อสูรล้างสวรรค์

       ใครมากัน ? โจวเย่ขมวดคิ้วขณะที่เขาเหยียดกล้ามเนื้อ เขารู้สึกว่ามีคนเข้ามาใกล้

         โจวเย่ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่เหมือนลิง มองไปที่ทิศทางของคนที่กำลังมา

         แต่โจวเย่ ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าคนที่ปรากฏตัวในดวงตาของเขาเป็นเด็กชายอายุประมาณเก้าถึงสิบขวบ  

          ที่นี่อยู่ไกลจากเมืองอัสนี เด็กน้อยจะมาทำอะไรแถวภูเขา?” โจวเย่สับสน โดยจับตาดูเด็กน้อยไว้

          เด็กน้อยไม่ได้ตื่นตระหนกเลย ราวกับว่าเขากำลังเดินเล่น

          เฮ้!" โจวเย่ก็ตะโกนออกไป ขณะที่เด็กน้อยเดินเข้ามาใกล้ใต้ต้นไม้ที่เขาอยู่ 

          อุ้ย! ด้วยเสียงตะโกนอย่างกะทันหัน เด็กน้อยที่ไม่ระวังตัวก็หวาดกลัวมากจนแทบยืนตัวแข็งทื่อ ราวกับว่าวิญญาณของเขาหลุดออกไปแล้ว

         ไครนะ?" เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมองอย่างระมัดระวัง

          โจวเย่กระโดดลงจากต้นไม้แล้วพูดเบา ๆ "ไม่ต้องตกใจ ข้าไม่ใช่คนไม่ดี"

          เด็กน้อย ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว และมองไปที่โจวเย่ด้วยสีหน้าสงสัย "ไม่ใช่คนไม่ดีเหรอ ? แล้วทำไม่พี่่ชายถึงต้องซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ด้วยล่ะ ?"

      ข้ากำลังฝึกอยู่นะ เจ้าเดินเข้ามาเอง ข้ายังอยากถามเจ้าว่า เจ้ามาทำอะไรในป่า?” โจวเย่ถามเบาๆ

             เด็กน้อย มองโจวอย่างดุร้าย จากนั้นจึงหันหลังกลับและวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว 

กลิ่นสมุนไพรเหรอ ?  

            ไม่สิ ! กลิ่นนี้มันยาพิษ ! มันเป็นกลอุบาย!” สีหน้าของโจวเย่เปลี่ยนไปทันที เขามองย้อนกลับไปพบว่าเด็กน้อยคนนั้นยืนเยาะเย้ยอยู่ไม่ไกล

          เขาใช้ทักษะของเขาขับพิษออกจากจากร่างกายอย่างรวดเร็ว  

            โจวเย่ ประมาทเลินเล่อเพราะเป็นเด็กชายตัวน้อย ใครจะคิดว่าเด็กชายตัวน้อยจะเป็นเหยื่อล่อ!

            คุณชายเย่! ในที่สุดข้าก็พบท่านแล้ว” เมื่อรู้ว่าโจวเย่ถูกวางยาแล้ว ก็มีเสียงเยาะเย้ยดังออกมาจากป่า ในทิศทางที่เด็กน้อยเดินเข้ามาตอนแรก มีร่างสามร่างวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว และพลังยุทธ์ของพวกเขาอยู่เหนือกว่าโจวเย่ และหนึ่งในนั้นก็อยู่ที่จุดสูงสุดระดับที่เก้าของอาณาจักรนักยุทธ์ 

          เจ้าเป็นใคร! เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าอยู่ที่นี่ ? โจวเย่ถามอย่างเย็นชา โดยมองไปที่ชายวัยกลางคนทั้งสามที่อยู่ข้างหน้าเขา

            เราเห็นท่านออกจากเมืองอัสนีอย่างลับๆ เพื่อไม่ให้ท่านสังเกตเห็น เราไม่ได้ติดตามท่านทันที แต่เราใช้เวลาหลายวันในการค้นหาท่านตามเขาหลายแห่งก่อนที่จะพบท่านที่นี่" ชายคนหนึ่งหัวเราะเยาะ

           อย่างที่ข้าคาดไว้ เพื่อประโยชน์จะมีคนไร้ยางอายบางคนที่จะทำทุกอย่าง เพื่อจะได้รับมัน!” โจวเย่พูดด้วยความโกรธ 

              คุณชายเย่ รู้สึกอย่างไรที่ถูกวางยา? ตอนนี้ท่านรู้สึกอ่อนแอแล้วหรือยัง? นี่เป็นยาระดับสาม ท่านเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสอง ข้าเกรงว่าท่านจะแก้ไขมันไม่ได้ ผู้นำของกลุ่มถามด้วยถ้อยคำเยาะเย้ย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสมเพช

                รู้ทั้งรู้ว่าข้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ แต่ยังกล้าที่จะโจมตีข้า พวกเจ้าช่างก็กล้าหาญมาก!" โจวเย่กล่าว ดวงตาของเขาไม่ได้ตื่นตระหนกเลย

               โจวเย่ โดนยาพิษจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น และเขาไม่ได้กังวลเลย ความทรงจำและประสบการณ์ของเทพปีศาจ ตอนนี้ยาพิษที่เขาโดนก่อนหน้านี่ได้ถูกขับออกจากร่างกายของเขาแล้ว

         คุณชายเย่ ! ท่านไร้เดียงสาเกินไป ในโลกนี่คนที่ได้รับการเคารพคือผู้ที่แข็งแกร่ง ถ้าไม่มีพลังที่แข็งแกร่ง ปรมาจารย์นักปรับแต่งระดับที่หกจะมีประโยชน์อะไร? ท่านคิดจริงๆเหรอว่ากองกำลังในดินแดนทิศใต้นี้จะเชิญท่านไปเป็นแขก ท่านจริงจังเกินไปแล้ว ไม่มีใครจะมาล้างแค้นให้ท่านเมื่อท่านตาย และจะไม่มีใครมาช่วยท่านในภูเขาแห่งนี้!” ชายผู้นำเยาะเย้ยอย่างเหยียดหยาม

         เจ้าต้องการอะไร?" โจวเย่ถามอย่างเย็นชา โดยแสร้งทำเป็นว่าทนไม่ไหวแล้ว

           มอบแหวนกักเก็บของท่านมา ข้าคิดว่าในแหวนนั้นต้องมีศพบัติมากมาย รวมถึงทักษะการปรับแต่งอาวุธของท่านด้วย! จงส่งมอบมาอย่างเชื่อฟัง แล้วข้าจะไว้ชีวิตท่าน!” 

          ให้ข้าส่งมอบเหรอ ? เจ้าคิดว่าข้าโง่จริงๆเหรอ? ฮ่าๆๆ โจวเย่ถามและหัวเราะเยาะ

           เมื่อคนเหล่านี้ได้รับสมบัติแล้ว พวกเขาจะฆ่าโจวเย่ โดยไม่ลังเล พวกเขาจะปล่อยให้โจวเย่กลับมาล้างแค้นได้อย่างไร 

       ถ้าอย่างนั้นเราจะฆ่าท่านแล้วนำสมบัตินั้นมาเอง!” ชายอีกคนพูดอย่างชั่วร้าย

           พวกเจ้ามาจากตระกูลซุยเหรอ?” โจวเย่ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

            หือ! ตระกูลซุยอะไร? ในสายตาตระกูลเหรินของเรา พวกเขาเป็นเหมือนมดเลย!” ชายอีกคนพูดอย่างภาคภูมิใจ

        เมื่อได้ยินสิ่งนี้ โจวเย่ก็หยุดเสแสร้งและพูดเยาะเย้ย "ปรากฎว่าพวกเจ้ามาจากตระกูลเหริน พวกเจ้าทะเยอทะยานเกินไป  

            ถ้ารู้แล้ว? คิดว่าท่านจะรอดมั้ย?” ชายคนนั้นพูดอย่างฉุนเฉียว เขาไม่คาดคิดว่าจะพลั่งปากพูดออกไป 

            เดี๋ยว ! ท่านไม่ได้โดนยาพิษเหรอ?” เมื่อเห็นโจวเย่กลายเป็นคนเมินเฉย ใบหน้าของผู้นำของกลุ่มก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาก็ถามด้วยเสียงทุ้มลึก

         โจวเย่ พูดอย่างเคร่งขรึม "ทั้งที่รู้ว่าข้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุแต่ยังจะใช้ยาพิษเพื่อจัดการกับข้า พวกเจ้าช่างโง่เขลาอย่างยิ่ง!"

          เป็นไปไม่ได้! เจ้าเป็นแค่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสอง เจ้าจะแก้พิษระดับสามได้อย่างไร?” เด็กชายตัวน้อย ที่อยู่ไม่ไกลอุทาน

            ข้าบอกได้แค่ว่าพวกเจ้าจะไม่วันรู้หรอก ว่าข้าทำได้อย่างไร ! โจวเย่หัวเราะเยาะ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ข้าไม่คาดคิดก็คือตระกูลเหรินของเจ้าใช้เด็กตัวน้อยเป็นเหยื่อล่อ ช่างน่าไร้ยางอายจริงๆ”

          ฆ่าเขาซะ! อย่าปล่อยให้เขารอดไปได้!” ผู้นำตะโกนด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และเจตนาฆ่าที่รุนแรงก็ระเบิดออกมาและพวกเขาได้พุ่งออกไป 

ชายทั้งสามรีบพุ่งออกไปโดยไม่ลังเล 

          โจวเย่ยกยิ้มมุมปาก และจิตสังหารอันเยือกเย็นก็แพร่กระจายออกไป

โจวเย่นำหอกสังหารวิญญาณออกมา 

ก้าวย่างหมาป่าอสูร !”

           โจวเย่ตะโกนเบาๆ และเขาก็พุ่งออกไปเหมือนหมาป่า ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในทันที การเคลื่อนไหวของเขาแปลก และไม่ว่าเขาจะก้าวไปจุดไหน ใบไม้ก็จะหมุนวนบนพื้นเหมือนพายุ

          ช่างเป็นความเร็วที่ยอดเยี่ยมมาก!" เมื่อรับรู้ถึงความเร็วอันน่าประหลาดใจของโจวเย่ สีหน้าของทั้งสามก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

            ชายผู้นำโจมตีไปที่หัวของโจวเย่ด้วยฝ่ามือ แต่น่าเสียดายที่เขาล้มเหลว ทักษะร่างกายอันแปลกประหลาดของโจวเย่หลีกเลี่ยงได้อย่างชาญฉลาด

ฮ่า ๆ ๆ !"

ฉั่วะ!

            ในชั่วพริบตา โจวเย่ก็ไปอยู่ตรงหน้าชายอีกคนหนึ่งแล้ว ชายคนนั้นตกใจมาก เขาไม่มีโอกาสโจมตีด้วยซ้ำ และเขาก็ถูกแทงด้วยหอกทะลุไปด้านหลัง เมื่อดึงหอกกลับมาเลือดก็พุ่งกระฉูด ก่อนตายเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

         เพียงเพราะเจ้าต้องการฆ่าข้า ตระกูลเหรินของเจ้าจะต้องพังพินาศ!” โจวเย่พูดอย่างดุร้าย ทุกคำพูดเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการสังหารอันเย็นชา