### บทที่ 49: ฝ่าวงล้อมและสัญญาณจากหอคอย
เปรี้ยง!
ในที่สุด! โซ่วิญญาณสลายก็ทนทานต่อพลังมังกรไม่ไหวอีกต่อไป มันแตกละเอียดกลายเป็นเศษผงสีดำ!
"ไป!"
เย่เฟิงไม่รอช้า เขารีบเข้าไปช้อนร่างที่หมดสติของคุณชายจ้าวหลินขึ้นมาพาดบ่า แล้วทะยานออกจากห้องขังทันที!
เบื้องหน้าของพวกเขาคือผู้คุ้มกันจากสำนักพยัคฆ์ทมิฬนับสิบคนที่กำลังวิ่งกรูกันเข้ามา!
"ข้าจะเปิดทางให้!"
เซี่ยหนิงฉางก้าวออกมาข้างหน้า! บัดนี้นางคือยอดฝีมือขั้นก่อเกิดตอนกลางที่แท้จริง!
"ฝ่ามือดาราสลาย!"
นางตวัดฝ่ามือที่เรียวงามออกไป! ปรากฏเป็นเงาฝ่ามือขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นจากแสงดาวนับร้อยดวง! มันพุ่งเข้าใส่กลุ่มผู้คุ้มกันเบื้องหน้าราวกับคลื่นยักษ์!
ตูมมมม!
ผู้คุ้มกันที่อยู่ด้านหน้าสุดหลายคนถูกซัดกระเด็นไปคนละทิศละทาง เปิดเป็นช่องว่างให้พวกเขาได้พุ่งผ่านไป!
พวกเขาต่อสู้และหลบหนีไปตามทางเดินใต้ดินที่ซับซ้อน...จนในที่สุดก็ทะลวงกลับขึ้นมายังห้องโถงประมูลได้สำเร็จ!
ภาพในห้องโถงนั้นเต็มไปด้วยความโกลาหล แขกส่วนใหญ่ได้หลบหนีไปแล้ว เหลือเพียงยอดฝีมือของสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์ทมิฬที่กำลังตั้งค่ายกลรอพวกเขาอยู่!
และที่ใจกลางของค่ายกลนั้น...ผู้คุ้มกันอู๋ซินกำลังยืนรอพวกเขาอยู่ด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น!
"พวกเจ้า...กล้าดียังไง!" เขาคำรามลั่น พลังของขั้นปราณจิตระเบิดออกมาอย่างเต็มกำลัง!
เย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางหยุดชะงัก...พวกเขาถูกปิดล้อมโดยสมบูรณ์...และเบื้องหน้าคือศัตรูที่ไม่อาจต่อกรได้!
ในวินาทีที่ดูเหมือนจะสิ้นหวังนั้นเอง...เซี่ยหนิงฉางก็ได้บดขยี้ "ยันต์สื่อสาร" แผ่นเล็กๆ ที่เม่ยเจินมอบให้ไว้ในมือก่อนหน้านี้จนแหลกละเอียด!
มันคือสัญญาณ!
ทันใดนั้นเอง! เสียงที่ทรงอำนาจและเย้ายวนของเม่ยเจินก็ดังก้องขึ้นทั่วทั้งห้องโถงประมูล...ราวกับว่านางกำลังพูดอยู่ข้างหูของทุกคน!
"ผู้คุ้มกันอู๋...เจ้าเมืองเมฆาอรุณได้ขอให้ 'หอหมื่นสมบัติ' ของเราช่วยไถ่ตัวบุตรชายของเขากลับไป...และดูเหมือนว่าตอนนี้ 'ค่าไถ่' จะถูกจ่ายเรียบร้อยแล้ว"
"ท่านจะปล่อยให้ 'แขก' ของเราจากไปโดยดี...หรือจะให้หอหมื่นสมบัติของเรา...ต้อง 'ทวง' ด้วยตนเอง?"
สิ้นเสียงของนาง...ที่ด้านนอกของสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์ทมิฬ...องครักษ์เงาในหน้ากากสีเงินสิบกว่านายก็ได้ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า! พวกเขาไม่ได้บุกเข้าไป...แต่ได้สร้าง "เส้นทาง" ที่ปลอดภัยขึ้นมา...ปิดกั้นไม่ให้ผู้ใดสามารถออกมาขัดขวางได้!
ผู้คุ้มกันอู๋ซินหน้าเขียวสลับขาว! เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน!
เขาโกรธ! แต่เขาก็ไม่กล้า!
การเปิดศึกกับหอหมื่นสมบัติและเจ้าเมืองเมฆาอรุณพร้อมกัน...คือการกระทำที่โง่เขลาที่สุด! โดยเฉพาะเมื่อท่านทูตพิเศษยังไม่ได้มีคำสั่ง!
"ไสหัวไป!" เขาเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก
เย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางไม่รอช้า พวกเขาพยุงร่างของคุณชายจ้าวหลินแล้วเดินฝ่าวงล้อมของศัตรูที่ทำได้เพียงแค่ยืนมองด้วยความแค้นใจออกไปอย่างองอาจ!
เมื่อก้าวออกจากประตูสำนัก...พวกเขาก็ได้รับการคุ้มกันจากเหล่าองครักษ์เงาและกลับไปยังหอหมื่นสมบัติได้อย่างปลอดภัย
พวกเขาทำภารกิจที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้...ได้สำเร็จแล้ว
แต่พวกเขาก็รู้ดี...ว่าการกระทำในค่ำคืนนี้...ได้ทำให้พวกเขาได้กลายเป็นศูนย์กลางของพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะโหมกระหน่ำเข้าใส่เมืองเมฆาอรุณอย่างเต็มรูปแบบ!
(จบตอนที่ 49)