มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

ทั้งสองคนพร้อมมีดสั้นกำลังเข้ามาใกล้ฉินเฉาแล้วซูเฟยอย่างช้า ๆ ซูเฟยผู้เห็นเหตุการณ์เหมือนในทีวีกำลังสั่นขณะที่ซ่อนอยู่หลังฉินเฉา

ฉัวะ! หนึ่งในนักฆ่าทันใดนั้นก็พุ่งเข้ามา ชั่วพริบตาเขาก็มาถึงตรงหน้าฉินเฉา เพียงแค่สะบัดมีดสั้นก็พุ่งเข้าใส่คอฉินเฉา

เหมือนกับแมงป่องต่อย การโจมตีทั้งเร็วแล้วหนักหน่วง ฉินเฉารู้สึกเย็นวาบที่คอ เหมือนถูกแทงด้วยเข็ม

หมับ! ฉินเฉารีบคว้าเข้าที่ข้อมือของนักฆ่าแล้วเตะออกไป นักฆ่าลอยออกไปแล้วชนเข้ากับรถตู้ที่อยู่ใกล้ ๆ

นักฆ่าอีกคนใช้โอกาสนี้เข้าจู่โจม เขาเดินไปข้างหลังฉินเฉาแล้วแทงมีดสั้นใส่ซูเฟย

ฉินเฉารีบหันกลับไปแล้วกอดซูเฟยไว้ในอ้อมแขน หมุนเท้าขวาเตะข้างออกไป มีดสั้นของนักฆ่าลอยออกจากมือแล้วปักเข้ากับกำแพงที่อยู่บนหัว

นักฆ่าคนนั้นถูกบังคับให้ถอยไปสองก้าวใหญ่ เขามองมาที่ฉินเฉาด้วยท่าทางตกใจ

“พวกแกเป็นใคร?” แม้ว่าหน้าของเธอจะแดง ซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา ยังไม่ลืมที่จะถามนักฆ่าทั้งสองเสียงดัง

แต่พวกเขาไม่ตอบคำถามของเธอ พวกเขาทำแค่ส่งสัญญาณมือให้แก่กัน

จากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็ทิ้งมีดสั้น แล้วเอาปืนพกสั้นจากข้อมือออกมา ชี้ไปทางฉินเฉาแล้วซูเฟย

ซูเฟยรู้สึกตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก เธอไม่คิดว่าอีกฝั่งจะมีปืน เหมือนกับว่าพวกนี้จะมาจากองค์กรมืออาชีพ

ปฏิกิริยาของฉินเฉาว่องไว หลังจากถูกโล่วเห่ายิงฉินเฉาค่อนข้างอ่อนไหวกับปืน เมื่อฝ่ายตรงข้ามมีปืน ฉินเฉา รีบหดหัวดึงซูเฟยไปซ่อนที่หลังรถ SUV

ปัง! นักฆ่าลั่นไก กระสุนยิงใส่หน้าต่างรถ SUV ทำให้กระจกแตก ซูเฟยแตกตื่นร้องออกมา ฉินเฉากอดเธอไว้กับอก ปล่อยให้กระจกที่แตกตกใส่เขา

“อย่ากลัว ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่” ฉินเฉากระซิบที่หูซูเฟย

แม้ซูเฟยจะผ่านโลกธุรกิจมาโชกโชนแต่เธอยังเป็นผู้หญิง หลังจากได้ยินเสียงของฉินเฉา เธอก็รีบเงียบเสียง เธอมองฉินเฉาที่มีสีหน้าแน่วแน่ด้วยท่าทางตกตะลึง

ฉินเฉาหายใจเข้าลึก เป็นผู้ฝึกตนขั้นกำเนิดจิต แถมยังมีพลังเทเลคิเนซิส ฉินเฉาเชื่อว่าเขาสามารถหนีจากการโจมตีของนักฆ่าพร้อมกับซูเฟยได้

แม้ว่าการเคลื่อนไหวของนักฆ่าทั้งสองจะเบามาก แต่เสียงก็ไม่สามารถหลบหูของฉินเฉาได้ ด้วยขั้นกำเนิดจิต เขาได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของพวกเขาทั้งคู่

นักฆ่าทั้งคู่เข้าใกล้ SUV จากทางที่แตกต่างกัน

เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ ทันใดนั้นฉินเฉาก็ยืนขึ้นแล้วถีบออกไป เขาเตะอย่างหนักใส่ส่วนบนของ SUV คันนี้

พร้อมเสียงดังกล่าว ทันใดนั้นรถก็ลอยแล้วชนเข้ากับหนึ่งในนักฆ่า ส่วนอีกคนก็ถูกทำให้ถอยไป

ไม่รอช้า ฉินเฉาใช้โอกาสนี้วิ่งออกมาจากที่จอดรถชั้นใต้ดิน ข้างหลังเขาปืนถูกยิงออกมาหลายนัด แต่ก็ยิงถูกแค่รถ ฉินเฉาใช้รถคันอื่นเป็นกำแพงระหว่างพวกเขาแล้วนักฆ่า

นักฆ่าที่ถูกน็อกด้วย SUV ค่อย ๆ ปีนขึ้นมาแล้วหยิบปืนจากพื้น จากนั้นทั้งคู่ขับซีตรอนสีดำออกจากลานจอดรถไล่ตามฉินเฉากับซูเฟย

“พวกมันไล่ตามเรามา!” ซูเฟยร้องออกมาหลังจากเห็นแสงมาจากที่จอดรถ

“อย่าห่วงเลย พวกเขาตามไม่ทันหรอก” ฉินเฉามุ่งไปที่ที่เขาจอดจักรยานไว้ เขายื่นมือไปไขล็อกจักรยานแล้ววางซูเฟยไว้ที่ครอสบาร์

“ขอโทษสำหรับความไม่สะดวกนี้ แต่มันจะอันตรายถ้าผู้อำนวยการซูนั่งซ้อนท้าย” ฉินเฉาขึ้นคร่อมจักรยานแล้วเริ่มปั่น

ทันใดนั้นจักรยานก็เร่งความเร็วขีดสุด ซูเฟยรู้สึกว่าร่างกายเธอถูกกระชากกลับหลังแล้วทันใดนั้นก็ชนเข้ากับอกของฉินเฉา

ฉินเฉามุ่งเข้าสู่ถนนด้วยจักรยานแล้ว

ซีตรอนสีดำชนเข้ากับที่กั้นที่ทางเข้าโรงเรียนแล้วส่งเสียงลั่นโรงเรียน ไล่ตามหลังพวกเขาอย่างเหนียวแน่น

ปัง ปัง ปัง! หนึ่งในนักฆ่ายื่นหัวออกมาแล้วยิงปืนใส่ฉินเฉา แต่การเล็งในขณะรถเคลื่อนที่นั่นยาก กระสุนทุกนัดพลาดเป้า

ในตอนนี้เอง ฝนก็ตกลงมาจากฟ้า พร้อมกับความเร็วการเคลื่อนที่ของฉินเฉา สายฝนที่ตกลงมานี้เหมือนกับกีฬาฮอกกี้

ซูเฟยแน่นอนเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ดีแบบนี้ เธอเม้มปากตัวเองแน่นจนกลายเป็นสีม่วง

“จับแน่น ๆ!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็เลี้ยวจักรยานแล่นเข้าสู่ไร่ที่อยู่ใกล้ ๆ หลังจากฝนตก พื้นของไร่เริ่มกลายเป็นโคลน แต่ไม่สามารถหยุดจักรยานได้ หลังจากที่ถูกฉินเฉาเปลี่ยนเป็นอาร์ติแฟค พาหนะนี้สามารถวิ่งแข่งในสนามได้

ซีตรอนสีดำยังตามพวกเขามา ตอนนี้รถไม่ได้มีประสิทธิภาพดีกว่าจักรยาน หลังจากเข้าสู่ไร่ รถตกหลุมหลายต่อหลายครั้ง ทำให้มันช้าลง

เมื่อเห็นจักรยานยิ่งไกลห่างออกไป คนขับในที่สุดก็หยุดไล่ตาม เขาหยุดรถแล้วเอามือตบพวงมาลัยอย่างหนัก

“เวรเอ๊ย! โคตรแม่มันเถอะ!”

“รายงานหัวหน้า อีกฝ่ายมีผู้เชี่ยวชาญที่เหนือกว่าเรา เราต้องเปลี่ยนวิธี” นักฆ่าอีกคนพูดอย่างไม่สนใจ ราวกับว่าเขาพิจารณาว่าฉินเฉาแล้วซูเฟยตายไปแล้ว

“ไม่มีใครหนีจากนักฆ่าสเกลตั้นไปได้ ไม่มีใคร”

เหมือนสัตว์ร้ายสีดำ ซีตรอนคันนี้เริ่มสตาร์ทแล้วค่อย ๆ ถอยกลับไปที่ถนน

ใช้ฟาร์มเป็นทางลัด ฉินเฉาขี่จักรยานแล้วรีบเข้าสู่พื้นที่ในเมือง ตอนนี้ ต่อให้มีนักฆ่า พวกเขาก็ไม่สามารถโจมตีได้

“เรียบร้อย พวกเราปลอดภัยแล้ว” เมื่อเข้าสู่ถนนในเมือง ฉินเฉาในที่สุดก็โล่งอก “มันเรื่องอะไรกันที่พวกคุณพี่น้องพากันถูกโจมตี?”

“ฉันไม่รู้...” ทันใดนั้นซูเฟยก็ห่อเหี่ยวใจ “บางทีอาจเป็นเพราะศัตรูทางธุรกิจของพ่อ”

‘ถ้าเป็นศัตรูทางธุรกิจของพ่อพวกคุณ พวกเขาต้องจับตัวพวกคุณสิ’ เมื่อเห็นสีหน้าซูเฟย ฉินเฉากลืนคำพูดนี้ลงท้องไป

“คุณซ่อนในห้องของผมไปก่อนแล้วกัน” เมื่อไม่รู้จะไปไหน ฉินเฉาพาซูเฟยไปที่ห้อง

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงอพาร์ทเมนท์ หลังจากจอดจักรยาน ฉินเฉานำซูเฟยไปตามทางเดินมืด ๆ ขึ้นชั้นสาม แม้ว่าซูเฟยจะเป็นหญิงที่มีความสามารถ แต่เธอก็กลัวความมืด เธอจับแขนเสื้อฉินเฉาไว้แน่นขณะตามหลังเขาไป

ฉินเฉา ตัวเขาเอง อยากจะหัวเราะ เขาหยิบกุญแจออกมาไขประตูแล้วโชว์ห้อง 40 ตารางเมตรต่อหน้าซูเฟย

“ต้องขอโทษด้วยถ้าสถานที่ต่ำต้อยของผม ทำให้ผู้อำนวยการซูหัวเราะ”

“ไม่ นี่เป็นที่ที่ดี” เหมือนว่าซูเฟยจะปากไม่ตรงกับใจ ตามด้วยสายตาที่อบอุ่นของเธอลอยออกไป เธอชี้ไปที่โซฟายาวสีแดงแล้วพูดว่า “ฉันนั่งได้มั้ย?”

“ได้สิครับ ผู้อำนวยการซู” ฉินเฉาตอบอย่างไม่ลังเล เขาจะปฏิเสธได้ยังไง?

“นายไม่ต้องเรียกฉันผู้อำนวยการที่นี่หรอก” ซูเฟยแสดงรอยยิ้มที่หายากของเธอต่อฉินเฉา “เรียกฉันแค่ ซูเฟย ก็พอ”

รอยยิ้มนี้ทำให้ฉินเฉาตะลึงนิดหน่อย ถ้ารอยยิ้มของซูจีทำให้ฉินเฉารู้สึกอบอุ่น งั้นรอยยิ้มของซูเฟยก็ทำให้ฉินเฉารู้สึกมหัศจรรย์!

“ก็ได้ ซู....ซูเฟย คุณนั่งนี่ไปก่อน ผมจะออกไปข้างนอกสักหน่อย” ฉินเฉาถอยเครื่องแบบออก ขณะเดียวกันก็หยิบเสื้อโค้ตหนังสีดำที่แขวนอยู่บนกำแพง

เมื่อได้ยินว่าฉินเฉาจะไป ทันใดนั้นซูเฟยก็รู้สึกกลัวแล้วถามว่า “นาย นายจะไปไหน?”

“ผมจะไปหาที่อยู่ของนักฆ่าพวกนั้นหน่อย” ฉินเฉายิ้มให้ซูเฟย ทำให้เธอตะลึง

“ไม่! มันอันตรายเกินไป!” ซูเฟยรีบยืนขึ้นแล้วจับแขนเสื้อฉินเฉาไว้ เธอทำตัวเหมือนกับสาวน้อยขี้เหงา

“ทิ้งเรื่องนี้ไว้ให้ตำรวจจัดการไม่ดีกว่าเหรอ เราจะปลอดภัยถ้าอยู่ที่นี่”

“ปลอดภัยแน่นอน สำหรับพวกเขา ผมก็อันตรายเหมือนกัน” ฉินเฉาแสดงรอยยิ้มที่ชั่วร้าย ทำให้หัวใจซูเฟยเต้นแรงขึ้น

สายตาของเธอพร่ามัว ความทรงจำของเธอลอยไปสู่อดีต ในตอนที่เธอยังเป็นเด็ก เธออยู่ข้างหลังพี่ชาย ดึงแขนเสื้อตลอดทั้งวัน

“พี่ชาย เดินช้าหน่อย หนูกลัว”

“เสี่ยวเฟย เธอโตแล้ว เธอไม่รู้สึกอายเหรอที่ยังกลัวความมืดอยู่”

“อย่าหัวเราะเยาะหนูนะพี่ชาย...หนูกลัวจริง ๆ ”

“งั้นก็เข้ามาใกล้ ๆ ไม่เป็นไร พี่ชายแข็งแรง พี่จะปกป้องเธอเอง เสี่ยวเฟย”

“พี่!” ทันใดนั้นซูเฟยก็ตะโกนออกมา เมื่อพบว่าไม่มีอะไรอยู่ในมือ เมื่อเธอมอง ร่างของฉินเฉาไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว ทั้งห้องว่างเปล่า

‘ชายคนนี้เป็นใครกันแน่?’ ซูเฟยกลับไปนั่งที่โซฟา ตาของเธอกลายเป็นหมอกหนา ในความทรงจำของเธอ มีสิ่งหนึ่งที่เด่นออกมา นั่นก็คือเมื่อฉินเฉาเตะ SUV คันนั้น

‘เขาคนนั้นแข็งแกร่งได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?’

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมซูจีถึงชอบเขา เมื่อเธออยู่ข้างเขา ในใจของเธอ รู้สึกเหมือน...เป็นอิสระจากความกังวล

โดยที่ไม่รู้ว่าหญิงสาวคิดอะไรอยู่ ฉินเฉาผู้ที่กำลังปั่นจักรยานเก่า ๆ ไป ตอนนี้มาหยุดอยู่บนตึกสูง 10 ชั้น

“โรซี่!” ฉินเฉาส่งเสียงออกมาด้วยน้ำเสียงสุภาพ

พั่บ พั่บ พั่บ! เฮลิคอปเตอร์ทางทหารก็ลอยกลางท้องฟ้า ทันใดนั้นก็ส่องแสงมาทางฉินเฉาทำให้เขากลัว

ในตอนนี้เอง เฮลิคอปเตอร์หย่อนเชือกลงมา หญิงสาวในเครื่องแบบทหารเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สองก็กระโดดลงมาจากเชือกแล้วยืนอย่างสง่างามตรงหน้าฉินเฉา

รูปร่างของหญิงสาวทำให้มัวเมา คุณภาพของเธอไม่อาจวัดได้ ตอนนี้ เมื่ออยู่ในเครื่องแบบ วิญญาณวีรสตรีของเธอพุ่งทะลักออกมา

“โรซี่ ทำไมเธอชอบเล่นใหญ่ทุกครั้งที่ปรากฏตัวด้วย?”

“อิอิ มันก็สนุกดีออกไม่ใช่เหรอไง?” โรซี่หัวเราะ พร้อมกับโบกมือ เฮลิคอปเตอร์ทางทหารก็กลายเป็นกลุ่มควันแล้วหายไป

“นี่ก็ดึกแล้ว นายเรียกฉันทำไม? ในนรกเรายุ่งมากนะ”

“เธอยุ่งเรื่องอะไรของเธอ?”

“นอน!”

“....” ฉินเฉาพูดไม่ออก หลังจากนั้นชั่วขณะ เขาพูดว่า “คนสวยเมื่อฉันขอพรไปแล้ว ไม่คิดจะมีของแถมเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างเหรอ?”

“ฮิฮิ นายก็มักจะต่อรองอยู่เรื่อย” โรซี่หัวเราะ ขณะที่เอามือปิดปาก “ทำธุรกิจกับนายนี่มีแต่ขาดทุน”

“แค่บอกมาว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย” หน้าหนา ๆ ของฉินเฉาแดง

“สบายมาก ฉันจะช่วย” โรซี่มองฉินเฉาด้วยท่าทางเจ้าชู้ “แต่ ฉันอยากรู้จริง ๆ ทุกครั้งที่นายขอ นายไม่เคยขอของเป็นประโยชน์กับนายสักครั้ง มีแต่เพื่อคนอื่น นายไม่ลังเลที่จะขอพร ช่างเป็นมนุษย์ที่แปลกจริง ๆ ”

“ขอบคุณสำหรับคำชม เธอก็เป็นปีศาจที่แปลกจริง ๆ ”

“หึ นายยังอยากให้ช่วยอยู่มั้ย?”

“แน่นอนสิ”

หลังจากที่พูดเสร็จ พร้อมกันนั้นเธอสะบัดมือ เครื่อง GPS ก็ปรากฏในมือของฉินเฉา

จบตอน#