กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด  สิ่งที่พระเจ้าให้มา

“ดีมากเลโอนาร์ดชั้นคาดหวังจากตัวเธอ”

โค้ชวากเนอร์ตบไหล่ผมอย่างลูกผู้ชายและเดินกลับไปซ้อมต่อ

“หยุดมือทำไมเจ้าพวกลูกหมา วิ่งต่อไป”

โค้ชวากเนอร์ตะโกนให้พวกนักกีฬาฝึกซ้อมต่อจากการที่พวกนั้นยังหยุดยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงกลุ่มเชียร์ลีดเดอส์

พวกเขาย่อมสนใจพวกเชียร์ลีดเดอส์เพราะหลายคนที่เข้ามาก็เพราะต้องการได้คบเป็นแฟนกับสาวเชียร์ลีดเดอส์

ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเกย์แบบซ่อนแอบเช่นโค้ชวากเนอร์หรือเจ้าบิฟ

ผมก็หันกลับมาให้กำลังใจเทเลอร์

“ผมเชื่อว่าเธอทำได้เทเลอร์แสดงให้พวกเขาเห็น”

ผมกล่าว

เทเลอร์ยังทำหน้าหวาดกลัวแต่ก็พยายามจะมีกำลังใจมากขึ้น

น่าเสียดายที่มีบอนนี่อย่ข้างๆที่ปิดปากหัวเราะ

“คิก เลนนี่เธอนี่ก็ช่างหลอกผู้หญิงได้เก่งนะ เทเลอร์ไม่มีทางทำได้หรอก”

และหลายคนก็หัวเราะกันจนเทเลอร์แทบทำหน้าจะร้องไห้อีกครั้ง

บางครั้งเราก็เป็นแบบ โบอิงโกะในโจโจ้ที่พยายามจะเปลี่ยนแปลงตนเองมีชีวิตอย่างไม่มีความหวาดกลัว

แต่ก็โดนสุนัขกัด จนต้องกลับมาหวาดกลัวมากกว่าเดิมเพราะความล้มเหลวคนเราเลยไม่อยากเจ็บปวดอีก

การที่เราพยายามไม่ได้หมายความวว่าจะไม่ผิดพลาดอีก

นั่นคือความเจ็บปวดของการพยายามไขว่หาความสำเร็จ

ผมถึงไม่ได้ว่าเทเลอร์ที่จะพยายามเป็นเชียร์ลีดเดอส์

ว่าเธอต้องใช้ความกล้าหาญมหาศาลมากกว่าแอนนาที่เคยเป็นสาวบลอนด์เชียร์ลีดเดอส์มีประสบการณ์อยู่แล้ว

เทเลอร์เธอยังเป็นเด็กเนิร์ดแขนขายาวเก้งก้าง ไม่มั่นใจในตนเองอยู่ในตอนนี้

ไม่ได้กลายเป็นผู้ใช้พลังจิตที่แปลงร่างเป็นแมลงยักษ์และฆ่าคนในเมืองพร้อมกับคล่องแคล่วจนสามารถแลกหมัดกับแอนนาได้

ทุกการเดินทางต้องมีก้าวแรก ทุกมวลมหากาพย์ล้วนมีบทเริ่มต้น

ในช่วงที่เธอยังเป็นมนุษย์ธรรมดาก็มีความกังวลใจแบบมนุษย์ธรรมดาด้วยในเรื่องของหน้าตาหน้าอก หรือเรื่องราวต่างๆที่ทำให้สาวอเมริกันไฮท์สคูลกลุ้มใจได้

การบอกว่าคนเราหน้าตาไม่ดีไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แข่งบุญวาสนามันแข่งกันไม่ได้นั้นก็อาจจะจริง

แต่การมาถึงของเทคโนโลยีศัลยกรรมของเกาหลี

แม้แต่ในแนวอเมริกันไฮท์สคูลฆ่าล้างแค้นเมื่อยี่สิบปีผ่านไป

ก็ยังเล่นมุกว่าหนุ่มเนิร์ดที่ตามล่าพวกสาวเชียร์ลีดเดอส์เพื่อล้างแค้นนั้น สามารถศัลยกรรมฟันทำเลสิค เล่นกล้าม ก็สามารถกลายเป็นบอยเฟรนด์สุดฮอตของบรรดาเชียร์ลีดเดอส์ที่กล้าแกร่งพวกนั้นได้ในอนาคต

พวกคุณเธอลืมคิดไปว่าเทคโนโลยีของเกาหลีนั้นสามารถช่วยในเรื่องฟันและโครงหน้าได้ก็จริง

แต่ยังไม่ก้าวหน้าขนาดบากิที่สามารถยืดส่วนสูงได้

หมายความว่าพันธุกรรมก็ยังเป็นตัวตัดสินชะตาชีวิตในปัจจุบัน

เราสามารถทำหน้าตาผิวผมได้ทั้งตัว

แต่เรายังไม่สามารถเปลี่ยนความสูงได้

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาในโลกที่มีเวทมนตร์เช่นนี้

ว่าหน่วยงานลับของรัฐบาลในแนวอเมริกันนั้นสามารถผ่าตัดแลงโฉมแปลงหน้าได้เฉกเช่นกัน

และสามารถเพิ่มความสูงและกล้ามเนื้อได้แบบกัปตันอเมริกาหรือการผ่าตัดซูเปอร์โซลเยอร์ที่มีดีเอ็นเอของปีศาจ

ไม่ใช่พระเอกอิเซไคที่กลุ้มใจเรื่องหน้าตาทั้งที่มีพลังโกงของพระเจ้า

บางทีอาจจะเพราะหลายคนยังมีจิตใจไม่เข้มแข็งเท่าคนเกาหลี

ยังไม่ยอมรับแนวคิดอภิมนุษย์ transhuman

หากสามารถยอมรับการตัดแต่งพันธุกรรมของมนุษย์เราได้

การเปลี่ยนแค่กระดูกและคิ้วดวงตานิดหน่อยบนใบหน้าก็เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงโลกนี้ที่เราสามารถใช้เวทย์เปลี่ยนแปลงหน้าตาของเราเองได้

แม้ว่าด้วยเหตุผลบางประการ

พ่อมดผู้ชายจะทำตนเองให้ดูแก่ๆแต่แม่มดผู้หญิงจะทำตนเองให้ดูสาวๆเข้าไว้

เลโอนาร์ด เอ๊ยตัวผมเองด้วยพลังจากแหวนก็สามารถทำให้ตนเองหล่อและมีกล้ามขึ้นได้ หากดูดพลังจากคนอื่น

และหากผมจำไม่ผิด มีอุปกรณ์อาร์ติแฟ็คเวทย์หลายอย่างมากที่ทำให้เราสวยขึ้นได้...ซึ่งผมสรุปว่าเอาเงินไปผ่าตัดที่เกาหลีท่าทางจะง่ายกว่าพึ่งของพวกนี้

“อย่างน้อยเทเลอร์ก็สูงกว่าพวกเธอล่ะนะบอนนี่ เทเลอร์จะยืนได้โดดเด่นกว่าพวกเธอ”

ผมกล่าวต่อบอนนี่

“เธออาจจะเก่งที่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วบนรองเท้าส้นสูงเสริมส้นแต่นั่นก็เท่ากับว่าหากเทเลอร์สามารถเคลื่อนไหวได้เท่าเธอ เทเลอร์ก็จะโดดเด่นกว่าแล้ว”

ผมกล่าวจากใจจริงว่าเทเลอร์จะเป็นคนที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วสามารถชกกับแอนนาที่เป็นสเลเยอร์ได้อย่างง่ายดายในตอนหลังๆ

ถึงแม้ผมจะงงก็ตามว่าไอ้คนที่มีพลัง”ควบคุมแมลง”ได้มันไปชกกับแอนนาที่เป็น”สายเสริมพลัง”จากเอลเดอร์ก็อดตรงๆได้อย่างไรก็ตาม