Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หกสิบ ความป่าเถื่อนไร้อารยะ

ทุกคนในห้องท้องพระโรงรู้สึกตกตะลึงรู้สึกว่าคัลทำเรื่องไม่ถูกต้อง

แต่ไม่มีใครกล้าไปจับคนที่ตัวสูงกว่าสองเมตรและตัวหนาราวกับหมีที่พูดภาษามนุษย์ได้คนนี้

ท่ามกลางท้องพระโรงที่เต็มไปด้วยระเบียบมาตลอดแห่งนี้

ทุกคนรู้สึกตัวแล้วว่า

คัล คนเถื่อนบาบาเรี่ยนนั้น

เคารพแต่กฎเกณฑ์ของตนเองเท่านั้น

แม้ว่าจะมีกฎหรือคำสั่งใดใดก็ตาม

แต่คัลคนเถื่อน

จะทำให้ทุกคนเป็นไปตามใจของตนด้วยกำลังอันป่าเถื่อน

ไม่ใช่คนที่ระเบียบพิธีการของขุนนางจะสามารถควบคุมตัวตนอย่างคัลได้

บรรดาขุนนางในท้องพระโรงนั้นรู้สึกรังเกียจขึ้นมาทันที

ไม่ใช่ความรังเกียจของเพื่อนขุนนางด้วยกันที่แก่งแย่งชิงดีตำแหน่งและอำนาจในอาณาจักรกัน

แต่รังเกียจที่มากไปกว่าการรังเกียจตัวบุคคล

ว่าเหนือไปกว่าคัลคนร่างยักษ์อันป่าเถื่อนนี้คือสิ่งที่ย้ำเตือนพวกเขาว่า

กฎระเบียบประเพณีของพวกเขาเป็นแค่ของชั่วคราวเรื่องหลอกลวง

เพราะความป่าเถื่อนต่างหากที่ยังคงมีอยู่เสมอแม้มนุษย์เราไม่ต้องทำอะไรเลยก็ตาม

สิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมา

ระเบียบประเพณีกฎเกณฑ์ต่างๆนั้น

ไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าความป่าเถื่อนของบาบาเรี่ยน

แต่เรื่องที่ทำให้พวกเขาอึดอัดใจที่สุดคือ

ไม่มีใครสามารถห้ามความรู้สึกที่ว่าความป่าเถื่อนของคัลนั้นเป็นของจริงมากกว่าพวกเขา

คนบางคนอย่างราชินีออโรร่ามีความรู้สึกสูงส่งpresence ตัวตน ที่ทำให้คนอยากคุกเข่าเชื่อฟังคำสั่ง

แต่คัลต่างไป

ตัวตนของเขารู้สึกว่าดั่งภูเขาไม่ใช่การสั่งให้ใครเชื่อฟังแต่ทุกคนรู้สึกว่าภูเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของโลกของมันต้องมีของมันอย่างนั้น

ไม่มีใครสามารถปฏิเสธตัวตนของภูเขาได้

คนที่สถานะ presence ตัวตนต่ำกว่านั้นจะโดนดีบัฟค่าสถานะต่างๆจากคนที่สถานะเหนือกว่า

ทำให้เป็นเหตุผลอธิบายว่า

ทำไมลูกกระจ๊อกกี๊กี๊ถึงแพ้ระดับจอมปีศาจ

ทั้งที่หากคำนวณตามตัวเลขเฉยๆแล้วให้พวกกี๊กี๊บุกเข้าไปจำนวนร้อยคน

ต่อให้เป็นจอมปีศาจก็ควรจะตายได้ตามค่าเฉลี่ย

แต่การต่อสู้ไม่ใช่อย่างนั้นเนื่องจากลูกกระจ๊อกกี๊กี๊จะมีดีบัฟที่ทำให้พวกระดับจอมปีศาจสามารถจัดการพวกกี๊กี๊ได้ทั้งกองทัพ

“อะแฮ่ม”

เสียงกระแอมดังทั้งท้องพระโรง

ขุนพลหนวดเขี้ยวชวาร์ซเป็นผู้กระแอมมานั่นเอง

“ท่านคัล ท่านพิสูจน์ตนเองแล้ว แต่ทางเรามีเรื่องที่ต้องคำนึงถึงอย่าการป้องกันและกองกำลังของอาณาจักรเรามาคุยกันในด้านรายละเอียดกันเถอะ”

ชวาร์ซกล่าว

ซึ่งสร้างความสงสัยให้กับคัลอย่างยิ่ง

มันมีเหตุผลอยู่ที่ผมค่อนข้างจะเชื่อใจเด็กเกรียนอย่างคลอฟอร์ดแต่พวกขุนนางคนอื่นๆนี่สิ