ระบบสุดยอดเทพเจ้า

หวังอีฮังนั้นเข้าไปข้าในอาณาเขตปีศาจกว่าสิบลี้แล้วในตอนนี้ เหล่ามอนสเตอร์เตอร์อันเดธระดับเปิดประตูบานที่หกเริ่มที่จะมีให้เห็นมากขึ้นเรื่อยไป

เนื่องจากมอนสเตอร์อันเดธที่มีระดับเปิดประตูบานที่ห้าลงไปเหลือน้อย ศิษย์ในหลายๆสำนักจึงเดินเข้าไปลึกข้างในอาณาเขตปีศาจ ทุกคนนั้นยังคงมองเห็นแสงสว่างที่ส่องประกายมาจากหวังอีฮัง

“เจ้าคิดว่าเทพแห่งการชำระล้างเขาจะสามารถชำระมอนสเตอร์อันเดธเปิดประตูบานที่หกได้หรือไม่”

“ข้าคิดว่าเขานั้นน่าจะทำได้” ทุกคนที่ตามหวังอีฮังมาแบบห่างๆต่างพากันนั้นสันนิฐานต่างๆนาๆ

“อ็อคเลือดเดือด?”

หวังอีฮังเห็นอ็อคขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายกับอ็อคเลือดเดืดอย่างมาก แต่เมื่อมันเดินเข้ามาไกล้ หวังอีฮังก็รู้ว่าเขานั้นคิดผิด มันคืออ็อคไททัน มีคนนั้นมีความสูงถึงสิบเจ็ดเมตร ด้วยรูปร่างใหญ่โตมหึมา หวังอีฮังเเหมือนกับลูกไก่ในสายตาของอ็อคไททัน

ทุกคนที่มองเห็นอ็อคไททันต่างก็พากันนั้นหวาดกลัว มันนั้นถือดาบที่ยาวกว่าสิบเมตร มั้นแบกไว้ที่ไหล่ของมัน ด้วยร่ากายที่ใหญ่โตของมันก็สามารถกดดันคนอื่นๆได้

หวังอีฮังนั้นรู้สึกท่าไม่ดี เพราะเขานั้นคงไม่อาจที่จะเอาชนะอ็อคไททันได้อย่างง่ายดาย อ็อคไททันเห็นจุดแสงเล็กและมันสำผัสได้ถึงอัตราย มันยกเท้าข้าหนึ่งขึ้นและเหยียบลงมา

หวังอีกฮังนั้น ใช้หมัดคลื่นต่อสวนกลับ หมัดคลื่นหลอมรวมเข้ากับพลังศักดิ์สิทธิ์ทำให้สามารถต้านกานเหยียบเท้าของอ็อคไททันได้ จากนั้นหมีงอีฮังก็รีบหลบเท้าที่กำลังเหยียบลงมา

ตู้ม!!

เกิดหลุมขนาดใหญ่กว่าสองเมตรขึ้นหลังจากที่อ็อคไททันเหยียบลงมา มันยังคงมองมาที่หวังอีฮังอย่างไม่ลดละ ครั้งนี้มันยกดาบในมือขึ้นและชี้ไที่หวังอีฮัง จากนั้นเสียงคำรามของมันก็ดังขึ้น

หวังอีฮังนั้นรู้สึกประหลาดใจ [อ็อคไททันขอท้าดวลกับท่านยอมรับหรือไม่] หวังอีฮักรู้สึกตกใจกับข้าความที่ส่งเข้ามา อะไรกันระบบมีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอไง?

หวังอีฮังนั้นไม่สนใจ เขายังคงวิ่งหนีอ็อคไททัน อ็อคไททันมันเห็นว่าหวังอีฮังนั้นไม่ยอมรับการท้าดวลจึงทำให้มันโกรธอย่างมาก มันร้องคำรามอีกครั้ง คลื่นเสียงของมันนั้นรุนแรง ทำให้คนที่เปิดประตูบานที่สี่บางคนนั้นถึงกับหมดสติไป

มันนั้นฟ้าดดาบไปยังหวังอีฮัง คลื่นพลังมหาศาลนั้นก่อตัวขึ้น มันกลายเป็นพายุดาบมากกว่าพันเล่มขึ้นมา ดาบพายุทั้งพันเล่มนั้นโจมตีไปที่หวังอีฮังจุดเดียว

“บัดซปจริง เจ้ายังนี้ข้าไปทำอะไรให้มันกัน มันถึงเลือกโจมตีเพียงข้าคนเดียว”หวังอีฮังสบดอย่างไม่พอใจ คลื่นดาบพายุนั้นล้วนแต่ทรงพลังทุกเล่มท่าเขาโดนโจมตีจากดาบพายุนั้นเขาคงโดนตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างแน่นอน

ทุกคนที่เห็นฉากนั้นต่างก็รู้สึกหวาดกลัว และรู้สึกดีใจ ในที่สุดคนที่พวกเขาเกลียดกำลังโดนมอนสเตอร์อันเดธไล่สังหาร

“เอามันเลย จัดการมัน”มีบางคนที่เชืออ็อคไททันให้จัดการกับหวังอีฮัง

“เทพแห่งการชำระบาปงัเนเหรอ ข้าว่าเขาคงกลายเป็นเทพสองท่อนอย่างแน่นอน”

“ฮ่าๆๆ”

มีหลายคนที่หัวเราะกับความโชคร้ายของหวังอีฮัง แต่ก็มีบางคนนั้นรู้สึกสงสัยว่าหวังอีฮังไปฆ่าคนในครอบครัวของอ็อคไทันเหรอป่าว มันถึงได้อยากหันหวังอีฮังเป็นชิ้นๆเพียงคนเดียว

หวังอีฮังในตอนนี้เขารู้สึกว่านี่มันไม่ยุติธรรม เจ้าวิ่งตามข้าทั้งที่มีคนลายล้อมตั้งมากมาย แต่ทำไมถึงต้องเป็นข้าด้วย ดาบพายุเหล่านั้นพุ่งใส่หวังอีฮังย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ดาบพายุเหล่านั้นจะไม่โดนเขา

แต่ก็ยังมีเศษเสี้ยวของพายุที่แตกสลายเมื่อสัมผัสพื้นดิน และเศษเสี้ยวคมมีดเหล่านั้น มันทำให้หวังอีฮังรู้สึกเจ็บแสบร่างกาย พวกเข้านั้นวิ่งไล่ล้ากันมากว่าครึ่งชั่วโมง

แต่หวังอีฮังนั้นก็ยังไม่พลาดท่าแม้แต่น้อย อ็อคไททันเริ่มรู้สึกไม่พอใจ มันเริ่มใช้ดาบของมัน มันฟันดาบอีกครั้ง ครั้งนี้เกิดพายุลูกใหญ่ขึ้น

พายุลูกนี้มันวิ่งไล่ตามหวังอีฮังอย่างรวดเร็ว หวังอีฮังกลางโลไร้ทางต้านออกมาโล่นี้นั้นไม่มีใครที่สามารถมองเห็นได้ เมื่อหวังอีฮังไม่ได้รับความเสียหายจากการโจมตี

ทุกคนที่เห็นว่าหวังอีฮังนั้นไม่เป็นอะไรท่ากลางพายุที่รุนแรงพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระลงและสบดออกมา

“เจ้าบัดซปนี่ทำไทเจ้าไม่รีบๆตายไป พวกข้าจะได้เก็บทรัพยากร เข้ารู้มั้ยกว่าข้าจะได้มาที่นี่ข้าต้องลำบากเแค่ไหน” บางคนนั้นรู้สึกไม่สบอารมณ์

หวังอีฮังในตอนนี้เขาดูเหมือนกับเทพมากกว่าเดิม แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์นั้นห่อหุ่มพายุทำให้ พายุที่รุนแรงกลายเป็นแสงสีทองอันศักดิ์สิทธิ์ อ็อคไททัน ร้องคำรามมันฟันดาบโจมตีหวังอีฮัง

หวังอีฮังยังคงยืนนิ่งจากนั้นก็ได้มีบางอย่างเกิดขึ้น จู่ๆก็มีเถาวัลย์งอกออกมาจากพื้น เถาวัลย์นั้นสามารถรับการโจมตีของอ็อคไททันได้ จากนั้นเถาวัลย์ก็รวมกันและพื้นดินเองก็เข้ามาช่วยเหลือ จากนั้นโกเลมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น

มันดูเหมือนผู้พิทักษ์ของเทพแห่งการชำระร้าง โกเลมนักบวชท่องบางอย่างพุฒพัม จากนั้นแสงหนึ่งก็พุ่งออกจากดวงตาของมัน

ตู้ม!!

เสียงนี้ดังสนั่นทั่วทั้งอาณาเขตปีศาจ จากนั้นร่างที่ไร้ศรีษะของอ็อคก็ลมลงและสลายไปในที่สุด ทางอีกด้านหนึ่งก็มีเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น

“อ๊าก…!!”

ปีศาจลำดับที่ยี่สิบนั้นใช้เศษเสี้ยวจิตวิญญาณของเขาความคุมฮ็อตไททัน เมื่ออ็อคไททันถูกจัดการเขาเองก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นเดียวกัน

“ข้าจะต้องสังหารเจ้าให้ได้”ปีศาจลำดับที่ยี่สิบไม่คิดที่จะยอมแพ้ง่ายๆ