“พวกเธอมีอะไรจะพูดกับฉัน”ผู้อำนวยการถามด้วยเสียงติดรำคาญ
“คุณคงเห็นคลิปของฉันแล้ว”ฉันถาม
“อ๋อ เธอคือยัยเด็กนั่นสินะ”
‘ยัยเด็กนั่น ตาแก่นี่กล้าดียังไง!’ ลี่หยางคิด
“หยางหยาง ใจเย็น”ฉันปรามหยางหยางที่กำลังจะลุกไปทางผู้อำนวยการ
“ฉันมาเรียกร้องค่าเสียหาย”ฉันเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น
“เหอะ! ค่าเสียหายอะไรเธอทำชื่อเสียงของโรงเรียนเราเสียหายนะ”เขาตะคอกใส่เด็กๆเสียงดัง จนคุณครูที่อยู่ในห้องยังสะดุ้ง
“นี่คุณ! ฝาแฝดผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เธอเป็เหยื่อนะ”หยางหยางตะคอกกลับอย่างเหลืออด
“เรียกผู้ปกครองของยัยพวกนั้นมาถ้าไม่อยากให้โรงเรียนเสียชื่อเสียงมากกว่านี้”ฉันกดเสียงต่ำลง
“อึก…”
สุดท้ายผู้อำนวยการจำเป็ต้องกลืนคำพูดทุกอย่างลงแล้วให้เลขาโทรเรียกผู้ปกครองแก๊งนางมารมา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขากลัวั์ตาสีแดงที่ส่งรัศมีแรงกล้าของเด็กผู้หญิงคนนั้น
20นาทีต่อมา
เด็กผู้หญิงทั้งสี่คนเดินเข้ามาพร้อมผู้ปกครองของพวกเธอ
“พวกคุณมีอะไร! เรียกพวกเรามารู้มั้ยเสียเวลาทำมาหากินไปตั้งเท่าไหร่”ผู้ปกครองคนหนึ่งโพล่งขึ้นมา
“ยัยลี่ซือนี่แก!”กุุ้ยอี้โม่
“หยุด! เธอเล่ามาว่าให้เรียกพวกนี้มาทำไม"ผู้อำนวยการชี้มาที่ฉัน
“ฉัน้าให้พวกคุณชดใช้ค่าเสียหายที่ลูกคุณมาทำร้ายร่างกายฉัน”ฉันพูดด้วยเสียงเรียบๆ
“ทำร้ายร่างกาย? พูดเื่บ้าอะไร”แม่ของกุ้ยอี้โม่หัวหน้าแก๊งนางมารถาม
“คุณครูคะหนูขอยืมโทรศัพท์ได้มั้ย”ฉันหันไปถามคุณครูที่เจอในตอนแรก เนื่องจากเราทั้งสองยากจนมากจึงไม่มีโทรศัพท์
“นี่จ๊ะ”คุณครูยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน
‘ฮึก…อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ’ไม่นานก็มีเสียงออกมาจากโทรศัพท์
‘แก! กล้าดียังไงมายุ่งกับคุณชายเหยา’
‘ฉันไม่รู้จักเค้าด้วยซ้ำนะ ฮึก…กรี๊ดดดดด มันเจ็บนะ’หลิวลี่ซือ
“อึก…”คุณครูในห้องยังทนฟังไม่ได้ด้้้วยซ้ำ
“ฉันคิดว่าพวกคุณคงจำเสียงลูกพวกคุณได้อยู่แล้ว” ฉันพูดพร้อมปิดโทรศัพท์ลง
“ล…แล้วจะให้เราชดใช้ยังไง”แม่ของเด็กพวกนั้นถามด้วยเสียงสั่นๆ
“เราจะไม่ชดใช้อะไรทั้งนั้น!”พ่อของกุ้ยอี้โม่โพล่งขึ้นมา
“ถ้าเด็กนั่นแจ้งตำรวจล่ะ”แม่กุ้ยอี้โม่
“เอ่อ…”
“จ่ายมาคนละ*200หยวนก็พอ”ฉันเอ่ยแทรก
“200หยวน! จะบ้าเหรอเด็กอย่างพวกเธอจะเอาไปทำอะไร”
“จะให้แจ้งตำรวจหรือจะจ่ายเงิน”ฉันถามด้วยน้ำเสียงติดเ็า
“ฉ…ฉันยอมจ่าย”พ่อแม่ของเด็กพวกนั้นพูดขึ้นพร้อมกัน
‘ได้เงินมา*1000หยวน น่าจะพอค่าเดินทาง’หลิวลี่ซือคิดกับตัวเอง
“หยางหยางไปกันเถอะ”
“เดี๋ยวยัยลี่ซือ! นี่แกจะมาปอกลอกพวกฉันแล้วไปแบบนี้เหรอ”กุ้ยอี้โม่ตะคอกพร้อมพุ่งตัวมาหาฉัน
“อย่าคิดที่จะแตะลี่ซือแม้แต่ปลายเล็บ”ดี่ที่หยางหยางเอาตัวมาบังไว้
“กุ้ยอี้โม่! แกหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”พ่อของกุ้ยอี้โม่
กว่าฉันกับหยางหยางจะหลีกหนีความวุ่นวายมาได้ พระอาทิตย์ก็ตั้งฉากกับศีรษะแล้ว
“รีบไปกันเถอะหยางหยาง กว่าจะถึงคงเย็น”
หยางหยางพยักหน้าตอบ
*200หยวน ประมาณ1000บาท
*1000หยวน ประมาณ5300บาท
916
