(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์

        หลังจากที่ทันย่าได้ออกไปอาละวาดจนหน่ำใจ เขาก็ได้เดินทางกลับมายังส่วนลึกของทวีปมืดด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน

        เมื่อรู้ว่าทันย่าไปทำลายอาณาเขตส่วนนึงของพวกมนุษย์ อินทรีทองคำก็แทบตกใจจนตาย

        ตัวของมันถึงขั้นโมโหจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง กลัวว่าทันย่าผู้นี้จะเกิดเป็นอะไรขึ้นมา แต่พอสัมผัสได้ถึงพลังที่แท้จริงของทันย่า อินทรีทองคำขนเพรชก็ไม่อาจโต้แย้งอะไรออกมาได้

        แม้แต่นักสู้แห่งดาวเคราะห์ระดับ 5 ดาวยังถูกเขาตบตายไปเพียงแค่หนึ่งการโจมตี

        ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าทันย่าตอนนี้มีความแข็งแกร่งมากขนาดไหน นอกจากซวนหยวนกับหยางจินเหินจะลงมือด้วยตนเอง ถ้าไม่ใช่สองคนนี้ พวกมนุษย์ก็คงไม่อาจทำได้เลยซักนิด

        “ยังไงก็ตามทันย่า หลังจากนี้เจ้าควรระวังตัวเอาไว้หน่อยก็ดี พวกมนุษย์มันเคี้ยวไม่ง่ายนักหรอก พวกมันทั้งเจ้าเล่ห์และโหดร้ายเพทุบาย”

        “โดยเฉพาะกับพวกนักสู้พันธุกรรมที่แข็งแกร่ง เจ้าเองก็เพิ่งยกระดับมาเป็นขั้นดาวเคราะห์ ความแข็งแกร่งยังคงมีช่องว่างให้วิวัฒนาการได้อีกมาก หลังจากนี้เจ้าต้องมุ่งเน้นไปที่การกลืนกินมอนเตอร์ระดับชนชั้นราชาตัวอื่นๆ และขยายอาณาเขตการปกครองของตนเองซะ!”

        อินทรีทองคำบอกกล่าวกับน้องสาวของตน เพราะตัวของมันดำรงชีวิตอยู่มานาน มันจึงรู้ดีว่าความโหดร้ายของพวกมนุษย์นั้นเป็นยังไง

        เมื่อเห็นว่ามอนเตอร์ตนนั้นเกิดเป็นภัยที่สามารถคุกคามการดำรงอยู่ของพวกมันได้ มนุษย์จะใช้ทุกวิถีทางในการกำจัดเหล่ามอนเตอร์ที่เป็นภัยคุกคามอย่างเด็ดขาด ต่อให้จะเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังมากขนาดไหน มนุษย์ก็จะมีหนทางในการพลิกผันสถานการณ์ได้อย่างแน่นอน

        อินทรีทองคำจึงไม่สบายใจที่รู้ว่าทันย่านั้นได้ไปเปิดเผยตัวตนให้กับพวกมนุษย์ ทำให้ทันย่าได้กลายมาเป็นเป้าหมายหลักไปในทันที

        ไม่รู้เลยว่าพวกมนุษย์จะดำเนินการต่อทันย่ายังไงกันบ้าง มันจะลงมือรูปแบบไหน หรือจะทำอะไรต่อไป พวกเขาไม่มีทางรู้เลยซักนิด

        “อิอิ ท่านพี่ไม่ต้องเป็นกังวล”

        “พวกมันหาตัวฉันไม่เจอหรอก! เพราะหลังจากนี้.. ทันย่าจะมีชีวิตอยู่ในสถานะของมนุษย์!”

        เสียงอันไพเราะเหมือนกับผู้หญิงได้ดังขึ้นจากเบื้องล่าง มนุษย์คนนึงกำลังนั่งอยู่บนโขดหินและเงยหน้ามองไปยังอินทรีทองคำ

        ลักษณะใบหน้าเรียวสวย โครงหน้าที่มีความสมส่วน ดวงตาสีแดงที่เปล่งประกาย มีเสน่ห์ที่สามารถสะกดสายตาของผู้คน

        ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อ หลงใหลจนน่าดึงดูด ผมดูเนียนนุ่มสีเทายาวสลวยจรดไปถึงกลางหลัง ขาที่เรียวยาวเนียนและเซ็กซี่

        ขณะเดียวกันบริเวณหน้าผากก็มีเขาเรียวเล็ก แทรกตัวออกมาจากเส้นผม ให้ความรู้สึกที่สง่างามและเป็นเอกลักษณ์อย่างมาก

        ตอนนี้ทันย่าได้แปลงกายเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ทั่วร่างเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ แต่ในสายตาของอินทรีทองคำและเจ้าดำ ร่างมนุษย์นั้นไม่ควรค่าให้สนใจ พวกมันคงไม่มีอารมณ์กับมนุษย์เพศชายหรอก

        ในตอนแรกทันย่าก็เขินอายอยู่บ้าง พอเปลี่ยนร่างกายมาเป็นร่างมนุษย์ ทั่วร่างของเขาดันเปลือยเปล่า ไม่มีอะไรมาปกปิดเลยซักนิด

        แต่มันจะทำยังไงได้ ในสถานที่แห่งนี้คงไม่มีชุดเสื้อผ้าให้สวมใส่

        ดาวาลเองก็บอกว่าขอเวลาสักพักนึง

        เธอได้กลับไปยังห้องทดลองและเตรียมสร้างชุดพิเศษเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในตัวของเขาโดยเฉพาะ เห็นเธอบอกว่าต่อให้ทันย่าจะเปลี่ยนแปลงร่างกายสลับกันไปมา ชุดที่ดาวาลสร้างขึ้นก็ยังคงมีคุณสมบัติอันพิเศษเหมือนเช่นเดิม

        “เหอะๆ ข้าก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี เจ้าสามารถปรับเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ แตกต่างไปจากพวกเรามอนเตอร์อย่างสิ้นเชิง”

        “ส่วนเขาทั้งสองบริเวณหน้าผากนั่น ข้าว่ามันไม่แปลกประหลาดเกินไปหรอก พวกมนุษย์เองก็มีรูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดกันอยู่บ้าง”

        “บางคนมีสีผิวเป็นสีฟ้าทั้งร่างกาย บางคนมีดวงตาที่สามปรากฏออกมาจากหน้าผาก บางคนมีแขนงอกออกมาอีกคู่นึง กลายเป็นมนุษย์สีแขน ส่วนใหญ่พวกเขาจะเป็นนักสู้พันธุกรรมที่แข็งแกร่ง เหมือนเช่นพวกเราเหล่ามอนเตอร์ ลักษณะโครงสร้างบางคนก็เกิดการกลายพันธุ์ขึ้น”

        “ต่อให้เจ้าเดินทางไปในอาณาเขตของโลกมนุษย์ตอนนี้ เจ้าก็จะไม่ใช่เป็นตัวประหลาดที่ต้องโดนตรวจสอบโดยพวกมนุษย์อีกต่อไป”

        คำพูดของเขาได้ทำให้ทันย่าต้องเผยรอยยิ้มออกมาอย่างงดงาม เขารู้ดีถึงคุณสมบัติของร่างกายที่อยู่ภายใต้รูปลักษณ์ของมนุษย์

        หลังจากที่สลับมาเป็นร่างมนุษย์ ยีนพันธุกรรมก็จะถูกแทรกแซงด้วยยีนพันธุกรรมของมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ต่อให้หลังจากนี้จะถูกตรวจสอบด้วยเทคโนโลยีอันล้ำสมัยหรืออุปกรณ์ที่ล้ำค่าอะไรก็ตาม ทันย่าก็จะไม่ถูกเปิดเผยว่าเป็นมอนเตอร์

        ไม่มีทางโดยเด็ดขาด

        [ทันย่า ลงมาหาอาจารย์ได้แล้ว]

        [ชุดที่ตัดให้เจ้าดำเนินการเสร็จแล้วละ]

        ในตอนนั้นเสียงของดาวาลก็ได้ดังก้องเข้ามาในหัว ทำให้ทันย่าพยักหน้ารับด้วยความตื่นเต้น

        “เข้าใจแล้วท่านอาจารย์์!”

        “ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้แหละ”

        เมื่อสื่อสารกันเสร็จ ทันย่าก็ได้กระโดดลงจากโขดหินที่นั่งอยู่ แต่ก่อนที่ตัวของเขาจะไป เขาก็ได้ฝากฝังเรื่องบางอย่างให้กับอินทรีทองคำ

        “ท่านพี่ ฝากเจ้าดำเอาไว้ด้วยนะ”

        “ฉันคงเอามันไปยังโลกมนุษย์ด้วยไม่ได้หรอก ตัวของมันใหญ่เกินไป! ไว้เดี๋ยวฉันจะแวะมาเยี่ยมท่าน แต่ถ้ามีเรื่องอะไรก็ติดต่อมายังฉันด้วยเครื่องมือของพวกมนุษย์ได้เลย”

        อินทรีทองคำพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ส่วนเจ้าดำก็ส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างโศกเศร้า จ้องมองเขาด้วยแววตาที่สั่นไหว

        หงึก!หงึก!หงึก!(ระวังตัวด้วยนะนายท่าน)

        ร่างใหญ่นับสิบเมตรได้เข้าไปคลอเคลียด้วยความรู้สึกที่คิดถึง หลังจากที่เจ้าดำได้ติดตามทันย่ามาเกือบเดือน ตัวมันก็ได้กลายมาเป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อเขาอย่างถึงขีดสุด พอรู้ว่านายท่านจะไปยังโลกมนุษย์ จิตใจก็เกิดความวิตกกังวลขึ้นอย่างหนัก

        กลัวว่าทันย่าจะเป็นอะไรไปขึ้นมา

        “ฮ่าฮ่าฮ่า แกไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอก เดี๋ยวฉันจะเอาทรัพยากรมาฝากแกเยอะๆเลย”

        ทันย่ายกมือลูบศีรษะขนาดใหญ่ของเจ้าดำ ทำให้ตัวของมันเกิดความสบายใจขึ้นอยู่ไม่น้อย

        หลังจากนั้นทันย่าก็ได้บอกลาพวกเขาทั้งสองคน มุ่งหน้ากลับไปยังห้องทดลองที่อยู่ส่วนลึกของผืนทวีป เมื่อเข้ามาถึง เขาก็ได้เห็นว่าดาวาลกำลังรอคอยตนเองอยู่ โดยที่ด้านข้างก็คือชุดโค้ทสูทสีดำที่มีเส้นขอบสีทอง ส่วนเสื้อซับในคือชุดสีขาว ลักษณะภายนอกดูเหมือนชุดของทหารที่มียศเป็นผู้บัญชาการ

        ทันย่าที่เห็นก็ตาลุกวาว เขารีบเดินเข้าไปและหยิบพวกมันขึ้นมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว

        [นี่คือชุดที่ถูกสร้างขึ้นโดยเส้นใยพิเศษของจักรวาล รูปลักษณ์ภายนอกเหมือนชุดปกติ ทว่ามีคุณสมบัติอยู่เหนือยิ่งกว่าชุดเกราะใดๆ]

        [เนื้อผ้าที่ใช้สร้างถูกถักทอด้วยกระบวนการที่พิเศษ โดยแปรรูปมาจากโลหะที่ถูกเรียกว่านาโนไทเทเนียม วัสดุเหล็กกล้าที่คนในจักรวาลนิยมใช้ในการสร้างยานรบอวกาศระดับสูง]

        [นาโนไทเทเนียมมีคุณสมบัติที่แข็งแกร่งและทนทานอย่างถึงที่สุด ต่อให้จะโดนการโจมตีของนักสู้ระดับอวกาศก็ยังไม่เป็นอะไรเลยซักนิด ด้วยคุณสมบัติของมัน นาโนไทเทเนียมจึงเหมาะสมที่จะเป็นวัสดุหลักในการสร้างยานรบอวกาศชั้นสูง]

        [แต่การจะสร้างมันให้เป็นชุดเกราะ คนที่ทำได้ในจักรวาลก็มีน้อยถึงน้อยมาก เพราะถ้าแปรรูปวัสดุชิ้นนี้ให้เป็นชุดเกราะ คุณสมบัติของนาโนไทเทเนียมจะหายไปอย่างสมบูรณ์]

        [สิ่งมีชีวิตในหลายเผ่าพันธุ์จึงไม่ได้สนใจพวกมัน ทว่าด้วยการทดลองและวิจัยค้นคว้าของเลโกลัส ชุดเกราะรูปแบบพิเศษจึงได้ถูกสร้างขึ้น ประกอบเข้ากับโลหะและเส้นใยหลักร้อยชนิด ชุดสูทสีดำตัวนี้จึงได้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ]

        [เมื่อถูกสร้างขึ้นให้เป็นชุดสวมใส่ นาโนไทเทเนียมจะมีคุณสมบัติที่ยืดหยุ่นและเบาสบาย ขณะเดียวกันก็แข็งแกร่งและทนทาน มีคุณสมบัติในการซึมซับและหักล้างพลังโจมตีได้ถึงครึ่งนึง]

        [และเมื่อถูกทำลายหรือเกิดการฉีกขาด ตัวเส้นใยนาโนจะเชื่อมต่อซ่อมแซมสภาพด้วยตัวของมันเอง มีคุณสมบัติในการฟื้นตัวที่เหนือล้ำ ถือเป็นชุดเกราะแห่งยุคที่ล้ำสมัยยิ่งกว่าวิทยาการใดๆในห้วงจักรวาลแห่งนี้]

        ทันย่ารับฟังในขณะที่สวมใส่ชุดเสื้อผ้านี้ไปด้วย แววตาของเขากระตือรือร้นและส่องประกาย เหมือนได้รับสมบัติที่น่าสะพรึงกลัว

        เขายังประหลาดใจเมื่อรู้ว่าเสื้อผ้านี้ถูกสร้างมาจากวัสดุหลักที่เป็นโลหะ ทั้งมีความยืดหยุ่นและเบาสบายอย่างถึงที่สุด

        คุณสมบัติของชุดสูทสีดำเองก็น่าเหลือเชื่อมากยิ่งกว่ารูปลักษณ์ภายนอกของมันซะอีก