รักจังลงจากรถเดินเข้ามาในโฮมออฟฟิศมองนิวตันกับเลอานั่งอยู่หน้าคอมทำงานอย่างตั้งใจจดจ่อก่อนกวักมือเรียกคนที่เดินเข้ามาได้จังหวะ
“เจ๊มานี่” นิวตันเปลี่ยนหน้างานเป็วิดีโอเพลงของริเวอร์เมื่อรักจังเดินเข้ามาตามที่เรียก
“อะไรไหนบอกเื่ด่วน ให้มาดูอะไรไร้สาระ” รักจังโวยวายเท้าเอวมองค้อนนิวตันก่อนเบรกแทบงับปากหุบไม่ทันเมื่อเลอายกมือขัด
“คุณแม่บอกว่านี่คือหนึ่งในยุทธการกับดักให้ตายใจ เมื่อเจ้เป็แฟนคลับตัวยงต้องเต้นเพลงริเวอร์ได้ด้วย จะงานคอนเสิร์ตอยู่แล้วจะยืนถือแท่งไฟโบกไปโบกมาหรือไง ไม่แยบยลเอามากๆ”
“อย่าบอกนะว่าฉันต้องมาเต้นอะไรกระดืบ ดึบ เป็หนอนถูกไฟช็อตแบบนี้” รักจังมองจอคอมก่อนยกมือนวดขมับแบะปากส่ายหน้าไปมา
“ถูกต้อง เพื่อบริษัทไงเจ๊” นิวตันยกมือชูให้กำลังใจ
“เราเดินมาหลายก้าวแล้วเจ้ ต้องไปต่อ” เลอาลุกขึ้นตั้งท่าสอนรักจังทำท่าตามมิวสิควิดีโอ
“เฮ่อ เฮ่อ เอาก็เอา ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย” รักจังยกมือตบหน้าผากก่อนมองหน้าจอดูท่าเต้นแล้วตั้งท่าตามเลอาจนนิวตันยกมือปิดปากกลั้นหัวเราะ เลอาหันไปดึงแขนนิวตันให้มาร่วมวงอีกคนจนขำไม่ออก
แผ่นหลังหนาโน้มลงนั่งพิงโซฟายกมือเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูหลังอาบน้ำเสร็จกลับจากค่ายเพลง มือขวาเอื้อมหยิบมือถือขึ้นมากดเลื่อนดูกลุ่มสนทนาเฉพาะริเวอร์
ลีโอ : เห็นวิดีโอล่าสุดของเยวอนหรือยังทัมทัม :p
ยกทัพ : เื่เยวอนต้องเรียกลีดเดอร์ไม่ใช่หรือไง วันนี้ไปไม่ทันเจอเธอ T^T
ลีโอ : (ส่งวิดีโอ)
หลุยเทียนเปาเลิกคิ้วฉงนกดเล่นวิดีโอทันทีจนคิ้วขมวดชนกันจ้องหน้าจออย่างแปลกใจแล้วคลายคิ้วยิ้มตาม
ติ้ง
เสียงสนทนากลุ่มเด้งเข้ามาขัดจังหวะในขณะที่วิดีโอกำลังเล่นทำให้เขาเปลี่ยนไปกดเปิดอ่านบทสนทนา
ยกทัพ : ว้าว my girl >///<
อี้เหยียน : อะไรกัน นี่คนที่มาส่งผมนี่ เป็เพื่อนของพี่เยวอนหรอกเหรอ
จุนฮยอก : คุยหลับหลังผู้หญิงหรือไงริเวอร์ คอนเสิร์ตใกล้เข้ามาพักผ่อนกันได้แล้ว
หวังโอชุน : เทียนเปาเปิดประตูห้องหน่อย กำลังขึ้นไป
ลีโอ : อ้าวอยู่ที่ไหนกัน
หลุยเทียนเปา : อืม เข้ามาได้เลยไม่ได้ล็อก
ยกทัพ : เดี๋ยวนะอี้เหยียน มาส่งอะไร ใครส่งใคร ไปเจอสาวติดลิฟต์ที่ไหน -v-
จุนฮยอก : นอนได้แล้ว
ยกทัพ : บอกมาอี้เหยียนไปเจอที่ไหน -v-
ลีโอ : O_O
อี้เหยียน : เฮียก็ น่ารักแบบนี้คิดจะเก็บไว้คนเดียวใช้ได้ที่ไหนกัน
ยกทัพ : ห้ามแย่ง คนนี้จอง -v-
จุนฮยอก : บอกให้นอน นี่ดึกมากแล้ว
ลีโอ : จะยังไงของใครไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คนที่ได้ออกเดตคือเปาเปา *o*
อี้เหยียน : ง่ะ เฮียไหนบอกไม่ยุ่งกับสาวไง
ยกทัพ : ทำไมฉันเป็คนเดียวที่ไม่ได้เจอเธอ T^T
โฮนัมจา : ใครไม่นอนพรุ่งนี้ได้วิ่งรอบค่ายแน่ แรงเหลือกันนักใช่ไหม
ลีโอ : เผ่นเลยครับ ฝันดีริเวอร์
หลุยเทียนเปาลดมือถือมองหวังโอชุนเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ พร้อมผลไม้ในถุงที่หิ้วมาวางไว้บนโต๊ะ
“มาดึกเชียว มีเื่อะไรหรือเปล่า” หลุยเทียนเปาเป็ฝ่ายเริ่มถามเอียงหน้ามองหวังโอชุนที่นั่งพิงโซฟาหันข้างมองคนถามช้าๆ
“ไม่มีอะไรแค่เป็ห่วงนาย”
“ขอบใจนะ แต่ไม่มีอะไรน่าห่วงแล้ว สบายใจได้” หลุยเทียนเปายิ้มบางๆ ตบไหล่หวังโอชุนเบาๆ
“นายไปเดตมาจริงๆ ใช่ไหม” หวังโอชุนเปลี่ยนเื่มองหน้าหลุยเทียนเปาที่หยุดชะงัก
“ไปแทนทัมทัม เธอเป็แฟนคลับริเวอร์ ทำหน้าที่ก็เท่านั้น”
“สีหน้านายดูสดใสขึ้นบางทีนายอาจไม่รู้ตัว” หวังโอชุนลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เย็นเปิดหาน้ำดื่มพลางลอบมองหลุยเทียนเปาที่นั่งนิ่งคิดทบทวน “ดีขึ้นก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง”
“เป็เพราะงานน้อยลงเลยดีขึ้น”
“คนเราเกิดมาก็ต้องมีคนรู้ใจไม่ว่าจะอาชีพไหน” หวังโอชุนปิดตู้เย็นเดินถือน้ำไปที่ห้องน้ำด้วยความสุขุมปล่อยให้หลุยเทียนเปานั่งนิ่งก้มมองมือถือเลื่อนดูเบอร์ที่เมมไว้ล่าสุดก่อนจะกดลบทิ้งพร้อมเสียงผ่อนลมหายใจยาวจนต้องเอามือก่ายหน้าผากโน้มตัวลงนอนที่โซฟาหลับตานิ่ง
เสียงเพลงริเวอร์เปิดดังลั่นจนคนที่เข้ามาต้องยกมืออุดหูก่อนหลุดหัวเราะเมื่อเห็นรักจังเต้นท่าประหลาดตามนิวตันที่ดัดแปลงท่าเต้นด้วยความสนุกส่วนเลอานั่งเหนื่อยหอบอยู่ที่โซฟา องศาหอบของมากมายเข้ามาวางไว้บนโต๊ะกับภัคที่ชูแทงไฟดัดเป็ที่คาดผมตัวอักษรของริเวอร์มาสวมใส่เข้าที่หัวรักจัง
“ว้ายตายแล้ว น่ารักจังเลยลูกสาวใครกัน แม่จะต้องสวยดูดีแน่นอน” ภัคปรบมือยิ้มกว้างชอบอกชอบใจ
“เฮ่อ เฮ่อ เข้าใจชมตัวเองทางอ้อมนะคุณนายภัค” รักจังยิ้มแหยๆ หายใจหอบยกมือจับที่คาดผมมาดู
“จะว่าไปก็เดินมาครึ่งทางแล้วนะ อะไรๆ ก็เป็ใจซะหมด ง่ายยิ่งกว่ากินกล้วยซะอีก” องศาเอาของไปเก็บในครัวตามมาด้วยรักจังที่กระแซะเบียดไหล่เพื่อนชาย
“ไปถึงไหนแล้ว”
“อะไรถึงไหน” องศาหันมามองหน้ารักจังที่ทำตาเ้าเล่ห์หมุนตัวพิงอ่างล้างจาน
“ก็แกกับโชกุนไง หมู่นี้ดูอารมณ์ดีสดใส คนมีความรักก็แบบนี้ละนะ”
“แล้วยังไง จะหาสักคนไหม แต่คงหาไม่ยากแล้วเพราะตอนนี้ริเวอร์กำลังจะติดกับ อย่าลืมจุดหมายตัวเองแล้วกันจะหาว่าไม่เตือน” องศากระดิกนิ้วไปมาล้อเลียนรักจังที่กอดอกเม้มปากเหลือกตามองเพดานปัดมือองศาออก
“เพื่อบริษัทฉันต้องทำสำเร็จอยู่แล้ว อยู่ที่ว่าจะเริ่มจากตรงไหน”
“เริ่มจากนี่ไง” องศาล้วงหยิบมือถือเปิดคลิปล่าสุดของไอดอลสาวยื่นให้รักจังดูด้วยรอยยิ้ม รักจังรับยื่นหน้าเข้ามาดูก่อนฉีกยิ้มมองตัวเองแล้วเอียงหน้ามององศาที่เท้าอ่าง
“ก็ไม่ขี้เหร่ ขึ้นกล้องเหมือนกันนะเนี้ยเรา”
“มันคือแผนต่อไปต่างหากไม่ใช่ให้ดูตัวเอง ไหนบอกมาสินอกจากเห็นว่าตัวเองดูดีเฉิดฉายแล้วเห็นอะไรอีก”
“เห็นอะไร เห็นคุณเยวอน” รักจังทำหน้าฉงนมององศาอย่างงุนงง
“นั่นแหละคนที่จะพาเข้าไปเอากางเกงในของหลุยเทียนเปาได้ แกจะเป็แฟนคลับไปจนตายหรือไงไหนว่าอึดอัด ไม่รีบรวบรัดอกได้แตกตายหรอกแม่คุณ” องศาชี้ช่องทางมองหน้ารักจังที่อ้าปากค้างยกมือปรบสามจังหวะให้เพื่อนชายด้วยความอึ้ง
“สุดยอด สมที่เป็ควีนออฟควีนจริงๆ องศาของโชกุน” รักจังยกมือบีบแก้มองศาไปมาอย่างหยอกล้อ
“ทะลึ่งละ โชกุนไรเล่า” การหยอกล้อของเธอทำเขาต้องปัดมือออกแก้เขินเดินไปขึ้นบันไดหาทางหลีกเลี่ยง รักจังฉีกยิ้มมองตามก่อนวางมือถือและที่คาดผมแท่งไฟไว้บนโต๊ะตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่หน้าจอคอม
![CHRISTMAS ร้อนรัก [เรื่องสั้นเรื่องเสียว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832684_21580514.webp)
267
