ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

ดูลาดเลา

           ชิงเถานางเริ่มลงมือตามแผนของตัวเองนางไม่รู้ว่าไก่ที่กินเห็ดพิษเข้าไปนั้นเป็นเพราะเหตุบังเอิญหรือว่ามีใครเอาให้มันกินกันแน่นางจึงต้องลองไปดูท่าทีคนพวกนั้นเสียหน่อยว่าเป็นอย่างไรบ้าง

‘แผนเจ้าดูธรรมดาไปนะ’เชี่ยนเชี่ยนที่ตามมาด้วยอดจะวิจารณ์ออกมาไม่ได้

‘ก็ข้าไม่มีความคิดดีๆ หนิ หรือว่าเจ้ามีก็บอกกันหน่อยสิ’ นางคิดออกแค่นี้จริงๆในตอนนี้ นี่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยนะอย่างไรเสียนางก็ไม่ได้เป็นคนมีสายข่าวที่ไหนนอกเสียจากเชี่ยนเชี่ยนที่พอจะพึ่งพาได้บ้างนอกนั้นก็ต้องลงมือเองแล้ว

‘ไม่มีหรอก ไม่ต้องห่วงหรอกไปกับข้าเสียอย่างอย่างไรก็ต้องได้ความอะไรกลับมาบ้างล่ะ’ เมื่อครู่ยังว่าความคิดชิงเถาไม่เข้าท่าอยู่เลย

‘ดี เช่นนั้นก็ลุยเลย ร้านแรกอยู่ข้างหน้าเราแล้ว’ชิงเถายิ้มบอกอีกคนก่อนจะก้าวเดินมาหยุดยืนหน้าร้านขายไก่ร้านแรกที่อยู่ไม่ไกลจากร้านอาหารของนางนัก

“อ้าวคุณหนูเจี้ยนเฉิงนั่นเองวันนี้มาเองเลยนะขอรับ ข้าได้ยินข่าวของร้านแล้วคงวุ่นวายน่าดู”บุตรชายเจ้าของร้านที่เห็นชิงเถาจึงรีบเอ่ยทักทายออกมาอย่างยิ้มแย้มเป็นกันเอง

“เจ้าค่ะเรื่องใหญ่พอสมควรแต่เรื่องนั้นพักไว้ก่อน วันนี้ข้ามาหาซื้อไก่ไปทำกินที่บ้านน่ะเจ้าค่ะ”ชิงเถาก็ตอบกลับไปอย่างเป็นกันเองเช่นกันด้วยนางก็สนิทกับอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อย

“อ่าเช่นนั้นก็เชิญคุณหนูเลือกได้ตามสบายพึ่งมาใหม่ๆเลยขอรับ มีทั้งไก่ ทั้งเป็ด ไก่ดำและนี่วันนี้มีไก่ฟ้าแบบเป็นๆมาด้วยนะข้ายังไม่บอกใครเลย คุณหนูสนใจหรือไม่”เสียงนำเสนอสินค้าของเขาเป็นไปอย่างร่าเริงก่อนจะเบาเสียงลงเหมือนกระซิบบอกนางในตอนท้ายสงสัยไก่ฟ้าที่เขาว่าจะหายากพอสมควรเพราะไม่ได้มีมาบ่อยๆและก็ไม่เห็นมันวางอยู่ด้านหน้าด้วยสงสัยเก็บไว้ขายให้กับคนสนิทหรือลูกค้าประจำจริงๆ

“โหเช่นนั้นขอไก่ฟ้าสามตัวเจ้าค่ะ”ชิงเถาเอ่ยเสียงตื่นเต้นตอบกลับอีกฝ่ายไปเช่นกันและนางไม่ลืมจะสั่งซื้อมาด้วยอย่างแน่นอน             

“ได้ขอรับอยากจะบอกว่าเรามีแค่สามตัวพอดี คุณหนูโชคดีจริงๆ”เสียงเอ่ยบอกของพ่อค้านั้นยิ่งทำให้ลูกค้ารู้สึกดีจริงๆ ที่ได้ของหายากชิงเถาก็ได้แต่ยิ้มยินดีกลับไป น้ำเสียงวาจาเขาเป็นพ่อค้าเชิญชวนลูกค้าได้ดีจริงๆ

“ได้แล้วขอรับสำหรับคุณหนูตัวละ 10ตำลึง รวมเป็น 30 ตำลึงขอรับ”พ่อค้านำไก่ฟ้าที่อยู่ในกรงขังพอดีตัวมาให้นางแล้วเอ่ยบอกราคาชิงเถาได้แต่บ่นในใจไก่ฟ้าธรรมดาอะไรช่างแพงเสียเหลือเกินสัตว์อสูรปราณก็ไม่ใช่แต่ก็อาจจะเป็นเพราะมันหายากและยังเป็นๆ อยู่ล่ะมั้ง

“นี่เจ้าค่ะ30ตึงลึง” แค่ร้านแรกนางก็หมดไปแล้วตั้งเยอะไม่รู้ว่าร้านต่อไปนางจะเจอหว่านล้อมให้ซื้ออะไรบ้างแต่อย่างไรเสียเจ้าสามตัวนี้นางก็กินไม่ลงหรอกนะ เอาไว้ก่อนวันไหนอารมณ์ดีอยากกินของแพงนุ้นแหละถึงจะนำพวกมันไปทำอาหาร

‘เชี่ยนเชี่ยนไก่พวกนี้หายากมากเลยหรือถึงได้แพงขนาดนี้’ หลังจากออกมาจากร้านแรกมาแล้วชิงเถาก็เริ่มเดินทางด้วยรถม้าไปยังร้านต่อไปที่ห่างออกไปอีกครึ่งลี้

‘ของป่าก็หายากนั่นแหละกว่าที่จะหามาได้ยิ่งตัวเป็นๆอย่างนี้ด้วยแล้วมันจะแพงกว่าปกติก็ไม่แปลก’ เชี่ยนเชี่ยนตอบข้อสงสัยของชิงเถามาอย่างปกติเพราะชิงเถาชอบถามเรื่องต่างๆจากนางอยู่แล้ว

‘แล้วเจ้าสามตัวนี้ เป็นเพศไหนล่ะ’ ชิงเถาลองถามดู

‘โง่จริง เจ้าดูไม่ออกหรือไร’เชี่ยนเชี่ยนมองชิงเถาอย่างตำหนิชิงเถาได้แต่คิดในใจมันใช่เรื่องที่จะมาว่านางโง่ไหมเนี่ย

‘เจ้าตัวขนสีสันสวยๆนั่นตัวผู้ ส่วนสองตัวที่สีเทาปนขาวนั่นตัวเมียสินะ’ ชิงเถาถามออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจกับอีกคน นางจะถามไม่ได้เลยรึต้องมีว่านางก่อนตลอด

‘ก็รู้นี่น่าจะถามทำไม’

‘ก็แค่อยากรู้ว่าตัวเองคิดถูกไหม’พูดคุยกันไม่นานรถม้าก็มาจอดหน้าร้านขายเนื้อสัตว์ร้านต่อมาร้านนี้ไม่ต่างจากร้านแรกขายสัตว์ปีกเป็นหลัก

“คุณหนูต้องการไก่เป็ด นก หรือว่าจะเป็นเนื้อตากแห้งดีเจ้าคะ”แม่ค้าวัยสาวเอ่ยถามชิงเถาด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรเมื่อชิงเถาเดินดูของหน้าร้าน

“วันนี้มีอะไรมาเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าคะ”วันนี้ชิงเถานางจะไม่ซื้อของทั่วไปแล้วลองถามหาของพิเศษดูแล้วกันถือว่าได้ประโยชน์จากการมาเดินดูลาดเลาก็แล้วกัน

“มีเป็ดน้ำแล้วก็นกพิราบเจ้าค่ะ”แม่ค้านางยังเอ่ยตอบคำถามชิงเถาด้วยรอยยิ้มพร้อมเดินนำชิงเถาไปดูสินค้าของทางร้านด้วยร้านนี้ขนาดพอๆกับร้านแรก จำนวนลูกค้าก็พอๆกันเลยหลังจากที่ชิงเถามองสำรวจ

“เช่นนั้นข้าเอาเป็ดน้ำสามตัวแล้วก็นกพิราบสิบตัวเจ้าค่ะ”ชิงเถาเอ่ยสั่งแม่ค้าไปหลังจากเดินดูมาสักพัก ทั้งเป็ดและนกเป็นสัตว์ที่ถูกฆ่าตายแล้วแต่ยังไม่ได้ถอนขนสงสัยคงกลัวลูกค้าไม่เชื่อว่าไม่ใช่ตัวที่ที่เลี้ยงกันปกติจริงๆ

‘ซื้อใหญ่เลยนะ สรุปแล้วมาสืบข่าวหรือว่ามาซื้อของกินกันแน่’ เชี่ยนเชี่ยนเอ่ยระอาใจเมื่อชิงเถานำของกลับมาขึ้นรถม้าอีกแล้วแล้วก็เยอะกว่าร้านแรกด้วย

‘น่า อาหารอร่อยเป็นค่าแรงงานวันนี้’

“ข้าเอาไข่ไก่ป่าทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ”และร้านสุดท้ายชิงเถานางก็ได้ของมาอีกแล้ว วันนี้ถึงแม้นางจะมาสืบเรื่องไก่ของร้านแต่นางไม่ซื้อไก่ธรรมดาไปกินหรอกนะนางเบื่อแล้วได้พวกนี้มาถือว่าคุ้มค่าแรงที่มาประเมินร้านแล้ว ได้ทั้งไก่ฟ้ามาสามตัวมีไข่ไก่ป่าที่หายาหรองลงจากไก่ฟ้ามาด้วย ชิงเถานางจะลองเลี้ยงไก่ฟ้าไก่ป่าดูบ้างดูสิถ้านางเลี้ยงได้ขึ้นมาแล้วนำมาทำอาหารที่ร้านมันจะต้องดีต้องแพงมากแน่ๆ