1… บาร์เทนเดอร์จำเป็
เฮฟเว่น ผับ
ผัวหรูกลางกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็ธรรมดาของคืนวันเสาร์ที่มีผู้คนเข้ามาใช้บริการกันอย่างมากหน้าหลายตา มันเป็ธรรมดาที่พนักงานในผับหรือว่าบริกรจะให้บริการลูกค้าได้ไม่ทั่วถึง ร้อนจนถึงชาลี วิเวนเ้าของผับที่นั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนรักของตนนั้นต้องลุกขึ้นจากวงเหล้าเพื่อจะไปช่วยลูกน้องบริการลูกค้า
“พวกแกนั่งกินกันไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปดูความเรียบร้อยที่หน้าบาร์ก่อน มองๆ ดูแล้วเด็กชงเหล้าขายไม่ทันเลยว่ะ แกไปช่วยฉันด้วย”
ปลายนิ้วชี้จิ้มไปตรงหน้าชายผู้หนึ่งที่มีใบหน้าหล่อเหลางดงามประหนึ่งเทพบุตรลงมาจุติ ส่วนผู้ที่เจาะจงตัวนั้นชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพลางเอ่ยถามกลับไปว่า
“ฉันเหรอ”
เ้าของใบหน้าหล่อเข้มหนึ่งในชายหนุ่มรูปงามที่นั่งรวมกลุ่มอยู่กับเพื่อนสนิทสี่คนเอ่ยย้อนถามชาลีเพื่อนรักออกไปทั้งๆ ที่มั่นใจแล้วว่าตนเองนั้นแหละที่เป็ตัวช่วยคนสำคัญของเพื่อนในคืนนี้
“คุณมึงนั่นแหละครับคุณชายฌอน เพอร์ดูสันแกเป็เ้าของโรงงานผลิตเครื่องดื่มมึนเมาทั้งหลายแหล่ ฉันรู้ว่าแกมีฝีมือในการชงเหล้าไม่เป็รองใคร กรุณาขยับตูดลุกขึ้นมาช่วยฉันสักนิด ไอ้ห่ามากินเหล้าร้านฉันก็กินฟรี ถึงเวลาก็้าความช่วยเหลือแกจะนิ่งดูดายแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย”
เพื่อนสนิทบ่นอุบส่วนคนที่โดนเจาะจงให้ไปเป็บาร์เทนเดอร์ชั่วคราวนั้นทำหน้าปุเลี่ยนๆ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธคำขอร้องแกมบังคับของเพื่อนได้
“แกนี่เล่นใหญ่ตลอดไอ้เวร ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าฉันจะไม่ช่วยแกฉันก็แค่เซ็งๆ เท่านั้นแหละ ทำงานมาทั้งวันจะมานั่งกินเหล้าให้มันสบายใจสักหน่อย ที่ไหนได้ฉันยังต้องมาทำงานให้แกอีก”
“ฌอนแกก็ทำๆ ไปเถอะ จะบ่นหาพระแสงอะไรของแก”
ลิม เบอร์รินอสชายหนุ่มลูกครึ่งจีน-ฝรั่งเศสหนึ่งในกลุ่มของจตุรเทพขวัญใจสาวๆ ทั่วเมืองเอ่ยพูดขึ้นมาด้วยความขบขันเมื่อเห็นหน้าบูดบึ้งของเพื่อนรักที่โดนใช้ให้ไปเป็บาร์เทนเดอร์กิตติมศักดิ์ของคืนนี้
“ชาลีเดี๋ยวแกใช้ไอ้ลิมไปทำงานในครัวด้วยนะ มันเป็เ้าของร้านอาหารชื่อดัง มันเก่งงานครัว ถ้าคนในครัวขาด แกใช้มันดัวยนะ มันทำได้ทุกตำแหน่ง ถ้าคนล้างจานล้างไม่ทัน แกใช้มันล้างจานมันก็ทำได้ ส่วนไอ้แอนทอนเดี๋ยวถ้าแกต้อนรับแขกไม่ทัน แกใช้มันไปต้อนรับแขกด้วยมันเป็เ้าของโรงแรม มันเทคแคร์ลูกค้าเก่ง”
“อ้าว!!! ไอ้เวรนี่โยนขี้ให้เพื่อนแล้วไง”
สองหนุ่มที่นั่งยิ้มกริ่มอยู่พูดออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน แต่คำพูดที่เปล่งออกมานั้นมันเต็มไปด้วยความขบขันเสียมากกว่าจะด่าว่าเพื่อนแบบจริงจัง
“กู้ดไอเดียมากฌอนเพื่อนรัก เอาไว้ถ้าคนฉันไม่พอจริงๆ เดี๋ยวฉันลากไอ้สองตัวนี้ไปช่วยงานฉันแน่นอน แต่ตอนนี้มันเป็คิวของแก เชิญแกไปช่วยฉันที่หน้าบาร์ก่อนนะ”
เ้าของร่างสูงใหญ่ลากคอเพื่อนรักเดินฝ่าฝูงชนออกไปและพาคนที่ไม่ค่อยเต็มใจไปบริการลูกค้าสักเท่าไหร่นั้นไปยังบาร์เหล้ารูปตัวยูที่มีผู้คนนั่งล้อมรอบอยู่เต็มไปหมด เพื่อทำหน้าที่บาร์เทนเดอร์มือทองของค่ำคืนนี้
“เดี๋ยวฉันจะชงเหล้าให้ลูกค้าแกกินไม่ได้เลย วันต่อไปร้านแกจะได้ไม่มีคน เวลาฉันมากินเหล้าฉันจะได้นั่งให้มันสบายๆ หน่อย”
“ก็แล้วแต่นะเพื่อน อยากทำให้ฉันเจ๊งก็เื่ของแก ถ้าฉันหมดตัวแกก็เลี้ยงฉันด้วยก็แล้วกันนะ แต่ตอนนี้แกไปช่วยฉันก่อน ไปสิฌอน ไปได้แล้วแกจะยืนบื้ออยู่ทำไมตรงนี้วะ ฌอน....ไอ้ฌอน...”
ป้าป!!!
“เฮ้ย!!! แกตบหัวฉันทำไมวะชาลี”
“ก็ฉันเรียกแกตั้งนานแล้วแกไม่ได้รู้สึกตัวสักที แกเล่นยืนนิ่งเหมือนคนโดนสาปแกมองอะไรของแกวะฌอน”
“ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นโคตรสวยเลยว่ะ”
“ตรงนั้นของแกน่ะมันตรงไหน ผู้หญิงมีเป็ร้อยฉันจะเห็นคนสวยของแกไหมวะครับ”
“คนนั้นไง เสื้อดำนั่งอยู่หน้าบาร์ ตัวเล็กๆ ผมยาวๆ แกเห็นไหม ถ้าแกอยากจะให้ฉันช่วยงานแกนะ แกไปเรียกพี่มืดลูกน้องแกออกมาที ฉันจะไปชงเหล้าขายตรงนั้นแทนมันเอง ถ้าแกไม่เรียกมันออกมาฉันจะไม่ช่วยงานแก”
“เออๆ ก็ได้วะ ไอ้หน้าม่อเวลาฉันใช้งานแกอิดออดอยู่ตั้งนานพอเห็นสาวเข้าหน่อยหัวงูโผล่มาเลยนะแกฉันใช้ให้แกมาชงเหล้าขายนะ แกอย่ามอมเหล้าลูกค้าฉันแล้วลากไปกินในน้ำล่ะเพื่อน”
“ฉันก็ไม่ได้เสี้ยนขนาดนั้นนะเว้ยไอ้คุณเพื่อน จะพูดอะไรก็ให้เกียรติคาสโนวาหน้าหล่อขอฉันด้วย เรียกพี่มืดออกมาฉันจะเข้าไปขายขนมจีบให้แม่สาวเอเซียผมยาวตาคมคนนั้น”
“ขายขนมจีบอะไรของแกไอ้เวร ขายเหล้าเพื่อน ขายเหล้า เหล้าของแกที่ผลิตมาให้ฉันขายอีกต่อหนึ่งน่ะ อย่าเร่ไปขายขนมจีบซีซั๊วเชียวนะเดี๋ยวเกิดผัวเ้าหล่อนตามมา ร้านฉันจะนองเื ี้เีทำความสะอาดว่ะ”
ในขณะที่ปากพร่ำพูดกับฌอนเพื่อนรักชาลี วิเวนชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศสควักมือเรียกบาร์เทนเดอร์ผิวหมึกลูกน้องของตนออกมาจากมุมนั้น เพื่อที่จะให้เพื่อนของตนเข้าไปทำหน้าที่ดูแลลูกค้าทางโซนนั้นแทนตามคำขอของเ้าตัว
“ถ้ามันสปาร์คกันติดได้ง่ายๆ ฉันไปเลยไม่บอกแกนะ ผัวตามมาก็ว่ากันอีกเื่หนึ่ง ตอนี้หมดหน้าที่ของแกตรงนี้แล้ว แกอยากไปอยู่ตรงไหนก็ไปเลย ไปเก็บโต๊ะโน่นลูกค้าเช็คบิลไปแล้ว บาร์เหล้านี่เป็ของฉันแล้ว ฉันจะบริการลูกค้าแกให้เป็อย่างดี ประหนึ่งญาติผู้ใหญ่ของฉันเลยทีเดียว ฉันจะทำงานที่แกมอบหมายให้ทำอย่างดีที่สุดเพื่อน แกไว้ใจฉันได้เลย”
เมื่อเห็นเป้าหมายอันน่าพึงประสงค์ของค่ำคืนนี้แล้วเ้าของดวงตาวิบวับที่จ้องไปสาวตัวเล็กผมยาวกว่าครึ่งหลังที่นั่งดื่มอยู่เพียงลำพังก็เดินตรงปรี่แทรกตัวเข้าไปในบาร์เหล้าตัวยาวที่สร้างไว้เพื่อให้ลูกค้าได้มานั่งดื่มด่ำกับแสงสีเสียงมุมนี้ เป็มุมที่แยกกันเป็สัดส่วนกับลูกค้าที่มาเป็กลุ่ม เพราะฉะนั้นแล้วคนที่มานั่งอยู่ในโซนหน้าบาร์นี้จะมาเป็คนเดียวเสียส่วนมาก และหนึ่งในผู้ที่มาเที่ยวเพียงลำพังในคืนนี้กำลังตกเป็เป้าหมายของบาร์เทนเดอร์กิตติมศักดิ์อย่างฌอน เพอร์ดูสันมหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามขวัญใจสาวๆ ค่อนเมืองนี้
“ขออีกแก้วค่ะ”
ทันทีที่บาร์เทนเดอร์คนพิเศษของคืนนี้มายืนประจำตำแหน่ง และทันทีที่เข้ามาประจำที่ แม่สาวตัวเล็กที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ตรงหน้าก็ส่งแก้วใบใสที่ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่ในนั้นยื่นมาตรงหน้าเขา
“ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงดื่มอะไรครับ พอดีผมเพิ่งจะเข้างานมาทำงานแทนบาร์เทนเดอร์คนก่อนน่ะครับ”
“ออนเดอะร็อคค่ะ ฉันขอออนเดอะร็อคอีกแก้ว”
เ้าของเสียงหวานที่เริ่มจะยานคางบ้างแล้วเอ่ยพูดขึ้นมาด้วยภาษาอังกฤษที่สำเนียงชัดเจนราวกับเ้าของภาษากันเลยทีเดียว ในขณะที่ปากขยับพูดดวงตาของเธอจ้องมองใบหน้าของผู้ชายขายเหล้าคนนี้ด้วยความตื่นตะลึงเพราะั้แ่เกิดมาเธอยังไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายที่หล่อเบอร์นี้ได้ขนาดนี้มาก่อนเลย
“ออนเดอะร็อคหรือครับคุณผู้หญิง”
บาร์เทนเดอร์ที่หล่อที่สุดในโลกเอ่ยถามหญิงสาวที่มีความงามราวเทพธิดาที่นั่งตรงหน้าเขาอีกครั้ง เหมือนกับไม่อยากจะเชื่อว่าคนตัวเล็กๆ หน้าตาบ้องแบ๊วจะดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ร้อนแรงได้โดยที่ไม่รู้สึกอะไร
“คุณถามทำไมคะ มันผิดกฎหมายของฝรั่งเศสหรือไง ผู้หญิงประเทศนี้ห้ามดื่มเหล้าหรือคะ”
“โอ้!!! มิได้ครับ ผมถามเพราะความสงสัยเท่านั้นเอง”
“ฉันดื่มมาห้าแก้วแล้ว คุณจะมาสงสัยอะไร คุณมีหน้าที่ขายก็ขายไปเถอะ หรือต้องให้ฉันไปคอมเพลนกับเ้านายคุณว่าคุณไม่ยอมขายเหล้าให้ลูกค้า”
“ขอโทษครับคุณผู้หญิง อย่าคอมเพลนเลยนะครับ ผมกลัวถูกเ้านายไล่ออก ออนเดอะร็อคครับผมจัดให้เดี๋ยวนี้เลย ไม่ทราบว่าจะรับเหล้าอุ่น หรือว่าจะรับแบบลอยน้ำแข็งดีครับ”
“ไม่ใส่น้ำแข็งค่ะ ความจริงแล้วก่อนคุณจะมาทำหน้าที่แทนเพื่อนร่วมงานของคุณ คุณควรจะศึกษามาบ้างคร่าวๆ บ้างก็ดีนะว่าลูกค้าของคุณดื่มอะไร แบบไหน เพราะการที่คุณมาถามเซ้าซี้กันแบบนี้มันน่ารำคาญมากเลยรู้หรือเปล่า คิดดูสิว่าฉันยังรำคาญ แล้วลูกค้าคนอื่นๆ อีกเป็สิบคนเนี่ยเขาจะไม่รำคาญหรือไง”
แววตาเอาเื่มองลอดผ่านแว่นสายตากรอบดำมาด้วยความตำหนิติเตียนส่งไปยังชายหนุ่มหน้าตาหล่อเข้มคมคายประหนึ่งเทพบุตรกรีก ความหล่อของเขามันกระแทกตา กระแทกใจเธอไม่ใช่น้อยเลย แต่ทว่าความซื่อบื้อของเขามันทำให้เธอรู้สึกเอือมระอาไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว คนจะมานั่งดื่มเพื่อปลดปล่อยอารมณ์จากความเครียดและความเบื่อหน่าย แต่เหตุใดไฉนกันถึงต้องมานั่งเล่นเกมร้อยคำถามกับบาร์เทนเดอร์ผู้นี้ด้วยก็ไม่รู้
“ผมต้องขอโทษคุณผู้หญิงด้วยนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณขุ่นเคืองใจเลยสักนิด ที่ผมถามเพราะผม้าความแน่ใจเท่านั้นเองครับ นี่ครับได้แล้วครับ ออนเดอะร็อคที่คุณผู้หญิง้า”
แก้วทรงกลมใบบางเฉียบบรรจุน้ำสีอำพันเข้มกว่าครึ่งแก้วถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าหญิงสาวหน้าตาน่ารัก แต่ทว่าเธอพกพาความกวน และความห้าวมาเต็มพิกัด เ้าของบริษัทผลิตเหล้าที่เ้าหล่อนสั่งดื่มนั้นอยากจะกราบกรานในความใจกล้าของเธอเสียเหลือเกิน ดูเอาเถอะเป็ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่แสนจะเซ็กซี่กลับกล้ามานั่งดื่มเหล้าในดงเสือ สิงห์ กระทิง แรดที่ยกมากันทั้งฝูงแบบนี้ แม่เ้าประคุณไม่ได้นึกห่วงความปลอดภัยของตัวเองบ้างเลยหรืออย่างไรกันว่ามันเหลืออยู่น้อยเต็มที เพราะเขาเองก็เป็หนึ่งในผู้ชายมากหน้าหลายตาในผับแห่งนี้ที่จ้องจะลากเธอไปกินบนเตียง หรือที่ไหนก็ได้ที่มันพอจะลับตาคน
“ดีแล้วล่ะที่รู้จักขอโทษ คนเราทำผิดก็ต้องรับผิด คุณอยากดื่มไหม ฉันจ่ายให้คุณเองถือว่าฉันเลี้ยงปลอบใจก็แล้วกัน”
“ปลอบใจ!!! ปลอบใจเื่อะไรกันครับคุณผู้หญิง”
“อ้าว!!! ก็ปลอบใจที่คุณโดนฉันต่อว่าเพราะความซื่อบื้อของคุณไง ฉันก็ต่อว่าคุณแรงไปเหมือนกัน ขอฉันเลี้ยงคุณสักดื่ม สองดื่มเถอะนะ ถ้าคุณดื่มเหล้ากับลูกค้าไม่ได้ คุณก็ไปแอบดื่มก็แล้วกัน ลงบิลของฉันไว้ เท่าไหร่เดี๋ยวฉันจ่ายเอง”
นอกจากจะสวยและดุแล้ว เธอคนนี้ยังเป็แม่สาวสายเปย์อีกต่างหาก คุณเธอคิดจะเลี้ยงเหล้าเ้าของโรงงานผลิตเหล้าที่เธอดื่มเข้าไปหยกๆ เขาล่ะนับถือน้ำใจเธอจริงๆ
“ผมดื่มได้ครับ เ้านายผมไม่กล้าว่าอะไรผมหรอก ผมเป็บาร์เทนเดอร์มือทองของที่นี่ ผมจะบอกอะไรให้นะเ้านายผมน่ะแทบจะกราบกรานขอร้องให้ผมมาช่วยงานเลยทีเดียว”
คนที่สวมบทบทเป็บาร์เทนเดอร์แบบเต็มตัวนั้นก็เล่นละครซะเสมือนจริงเลยทีเดียว จากเ้าของบริษัทผลิตเครื่องดื่มทุกชนิดลดตัวมาเป็บาร์เทนเดอร์สักวันคงไม่เสียหายอะไรตรงไหนหรอก
“ฉันคิดว่านอกจากคุณจะเป็บาร์เทนเดอร์มือทองแล้ว หล่อๆ ล่ำๆ อย่างคุณน่าจะเป็ตัวเงินตัวทองของที่นี่ด้วยจริงไหม”
ถ้อยคำที่กล่าวออกมาเป็ภาษาไทยแทนภาษาอังกฤษที่พูดกันอยู่เมื่อครู่นี้ คนที่ได้ฟังคำพูดประโยคนี้แทบจะสำลักเหล้าที่กำลังจะกลืนลงคอไปเลยทีเดียว ก็ดูเอาเถอะแม่เ้าประคุณเปรียบเปรยเขาว่าเขาเป็ตัวเงินตัวทองไปซะอย่างนั้น นี่เธอคงไม่รู้สินะว่าเขาเข้าใจความหมายที่เธอพูดมาเป็อย่างดี นั่นเป็เพราะว่าเขามีแม่บังเกิดเกล้าเป็คนไทย
“คุณเป็คนไทยหรือครับ”
“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็คนไทย”
“ก็เมื่อกี้คุณพูดภาษาไทย”
“คุณฟังออกหรือไงว่าฉันพูดภาษาอะไร”
เมื่อได้ยินคำถามของเธอ เ้าของใบหน้าหล่อของคนร่างสูงใหญ่ก้มลงมาหาดวงหน้ารีเรียวรูปไข่ของคนที่นั่งอยู่อีกฝากหนึ่งของบาร์ พร้อมกับเอ่ยพูดด้วยภาษาที่ตนเองไม่ค่อยได้พูดบ่อยนักออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ จนคนที่ได้ฟังนั้นสตั้นไปสามวิเพราะรู้ตัวแล้วว่าตัวเองนั้นปล่อยไก่ตัวใหญ่ออกไปเสียแล้ว
“ฟังรู้เื่แบบชัดแจ้งเลยทีเดียวครับคุณผู้หญิง และนอกจากจะฟังออกแล้ว ผมยังเข้าใจความหมายของคำที่คุณพูดเป็อย่างดีเลยทีเดียว พอดีว่าแม่ผมเป็คนไทยนอกจากจะฟังรู้เื่แล้ว ผมยังพูดไทยได้ด้วย ตัวเงินตัวทองคนไทยเขาเรียกอีกอย่างว่าอะไรน๊า คุณผู้หญิงทราบไหมครับ”
สำเนียงแปร่งๆ ที่เอื้อนเอ่ยภาษาไทยแท้ๆ ออกมาให้เธอได้รับฟังนั้นมันทำให้คนตัวเล็กที่กำลังอยู่ในอาการมึนเมาแบบเล็กน้อยนั้นแทบจะมุดแผ่นดินหนีกันเลยทีเดียวเชียว เธอแกล้งหลอกด่าเขา แต่ไม่คิดเลยสักนิดว่าเขาจะฟังรู้เื่และเข้าใจความหมายของคำพูดเธออย่างถ่องแท้เลยด้วย
“ฉันขอโทษนะ ฉันพูดไปเรื่อยเปื่อย ก็ฉันไม่คิดว่าคุณจะเข้าใจนี่ ดูหน้าคุณสิไม่เหมือนลูกครึ่งเลยสักนิด ฉันไม่คิดว่าคุณจะฟังออก ขอโทษอีกครั้งนะ เอางี้ เดี๋ยวฉันเลี้ยงดื่มคุณทั้งคืนเลยถือเป็การไถ่โทษที่ฉันปากเสียไปหน่อย”
คนหน้าหวานทำตาละห้อยเพราะความรู้สึกผิดจากใจจริงๆ เมื่อคิดถึงความปากหมาของตัวเองแล้ว เธออยากจะจะตบปากให้เท่ากับอายุเสียจริงๆ การพูดด้วยความคะนองปากของเธอมันทำให้คนคนหนึ่งที่เธอไม่รู้จักมักคุ้นต้องมาเสียหาย แบบนี้มันไม่น่าเกิดขึ้นเลย
“ตกลง ผมจะรับคำขอโทษของคุณ ด้วยข้อแม้ที่ว่าคุณต้องเลี้ยงดื่มผมทั้งคืน ถ้าผมไม่เมาคุณห้ามกลับ โอเคไหม”
ภาษาไทยชัดแจ๋วแต่ยังคงไว้ซึ่งสำเนียงแปร่งๆ เอ่ยพูดออกมาด้วยความเป็ต่อและถือโอกาส เขาถูกใจั้แ่เห็นหน้าครั้งแล้วเมื่อมีโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดเธอไปตลอดทั้งคืนนั้นเขาก็ต้องคว้าเอาไว้ก่อน ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นเขาไม่อาจรู้ได้ แต่ถ้าได้ลากเธอไปกินในน้ำเหมือนตัวเงินตัวทองลากไก่ไปกินมันก็จะดีไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว ไหนๆ เธอก็เปรียบเปรยว่าเขาเป็ตัวอย่างว่าแล้วนี่ เขาจะเล่นให้มันสมบทบาทไปเลย
“ตกลง เหล้าอ่อนๆ แบบนี้ฉันกินเท่าไหร่ก็ไม่เมาหรอก เหล้าอะไรราคาแพงหูฉี่ แต่ไม่มีความแรงสักนิด ทำไมผับนี้ขายเหล้าอยู่ยี่ห้อเดียวฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คุณรู้ไหมว่าเพราะอะไรคุณน่าจะรู้นี่เพราะคุณขายเหล้าให้เขานี่”
คนพูดก็พูดไปเรื่อย ส่วนคนฟังนั้นหน้าชาไปเลยเพราะถูกปรามาสแบบซึ่งๆ หน้าเช่นนี้ ก็เหล้าที่แม่คุณทูนหัวผู้นี้ดื่มกินอยู่มันเป็เหล้ารสชาติกลมกล่อมที่พ่อของเขาเป็คนคิดค้นขึ้นมาเอง แสดงว่าเ้าหล่อนเป็คนคอแข็งไม่ใช่น้อยเลยแหละถึงได้กล้าพูดเช่นนี้ออกมา
“ที่ร้านนี้ขายแต่เหล้าและเครื่องดื่มยี่ห้อนี้เป็เพราะว่าเ้าของผับเป็เพื่อนกับเ้าของบริษัทผลิตและส่งออกเครื่องดื่มทุกชนิดรายใหญ่ของฝรั่งเศสไงล่ะครับ เขาแทบจะได้มาฟรีๆ แต่เขากลับมาขายแก้วละหลายยูโร เ้านายผมเป็คนหัวหมอมากเลยล่ะครับ คุณว่าไหม”
คนที่แกล้งนินทาเพื่อนรักของตัวเอง เทเครื่องดื่มมึนเมาสีอำพันใส่แก้วของตนเองก่อนที่จะยกแก้วมาชนกับแก้วเธอเหมือนจะเป็การบังคับให้เธอดื่มไปกลายๆ ด้วย ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วเธอเพิ่งจะกระดกหมดแก้วไปเมื่อกี้นี้เอง งานนี้จะว่าเขามอมเหล้าสาวสวยเพื่อการอย่างว่าเขาก็ยอมรับ เพราะการได้ตัวเธอมันเป็สุดยอดปรารถนาของเขาแล้ว
“ฉลาดแกมโกงเลยแหละแบบนี้ แต่ว่าจะมานินทาเ้านายแบบนี้คุณไม่กลัวฉันจะฟ้องเขาหรือไง”
“ถึงคุณฟ้องเขาก็ไม่กล้าไล่ผมออกหรอกครับ ก็ผมมันเป็ตัวเงินตัวทองของผับนี้ไงล่ะ คุณก็ยังคิดอย่างนั้นเลยไม่ใช่หรือไงคุณผู้หญิง”
“ไม่ต้องมาตอกย้ำกันได้ไหม ฉันขอโทษแล้วไง ลืมไปได้ไหมว่าฉันพูดอะไรออกไป”
“ผมจะลืมมันได้ถ้าคุณบอกผมว่าคุณชื่ออะไร”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็จำมันไปเถอะ เพราะฉันจะไม่บอกชื่อคุณ ถึงความหล่อ ความเท่ของคุณจะเตะตาฉันจังๆ แต่ว่าเราได้ไม่สนิทกันขนาดนั้นนะคุณบาร์เทนเดอร์ เพราะฉะนั้นแล้ว เราไม่จำเป็ต้องรู้จักกัน เพราะพรุ่งนี้ฉันไม่แน่ใจเลยว่าถ้าฉันเดินผ่านคุณ ฉันจะจำคุณได้หรือเปล่า”
คำพูดของเธอที่พูดออกมาโดยไม่ได้คิดอะไรนั้นมันทำให้คนฟังรู้สึกแปลบๆ ขึ้นมาในใจโดยหาสาเหตุไม่ได้ นี่เขาเป็อะไรไป ทำไมเขาถึงได้เสียความเป็ตัวเองไปได้ขนาดนี้ คนที่ไม่เคยให้ความสนใจต่อหญิงใดมาก่อนเลยกลับมามีความรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงที่เขาเพิ่งเจอหน้า คนที่เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอชื่ออะไร
“เราคุยกันถูกคอขนาดนี้ผมคิดว่าเราจะเป็เพื่อนกันได้เสียอีก”
“ขอโทษเถอะนะ ฉันไม่คิดจะเป็เพื่อนกับบาร์เทนเดอร์อย่างคุณเลย ขอโทษอีกครั้งที่ฉันต้องพูดตรงๆ แบบนี้”
คนตัวโตที่กำลังผสมเหล้าให้ลูกค้าอีกคนถึงกับหน้าชาไปในทันทีกับถ้อยคำที่แสนจะดูถูกดูแคลนของแม่สาวตรงหน้า ฌอนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่ดูดีั้แ่หัวจรดปลายเท้าอย่างคนตรงหน้าเขานั้นจะมีความเย่อหยิ่ง จองหองและถือดีมากขนาดนี้ เธอปฏิเสธความเป็เพื่อนกับเขาทั้งๆ ที่เธอยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาเลย เธอคิดว่าเขาเป็บาร์เทนเดอร์ที่ต่ำต้อยไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็เพื่อนกับเธอ
“คุณเอาอะไรมาวัดค่าของความเป็คนครับคุณผู้หญิง บาร์เทนเดอร์อย่างผมมันต่ำต้อยด้อยค่าขนาดเป็เพื่อนคุณไม่ได้เชียวหรือ ตัวคุณสูงส่งมาจากไหนผมล่ะอยากรู้จริงๆ ถ้าคุณคิดว่าคุณสูงส่งนักทำไมคุณถึงได้มาเกลือกกลั้วอยู่ในแหล่งอโคจรแบบนี้เล่า ทำไมไม่ขึ้นไปนั่งอยู่บนเมฆลอยแล้วลอยไป ลอยมาอยู่บนฟ้าโน่นล่ะ ผมขอตัวก่อนนะ คนต่ำต้อยอย่างผมคงจะบริการนางฟ้านาง์อย่างคุณไม่ได้หรอก”
ฌอน เพอร์ดูสันเดินจากไปทันทีเมื่อพูดจาเหน็บแนมอีกฝ่ายให้พอหน้าตึงได้ เขาเลือกที่จะเดินไปจากเธอผู้เย่อหยิ่งคนนี้เสียเพื่อจะไปสงบสติอารมณ์เสียก่อน เพราะอารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านด้วยความโกรธที่แล่นขึ้นมาเป็ริ้วๆ เนื่องจากความคิดที่ไร้สาระของอีกฝ่ายเป็ต้นเหตุ นี่ถ้าเธอรู้ว่าเขาเป็เ้าของธุรกิจผลิตเครื่องดื่มั์ใหญ่ของประเทศ ถ้ารู้ว่าเขาเป็มหาเศรษฐีั้แ่อายุสามสิบสอง เธอคงโผเข้ามาซบอกเขาทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เชื้อเชิญเป็แน่
4K
