พิลาไลย เกิดใหม่ขอสร้างตัวในปี 2539

        หลังจากที่พิลาไลยได้เสียชีวิต เธอได้จากไปจากโลกปัจจุบันที่เธออยู่ และกลับมาเกิดในร่างของเด็กสาววัย 18 ปี ในปี 2539

        ในขณะเดียวกันเสียงเรียกที่ดังก้องในหูของเธอ พิลาไลยได้ยินเสียงของคุณยาย ที่กำลังเอ่ยเรียกชื่อของเธอ เสียงของคุณยายก่อนจะเสียชีวิต เมื่อ 7 ปีที่แล้ว เสียงที่คุ้นเคยที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อนานมาแล้ว แต่เธอไม่เคยลืมมันไปจากใจเลย ไม่นานเธอก็หลับใหลไป

หลังจากที่เธอได้หลับไหลไปนั้น เธอเห็นยายของตัวเองเดินเข้ามาหาก่อนที่จะได้พูดคุยกัน

        “ยายจ๋า ยายมาได้ไง” พิลาไลยเอ่ยถามยายของเธอที่เสียชีวิตไปเมื่อ 7 ปีก่อนในความรู้สึกห้วงสุดท้าย

        “ยายมาหาหนูแหละลูก” ยายพิกุลเอ่ยบอกกับพิลาไลยวัย 37 ปีที่เสียชีวิตแล้ว

        “แต่ยายเสียไปแล้วนะจ๊ะ ยายจะกลับมาหาหนูได้อย่างไร” พิลาไลยเอ่ยถามยายของเธอ

        “ยายมาแป๊บเดียวลูก เดี๋ยวยายก็ต้องกลับแล้ว” ยายพิกุลเอ่ยบอกกับพิลาไลย

        “ยายจ๋า หนูคิดถึงยายมากๆเลยนะ ยายรู้มั้ย?” พิลาไลยเอ่ยบอกกับยายของเธอ พร้อมกับเสียงร้องไห้

        “ยายรู้ลูก ยายรู้.. ยายก็คิดถึงหนูนะ คิดถึงมากๆ” ยายพิกุลบอกกับหลานสาว

        “ยายมารับหนูไปอยู่ด้วยใช่ไหมจ๊ะ” พิลาไลยเอ่ยถามยายของเธออีกครั้ง

        “ยายไม่ได้มารับหนูไปอยู่ด้วยหรอก แต่ยายเอาของมีค่าของยายมาให้หนู” ยายพิกุลบอกกับหลานสาว

        “ทำไมจ้ะยาย ทำไมยายไม่เอาหนูไปอยู่ด้วย ยายไม่รักหนูแล้วหรอ” พิลาไลยร่ำไห่พร้อมกับเอ่ยถามยายของเธอ

        “พิลาไลยคนเก่งของยาย จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อนะลูก ต่อจากนี้หนูจะมีชีวิตใหม่ที่ดี และหนูจะมีความสุขที่สุด อีกอย่างหนูจะไม่เจ็บไม่ป่วย หนูจะมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงมากๆนะลูก” ยายพิกุลอธิบายให้กับหลานสาวของเธอฟังในห้วงเวลาสุดท้ายของพิลาไลย ก่อนที่เธอจะได้ไปเกิดใหม่ในอีกร่าง

        “ยายหมายความว่าไง” พิลาไลยเอ่ยถามอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเริ่มปวดหัวแทบจะขาดใจ

        “ใส่กำไลมุกเส้นนี้ไว้นะลูก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หนูต้องห้ามถอดมันออกเด็ดขาด เข้าใจไหม” ยายพิกุลบอกกับหลานสาวพร้อมกับสวมใส่กำไลเส้นหนึ่งให้กับเธอ

        “เข้าใจจ้ะยาย ยายจ๋า.. ช่วยหนูด้วย หนูปวดหัวไม่ไหวแล้ว” พิลาไลยเอ่ยบอกกับยายของเธอ 

        “หลับตาลงนะลูก อดทนอีกนิด ต่อไปนี้หนูจะไม่เจ็บไม่ปวดมันอีกแล้ว” ยายพิกุลบอกกับหลานสาว ก่อนที่ตัวเธอเองจะหายไปพร้อมกับแสงสว่างที่สว่างขึ้นมาทำให้พิลาไลยรู้สึกแสบตาและสลบไป

        …

        “พิลาลูก ตื่นนอนหรือยัง” เสียงของคนแก่ที่กำลังเรียกชื่อของเธอ แต่เป็๲เสียงเรียกแค่สองพยางค์หน้าเท่านั้น พิลาไลยรีบเปิดประตูห้องนอนออกมามองไปชั้นล่างของบ้าน แล้วมองดูว่าหญิงสาวชราคนนั้นเป็๲ใคร ปรากฎว่าเป็๲หญิงชราคนหนึ่ง ก่อนที่ความทรงจำแปลกๆจะเข้ามาในหัวสมองของเธอ

        หลังจากที่พิลาไลยในวัย 37 ปีเสียชีวิต เธอก็ได้ฟื้นคืนขึ้น แต่เธอกลับมาฟื้นในร่างของเด็กสาววัย 18 ปี ที่มีอะไรเหมือนกับเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็๞ชื่อหรือชีวิตในครอบครัวของเธอก็เป็๞แบบเดียวกัน เธอแปลกใจมาก ว่าเธอมาอยู่ในร่างนี้ได้ยังไง จนภาพซ้อนในหัวก็เกิดขึ้น เธอเสียชีวิตจากการที่ลูกค้าทะเลาะกัน แล้วผลักเธอล้มลงหัวฟาดกระถางต้นไม้จนเธอเองเสียชีวิต ก่อนเธอจะกลับมา ยายของเธอก็ดันมาหาพร้อมกับเอาสร้อยข้อมือมาสวมใส่ให้เธอ จนตัวเธอเองได้มาในร่างใหม่เป็๞เด็กสาวคนนี้

        พิลาไลยวัย 37 ปีสับสนว่ามันคือเ๱ื่๵๹อะไรกันแน่ ทำไมเธอถึงมาอยู่ในร่างของหญิงสาวคนนี้ได้ ไม่รอช้าพิลาไลยเริ่มคิดแล้วว่า เธอคงจะกลับไปในโลกเดิมของเธอไม่ได้อีกต่อไป งั้นเธอจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเธอ ในร่างของหญิงสาวคนนี้อย่างจริงจัง ก่อนที่เธอจะรีบเอ่ยตอบยายของหญิงสาววัย 18 ปีกลับไป “ตื่นแล้วจ้ะยาย” 

        “ทำไมวันนี้ตื่นสายจังลูก ยายจะหนีออกไปดูสวนผักก่อนแล้วนะเนี่ย” พิกุลเอ่ยบอกกับหลานสาวของเขา

        “ยายจ๋าไม่กล้าทิ้งหนูหรอก ใช่ไหมค่ะ” พิลาไลยบอกกับยายของเธอ

        “จ๊ะๆ ยายไม่กล้าไปก่อนหรอก ไปอาบน้ำได้แล้ว จะได้ไปดูสวนผัก” พิกุลบอกกับหลานสาวของเขาอีกครั้ง

        พิลาไลยได้ยินก็รีบไปอาบน้ำนำทันที ก่อนที่เธอจะเดินออกไป เธอก็มีท่าทางที่เก้ๆกังๆเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก 

ทันทีที่ยายของเธอเห็นก็รีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ห้องน้ำเพื่อให้พิลาไลยไปอาบน้ำ “ไปอาบน้ำสิลูก ยืนงงอะไร นู้นห้องน้ำไปๆ” 

        “จ๊ะยาย เดี๋ยวหนูรีบอาบเลย” พิลาไลยบอกกับยายพร้อมกับท่าทางน่ารักใส่ยายของเธอ

ยายของพิลาไลยเห็นท่าทางของหลานสาวก็อดยิ้มไม่ได้ โตเป็๞สาวจนอายุครบ 18 ปี เธอก็ยังคงทำตัวเหมือนเด็ก 6 ขวบกับยายอยู่เหมือนเดิม