ลมสีดำพัดผ่านสนามรบ
เมฆเหนือซิลวาเรียเริ่มหมุนวนราวพายุ แรงกดดันมหาศาลกดทับลงมาจนทหารทั้งสองฝ่ายเริ่มหายใจลำบาก แม้แต่ไลโอเนล ราชันแห่งเผ่าสัตว์ ยังหรี่ตาลงช้า ๆ
“พลังนี่…”
“ไม่ใช่ระดับธรรมดา”
เฟนริสะโถอยออกจากการต่อสู้ทันที คาเรนเซียเองก็หยุดมือ ทุกสายตาหันขึ้นไปบนท้องฟ้า
วูมมมม!!!
วงเวทสีแดงเข้มขนาดั์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
จากนั้น… ร่างของชายคนหนึ่งก็ค่อย ๆ เดินออกมา เสื้อคลุมสีดำสะบัดเบา ๆ ดวงตาสีแดงเข้มเย็นเฉียบ พลังปีศาจมหาศาลไหลเวียนรอบตัว แต่สิ่งที่ทำให้ภาคินชะงักที่สุด… คือใบหน้านั้น
“จางฮ่าว…”
ชายชาวจีนยิ้มบาง
“ไม่ได้เจอกันนานนะ”
ทั้งสนามรบเงียบลงทันที ไซเรน่าขมวดคิ้ว
“รู้จักกันงั้นเหรอ”
ภาคินไม่ตอบ สายตาของเขาจับจ้องอีกฝ่ายนิ่ง นี่คือครั้งแรก… ที่เขาได้เจอ “คนจากโลกเดิม” จริง ๆ
━━━━━━━━━━
จางฮ่าวลอยลงมาช้า ๆ
ก่อนเหยียบลงบนซากหินกลางสนามรบ เหล่าทหารเผ่าสัตว์ต่างถอยออกให้โดยอัตโนมัติ แม้แต่ไลโอเนลยังให้เกียรติชายคนนี้ เพราะทุกคนรู้ดี
แผนการาครั้งนี้ เกิดจากสมองของจางฮ่าวทั้งหมด เขามองภาคินด้วยรอยยิ้มบาง
“นายแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดอีก”
ภาคินตอบเรียบ ๆ
“นายก็เหมือนกัน”
ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางสนามรบ บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดอย่างประหลาด เหมือนผู้เล่นสองคนที่เข้าใจโลกนี้มากกว่าคนอื่น
จางฮ่าวหัวเราะเบา ๆ
“ไม่คิดเลยนะ…”
“ว่าจะได้เจอคนไทยในโลกแบบนี้”
ภาคินขมวดคิ้ว
“นายวางแผนทั้งหมดนี่?”
จางฮ่าวยักไหล่
“ก็แค่เกมา”
“ถ้าจะชนะ ก็ต้องตัดตัวแปรสำคัญออกก่อน”
เขามองไปรอบสนามรบ ก่อนพูดต่อ
“และตัวแปรนั้นก็คือนาย”
━━━━━━━━━━
ลมเริ่มพัดแรงขึ้น
ภาคินมองอีกฝ่ายเงียบ ๆ ก่อนถามสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ
“นายไม่คิดกลับบ้านบ้างเหรอ”
ทันทีที่พูดจบ สีหน้าของจางฮ่าวเปลี่ยนไปเล็กน้อย รอยยิ้มของเขาจางลง ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ
“บ้าน?”
เขาพึมพำคำนี้ราวกับมันตลกมาก จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
“นายรู้ไหม…”
“ตอนอยู่โลกเดิม ฉันใช้ชีวิตยังไง”
ภาคินเงียบ จางฮ่าวเริ่มพูดช้า ๆ น้ำเสียงไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธ แต่กลับเหนื่อยล้า
“ั้แ่เด็ก…”
“ฉันต้องสอบตลอดเวลา”
“สอบเข้าโรงเรียน”
“สอบเข้ามหาวิทยาลัย”
“สอบแข่งขัน”
“สอบเพื่อเอาชนะคนอื่น”
เขาหัวเราะในลำคอ
“ในจีน…”
“ถ้านายไม่เก่งพอ นายก็โดนเหยียบ”
สายตาของเขาเริ่มเย็นลง
“ครอบครัวคาดหวัง”
“สังคมคาดหวัง”
“ทุกคนถามแต่ว่า นายเก่งกว่าคนอื่นไหม”
“ได้เงินเท่าไร”
“มีอนาคตไหม”
เสียงของจางฮ่าวเริ่มหนักขึ้นทีละนิด
“ฉันอ่านหนังสือแทบตาย”
“แข่งขันแทบตาย”
“สุดท้ายก็ยังเป็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งในประเทศที่มีคนเป็พันล้าน”
ภาคินนิ่งเงียบ แม้เขาจะไม่ได้โตในสังคมเดียวกัน แต่ก็พอเข้าใจความกดดันนั้นได้
จางฮ่าวยิ้มบาง
“แต่โลกนี้ต่างออกไป”
เขากางแขนออกช้า ๆ มองไปยังสนามรบอันยิ่งใหญ่
“ที่นี่…”
“ฉันมีพลัง”
“มีคนเคารพ”
“มีคนหวาดกลัว”
“ฉันสามารถเป็คนที่อยู่เหนือทุกคนได้จริง”
แรงกดดันสีแดงเริ่มแผ่ออกมาจากร่างเขาอีกครั้ง
“แล้วทำไมฉันต้องกลับไป”
“กลับไปเป็แค่คนธรรมดาอีก?”
━━━━━━━━━━
คำพูดนั้นทำให้ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเข้าใจความรู้สึกนั้นดี โลกเดิมเต็มไปด้วยการแข่งขัน
ความเครียด
ความคาดหวัง
แต่สุดท้าย…
ภาคินก็ส่ายหน้าเบา ๆ
“ถึงงั้น…”
“มันก็ยังเป็บ้าน”
จางฮ่าวมองเขานิ่ง ภาคินพูดต่อ
“พ่อแม่ฉันยังอยู่ที่นั่น”
“น้องสาวฉันก็อยู่ที่นั่น”
“เพื่อนฉันก็อยู่ที่นั่น”
ภาพของบิ้ก
ป๊อป
บอย
นัท
รวมถึงแพรวา
ผุดขึ้นมาในหัวทันที เขายิ้มบาง
“ถึงโลกนั้นจะวุ่นวายแค่ไหน…”
“อย่างน้อย มันก็มีคนที่รอฉันอยู่”
จางฮ่าวเงียบไปชั่วขณะ ก่อนหัวเราะเบา ๆ
“นายโชคดีนะ”
ภาคินหรี่ตา
“หมายความว่าไง”
จางฮ่าวมองไปด้านข้าง สายตาเย็นลงเล็กน้อย
“ฉันไม่มีอะไรแบบนั้น”
ลมเงียบลงชั่วครู่ ก่อนเขาจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ
“พ่อแม่ฉันหย่ากันั้แ่เด็ก”
“ฉันโตมากับการแข่งขัน”
“โตมากับการถูกเปรียบเทียบ”
“คะแนนสอบสำคัญกว่าความรู้สึก”
“ความสำเร็จสำคัญกว่าความสุข”
เขาหัวเราะเบา ๆ
“โลกเดิมของฉัน…”
“ไม่มีอะไรให้อาลัย”
คำพูดนั้นทำให้แม้แต่ภาคินยังตอบไม่ออกทันที
━━━━━━━━━━
จางฮ่าวเดินเข้ามาช้า ๆ ก่อนหยุดห่างจากภาคินไม่กี่เมตร ดวงตาสีแดงมองตรงมา
“ภาคิน”
“นายเองก็รู้ใช่ไหม”
“โลกนี้มันดีกว่า”
เขาชี้ไปยังสนามรบ
“พลัง”
“ชื่อเสียง”
“อำนาจ”
“ทุกอย่างอยู่ตรงหน้าเรา”
จากนั้นเขาจึงยิ้มบาง
“นายกับฉัน…”
“คือผู้เล่นที่อยู่เหนือโลกนี้”
แรงกดดันเริ่มเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
“ถ้านายร่วมมือกับฉัน…”
“เราจะครองทุกเผ่าได้”
“ไม่จำเป็ต้องกลับโลกเดิมด้วยซ้ำ”
ไซเรน่าที่ฟังอยู่เริ่มขมวดคิ้ว ลูนาเรียเองก็กำธนูแน่น ทุกคนเริ่มััได้ ว่านี่ไม่ใช่แค่การพูดคุยธรรมดา แต่คือการ “ชักชวน”
จางฮ่าวยื่นมือออกมา
“มาอยู่ฝ่ายเดียวกันเถอะ”
“สร้างโลกใหม่ไปด้วยกัน”
━━━━━━━━━━
สนามรบทั้งสนามเงียบสนิท ทุกสายตาจับจ้องไปยังภาคิน รอคำตอบของเขา ภาคินมองมือของจางฮ่าวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง
“ฟังดูเท่นะ”
จางฮ่าวยิ้มขึ้นทันที แต่ภาคินกลับพูดต่อ
“แต่ฉันไม่เอาด้วยหรอก”
รอยยิ้มของจางฮ่าวค่อย ๆ หายไป ภาคินถอนหายใจเบา ๆ
“ฉันไม่ได้อยากเป็าาโลก”
“ฉันแค่อยากกลับบ้าน”
“แล้วก็ใช้ชีวิตปกติ”
คำตอบนั้นทำให้จางฮ่าวเงียบไป ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ใช้ชีวิตปกติ…”
“นายยังคิดแบบนั้นได้อีกเหรอ”
ภาคินยักไหล่
“อย่างน้อยฉันก็ยังอยากเลือกชีวิตตัวเอง”
จากนั้นสายตาของเขาก็จริงจังขึ้น
“แต่นาย…”
“กำลังใช้าเพื่อสนองตัวเอง”
บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นลงทันที จางฮ่าวลดมือลงช้า ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปหมดแล้ว
“งั้นสินะ…”
พลังปีศาจมหาศาลเริ่มปะทุออกจากร่าง
เมฆสีดำบนฟ้าหมุนวนรุนแรงขึ้น
“สรุปว่า…”
“เราคงอยู่ฝ่ายเดียวกันไม่ได้”
ภาคินยกปืนพลังงานขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีทองเปล่งแสง
“ดูเหมือนจะเป็แบบนั้น”
วูมมมม!!!
พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกันกลางสนามรบ พื้นดินเริ่มแตกร้าว ทหารทั้งสองฝ่ายถึงกับถอยออกโดยอัตโนมัติ เพราะทุกคนรู้แล้วว่า…
การต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ จะไม่ใช่ระดับาธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็การปะทะกัน… ของ “ผู้เล่นจากต่างโลก” ทั้งสองคน
3K
![ต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576614_85110627.webp)
![[yaoi]ผมเกิดใหม่เป็นตัวร้ายในเกมส์จีบหนุ่ม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1617768349_71456120.webp)