แฮ่ก แฮ่ก
ภายในห้องขนาดใหญ่ผนังทำจากเหล็กปิดทึบทั้งสี่ด้าน เสียงหอบหายใจของเด็กหนุมผมน้ำเงินดังต่อเนื่องไม่หยุดบางจุดในห้องปรากฏหลุมบ่อขนาดเล็กมากมาย รอยขีข่วนและรอยไหม้เบื้องหน้าของเขาคือชายศีรษะโล้นในชุดยูกาตะสีเทาเครอะยืนขาเดียวด้วยท่าทีสบายๆไม่มีแม้แต่เหงื่อสักหงดต่างจากอีกคนลิบลับ
“เอ้า เหนื่อยแล้วหรอลีออนคุง หอบแบบนี้พักก่อนดีไหม เดี๋ยวผมจะไปเอาน้ำชามาให้”น้ำเสียงออกไปทางสูงแฝงความกวนและเยาะเย้ย ทำเอาลีออนคิ้วกระตุกเดิมทีเขาไม่ควรจะมาอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ ถ้าหากพ่อของเขาไม่ส่งเขาไปเข้าโรงเรียนอันตรายแบบนั้น
โรงเรียนภายใต้สังกัดของกระทรวงเวทมนต์หรือชื่อเต็มๆก็คือ กระทรวงควบคุมและดูแลเวทมนต์แห่งโลกเป็หน่วยงานที่คอยควบคุมและจัดการกับเวทมนต์ตามชื่อ ยกตัวอย่างเช่นจัดการผู้ที่นำเวทมนต์มาใช้ในทางที่ผิด หรือจดสิทธิบัตรเวทมนต์ที่คิดค้นขึ้นมาใหม่หรือจัดงานแข่งขันที่มีเวทมนต์มาเกี่ยวข้องก็เป็หน้าที่ขององค์กรนี้ทั้งสิ้น
และโรงเรียนที่พูดถึงคือโรงเรียนที่จะฝึกอบรมณ์บุคคลากรให้มีความสามารถพอที่จะทำภารกิจยากๆในองค์กรได้สำเร็จหลังเรียนจบโรงเรียนโฮซึกิก็เป็1ในนั้นเช่นกัน
และถ้าถามว่าทำไมเขาต้องมาฝึกหนักแบบนี้นั่นก็เพราะตามอัตราส่วนมีเพียง1ในสามเท่านั้นที่จบการศึกษาจากโรงเรียนโฮซึกิมีเพียงแค่40%เท่านั้นที่ออกมาครบ32
แม้ตัวเขาจะเป็ลูกชายของพลเอกแห่งกองทัพไทยก็จริงทว่าเป้าหมายดั้งเดิมคือการเข้าโรงเรียนธรรมดาที่สอนเวทมนต์พอเป็พิธีเท่านั้นแต่พอเป้าหมายเปลี่ยนตัวเขาก็ต้องเปลี่ยนเช่นกันการฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นจึงเป็ทางเลือกเดียว
คิดได้แบบนั้นพิทักษ์จึงได้จ้างชิมูระ โกเอมอนมาเป็ผู้ฝึกสอนให้กับลูกชายของตนทางด้านลีออนแม้ตอนแรกจะมีท่าทีอีดออดแต่สุดท้ายก็ยอมรับชะตากรรมถึงจะสงสัยว่าทำไมพิทักษ์ไม่ฝึกให้เขาเองแต่กลับจ้างคนอื่นมาตอนนี้เขากลับไม่สงสัยแม้แต่น้อย
นั่นเพราะว่าคนตรงหน้าน่ะ...เป็ยอดฝีมืออย่างแท้จริง
“ยังหรอกน่า แฮ่กมันเพิ่งจะเริ่มเองนะอาจารย์ชิมูระ” ในหัวเริ่มเดือดปุดๆกับท่าทางกวนประสาทของคนตรงหน้า ลีออนพุ่งเข้าหาชิมูระก่อนจะเหวี่ยงหมัดสุดแรงชายชาวญี่ปุ่นเพียงยิ้มและโยกหลบ
ตอนนั้นเองเหมือนมีบางอย่างพุ่งออกจากหมัดก่อนที่พื้นที่อยู่ไม่ไกลจะะเิขึ้นกลายเป็หลุมขนาดเล็กลีออนไม่ได้หยุดเคลื่อนไหวเขาถีบร่างจากพื้นบิดลำตัวตวัดขาเฉียดศีรษะชิมูระไปเพียงไม่ถึงเิเและอีกครั้งที่พื้นเป็รอยชีดลึกลงไป
“ประสานเวทมนต์รวมกับศิลปะการต่อสู้แม้จะเรียบง่ายแต่รุนแรงแต่น่าเสียดายที่ผมประมือกับพ่อของเธอบ่อยซะจนชินแล้วล่ะครับหนำซ้ำการเคลื่อนไหวของร่างกายคุณก็แทบจะลอกจากเขามาทั้งหมดถ้าขืนเป็แบบนี้ชาตินี้คงไม่มีวันััถูกตัวผมหรอกครับ” ชายหัวล้านวิจารณ์
ลีออนยังคงรุกไล่ไม่สนต่อคำวิจารณ์ที่ฝ่ามือและเท้าหากสังเกตดีๆจะพบว่ามีกระแสสีเขียวไหลเวียนอยู่โดยรอบ มันคือเวทมนต์ธาตุลมที่ใช้ประสานกับศิลปะการตู่สู้และยังเป็ต้นเหตุของรอยและหลุมบนพื้น
ตอนนั้นเองจู่ๆการเคลื่อนไหวของเขาพลันเปลี่ยนไปจากสาดการโจมตีอย่างมั่วซั่วคราวนี้เด็กหนุ่มเข้าประชิดมือซ้ายกำบางสิ่งมันคือก้อนเปลวเพลิงขนาดเท่าฝ่ามือเล็งไปที่หน้าของชิมูระ
‘ปกติแล้วคนทั่วไปจะเลือกใช้เวทมนต์เพียงแค่ธาตุเดียวตามที่ชอบหรือถนัดแต่ก็มีบางส่วนที่ฝึกฝนและใช้เวทมนต์มากกว่า1ธาตุเธอเป็แบบนั้นหรอลีออนคุง’ เขาปราดตามองสองมือยกขึ้น ข้างหนึ่งจับข้อมือที่ถือบอลเพลิงไว้แน่นอีกบังคับงอศอกของลีออนให้เปลี่ยนทิศทางบอลเพลิง
ทว่าตอนนั้นเองมืออีกข้างที่ว่างอยู่ปรากฏบอลเพลิงอีกลูกเล็งไปที่เป้าหมายเดิมคือศีรษะล้านนั่น
“หึหึหึ เสียใจด้วยนะ เกือบแล้วเชียว”สิ่งที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตาคือขณะที่ชิมูระเบี่ยงวิถีบอลเพลิงด้วยสองมือลีออนก็ยื่นมือปล่อยบอลเพลิงลูกที่สองที่ซ่อนไว้เป็เส้นตรงแต่ด้วยความที่เป็ยอดฝีมือปฏิกิริยาตอบสนองเขาให้เบี่ยงศีรษะทันหลบได้อย่างหวุดหวิด
“จะแน่หรอครับ อาจารย์ชิมูระ”
“หืม...” ชิมูระที่เพิ่งจะรู้ว่ามันยังไม่จบพลันหันไปด้านหลังลูกไฟที่ควรจะกระแทกผนังเหล็กและหายไปกลับหยุดนิ่งกลางอากาศทำราวกับจะะเิออกชิมูระถึงกับเบิกตากว้างเพราะบอลลูกนั้นกลับงอกศรออกมาสามดอกพุ่งมาทางเขาและไม่เพียงแค่บอลเพลิงด้านหลังเท่านั้น อีกลูกที่เขาบังคับเปลี่ยนวิถีมันไปทางในตอนแรกก็เช่นกัน
ร่างสูงดีดเท้าหายไปในชั่วพริบตาก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งที่ด้านหลังลีอนนไม่ไกลนักหลบศรเพลิงหกดอกได้อย่างฉิวเฉียด‘เมื่อกี้มันคืออะไรน่ะเขาตั้งค่าให้เวทมนต์บอลเพลิงยิงลูกศรมาในทิศทางที่พุ่งมาเรอะ แต่การตั้งแค่เวทมนต์แบบนั้นมันเป็เทคนิคระดับBเชียวนะ ทำได้ถึงขนาดนี้เชียว’
ชิมูระที่ตะลึงงันกำลังจะหันกลับไปเอ่ยชมลูกศิษย์แต่เขาก็ต้องอึ้งอีกครั้งเมื่อศรเพลิงมันพุ่งมาทางเขา“บ้าน่า”
ตู้ม
ศรที่เหลืออยู่สามดอกชนเข้ากับผนังเหล็กจนละลายลงต่อหน้าต่อตาแสดงถึงอานุภาพของการโจมตีชายชุดยูกาตะบัดนี้ขึ้นไปอยู่้าเพดานมุมหนึ่งของห้องเหนื่อยไหลจากศีรษะชุ่มอย่างเห็นได้ชัด
“Homing…Magic เป็ไปไม่ได้เทคนิคการใช้เวทมนต์ที่ยังไม่เคยมีใครคิดค้นมาก่อน ทำได้ยัง...ฮะ ฮ่าๆๆผมนี่สะเพร่าจริงๆ ดันลืมไปซะคู่ต่อสู้เป็ถึงคนที่มองเห็นถึงสิ่งที่เรียกว่ากระแสเวทมนต์ถ้าหากเธอเป็ศัตรูและเก่งกว่านี้อีกหน่อยผมคงาเ็หนักไปแล้ว”
“ยอดเยี่ยมมาก พักก่อนก็แล้วกันครับ”ร่างสูงะโลงมาโค้งให้เด็กหนุ่มเป็สัญญาณจบการประลองเช่นเดียวกันลีออนโค้งตัวลงคำนับ
ทันทีที่ทุกอย่างจบประตูเหล็กหนึ่งเดียวของห้องพลันเปิดออกลีเช่ที่ถือตระกร้าสานพร้อมกระติกน้ำเดินเข้ามาหาทั้งคู่“ข้าวกลางวันมาส่งแล้วค่ะ” เธอยิ้มและหัวเราะรอยยิ้มระดับกระชากใจชายหนุ่มเปร่งออกมา
...........................................................................
“แล้ว...ไอ้เ้าเวทมนต์สุดท้ายเมื่อครู่ช่วยอธิบายหน่อยจะได้ไหมครับว่ามันคืออะไร และทำได้ยังไงถ้าผมเข้าใจไม่ผิดมันคือเวทมนต์แบบติดตามใช่ไหมครับ” ทั้งสามหลบมานั่งพิงผนังอยู่ฝั่งหนึ่งของห้อง
“จะว่าแบบนั้นก็ได้ครับแต่ไม่ใช่เท่านั้นหรอกนะครับที่ผมใช้”ลีออนยกยิ้มมุมปาก ด้านชิมูระก็ขนาดคิ้ว
“อย่างแรกย้อนไปตอนบอลเพลิงลูกแรกเป็แบบHoming อย่างที่อาจารย์สงสัยนั่นแหละครับผมสั่งตั้งค่าเวทมนต์ให้พุ่งเข้าหาเป้าหมายที่ผมมาร์คไว้”
“มาร์คหรอ เธอทำมาร์คไว้ที่ตัวผมหรอ ตอนไหนกันแล้วมันอยู่ตรงไหน” ยิ่งฟังก็ยิ่งตื่นเต้นพร้อมทั้งงงงวย
“ผมฝึกกับอาจารย์มาก็เกือบจะ1อาทิตย์เต็มๆจำได้ไหมครับว่าผมได้มีโอกาสแตะตัวอาจารย์ไปกี่ครั้ง และจุดไหนบ้าง”พอได้ฟังชิมูระถึงกับหน้าซีดภาพที่โดนแตะตัวตามโอกาสต่างๆพุ่งพรวดออกมาจากส่วนลึกรวดเดียวทั้งหมด
เห็นว่าอีกฝ่ายหน้าซีดลีออนก็แอบยิ้มเยาะในใจจริงๆแล้วที่กล่าวไปเมื่อครู่ส่วนหนึ่งเป็การกล่าวเกินจริง จริงอยู่ที่เขาได้ทำมาร์คไว้ตามจุดที่แตะทว่าการทำมาร์คจำเป็ต้องฉาบเวทมนต์ของตัวเองลงบนเป้าหมาย
สองอาทิตย์หลังจากถูกย้ายกลับมาที่ไทยการนอนโรงพยาบาลอย่างเดียวมันน่าเบื่อเกินไปสำหรับเขาจึงได้วิจัยและทดลองเกี่ยวกับดวงตาขวาโดยมีลีเช่เป็ผู้ช่วยทำให้เขารู้ว่ากระแสที่ถูกดูดก่อนเข้าร่างตอนที่ใช้เวทมนต์และหลังปล่อยออกมาจะถูกใส่เอกลักษณ์เฉพาะตัวเข้ามาด้วยยกตัวอย่างมาเทียบง่ายๆคือลายนิ้วมือที่ของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน
เขาใช้หลักการเดียวกันในการทำมาร์คและสั่งให้มันติดตามมาร์คนั้นและอีกอย่างที่เกินจริงไปก็คือมาร์คที่ทำจากเวทมนต์เป็มาร์คอ่อนๆเพื่อไม่ให้ผู้ถูกมาร์ครู้ตัวเขาจึงทำให้มันบางมากเพราะแบบนั้นเมื่อผ่านไป12ชั่วโมงมาร์คก็จะหายไปมิหนำซ้ำเวทมนต์นี้เขาเพิ่งคิดขึ้นได้เมื่อสองวันก่อนฉะนั้นแล้วการที่ชิมูระคิดเป็ตุเป็ตะถึงมาร์คที่อาจมีทั่วตัวของตนเองจึงทำให้ลีออนกลั้นขำแทบตาย
ชายหัวล้านทำท่าปัดไปทั่วทั้งตัวถอนหายใจยาวเหยียด“แล้วอีกเทคนิคที่เธอใช้ล่ะ เธอบอกว่าใช้ไปมากกว่า1ไม่ใช่หรอ”
“ผมใช้เทคนิคบังคับเวทมนต์ครับ”
“บังคับ หมายความว่าเธอทำให้มันไปตามทิศทางที่เธอควบคุมแบบนั้นหรอ”
ลีออนส่ายหน้าเป็เชิงบอกว่าไม่ใช่“จริงอยู่ที่ผมบังคับมันให้ไปตามทิศทางที่ควบคุมได้แต่ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกครับเพราะทิศทางที่ไปจะต้องมีกระแสเวทมนต์รองรับ นึกภาพรถไฟนะครับถ้าไม่มีรางก็วิ่งไม่ได้หลักการเดียวกันครับ
ทั้งสองเวทนี้ถ้าพูดถึงอานุภาพคงต้องบอกว่าแบบโฮมมิ่งด้อยกว่าระดับนึงเลยครับยิ่งปล่อยเวทออกไปนานเท่าไหร่และยิ่งไม่โดนเป้าหมายประสิทธิภาพและความรุนแรงจะค่อยๆลดลงเพราะไม่มีแหล่งพลังงานเข้าเสริมคล้ายแบตเตอรี่ที่หมดลงเรื่อยๆและไม่มีตัวชาร์จ ต่างกับแบบควบคุมทิศทางที่มีพลังงานจากกระแสเวทมนต์ที่วิ่งตามไปเสริมให้ตลอดเวลาแต่จะยุ่งยากตอนควบคุมที่ต้องใช้สมาธิสูงเพราะต้องคอยสับรางวิ่งของมันตลอดตอนสุดท้ายก็เลยใช้แบบโจมมิ่งในการโจมตีเพราะแบบควบคุมมันน่ารำคาญ ฮะๆพอดีว่าคิดพวกนี้ออกตอนจะหาวิธีจัดการอาจารย์ที่เร็วเป็โร้ดรันเนอร์”ลีออนหัวเราะแก้เขินพลางเกาศีรษะ
“ยอดเยี่ยมมากค่ะพี่ สมแล้วที่เป็พี่ชายของน้องวันหลังสอนให้น้องหน่อยสิคะ”ลีเช่ประกบมือเข้าด้วยกันระดับหน้าอกพลางเอ่ยชื่นชมพี่ของของตัวเองไม่หยุด
‘ยอดเยี่ยมหรอ ไม่ใช่แล้วนี่มันระดับอัจฉริยะแล้ว จะบอกว่าเป็เพราะความสามารถของตาขวาก็ไม่ใช่ทั้งหมดนี่มันสมควรที่จะพูดว่าความสามารถนั่นมันมาอยู่ได้ถูกคนมากกว่า’ เขามองสองพี่น้องที่คุยหยอกล้อกันออกรสชาติคล้ายกับคู่รักมากกว่า
“แล้ว...เธอจะจดสิทธิบัตรรึเปล่า เลออนคุง”ชิมูระเรียกความสนใจจากคนทั้งสอง
“สิทธิบัตร...อะไรหรอครับ”
“เฮ้อ ก็สิทธิบัตรของเทคนิคเวทมนต์ทั้งสองนั่นไงเธอไม่รู้หรอว่าเวทมนต์บางอย่างก็เป็เพียงแค่ทฤษฎีแต่การปฏิบัติจริงยังไม่เคยมีใครทำได้มาก่อนอย่างโฮมมิ่งนั่นก็ดี เธอสามารถไปที่กระทรวงเวทมนต์และจดได้ทันทีหลังจากแสดงเวทมนต์ให้พวกเขาเห็น”
“อา...เื่โฮมมิ่งน่ะผมไม่รู้หรอก แต่แบบควบคุมไม่ใช่ว่ามันมีอยู่แล้วหรอครับ ผมเคยเห็นทางทีวีหรือไม่ก็มีพวกรถบังคับรุ่นใหม่ที่ใช้เวทมนต์ควบคุม” ลีออนแย้งขณะที่ชิมูระกำลังจะเอ่ยตอบ ลีเช่แทรกขึ้น
“ไม่ใช่หรอค่ะพี่ที่พี่เห็นคือเครื่องมือที่ใช้รับเวทมนต์เพื่อที่จะใช้ในการควบคุมสิ่งของเช่นรถบังคับก็มีเสาอากาศเพื่อรับเวทมนต์ของผู้บังคับแต่ถ้าหากเป็เวทมนต์บังคับแบบเพียวๆล่ะก็ยังไม่เคยมีค่ะอย่างมากก็แค่ตั้งค่าเวทมนต์ให้ไปในทิศทางที่้าเช่น...”
เด็กสาวหยิบขวดน้ำขึ้นมาแสงสีฟ้าพลันล้อมรอบขวดมันลอยขึ้นเคลื่อนไปเป็เส้นตรงก่อนจะเลี้ยวซ้ายตรงเข้ามาและเลี้ยวขวากลับมาที่เดิม“ที่เห็นคือน้องสั่งให้มันเคลื่อนที่เป็สี่เหลี่ยมั้แ่ตอนที่น้องัั ไม่ได้สั่งให้มันเลี้ยวหลังจากทำงานไปแล้วรึก็คือเปลี่ยนทิศกลางทางไม่ได้ พอเข้าใจมากขึ้นไหมคะ”
เด็กหนุ่มเงียบไม่พูดอะไร เขาเอามือเท้าคางพลางครางในลำคอ“ลีออนคุง ผมจะวิ่งไล่จับขวดน้ำนี่ ช่วยทำให้มันขยับหน่อยสิ”เขาพยักหน้าและหลับตาเพื่อทำสมาธิเขาโยนขวดน้ำขึ้นกลางอากาศรอจังหวะและเตะมันลอยไปไกล
เมื่ออีกฝ่ายเตะขวดเท่ากับเป็สัญญาณเริ่มชิมูระเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงเข้าใกล้ขวดน้ำนั่นทว่าก่อนที่มือเขาจะคว้ามันมันกลับพุ่งขึ้น้าขัดกับกฏแรงโน้มถ่วง สีหน้าลีออนเคร่งเคียดขึ้นเขาต้องใช้สมาธิมากในการขยับมันตามกระแสเวท จนในที่สุดเขายกมือขึ้นไปตามทิศทางต่างๆเพื่อสั่งการคล้ายเป็ตัวนำสมาธิและบัดนี้เขาเปิดแต่ตาขวา
จนในที่สุดชิมูระก็จับขวดนั้นได้พร้อมกับลีออนที่ล้มลงเหงื่อโทรมกาย“เหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ” ชิมูระมองสภาพลูกศิษย์ก็อดถามไม่ได้
“ครับกระแสเวทในอากาศมันเยอะมากเลยต้องใช้สมาธิควบคุมไม่ให้เคลื่อนที่ไปผิดทางน่ะครับ”
“เยอะแค่ไหนกันล่ะ”
“นั่นสินะครับ มีอยู่ทุกที่ ไหลไปทุกจุด เหมือนกระแสที่ไม่เคยหยุดนิ่งเปรียบดั่งเส้นด้ายนับล้านๆเส้นที่ปลิวตามสายลม อะไรประมาณนั้นแหละครับ”
ชิมูระอมยิ้มในฐานะผู้ใช้เวทมนต์คนหนึ่งย่อมต้องหวังที่จะค้นคว้าเกี่ยวกับเวทมนต์ยิ่งได้รู้ถึงโลกอีกด้านที่คนธรรมดามองไม่เห็นก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นปนขนลุก
“สรุปแล้วจะจดหรือไม่จดล่ะ”
“ครับ?”
“ก็สิทธิบัตรไง เราคุยเื่นี้กันอยู่ไม่ใช่หรอแต่บอกก่อนนะว่าถ้าจดแล้วกฏคือวิธีการทำงานของเวทมนต์บทนั้นๆบางส่วนจะถูกนำไปเปิดเผยถ้าเกิดต้องสู้จริงขึ้นมาและถึงขั้นวิกฤตเวทสองบทนี้คงไม่สามารถเรียกว่าเป็ไม้ตายได้เพราะชาวบ้านชาวช่องเขารู้หมดแล้วว่าเธอใช้เวทนี้ได้เอายังไงล่ะ”
ลีออนก้มหน้าอย่างไม่ตัวเขาจมอยู่กับความคิดไปชั่วครู่ ในที่สุดเขาก็ได้คำตอบ
“ผมว่ายังดีกว...”
“จริงสิ ถ้าเลือกจดสิทธิบัตรเธอจะได้เงินค่าวิจัยด้วยนะจำนวนไม่ใช่น้อยๆเลย เออ...เมื่อกี้เธอจะพูดว่าอะไรนะ”
“จดครับ ผมจะจดครับ ไปกันตอนนี้เลยครับอาจารย์เร็วเข้าสิครับ ถ้ามีไอ้บ้าคนไหนมันคิดค้นได้ตอนนี้แล้วไปจดก่อนผมก็ชวดเงินสิครับ” ตาสีมรกตตอนนี้แทบจะมีสัญลักษณ์ค่าเงินบาทขึ้นมาที่แทนที่
“ใจเย็นสิ ไปตอนนี้ก็ไม่ทันหรอกเขาจะปิดกันแล้วด้วย ไว้พรุ่งนี้ก็ได้เดี๋ยวอาจารย์พาไป”
...............................................................
ณ ตึกสูงใจกลางเมืองฝูงคนมากมายยืนออกันอยู่หน้าตึกบางคนถือกล้อง บ้างถือไมโครโฟนหรือที่บรรทุกเสียงจ่อไปที่กลางวงชายวัยกลางคนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดเยื้องไปด้านหลังคือเด็กหนุ่มผมน้ำตาลเข้มในชุดสูทยืนก้มหน้าอยู่
“คุณพิทยะ คะ ที่ว่าแผงวงจรในตัวสินค้าของบริษัทMBของคุณนี่ด้อยคุณภาพเป็ความจริงรึเปล่าคะ”
“ท่านประธานพิทยะมีความเห็นอย่างไรที่ถูกเรียกตัวเข้าพบคณะกรรมการตรวจสอบคุณภาพเวทมนต์ที่กระทรวงพรุ่งนี้บ้างครับ”
“ท่านพิทยะครับที่ว่าทางMBลดคุณภาพของแผงวงจรเพื่อลดต้นทุนการผลิตนี่จริงไหมครับ”คำถามมากมายพุ่งตรงเข้ามายังชายกลางคนใบหน้าเคร่งเครียดขึ้นไปอีกทุกครั้งที่มีคำถามใหม่มาเพิ่ม
“พวกคุณครับ ทุกอย่างมันก็แค่ข่าวลือไม่มีใครมีหลักฐานเื่นี้ ผมขอยืนยันได้ว่าแผงวงจรเรามีคุณภาพตามมาตรฐานกระทรวงส่วนเื่ถูกเรียกเพื่อตรวจสอบคุณภาพนั้นผมไม่มีความเห็นใดๆดีเสียอีกทุกคนจะได้วางใจหลังจากผลออกมา ขอตัวครับ” เขาปัดไมค์และกล้องที่ยื่นมา เด็กหนุ่มข้างหลังเดินตามมาติดๆก่อนจะขึ้นรถหนึ่งในคันที่จอดอยู่ออกไป
ภายในรถ มีเพียงชายกลางคน เด็กชายและคนขับบรรยากาศอึมครึม ไม่มีใครกล่าวสิ่งใดกระทั่ง“พ่อครับ เื่นี้...”
“ลูกไม่ต้องยุ่ง พ่อจัดการเอง เข้าใจนะ ริช”
“ครับ”
......................................................................
มีทฤษฎีค่อนข้างเยอะและจากนี้อาจจะมีอีกมากถ้างงๆก็โทษทีละกัน คอมเม้นถามได้นะ เดี๋ยวตอบให้ เม้นให้กำลังใจกันด้วยนะ อย่าลืม
534
