเตอร์ระดับนี้ถือว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรง พลังของพวกมันสามารถทำลายล้างพื้นที่กว้างใหญ่และเมืองป้อมปราการต่างๆได้ในพริบตาเดียว การปะทะกับมอนเตอร์เหล่านี้ เหล่านักสู้พันธุกรรมย่อมต้องอาศัยพลังและทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้น
แต่สำหรับทันย่าที่อยู่ภายใต้ร่างของเบฮีมอทในตอนนี้ มันไม่ได้ทำให้ตัวของเขารู้สึกถึงความท้าทายเลยแม้แต่น้อย
“พวกคุณไม่ต้องเข้ามายุ่ง!”
“พวกมันคืออาหารของฉัน!”
ทันย่าพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่ง แววตาของเขาดูมั่นใจในพลังของตัวเอง
ทั้งสี่ต่างมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ พวกเขายืนถอยห่างออกมาเล็กน้อย เพื่อเปิดพื้นที่ให้ทันย่าได้ปะทะกับมอนเตอร์ทั้งสองตน
ราชาหนูสายฟ้าและแรดมังกรปีกสวรรค์ยังคงแสดงความโกรธเคือง
“กรร!”
พวกมันคำรามเสียงดังพร้อมกับเตรียมตัวที่จะโจมตี เมื่อราชาหนูสายฟ้าปลดปล่อยพลังของมันออกมา ร่างกายของมันปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้าสีเงินที่หมุนวนรอบตัว แสดงถึงความรุนแรงและพลังทำลายล้างอันเด็ดขาด
แรดมังกรปีกสวรรค์กางปีกใหญ่ออก ปีกของมันส่องประกายแสงสีทองขณะที่แสงจากยีนกลายพันธุ์ได้แผ่กระจายออกมาจากตัวมัน พร้อมกับร่างใหญ่ได้กระทืบเท้าจนพื้นดินสั่นสะเทือน พลังงานมหาศาลที่สะสมอยู่ในตัวมันถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับความโกรธเคืองที่รุนแรง
ร่างสีดำขนาดใหญ่ยืนอยู่ท่ามกลางพลังที่แผ่กระจายมาจากทั้งสอง แต่เขากลับไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวเลยซักนิด
“จะลงมือจริงๆ? พวกแกทั้งสองตัวมันก็แค่สัตว์ร้ายที่ไม่รู้จักสถานะของตนเอง!”
ทันใดนั้นทันย่าก็ปล่อยพลังอันมหาศาลออกมาจากร่างของเขา แสงสีทองที่เปล่งประกายจากร่างราวกับเป็นเทพเจ้าที่ลงมายังโลก
“ครืนนนนนนนนนนน!”
ราชาหนูสายฟ้าเป็นฝ่ายเริ่มโจมตี มันพุ่งตัวเข้าใส่ทันย่าด้วยความเร็วที่น่าตกใจ กระแสไฟฟ้าสีเงินที่หมุนวนรอบตัวได้ถูกปลดปล่อยออกมา ราวกับเป็นสายฟ้าที่พุ่งตรงเข้าใส่เป้าหมาย คมเขี้ยวและกรงเล็บของมันเปล่งประกายด้วยพลังอันรุนแรง
“ตึง!”
แรดมังกรปีกสวรรค์เองก็ไม่ยอมเป็นรอง มันกระทืบพื้นจนเกิดแผ่นดินไหวขนาดย่อม ก่อนจะพุ่งเข้ามาพร้อมกับปีกที่กางออกอย่างเต็มที่ พร้อมกับกฎต้นกำเนิดที่เปล่งประกาย เกราะเกล็ดที่แข็งแกร่งบนร่างของมันพร้อมที่จะโจมตีและปกป้องตัวเอง
ทันย่าไม่ลังเล เขายกกรงเล็บอันแหลมคมขึ้นและเตรียมรับการโจมตีของทั้งสองมอนเตอร์ พลังงานเขารุนแรงพอที่จะทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะถูกแบ่งแยก
“ตายไปซะไอ้มอนเตอร์ขยะ!”
ราชาหนูสายฟ้าพุ่งเข้ามาถึงตัวทันย่าก่อน มันฟาดกรงเล็บที่เต็มไปด้วยพลังสายฟ้าเข้าใส่ทันย่าด้วยความเร็วสูง
แต่ทันย่าเพียงแค่ยกกรงเล็บของเขาขึ้นสกัดการโจมตีของมัน
“ปัง!”
เสียงปะทะดังสนั่นพร้อมกับกระแสไฟฟ้าที่ปล่อยออกมาจากราชาหนูสายฟ้า ทว่าแรงปะทะของมันกลับถูกหยุดลงอย่างง่ายดาย
“ไอ้พวกไม่รู้จักเจียมตัว!”
ทันย่าคำรามเสียงดัง ก่อนจะใช้กรงเล็บอีกข้างฟาดไปที่ราชาหนูสายฟ้า แรงปะทะนั้นรุนแรงจนทำให้ราชาหนูสายฟ้าปลิวกระเด็นไปกลางอากาศ กระแสไฟฟ้ารอบตัวมันสลายไปในพริบตา มันคำรามด้วยความเจ็บปวดขณะที่ร่างกายของมันกระแทกลงสู่พื้นอย่างแรง
“เปิดช่องว่างแล้วเจ้ามอนเตอร์สีดำ!”
แรดมังกรปีกสวรรค์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย มันพุ่งเข้ามาโจมตีทันย่าจากอีกด้านหนึ่ง
คมเขาที่แหลมคมของมันเปล่งประกายดั่งพลังแห่งมังกรโบราณ มันฟาดหัวเข้ามาด้วยความรุนแรง หวังจะทำลายร่างกายของทันย่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
“กรงเล็บปีกสบั้นตัดผ่านดวงดาว!”
ทันย่าใช้ปีกขนาดใหญ่ของเขากางออกและฟาดไปที่แรดมังกรปีกสวรรค์ เสียงดังสนั่นเมื่อปีกของทันย่าปะทะเข้ากับคมเขาของแรดมังกร
แรงปะทะนั้นรุนแรงจนทำให้พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แรดมังกรปีกสวรรค์ถูกผลักกลับไปด้วยแรงอันมหาศาลที่ทันย่าปล่อยออกมา
ทันย่าไม่ปล่อยให้พวกมันมีโอกาสตอบโต้ เขาพุ่งเข้าไปหาทั้งสองมอนเตอร์พร้อมกับพลังที่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ กรงเล็บอันแหลมคมของเขาเฉือนผ่านอากาศตรงเข้าใส่ราชาหนูสายฟ้าที่พยายามลุกขึ้น
“ตู้ม!”
ร่างของมันถูกฟาดกระเด็นอีกครั้ง ขนที่เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าถูกตัดขาด เลือดไหลออกจากบาดแผลบนร่างกายอย่างหนัก
ชั่วพริบตา ทันย่าได้หันไปหาแรดมังกรปีกสวรรค์ที่กำลังจะลุกขึ้นเช่นกัน เขากางปีกออกอีกครั้งก่อนจะฟาดมันเข้ากับร่างของแรดมังกร
“ปัง!”
แรงปะทะนั้นรุนแรงจนทำให้แรดมังกรปีกสวรรค์ปลิวไปไกล ร่างของมันกระแทกเข้ากับก้อนหินขนาดใหญ่นั้นจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
“ทะ..ทำไมแกถึงมีพลังเทียบเท่าระดับชนชั้นจักรพรรดิ!”
ราชาหนูสายฟ้าและแรดมังกรปีกสวรรค์ที่เคยยืนอย่างหยิ่งยโส บัดนี้กลับนอนอยู่บนพื้นดินด้วยบาดแผลที่สาหัส
พวกมันครางเสียงดังด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับแววตาที่สั่นไหวด้วยความหวาดกลัว ขณะที่พยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ไม่สามารถทำได้
“หึหึ พวกแกถือเป็นของว่างหลังการต่อสู้”
..
มาห้าวไม่ดูสถานการณ์เลย 555+