โฉมงามอัปลักษณ์

    การละเล่นชนิดหนึ่งที่เรียกว่า...ลอบกัด 1

            เมิ่งหรูเหยาที่ถูกพาดพิงก็ได้เเต่กำหมัดเเน่นเเต่ก็ไม่สามารถทำอันใดเยว่เหม่ยเสวี่ยได้ เพราะหรงอ๋องยืนอยู่ตรงนี้ด้วยกับนาง จึงทำได้เพียงส่งสายตาอาฆาตให้อีกฝ่าย เยว่เหม่ยเสวี่ยยิ้มขำให้กับท่าทางราวเด็กน้อยของเมิ่งหรูเหยา        หรงอ๋องหยุดมองเยว...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ