กาลครั้งนึงอันเป็เวลาที่ห่างไกล ทั่วทุกหนแห่งได้บังเกิดสรรพชีวิตขึ้นมากันมากมาย ความว่างเปล่าเริ่มรวมตัวกันเป็ผืนแผ่นดินที่กว้างใหญ่ ไม่มีใครรู้ว่ามันปรากฏขึ้นมาได้ยังไงและมันก็ยังเป็ปริศนามาจนถึงทุกวันนี้ พลังงานฟ้าดินที่อบอวนไปทั่วทุกหนแห่งทำให้เกิดสิ่งต่างๆที่น่าอัศจรรย์ขึ้นมามากมาย
และที่แห่งนี้ก็คือทวีปชิงหลงอันเป็ทวีปที่ถูกเรียกว่ามีจิติญญาแห่งยุทธสิงสถิตอยู่และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ทุกคนที่อยู่ภายในทวีปแห่งนี้ถือกำเนิดมาพร้อมกับพลังที่เหนืุ์ จิติญญายุทธ์ก็มีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันไปตามแต่ผู้คน บางคนใช้พลังของมันในการทำลายขุนเขาหรือโบยบินบนฟากฟ้าดังเช่นนกตัวนึง เื่ราวอัศจรรย์นี้มีมานานหลายแสนปีนับแต่ที่ทวีปนี้ถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว
ทวีปแห่งนี้มีสถานที่แห่งนึงที่อยู่ห่างไกลจากจุดศูนย์กลางของทวีป มันถูกเรียกว่าอาณาเขตเหรินซาน เป็อาณาเขตที่อ่อนแอและยากจนเป็อย่างมาก อาณาเขตเหรินซานแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังเอาตัวรอดและใช้ชีวิตไปวันๆ
ภายในเหรินซานก็มีหมู่บ้านหลายแห่งที่ตั้งรกรากแตกแยกกันไปทั่วทุกบริเวณ
ขณะนั่นภายในหมู่บ้านแห่งนึงที่มีผู้คนอาศัยอยู่ไม่มากนัก พวกเขาส่วนใหญ่จะเป็คนที่มีอายุสูงกันมากแล้วอีกส่วนนึงก็เป็เด็กหนุ่มและหญิงสาวนับสิบคนที่กำลังนั่งรายล้อมพูดคุยกันถึงเื่ราวของจิติญญายุทธ
"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูสิ วันนี้ข้าอายุครบสิบสองปีแล้วและจิติญญายุทธ์ของข้าก็ปรากฏออกมาเมื่อเช้านี้..!!"
เด็กหนุ่มคนนึงพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นจากนั้นก็ปลดปล่อยพลังอันลี้ลับของตนออกมา ร่างกายของเขาเปล่งแสงสว่างอยู่เล็กน้อยจากนั้นก็มีร่างเงาของสัตว์ป่าปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขา มันคือหมาป่าสีแดงชาดขนาดกว่าหนึ่งเมตร ใบหน้าของมันดูดุร้ายและน่าเกรงขาม อุ้มเท้าของมันลุกไหม้ไปด้วยเปลวเพลิงที่ทรงพลัง
เมื่อมันปรากฏออกมาแล้วก็ทำให้เด็กน้อยใหญ่ต้องรีบถอยห่าง ในแววตาของพวกเขาแฝงไว้ด้วยความหวาดกลัวและความตื่นเต้น
ระหว่างนั้นก็มีชายวัยกลางคนหลายคนเดินเข้ามาและเอ่ยชื่นชมในตัวของเด็กหนุ่มคนนี้ ใบหน้าของพวกเขาดูตื่นเต้นเมื่อมองไปยังเด็กน้อย
"ไม่เลว ลูกชายของเ้าเป่ยชิงมีจิติญญายุทธรูปลักษณ์อสูรเชียวนะ ถ้าจำไม่ผิดเ้านี้คือหมาป่าสีชาด จิติญญายุทธระดับต่ำ เ้าเป่ยหงนี้มีอนาคตที่ไม่ธรรมดา ขั้นพลังของเ้าตอนนี้ยังเพิ่งเริ่มเพียงเท่านั้นแต่ถ้าได้เข้าไปยังสำนักจิติญญาละก็จะต้องมีพลังที่แข็งแกร่งได้แน่ๆ"
เด็กหนุ่มที่ถูกชมก็รู้สึกภาคภูมิใจเป็อย่างมาก เขารีบเข้าไปกอดหมาป่าสีแดงของตนอย่างรักไคร่ เด็กน้อยคนอื่นๆเมื่อเห็นมันก็ทำได้เพียงแต่อิจฉา การที่มีจิติญญายุทธรูปลักษณ์ของอสูรนั่นก็ถือได้ว่าแข็งแกร่งมากที่สุดแล้ว โดยปกติจิติญญายุทธจะมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันไป มันมีหลายประเภทโดยแบ่งออกเป็หลายสาย อันได้แก่ อาวุธ พลังธาตุหรือสิ่งของต่างๆ แล้วที่ถูกยกย่องว่าแข็งแกร่งมากที่สุดในบรรดาสายต่างๆก็ต้องยกให้กับรูปลักษณ์ของอสูร ส่วนระดับที่สูงไปกว่านั้นจะถูกเรียกว่าภูติศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถือได้ว่าเป็จิติญญายุทธ์ระดับตำนานที่นานๆทีจะปรากฏออกมาเลยก็ว่าได้
เสียงหัวเราะและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานดังขึ้นอยู่ภายในหมู่บ้าน โดยที่ยังมีสายตาของเด็กน้อยคนนึงที่จ้องมองมาอยู่ห่างๆ นัตน์ตาของเขาหม่นแสงและดูเงียบเหงาเป็อย่างมาก เขาคนนี้มีรูปลักษณ์ที่ผอมบางซูดผอม ใบหน้าเนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบดินที่สกปรก เด็กน้อยเมื่อเห็นบรรยากาศเช่นนี้ก็หันหลังเดินจากไปโดยที่ไม่มีใครสนใจเขาเลยแม้แ่ต่นิด
ผ่านไปสักพักนึงเด็กน้อยคนนี้ก็มานั่งอยู่ตรงเชิงผาแห่งนึงที่ด้านล่างมีเหวลึกที่ไร้ที่สิ้นสุด แสงสว่างที่เริ่มจางหายไปแล้วช่วยทำให้วิวทิวทัศน์ของขุนเขานี้งดงามมากยิ่งขึ้น เบื้องล่างที่ห่างไกลเต็มไปด้วยผืนป่าที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สำหรับเขาแล้วที่แห่งนี้ถือว่าสุขสบายและผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด
"หลินตง เ้ามันไม่มีวาสนาเพียงพอที่จะมีจิติญญายุทธได้ ทำได้เพียงจ้องมองทุกคนที่เริ่มปลุกพลังยุทธออกมาและกลายเป็คนที่น่ายกย่อง"
เด็กน้อยเอ่ยรำพึงออกมาอย่างเดี่ยวดายพร้อมกับจ้องมองไปยังแสงของตะวันกำลังจะลับขอบฟ้า ม่านตาที่เหมือนกับไม่มีชีวิตมันยิ่งทำให้บรรยากาศต้องเงียบสงัด
เขาคนนี้มีชื่อว่าหลินตงและเป็เด็กกำพร้าที่คนภายในหมู่บ้านรับเลี้ยงเข้ามา เด็กหนุ่มคนนี้ไม่มีพ่อและแม่ เมื่อตอนที่เขายังเด็กเขาก็ถูกวางทิ้งไว้ภายในหมู่บ้านแห่งนี้โดยที่ไม่มีใครรู้ เด็กน้อยเช่นเขาเติบโตขึ้นภายในหมู่บ้านแห่งนี้โดยที่ทุกคนไม่ได้สนใจ ถึงทุกคนจะไม่ได้้รังเกียจแต่ทว่าพวกเขาก็ไม่พูดคุยกับเด็กน้อยเช่นเดียวกันเลยทำให้ทั้งสิบสามปีมานี้เขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้
และเมื่อหนึ่งปีก่อนชายหนุ่มก็ตื่นเต้นเป็อย่างมากที่จะอายุครบสิบสองปี โดยปกติแล้วผู้คนบนทวีปชิงหลงนี้จะปรากฏจิติญญายุทธขึ้นเมื่อมีอายุที่ครบกำหนด นี้คือการตัดสินใจของ์ที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเด็กน้อยให้ทะยานเหนือล้ำแต่มันไม่ใช่กับเขา เมื่อเขาอายุครบกำหนดแล้วจิติญญายุทธ์ก็ไม่ปรากฏออกมา สรุปได้ว่าเขาเป็เพียงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีพลังอะไรเลย จึงเป็เหตุให้เขานั้นยิ่งอ้างว้างมากขึ้นไปอีก
ส่วนคนอื่นๆไม่เป็เช่นนั้น ในวันนี้เด็กน้อยภายในหมู่บ้านก็อายุครบสิบสองปีและบังเกิดจิติญญายุทธ์ขึ้น จิตยุทธรูปลักษณ์หมาป่าสีแดงมันยิ่งตอกย้ำให้ชายหนุ่มต้องหมดหวังลงไปอีก โชคชะตาของเขาถูกลิขิตให้เป็เพียงแค่คนธรรมดาโดยที่ต้องจ้องมองทุกคนจากที่ห่างไกลเพียงเท่านั้น