GalaxyTube เครือข่ายวิดีโอเชื่อมจักรวาล

“ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีเลยครับ’’จางเจิ้นหัวเราะ เขาพอคาดเดาได้ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นอยู่แล้ว

ดังนั้นเขาจึงอธิบายเกี่ยวกับเรื่องที่จะขอความช่วยเหลือให้อีกฝ่ายฟัง

“ตกลงพรุ่งนี้เธอกับเพื่อนของเธอ มาเจอฉันตามที่อยู่นี้ได้เลย’’ ต้าชางส่งโลเคชั่นออกไปถึงเรื่องที่จะปรึกษากันและการช่วยเหลือนี้จะยากอยู่บ้างแต่ผลลัพธ์มันไม่มีอะไรแน่นอน จึงคงต้องรอดูกันอีกทีในวันพรุ่งนี้

ชายหนุ่มแซ่จางขอบคุณและพูดคุยอีกเล็กน้อยกับอีกฝ่าย

ไม่นานทั้งสองคนก็ยกเลิกการสนทนา

“เรียบร้อยดีไหม?’’ต้วนหยางที่อยู่ดูมาตลอดก็ยิ้มถาม ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี

“แน่นอน’’จางเจิ้นหัวเราะเบาๆ ขั้นตอนแรกผ่านไปได้ด้วยดีจะเป็นยังไงก็ขึ้นอยู่กับขั้นตอนที่สองในวันพรุ่งนี้แล้ว

ครู่ต่อมา

“จริงสิ! เจิ้นโทรศัพท์ของนายมันยี่ห้ออะไรเหรอ?’’ หลังจากที่สังเกตโทรศัพท์ไม่คุ้นตาตรงหน้ามาสักพักต้วนหยางก็ถามเพื่อนของเขา เขารู้สึกว่ามันดูลํ้ายุคและไฮเทคยังไงก็ไม่รู้

ต่อหน้าคําถามนี้จางเจิ้นไม่ได้มีท่าทีอะไร เขาเพียงหัวเราะเบาๆอีกครั้ง

“นายไม่รู้หรอกเพราะมันเป็นรุ่นพิเศษที่ฉันมีเพียงคนเดียว และทั้งจักรวาลก็ไม่มีอีกแล้ว’’

GalaxyMโลกนี้จะมีใครรู้จักมัน?

ไม่มีอย่างแน่นอน!

ต้วนหยางก็ไม่ได้เซ้าซี้อีกต่อไปในความคิดของเขาแล้ว มันก็แค่โทรศัพท์ธรรมดาเครื่องหนึ่งที่ดูเท่ห์ลํ้ายุคก็เท่านั้นเอง

จะไปมีอะไรอื่นมากกว่าที่ตาเห็นได้อย่างไร?

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ชายหนุ่มแซ่จางและชายหนุ่มแซ่ต้วนได้แยกย้ายกันโดยมีนัดหมายเจอกันอีกทีในวันพรุ่งนี้

“ดังนั้นแล้วตอนนี้ฉันควรกลับบ้านไปพักผ่อนเพื่อเช้าอันสดใส’’ มองเพื่อนของเขาที่หายลับไป จางเจิ้นก็ตัดสินใจแล้วมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็ว

…

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…

ณมหาวิทยาลัยซูโจว ระหว่างทางไปยังห้องแล็บสาขาวิทยาศาสตร์และชีววิทยา

ปรากฏชายวัยกลางคนๆหนึ่งขึ้น เขาเร่งฝีเท้าเดินไปข้างหน้าด้วยท่าทีรีบร้อน

และเขาคนนี้ก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก...ศาสตราจารย์ฝู!

ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์แห่งมหาวิทยาลัยซูโจว!

หลังจากที่ต้องออกไปทําธุระอย่างเร่งด่วนตัวของศาสตราจารย์ฝูก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมโน๊ตบุ๊คทิ้งเอาไว้ตอนนี้เขาจึงรีบกลับมาด้วยความกังวล เขากลัวเป็นอย่างมากว่าจะมีใครพลาดไปยุ่งกับมันและสร้างความเสียหายให้กับเขา

อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงชายหนุ่มแซ่ต้วนที่มาค้นคว้ายามดึก และมีข่าวลือออกมาว่าเขาอยู่ที่นี่โต้รุ่งทุกวันความกังวลของศาสตราจารย์ฝูก็เริ่มคลายลง

“คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง…’’

อย่างน้อยชายหนุ่มแซ่ต้วนก็เป็นคนที่พึ่งพาได้จึงไม่น่าจะมีคนเข้ามาก่อปัญหาอะไร ในระหว่างที่อีกฝ่ายอยู่หรอก

แต่ในวินาทีต่อมาหลังจากที่เขามาถึงห้องแล็บ และเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากระยะไกลของโน๊ตบุ๊คของเขา สีหน้าของเขาก็ต้องเปลี่ยนไป

ศาสตราจารย์ฝูรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมากนอกจากวันนี้ชายหนุ่มแซ่ต้วนจะไม่อยู่อย่างที่เขาคาดแล้วงานเขียนของเขายังมีการเปลี่ยนแปลงให้เห็นอีกด้วย

โดยไม่รอช้าเขาเร่งฝีเท้าเดินไปที่โน๊ตบุ๊คของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ทว่าหลังจากที่มาถึงและเห็นการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าเขาเผลออ่านมันอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะแสดงความตะลึงงันออกมาให้เห็นบนใบหน้า

ศาสตราจารย์ฝูตกตะลึงเป็นอย่างมากการเปลี่ยนแปลงตรงหน้านี้ ไม่ใช่การแก้ไขแต่เป็นการสอดแทรกแนวคิดและคําแนะนําพร้อมหลักการอ้างอิงโดยรวมที่สมบูรณ์ทั้งยังชี้ให้เห็นถึงช่องโหว่และข้อบกพร่องอีกด้วย

ทันใดนั้นเอง…

ตัวเขาได้เริ่มจดจ่อกับมันและลองคิดตามว่าหากเขาประยุกต์ตามแนวคิดนี้ วิทยานิพนธ์ของเขาจะเป็นเช่นไร

วินาทีต่อมา

ราวกับไฟในใจถูกจุดขึ้นแววตาของศาสตราจารย์ฝูได้เปล่งประกายความตื่นเต้นออกมาก่อนเริ่มแก้ไขงานเขียนของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปได้สักพัก

งานเขียนก็ได้ถูกแก้ไขจนเสร็จสิ้นและแสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์แบบจนน่าเหลือเชื่อ

“แนวคิดสอดแทรกนี้ดีเยี่ยมเป็นอย่างมากมันได้ทําให้ฉันสามารถแก้ไขงานเขียนของตัวเองชิ้นนี้ได้และสร้างวิทยานิพนธ์ระดับสุดยอดขึ้นมาในที่สุด’’ ศาสตราจารย์ฝูยิ้มมองงานเขียนตรงหน้าอย่างมีความสุขเขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย ดังนั้นเขาจึงรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมากกับแนวคิดสอดแทรกที่สมบูรณ์นี้

บอกได้ว่าตั้งแต่อดีตจนจวบปัจจุบันจนเขาได้เป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ก็ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาเคยเห็นผลงานชิ้นยอด และหลักการอ้างอิงที่สมบูรณ์จนน่าทึ่งขนาดนี้!

ใครกันนะที่คิดค้นแนวทางเช่นนี้ขึ้นมาได้?

ศาสตราจารย์ฝูเริ่มจินตนาการถึงตัวตนผู้เชี่ยวชาญอันยิ่งใหญ่ไม่ว่าจะเป็นใครคนๆนั้นจะต้องสุดยอดและมีความรู้เหนือลํ้าเกินศาสตราจารย์ทั่วๆไปอย่างแน่นอน

ไม่อย่างนั้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้จะให้หาเหตุผลอะไรมาอธิบายล่ะ?

ท้ายที่สุดศาสตราจารย์ฝูก็ได้ตัดสินใจครั้งใหญ่ ก่อนสีหน้าแน่วแน่เผยออกมา

“หากฉันเจอเขา...ฉันจะต้องขอให้เขาเป็นอาจารย์ให้ได้เลย!’’

จะมีสักกี่คนกันเชียวที่จะสามารถได้รับความรู้จากผู้เชี่ยวชาญคนนี้ได้?

คงมีเพียงศิษย์ของเขาเท่านั้นแหละ!

…

แน่นอนว่าจางเจิ้นไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นนี้แม้แต่น้อยเพราะตอนนี้เขาได้เข้านอนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…

เช้าวันต่อมาความมืดมิดได้ถูกขับไล่ออกไป และเข้าแทนที่ด้วยแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณ

“ในที่สุดก็เช้าแล้ว…’’ทันทีที่ตื่นนอน จางเจิ้นก็ลุกขึ้นยืน ยืดเส้นยืดสาย ก่อนอาบนํ้าเตรียมตัวออกไปข้างนอก

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

“นี่นายยังมีมันเหลืออยู่อีกงั้นเหรอ?’’มองไปยังนํ้าเปล่าที่คุ้นเคย สีหน้าของต้วนหยางก็ฉายให้เห็นถึงความประหลาดใจเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเพื่อนของเขาจะยังเหลือมันอยู่อีกขวดหนึ่ง

“ถ้าไม่เหลือเอาไว้แล้วจะเอาที่ไหนไปเจรจาธุรกิจล่ะ?’’  จางเจิ้นยักไหล่ นี่เป็นขวดสุดท้ายแล้ว  หลังจากนี้หากจะดื่มก็คงต้องผลิตเอาเองแล้ว

ต้วนหยางพยักหน้าเข้าใจเพื่อนของเขานี่รอบคอบดีจริงๆ

วินาทีต่อมา

ทั้งสองคนได้ออกเดินทางไปยังจุดนัดหมายที่ได้นัดเอาไว้กับต้าชางอย่างรวดเร็ว

…

เวลาเดียวกัน

ณคฤหาสน์หรูหลังหนึ่งในซูโจว บริเวณสวน ปรากฏชายวัยกลางคนสองคนให้เห็นโดยที่ข้างๆกันของพวกเขา มีหญิงสาวคนหนึ่งกําลังนั่งวาดภาพอยู่

เธอคนนี้มีใบหน้ารูปไข่เรียวงามและดวงตาที่กระจ่างใสบริสุทธิ์ เมื่อรวมเข้ากับรูปร่างที่เพอร์เฟคแล้วเธอถือได้ว่าเป็นหญิงสาวที่สวยงามเป็นอย่างมากเลยทีเดียว

และเธอคนนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก...ฟางหยิง!

ลูกสาวฟางหยวนผู้เป็นเพื่อนของต้าชาง!

“อีกเดี๋ยวเขาก็คงมาแล้ว’’ต้าชางมองดูนาฬิกาด้วยรอยยิ้ม และหัวเราะให้กับเพื่อนของเขา “ทันทีที่นายเจอเขานายจะต้องเหลือเชื่อแน่ๆ’’

“เหลือเชื่อ?นายก็บอกฉันแล้วไม่ใช่เหรอว่าเขาอายุเท่ากับหยิงเอ๋อร์ของฉันแล้วนี่ยังต้องมีอะไรให้ฉันเหลือเชื่ออีก?’’ ฟางหยวนกลอกตาอะไรกันแน่นะที่จะทําให้เขาเหลือเชื่อได้?

“เดี๋ยวนายก็รู้เอง!’’ต้าชางไม่ตอบ แต่เลือกที่จะหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ออกมาแทน

เห็นอย่างนั้นฟางหยวนก็ไม่สามารถทําอะไรได้นอกจากหัวเราะตามก่อนมองลูกสาวของเขาที่กําลังวาดภาพด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

“หยิงเอ๋อร์เขารุ่นราวคราวเดียวกันกับลูกหากลูกชอบพอเขาขึ้นมา พ่อก็จะไม่ปฏิเสธ’’

“โอ้ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีเลย เพราะจางเจิ้นคนนี้นอกจากจะมีฝีมือในการวาดภาพเข้าขั้นปรมาจารย์แล้วเขายังมีนิสัยดีและไม่เห็นแก่เงินทองอีกด้วยบอกได้เลยว่าหากเสี่ยวหยิงจะเลือกใคร ก็ต้องเลือกเขานี่แหละ’’ต้าชางก็แซวตามนํ้าไป เขาเอ็นดูเธอเหมือนกับลูกหลานของเขา

ทางด้านของหญิงสาวแซ่ฟางที่ได้ยินก็ไม่ได้พูดอะไรเธอคร้านเกินกว่าที่จะรับมุขของพวกเขา

นิสัยดีแล้วยังไง?

ตราบใดที่ไม่สามารถเอาชนะใจเธอได้...ไม่ว่าใครก็ไม่คู่ควร!