มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

ในที่สุด หลังจากที่ซูเฟยระเบิดความโกรธออกมา รถก็กลายเป็นเงียบ ซูจีและฉินเฉาเหมือนกับเด็กน้อยสองคนที่ทำความผิด นั่งเงียบๆ อยู่ที่เบาะหลัง และไม่ส่งเสียงออกมาอีก

ไม่นาน รถก็มาถึงละแวกบ้านของฉินเฉา

“ออกไป!” ซูเฟยพูดกับเขาอย่างขวานผ่าซาก มันเหมือนกับว่าฉินเฉาทำเธอโกรธจริงๆ

ตามจริงแล้ว ซูเฟยไม่รู้เหมือนกันว่าเธอโกรธเรื่องอะไร หรือเป็นเพราะว่าฉินเฉาโกหกเธอ หรือ...ความจริงแล้ว คำโกหกนั่นทำให้หัวใจเธอสั่นไหว

ฉินเฉากำลังจะเข้ามาเป็นน้องเขยของฉัน ทำไมฉันถึงยังเพ้อฝันอยู่อีก...ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว และต่อสู้ในโลกธุรกิจมาหลายปีแล้ว ทำไมคำพูดที่เสแสร้งของฉินเฉา ถึงทำให้ฉันแทบพังทลายลง!

ฉินเฉา ชายคนนี้ น่ารังเกียจจริงๆ เขาถึงกับใช้ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเขา มาเล่นตลกใส่ฉัน ฉันจะไม่ยกโทษให้เขาแน่! ฮึ่ม ครั้งนี้ ฉันจะลงโทษเขา!

แต่ฉันก็ต้องสำนึกผิดด้วย ฉันต้องทำตัวเหินห่างจากเจ้านั่น ฉันต้องลืมเขา...เขา เขาไม่เห็นจะมีอะไรดี ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเรื่องเขา? มีแต่ซูจี ยัยเด็กนั่น ที่มีตาแต่ไม่ดู ถึงได้ไปชอบฉินเฉา ผู้ชายแบบนั้น!

ใช่แล้ว ฉันต้องอยู่คนเดียวมานาน มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะอ่อนไหวไปกับผู้ชาย ฮึ่ม ฉันต้องแก้ไขความรู้สึกนี้ ฉันเป็นใครกัน? ฉันคือซูเฟย!!

ในเมืองซู่หนาน มีบางคนที่ไม่รู้จักนายกเทศมนตรี แต่ไม่มีใครไม่รู้จักฉัน ซูเฟย บอสซูคนนี้!

หลังจากปล่อยตัวเองต่อสู้อยู่ในจินตนาการ ซูเฟยก็ทำให้ตัวเองสงบลง

ฉินเฉาลูบจมูกอย่างเศร้าใจ และเปิดประตู

“ฉินเฉา จำไว้ ต้องคิดถึงฉันนะ!” ซูจีขยิบตาให้ฉินเฉา ยัยเด็กนี่เหมือนจะแสดงรอยยิ้มพอใจอย่างมาก

ลุงมันเถอะ! นี่มันแฟนแบบไหนกัน? ถึงไปอยู่ข้างศัตรู!

ด้วยใบหน้าขมขื่น ฉินเฉาโบกมือลาซูจี

เมอร์ซิเดสสีเงินไม่รั้งรอแม้สักวินาทีเดียว พลันสตาร์ทรถอีกครั้ง และจากไปเหลือไว้แต่เขากับฝุ่น

“ดูเหมือนว่า ครั้งนี้จะเล่นแรงไปหน่อย” ฉินเฉายักไหล่ นั่งอยู่บนบันไดชั้นล่าง เขาไม่ได้อยากกลับบ้าน มีบางสิ่งที่เขาต้องทำก่อน

หลังจากคิดเรื่องนี้ ฉินเฉาก็หยิบเอามือถือออกมา มือถือบ้านๆ ของเขามีแบตเตอรี่ที่อึดอย่างมาก ขนาดไม่ได้ชาร์จมา 4 วัน มันก็ยังเหลือแบตอยู่ถึง 2 ขีด

ฉินเฉามองหาหมายเลขและกดโทรออกไป

............

“ฉันจะถามแกอีกเป็นครั้งสุดท้าย แกจะติดตามบอสมู่หรงหรือไม่!”

ที่ผับในเมืองตงชวน สถานที่ที่มีชีวิตชีวาอยู่เสมอ กลับเหลือผู้คนอยู่แค่เล็กน้อย ชายกำยำในชุดดำนับสิบคน ล้อมรอบผู้คน 4 - 5 คนไว้ตรงกลาง

ที่นี่ มู่หรงเจียงทำตัวราวกับราชาที่หยิ่งยโส นั่งอยู่อีกด้านของบาร์ มองทุกอย่างตรงหน้าอย่างเย็นชา

มือขวาของเขา อาหลี่ กำลังถามเจ้าของผับ

“เจ้านายของแก จงเหลียงกัว ก็ล้มลงนานแล้ว เมื่อไหร่แกถึงจะเปลี่ยนเจ้านาย”

“ฮึ่ม!” ยังไงก็ตามเจ้าของผับชายหนุ่ม ไม่ยินยอม “ถ้าแกมีความสามารถ งั้นก็ฆ่าฉันสิ แต่ถ้าแกอยากจะให้ฉันยกผับนี้ให้ล่ะก็ มันเป็นไปไม่ได้!”

“ไอ้เวร ดื้อจริง แกคิดว่าฉันจะไม่สับแกจนตายหรือไง!” อาหลี่กลายเป็นฉุน เขาควงมีดและด่าอย่างโกรธแค้น “ฉันไว้หน้าแก อย่าเอาแต่ปฏิเสธอย่างคนโง่!”

ใครจะรู้ ชายหนุ่มหรี่ตาลง ยื่นคอออกไป และพูด “งั้นก็ เอาสิ”

“หืม แกไม่กลัวตายว่างั้น!” อาหลี่รู้แล้วว่าการพูดคุยไม่มีผล เขาเงื้อมีดในมือขึ้นสูง “ได้ ฉัน พ่อแกคนนี้ จะให้ตามที่แกขอ”

“เดี๋ยวก่อน!” เมื่อมีดกำลังจะตกลง มู่หรงเจียงยื่นมือออกไป และพูดเบาๆ ว่า “อย่าให้ต้องถึงเลือดถึงเนื้อ มันมีแต่ทำให้ทุกคนรู้สึกเจ็บ อาหลี่ ไปพูดกับบอสหวังอีกครั้ง มาดูกันว่านายจะให้ข้อเสนอที่พอใจมั้ย”

“ดูบอสมู่หรงของเราสิ!” อาหลี่เก็บมีดและพูดกับบอสหวัง “ดูความใจกว้างที่เขามีสิ ถ้าแกติดตามบอสแบบนี้ เขาจะโหดร้ายกับแกงั้นหรือ? ตอนนี้ ทั่วทั้งโลกใต้ดินในเมืองตงชวน ต่างตกอยู่ในมือของบอสมู่หรง แกคิดว่านานแค่ไหน บอสหวัง ที่แกจะสามารถรอดชีวิตอยู่ได้ โดยไม่มีจงเหลียงกัวคุ้มกะลาหัว?”

“ฮึ่ม หยุดพูด ฉันยังคงไม่ตกลงอยู่ดี” บอสหวังกัดฟัน ไม่คิดจะผ่อนคลาย

“แกคิดว่าบอสมู่หรงไม่กล้าฆ่าแก?” อาหลี่จ้องไปที่เขา และพูดอย่างโมโห “ถ้าแกยั่วยุบอสมู่หรงจนโกรธ แกจะต้องพบเจอกับสิ่งที่น่ากลัวกว่าความตาย!”

เพียงแค่อาหลี่พูดจบ บอสมู่หรงที่วางท่าสูงส่งก็มีสายเข้า

ชายที่เมื่อกี้ทำตัวหยิ่งยโส พลันพูดอย่างเคารพ และประจบ “นายท่านฉิน! โอ้ หายากมากเลยที่ผมจะได้รับสายจากคุณ นายท่านฉิน ผมรู้ว่านายท่านฉินยุ่งมาก แต่คุณก็ยังคิดถึงผม ผมรู้สึกเป็นเกียรติจริงๆ”

คนของเขาเบิกตากว้าง คิดว่า คนที่บอสกำลังพูดด้วยคือใคร? แต่เมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดสองคำ นายท่านฉิน ทุกอย่างก็เคลียร์

“นายท่านฉิน มีเรื่องอะไรอยากจะให้ผมทำหรือครับ? แค่พูดมา ไม่ต้องเกรงใจ! ตราบเท่าที่นายท่านฉินสั่งมา ผม มู่หรงเจียง ก็จะบุกน้ำลุยไฟทำมันให้จงได้!”

“โอ้ววว นายท่านฉินอยากจะถามเรื่องของบางคน....อะไรนะ? เฉินสี? ชายคนนี้มีอำนาจมาก เขาเป็นแก๊งอันดับหนึ่งในเมืองซู่หนาน อิทธิพลของเขาใหญ่มาก ทั่วทั้งเขตทางเหนือต้องไว้หน้าเขาสามส่วน ยังไงก็ตาม เขาเป็นลูกบุญธรรมของหลงเทียนเจิ้ง จากกลุ่มเทียนหลง หลงเทียนเจิ้งคนนี้มีลูกสาวอยู่คน ชื่อว่า หลงเบลล์”

“หลงเบลล์คนนี้อายุ 20 ปี และยังเรียนอยู่ แต่ผมได้ยินมาว่าเธอเป็นเจ๊ใหญ่ในโลกใต้ดิน”

“ผมจะช่วยนายท่านฉินถามเกี่ยวกับเธอ ได้โปรดรอก่อน นายท่านฉิน ผมจะโทรกลับหลังจากนี้ไม่นานครับ”

พร้อมกันนั้น มู่หรงเจียงก็วางสาย เขากวาดสายตาไปทางบอสหวัง เมื่ออีกฝั่งได้ยินคำพูดสองคำ นายท่านฉิน ร่างของเขาก็เริ่มสั่น

ในเมืองตงชวน คุณสามารถไม่เกรงกลัวมู่หรงเจียงได้ ยังไงก็ตาม ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม คุณก็ต้องเกรงกลัวฉินเฉา สหายคนนี้เหมือนกับปีศาจที่ปีนขึ้นมาจากนรก ก่อกวนจนเมืองตงชวนต้องอยู่ในบรรยากาศอึมครึม

ไม่ต้องบอกก็รู้ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความกลัว และเขาก็เก็บไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

“ผะ ผมยอมแพ้” บอสหวังในที่สุดก็ยกธงขาว “จากนี้ไป ผมจะติดตามบอสมู่หรงในฐานะลูกน้อง....”

“ดีแล้ว” มู่หรงเจียงพยักหน้า “ยังไงก็ตาม นายไม่ต้องติดตามฉัน แต่ติดตามนายท่านฉิน เข้าใจมั้ย?”

“ผมเข้าใจ ผมเข้าใจครับ!” บอสหวังแอบคิด นั่นแหละที่ฉันหมายถึงจริงๆ ในตอนแรก

...........

กลับมาที่เมืองซู่หนาน หลังจากนั่งอยู่ที่บันไดนานจนก้นเย็น ฉินเฉาในที่สุดก็ได้รับข่าวสารจากมู่หรงเจียง

“ดี รู้แล้ว ขอบใจมาก”

เขาเก็บมือถือและยืนขึ้น เขายังคงใส่เครื่องแบบของยาม ซึ่งดูเหมือนจะไม่เหมาะสมกับที่ที่เขาจะไป ฉินเฉากลับเข้าบ้าน และเปลี่ยนเป็นชุดปกติของเขา พร้อมกับโค้ตยาวสีดำ และจากนั้นก็เดินออกมา

แม้ว่าอากาศข้างนอกจะหนาว ฉินเฉาก็ยังเป็นผู้ฝึกตน ดังนั้น ความเย็นนี้ไม่สามารถทำอะไรกับร่างกายของเขาได้ ปราณในร่างของเขาโคจรอย่างต่อเนื่อง ทำให้อุ่นขึ้น ตอนนี้ลมหนาวรู้สึกราวกับเป็นอากาศยามหน้าร้อน

“หลงเบลล์... หือ ดีมาก...” ปากของฉินเฉาแขวนไว้ด้วยรอยยิ้ม เขาเดินไปที่เล็กซัสของเขา ที่ถูกนำมาที่นี่ด้วยยามที่โรงเรียน เขาเข้าไปนั่งในรถ และค่อยๆ มุ่งไปที่พื้นที่ในเมืองที่แสนวุ่นวาย

ซูเซียงปิงกำลังจะมา ในช่วงเวลาเป็นตายนี้ มันคงไม่ดีที่เขาจะสร้างเรื่องให้กับตระกูลซู ถ้าเฉินสีพลันตายในบ้าน มันก็ยากที่เขาจะล้างมือให้สะอาด

ฉะนั้น เขาจึงอยากจะหาเป้าหมายสักคนเพื่อจัดการปัญหานี้ หลงเทียนเจิ้งมีลูกสาวชื่อว่า หลงเบลล์ ถ้าเขาสามารถจัดการสาวน้อยนางนี้ได้ เธอต้องหยุดคนของเฉินสีได้แน่นอน

แต่ว่าจะจัดการกับเธอยังไง? แน่นอน...หึหึ ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว นอกจากใช้เสน่ห์ความเป็นชายของเขา

ฉินเฉาไม่นานก็ขับรถมาที่พื้นที่ในเมือง จากข้อมูลของมู่หรงเจียง หลงเบลล์คนนี้มักจะปรากฏตัวในผับที่เรียกว่า มันเหยาบาร์

แน่นอน ผับนี้ก็เป็นหนึ่งในผับของกลุ่มบริษัทเทียนหลง

สามารถพูดได้ว่า หลงเทียนเจิ้งมีความคาดหวังกับลูกสาวของเขาไว้มาก ส่งเธอเข้าเรียนโรงเรียนสำหรับหัวกะทิตั้งแต่ยังเด็ก และยังหาติวเตอร์หลากหลายประเภทมาสอนเธอ

ยังไงก็ตาม เขาปล่อยให้ลูกบุญธรรมของเขาจัดการโลกใต้ดิน มันเหมือนกับว่าหลงเทียนเจิ้ง ไม่อยากจะให้ลูกสาวของเขาต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ผิด

แต่มีคำพูดที่ว่า มังกรก็ย่อมมีลูกเป็นมังกร ฟีนิกซ์ก็ต้องออกลูกเป็นฟีนิกซ์ ลูกหนูสามารถขุดหลุม หลงเบลล์คนนี้ก็ไม่ทำตัวดีมาตั้งแต่เด็ก เหล่าติวเตอร์ที่ถูกส่งมาที่บ้าน พวกเขาแทบทั้งหมดต่างถูกเธอจัดการจนต้องออกไป

ในคฤหาสน์ของหลงเทียนเจิ้ง บ่อยครั้งที่ผู้คนสามารถเห็นเด็กหญิงในกระโปรงดอกไม้ พร้อมด้วยมีดในมือของเธอ วิ่งไล่ติวเตอร์ต่างชาติไปทั่วสนามหญ้า

เมื่อโตขึ้น สาวน้อยยิ่งกลายเป็นยิ่งโหดร้าย หลบซ่อนตัวตนของเธอ เธอเข้าไปในโลกใต้ดิน โดยใช้ความสามารถของเธอเอง ในที่สุดก็มีลูกน้องภายใต้ปีกของเธอหลายคน และแม้แต่กระทั่งจัดการกับบอส 4 คน ในละแวกนั้น จนในที่สุดเธอก็กลายมาเป็นเจ๊ใหญ่

เมื่อทุกคนได้ยินว่าหลงเทียนเจิ้งกำลังมองหาลูกสาวผู้ใช้ชีวิตผิดจากที่เขาคาด พวกเขาในที่สุดก็รู้ถึงฐานะของคุณหนูใหญ่

ตอนนี้ ทั่วทั้งโลกใต้ดินในเมืองซู่ หนานต่างหมอบราบต่อหน้าเธอ สมแล้วจริงๆ ที่เป็นลูกสาวของหลงเทียนเจิ้ง หลงเบลล์เหมือนกับจะได้รับมรดกที่ตกทอดมาจากพ่อของเธอ

โดยเฉพาะ เมื่อเธอเป็นหัวหน้าของโลกใต้ดิน ร่วมกับพี่ชายบุญธรรมของเธอ ใครจะกล้าประเมินค่าตัวเธอผิด?

มันสามารถพูดได้ว่า เฉินสีรักน้องสาวของเขาจริงๆ และมักจะตามใจคำขอของเธอ

ดี ฉันจะเริ่มจากหลงเบลล์ เมื่อเฉินสีกล้าที่จะยุ่งกับพี่น้องของฉันขณะที่ฉันไม่อยู่ ฉันก็จะใช้โอกาสนี้จัดการกับน้องสาวของเขา

ฉินเฉาอยากจะจบเรื่องนี้ ไม่นานเขาก็มาถึงตรงหน้าทางเข้าผับที่มีชีวิตชีวา

ป้ายสีดำขนาดใหญ่แขวนอยู่บนผับแห่งนี้ ตัวอักษรสองตัว มันเหยา ถูกเขียนด้วยท่าทางที่เกินจริง

ฉินเฉาออกมาจากรถ ล็อกประตู และเดินไปที่ทางเข้า

ใครจะรู้ สหายตัวใหญ่สองคนที่ประตู กลับยื่นมือออกมาหยุดเขา

“ขอโทษ” สหายตัวใหญ่คนหนึ่งพูดออกมาอย่างเย็นชา “นี่คือบาร์เกย์ คุณไม่สามารถเข้าไปได้”

“โอ้?” ฉินเฉาแอบตะลึง นี่มันคือบาร์เกย์ในตำนาน ในที่สุดฉันก็มาสถานที่อย่างนี้จนได้ “ทำไมฉันถึงเข้าไปไม่ได้?”

“เหลวไหล!” ชายอีกคนที่ใจร้อน เขาพูดอย่างโมโห “ถ้าฉันบอกว่านายเข้าไปไม่ได้ นายก็ห้ามเข้าไป ยังจะมาไร้สาระอีก”

“หึหึ...” ฉินเฉาไม่จากไป เขายืนอยู่ที่นั่น และหยิบบุหรี่ออกมา คาบไว้ในปาก และจุดมัน

“รีบไปได้แล้ว อย่ามายืนที่นี่” สหายร่างใหญ่พูดอย่างเย็นชา

“จริงๆ แล้ว ฉันก็ชอบผู้ชาย ฉันเข้าไปได้หรือยัง?” ฉินเฉาเงยหัวขึ้น และมองไปที่สหายร่างใหญ่สองคนตรงหน้าเขาด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

“จริงเหรอ?” ทั้งสองไม่แน่ใจ “ทำไม นายไม่มีคู่ล่ะ”

ในที่สุดฉินเฉาก็กระจ่าง ไม่แปลกที่พวกเขาจะหยุดเขาไม่ให้เข้าไป กลายเป็นว่า เพื่อที่จะเข้าไปที่นี่ ฉันต้องมากับเพื่อน

“ฮึ่ม!” ฉินเฉาพลันทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น จับคอเสื้อสหายร่างใหญ่ตรงหน้าเขา ผลักเขาเข้ากำแพง และจากนั้นก็พูดอย่างโมโห

“ฉัน พ่อเอ็งนี่ เพิ่งจะถูกหักอกมา ฉันจะไปหาคู่ที่ไหน? หรือว่านายอยากจะให้ฉันเอานายก่อน!”

จบตอน