ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่164แผนที่เข้าสุสานนางฟ้า​

โครมมม!!

เลือดสาดกระจายเหมือนน้ำพุที่แตกเป็นฝอยกลางอากาศ ตัวถลาออกไปด้านนอกโรงเตี๊ยมก่อนจะวิ่งออกไป แบบไร้หัวอีกสิบกว่าก้าวก็ล้มคว่ำลงตายอย่างอเนจอนาถ

"ทำไม? หัวเสี้ยวหู๋จ๋านถึงระเบิดได้ภายในสามก้าว"

มินจูสะดุ้งเฮือกเรื่องที่เกิดขึ้นมันรวดเร็วเกินไป เขาไม่อาจสัมผัสได้เลยว่ากริชเพชร ใช้วิธีลอบทำร้ายคนของเขายังไง

ที่จริงแล้วกริชเพชรใช้วิชาควบคุมพลังจิตของเขาเป็นม่านมาเรียปกป้อง ยาพิษที่แฝงเข้าไปกับยากำหนัดที่เสี้ยวหู๋จ๋านกินเข้าไป พลังจิตส่วนนี้ถ้ามันอยู่นิ่งๆ ก็ไม่มีอันตรายหรือเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่ถ้าเคลื่อนตัวเร็วเกินไปมันก็จะแตกออกด้วยตัวมันเอง

เมื่อแตกออกยาพิษไร้สภาพก็ทำงานมันไปขับเลือดลมของเสี้ยวหู๋จ๋านให้หัวระเบิด ยาพิษไร้สภาพนี้มันเป็นวิชาลับเฉพาะของคนปรุงยาชุดดำที่ใช้ลอบสังหารผู้อื่น แม้แต่คุณชายมินจูก็ไม่ล่วงรู้มาก่อน

ดังนั้นถ้าเสี้ยวหู๋จ๋านเห็นสภาพการตายของตนมันคงรู้ได้ทันที ว่าตัวเองถูกยาพิษที่ปล่อยไปเพื่อลอบสังหารกริชเพชร ย้อนกลับมาฆ่าเขาอย่างอนาถ

"พวกเจ้าไปเก็บศพท่านเสี้ยวหู๋จ๋านเดี๋ยวนี้..."

สือเล้งกล่าวกับพนักงานในร้านให้ไปจัดการศพของชายปรุงโอสถที่เขาหามา ก่อนจะหันไปมองกริชเพชรด้วยสายตาไม่หวังดี มินจูก็เช่นเดียวกันเขาแค้นเคืองจนไม่อาจกล่าวคำใดออกมาได้

"หึๆ ..ข้าเตือนเจ้าแล้วอย่าเคลื่อนตัวเกินสามก้าวก็ไม่เชื่ออย่างนี้จะให้ข้าช่วยอะไรได้เล่า..."

เสียงกริชเพชรพูดขึ้นลอยๆ เขาเก็บเม็ดยายี่สิบเก้าเม็ด ที่เหลือไว้ในถุงนิมิตมันเป็นส่วนแบ่งของการปรุงยาของชายหนุ่ม ยานี้ต้องมีประโยชน์ในภายภาคหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย ขนาดพวกอสูรระดับราชันย์ยังทนฤทธิ์ของมันไม่ได้มันน่าจะเป็นอาวุธชนิดหนึ่งที่ชายหนุ่มมีในมือตอนนี้แล้ว

"ทุกอย่างก็ประจักษ์แก่ตาทั้งสิ้น พวกท่านจ่ายส่วนที่เสียพนันมาให้ข้าอย่าบิดพลิ้ว อาหลินเอา เหรียญดอร์บันทึกรายชื่อและลายมือประทับไปเก็บค่าพนันมาให้สิ้น ข้าเขียนไว้ในนี้หมดแล้ว..."

หญิงสาวหันไปบอกสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ให้ดำเนินการเก็บเหรียญดอร์ที่คนแทงพนัน พวกเขาต่างคอตกไม่อาจกล่าวสิ่งใดได้

แม้แต่สือเล้งเองก็ยืนนิ่งอึ้งจนไม่อาจพูดสิ่งใดอีกต่อไป เขาได้แต่มองกล่องเม็ดยาจากเนื้อหงษ์ไฟ และผลพันดาวในมือสือหงษ์ ท่านอาสือตู้ผิงส่งให้น้องสาวใว้ก่อน ที่ท่านจะทะยานหายไปพร้อมกับ นางค้างคาวสาว จำนวนห้าสิบเม็ดอย่างสุดแสนจะเสียดาย

"ไปเถอะคุณชายมินจูพวกเรากลับ..."

สือเล้งกล่าวเสียงเข้มพร้อมกับลุกขึ้นมินจูก็ทำท่าจะลุกตามเช่นกัน

"ฮ่าๆ ๆ ..คุณชายมินจูท่านยังไม่จ่ายค่าพนันให้ข้าเลยทั้งหมดหนึ่งร้อยสามสิบล้านดอร์ ในตัวท่านมีครบหรือไม่ ถ้าไม่ครบเดี๋ยวข้าจะส่งคนไปเอาที่ตระกูลของท่านก็ได้นะ..."

เสียงของสือหงส์กล่าวอย่างยินดีแฝงด้วยความเย้ยหยันแห่งผู้มีชัยชนะอยู่ในนั้นด้วย

"นี่เอาไปแค่เงินหนึ่งร้อยสามสิบล้านดอร์ เจ้าไม่ต้องรบกวนถึงตระกูลข้าหรอก ในตัวข้าก็มี..."

เสียงของมินจูกล่าวอย่างเดือดดาลเขาโยนถุงนิมิตให้กับหญิงสาวก่อนที่จะพากันทะยานออกจากประตูโรงเตี๊ยมจากไปอย่างหัวเสีย

"แค้นนี้ข้าต้องชำระให้ได้ ข้าจะให้มันตายอย่างไร้ที่กลบฝัง มันบังอาจฆ่าคนของคุณชายมินจูผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนใต้ เสร็จจากงานประมูล ข้ายึดของมันทั้งหมด แล้วกลืนกินมันเป็นอาหารให้สิ้นซาก..."

เสียงของมินจูกล่าวอย่างเดือดดาลขณะลอยตัวอยู่กลางอากาศพร้อมสหายของตน

"ใช่..คนผู้นี้มีความสามารถเด่นล้ำแต่มันกลับส่งเสริมน้องเล็ก ให้มีกายอสูรสูงขึ้นและยังเอายาของข้าไปอีก ข้าต้องเสียเวลาหาทรัพยากรมาพัฒนาตัวเองอีกหลายปี ไม่รู้ว่าจะทันเข้าชิงองค์รัชทายาทสายตรงของจักรพรรดิอสูรพฤกษาหรือไม่ สุดท้ายข้าคงต้องเสี่ยงซื้อแผนที่เข้าสุสานนางฟ้าแล้วล่ะ ได้ยินว่าคนตระกูลตู้เอาแผนที่นี้มาขายในงานประมูลเพราะพวกเขาไม่มีกำลังพอที่จะปกป้องแผนที่สำคัญนี้ไว้อีกต่อไปได้"

สือเล้งพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดแก้แค้นของสหายรัก และที่จะเสี่ยงซื้อแผนที่เข้าสุสานนางฟ้า

"ข้าก็ได้ยินข่าวเรื่องแผนที่นี้เหมือนกัน เดือนที่แล้ว มีโจรเข้าบุกปล้นตระกูลตู้เพื่อแย่งชิงแผนที่เข้าสุสานนางฟ้า ที่จะครบรอบการเปิดอีกสามวันข้างหน้า สุสานแห่งนี้เป็นสถานที่พักอาศัยของอสูรจอมราชันย์คนที่ห้า ในสมัยห้าพันปีที่แล้ว

บัดนี้มันจะเปิดออกให้คนเข้าไปแสวงหาทรัพยากรอันมีค่าด้านใน พวกโจรจึงคิดชิงบุกเข้าปล้นแผนที่แม้ว่าคนตระกูลตู้จะขับไล่คนเหล่านั้นไปได้ แต่ก็ต้องสูญเสียกำลังไปครึ่งหนึ่ง

ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจนำไปประมูลให้คนที่มีกำลังมาก อย่างสามตระกูลใหญ่และหนึ่งจักรพรรดิ์ เป็นผู้แสวงหาโชคเอาเอง พวกเราสองตระกูลใหญ่ น่าจะชิงประมูลแผนที่นี้มา แล้วเข้าไปสุสานนางฟ้าแบ่งปันทรัพยากรที่มีค่ากันดีกว่านะ มันอาจจะมีคุณค่ามากกว่าเนื้อหงส์ไฟเสียอีก สหายข้าอย่าหัวร้อนไปเลย...."

มินจูกล่าวปลอบใจสือเล้งเพื่อนรักของตน ที่ตอนนี้หัวเสียเพราะต้องแพ้พนันแก่น้องสาว

"ข้าว่าต้องเป็นไปอย่างนั้นแหละยังไงเราทั้งสองต้องเลื่อนขั้นกายอสูรจนเข้าชิงรัชทายาทสายตรงควบคุมกองร้อยทหารของจอมจักรพรรดิอสูรพฤกษา เข้าร่วมรบกับกองทัพองค์จักรพรรดิอสูรทวีปที่เจ็ดให้ได้...."

เสียงของมินจูกล่าวต่อกับสือเล้งอย่างเชื่อมั่น ในหลายปีนี้เขาหล่อหลอมแสวงหาทรัพยากรที่มีค่า ในเขตแดนอสูรพฤกษามาเป็นของตัวเองอย่างมากล้น ของวิเศษและวิชาความรู้ที่เขาได้มามันมีภาษีกว่าเขตแดนอสูรพฤกษาอื่นๆ

แม้แต่พวกอสูรพฤกษาในนครหลวงก็ไม่มีทรัพยากรเหมือนถิ่นกำเนิดของเขาที่ภาคใต้ ดังนั้นชายหนุ่มจึงหมายมั่นปั้นมือว่าตัวเองต้องได้เป็นองค์รัชทายาทสายตรงของจอมจักรพรรดิอสูรพฤกษา

ที่ด้นดั้นเข้ามาในเมืองหลวงก็เพราะอยากได้แผนที่เข้าสุสานนางฟ้า และสมบัติอีกชิ้นหนึ่งที่เล่าลือกันว่ามันสามารถไขกล่องดาบเทพอุดรจอมราชันย์ในตำนาน ของเทพอสูรจอมราชันย์คนแรกของโลกอสูร มันมีอิทธิฤทธิ์เคยผ่าดวงจันทร์แตกสลายไป จนบัดนี้โลกอสูรไม่มีดวงจันทร์ แม้แต่ดวงเดียว เพราะเจ้าดาบเล่มนี้นี่เอง

"ข้าจะสั่งคนไปเอาเงินมาไว้ประมูลมันในวันพรุ่งนี้อีก ข้าสูญเสียเงินดอร์ไปเยอะเหลือเกินน่าเจ็บใจยิ่งนัก..."

มินจูกล่าวขึ้นอย่างเดือดดาล มโนภาพของกริชเพชรลอยขึ้นบนหัวสมองของเขา ความเคียดแค้นยิ่งมากขึ้นกว่าเก่า

"ไอ้หน้าขาวรอไว้ก่อนเถอะข้าจะจับเจ้าเคี้ยวกินเล่นเป็นอาหารว่าง..เฮ่อๆ .."

เขารำพึงรำพันขึ้นขณะที่ลอยตัวห่างจากโรงเตี๊ยมไปเรื่อยๆ

สือเล้งได้แต่มองดูสหายรัก เรื่องวันนี้มันน่าจะง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่เพราะกริชเพชรคนเดียวจึงทำให้น้องสาวของเขาเปลี่ยนไปจนชายหนุมต้องสูญเสียโอสถเนื้อหงส์ไฟไปอย่างน่าเสียดาย

ทางด้านสือหงษ์ต่างดีใจสุดๆ วันนี้นางฟันกำไรไปหลายชั้นหลายต่อ แทบจะกระโดดกอดชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า หญิงสาวสั่งให้พนักงานจัดเตรียมห้องรับรองด้านบนของโรงเตี๊ยมตระกูลสือไว้ให้กริชเพชรขึ้นไปหาความสำราญบนนั้นเพื่อตอบแทนเขา

ชายหนุ่มยอมรับคำเชิญชวนของหญิงสาวอย่างว่าง่าย หลังจากที่ทุกคนเสียเงินพนันให้กับสือหงษ์หมดสิ้นแล้วต่างก็เข้าสู่ความสงบหาความบันเทิงทั้งทานอาหารและดูการแสดงบนเวทีต่อไป

กริชเพชรเดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับสามสาวบนชั้นลอยสูงสุดของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ มีห้องรับรองแขก VIP ของตระกูลสือไว้ที่นั่น ตกแต่งจัดไว้อย่างสวยงามขอบประตูเป็นสีทอง และผ้าม่านสีแดงสดปักลายมังกรทองคู่ สือหงษ์ก้าวนำหน้าเข้าไปด้านใน

กริชเพชรเดินตามหลังนาง เขาสังเกตว่าห้องนี้มีกลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิด ด้านตรงข้ามกับประตูที่เป็นกระจกใสบานใหญ่ที่อยู่สูงจากพื้นประมาณสามวา สามารถมองลงไปบนเวทีดูการแสดงได้อย่างสะดวก เหมือนกำลังยืนอยู่บนชั้นลอยของโรงฉายภาพยนตร์ระดับเกรดเอ กลางห้างดังก็ไม่ปาน

ซึ่งคนด้านล่างไม่อาจมองเห็นพวกเขาได้เพราะมันอยู่สูงมากๆ มีโต๊ะตัวใหญ่อยู่ตรงกลางและรายล้อมไปด้วยเก้าอี้ใหญ่สี่ตัว บนนั้นจะวางด้วยขนมนานาชนิด ส่วนมากจะเป็นพวกของหวาน และผลไม้ที่ส่งกลิ่นหอมออกมาจนน่ารับประทาน

ด้านซ้ายและขวายืนด้วยสาวน้อยหน้าตาแฉล้มแช่มช้อยมวยผมเป็นม้วนไว้ ทั้งสองข้างปักด้วยดอกไม้สีขาวช่อเล็กๆ ชนิดหนึ่งเหมือนพวกดอกซากุระ ดูเหมือนกายอสูรของหญิงสาวทั้งสองน่าจะอยู่ในระดับแปดระดับเก้า

"เชิญนั่งก่อนสิคุณชายโจวก๋วยข้ามีส่วนแบ่งมามอบให้ท่านด้วย..."

สือหงษ์สะบัดมือ สาวน้อยทั้งสองก็ยกกล่องขนาดใหญ่มาวางไว้บนโต๊ะ

"คุณชายโจวก๋วยกล่องนี้เป็นของกำนัล ที่ข้าตั้งใจมอบให้กับท่านมันมีเหรียญดอร์อยู่ทั้งหมดห้าร้อยล้านดอร์ท่านเก็บไว้ใช้ในการประมูลพรุ่งนี้เถอะ ข้าได้กำไรมาจากการพนันครั้งนี้แบ่งให้ท่านสามสิบเปอร์เซ็นต์ มันเป็นกฎของการว่าจ้าง.."

นางพูดจบพร้อมกับวางถุงนิมิตไว้บนโต๊ะอีกหนึ่งถุง

"นี่คือยาเนื้อหงส์ไฟที่ได้มาจากพี่ใหญ่ท่านช่วยปรุงมันใหม่ให้เหมือนที่ท่านปรุงให้กับข้าครั้งที่แล้วได้เท่าไหร่ข้าจะแบ่งให้ท่าน สามสิบเปอร์เซ็นต์.."

สือหงษ์กล่าวด้วยอาการยิ้มแย้มลิงโลดในโชควาสนาที่ได้รับสมบัติเหล่านี้มาอย่างไม่ทันตั้งตัว เป็นพี่ใหญ่ของนางหยิบยื่นให้โดยมีกริชเพชรเป็นผู้ช่วยเหลือให้นางได้ทรัพย์สมบัตินั้นมา หญิงสาวจึงเปย์เขาเต็มที่

"ขอบคุณแม่นางสืออย่างยิ่งข้าเกรงใจท่านยิ่งนักไม่ต้องให้ข้ามากมายขนาดนี้ก็ได้แค่ข้าปรุงยาเล็กๆ น้อยๆ ไม่นับว่ายิ่งใหญ่อะไร.."

กริชเพชรพูดขึ้นพร้อมกับชำเลืองตาอย่างมีเสน่ห์ให้หญิงสาว

"คุณชายพวกเราก็ได้กำไรมามากมายเช่นกันข้าขอบคุณท่านยิ่งนัก.."

เสี้ยวนาบีกล่าวขึ้น

"ข้าก็เช่นกันขอบคุณท่านอย่างยิ่งการพนันครั้งนี้ข้ารู้อยู่แล้วว่ายังไงพวกเราก็ต้องชนะข้ามั่นใจในตัวท่านโจสุดๆ ..."

หมาล่ากล่าวด้วยความยินดียิ่งนัก นางไม่คาดฝันมาก่อนเลยว่าการเข้ามาในนครอสูรพฤกษาครั้งนี้เพื่อขายกุญแจดอกเดียว แต่ก่อนการประมูลกลับ

ได้โบนัสก้อนโต มาไว้ใช้จ่ายในวันพรุ่งนี้อย่างเหลือเฟือ จะเรียกว่าการเข้าประมูลพรุ่งนี้พวกนางต่างเป็นมหาเศรษฐีมือเติบก็ว่าได้ ทั้งสามสาวต่างแย่งชิงกันขอบคุณกริชเพชรเป็นภาระวันจนเขารู้สึกเขินๆ ขึ้นนิดหน่อย

"เจ้าทั้งสองรินสุราผลอัคคีมังกรแดงให้คุณชายสิ สุรานี้เป็นสุราหมักอย่างดีของตระกูลสือ มีชื่อเสียงโด่งดังในอาณาจักรอสูรพฤกษาท่านลองชิมดูซิว่าถูกใจหรือไม่..."

หญิงสาวทั้งสองต่างกุลีกุจอรินเหล้าให้กริชเพชร นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเกิดในโลกอสูรได้ร่ำสุรา รู้สึกว่านครอสูรพฤกษาแตกต่างจากนครอสูรวารีน้ำจืดต่างกันอย่างกับฟ้าและดินที่นั่นสถานบันเทิงเริงใจแทบจะหาไม่ได้ มีแต่ใช้ทรัพยากรกันอย่างประหยัดไม่เหมือนที่นครอสูรพฤกษานี้เลย คงเป็นเพราะ ที่นั่นมีดินแดนอันน้อยนิดหาทรัพยากรยากยิ่ง จึงอยู่กันอย่างประหยัดไม่ฟุ่มเฟือย

"คุณชายโจวก๋วยข้าอยากถามท่านสักหนึ่งอย่างได้หรือไม่ข้าสงสัยจริงๆ ว่ายาแก่นกายกระทิงที่ท่านปรุงขึ้นมันมีฤทธิ์ทำให้หัวคนระเบิดได้จริงๆ เหรอ ข้าอยากได้ยิ่งนัก..."

เสียงของหมาล่ากล่าวขึ้นขณะนางยกจอกสุราเล็กๆ ดื่มติดๆ กัน นางสงสัยมากๆ ตอนที่เห็นเสี้ยวหู๋จ๋านหัวระเบิดแตกตายนางอยากได้ยาพวกนั้นมาไว้เป็นอาวุธเพื่อป้องกันตัวจากพวกชายหื่นกระหายที่นางพบบ่อยๆ เพราะยิงสาวชอบออกล่าสมบัติตัวคนเดียว ถ้าได้โอสถพวกนี้มาครอบครองความปลอดภัยของนางคงจะมีสูงขึ้น

"อ๋อ...ยากระตุ้นกำหนัดนั่นนะเหรอ..."

กริชเพชรพูดลิ้นพันกันหลังจากกินเหล้าไปหลายจอก ยิ่งสองสาวใช้หน้าอกที่แข็งขนาดเท่าลูกซาลาเปาที่เขาชอบซื้อกินในเซเว่น เบียดเสียดกับต้นแขนของกริชเพชร นางตั้งใจปรนนิบัติเล้าโลมเขาสุดๆ

ความหื่นของชายหนุ่มเริ่มก่อตัวขึ้นทีละน้อยยิ่งเห็นเนินโคกหนาของหมาล่า ที่นั่งอ้าแข้งอ้าขากินเหล้าอยู่ตรงหน้าเขา แม้ว่าจะมีโลหะปิดบังจุดซ่อนเร้นไว้ แต่มันก็ยิ่งทำให้มีความเย้ายวนกระตุ้นอารมณ์ของกริชเพชรขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

................................................................................................................................................................................................