องค์ที่ 6
ความแตกต่างระหว่างชาวมด และ จอมขมังเวทย์
โลกนี้ใช้พลังเวทย์ที่เรียกว่ามานา (Mana) หรือ คลื่นพลังมนตรา (Mantra)
พ่อมดแม่มดจะร่ายเวทย์ผ่านคาถา (Incantation) ที่เปล่งออกจากจิตใจและการฝึกฝนจนสามารถสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ได้ บางคนมีเวทมนตร์เฉพาะตัว บางคนสืบทอดจากสายเืเรียกว่า กรรมพันธุ์มนตรา (Mag-Heredity)
พ่อมดแม่มดจึงแบ่งระดับตามพลังดังนี้:
จอมเวทย์ (Magician): ระดับสูงสุดพลังมหาศาล เป็กำลังรบของอาณาจักร
นักมายากล (Jugglery): ระดับกลางใช้เวทย์ในการต่อสู้และชีวิตประจำวันได้
ผู้วิเศษ (Mystic): ประชาชนทั่วไปใช้เวทย์เบื้องต้น เช่น เสกไฟ จุดแสง หรือพยุงของ
นักมายากลที่มีความชำนาญสามารถััถึง คลื่นพลังมนตรา ของผู้อื่น ของวิเศษ หรือเขตแดนเวทมนตร์ได้
ส่วนโลกที่เรวิชเคยหลงไปและจากมานั้นผู้ใช้เวทย์ถูกเรียกว่า จอมขมังเวทย์ (Necromancer)
การใช้คาถาในโลกนั้นไม่ได้อาศัยมานา แต่ใช้ จิต และ ญาณ ผสานกับ พลังออร่า (Aura) จากจักระหรือพลังลมปราณ
ต่างจากมานาที่เป็พลังภายนอก ออร่าต้องเกิดจากความมั่นคงในใจและพลังภายในหากใครมีจิตแข็งแกร่ง ก็สามารถขับไล่หรือกดข่มสัมภเวสีได้
เหตุผลที่พระสงฆ์หรือโยคีในโลกนั้นมีพลังสูงเพราะการบำเพ็ญจิตบำเพ็ญธรรม แผ่เมตตา จนสัมภเวสียำเกรงและไม่กล้ากล้ำกราย
จอมขมังเวทย์ก็เช่นกันต่างจากพระ ตรงที่ใช้พลังเพื่อการรบ แต่หลักการก็ไม่ต่างกันนัก...และ เรวิชบุตรของมหาจอมเวทย์แห่งอาณาจักร
ระดับของมานาของข้าน่ะเหรอ?
หึ...แค่ ผู้วิเศษเท่านั้นเอง
เวทย์มนตร์ของข้านั้นอ่อนด้อยกว่าใครในตระกูล
ข้ารู้ตัวดีและนั่นคือเหตุผลที่...
เอาเป็ว่าเื่ของครอบครัว…ไว้เล่าทีหลังเถอะ คืนนี้ยังอีกยาวไกล แต่ลึกในใจเรวิช...รู้ดีว่ามันจะไม่สงบอย่างที่คิดแน่นอน