บทที่ 50: คลื่นใต้น้ำในคืนก่อนการประลอง
การปะทะกันของเจตจำนงที่มองไม่เห็นระหว่างหลินฟานและเต้าอู๋ซินเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่ก็รุนแรงพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบๆ กดดันจนแทบหายใจไม่ออก
เยี่ยเทียนเฉิงที่กำลังโกรธเกรี้ยวถึงกับชะงักไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวสองสายที่ปะทะกัน และตระหนักได้ในทันทีว่าเด็กหนุ่มที่เขาเคยดูถูกนั้นไม่ใช่คนที่เขาสามารถจะหาเรื่องได้ง่ายๆ อีกต่อไป
เต้าอู๋ซินจ้องมองหลินฟานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แทบจะมองไม่เห็น "น่าสนใจ... ดูเหมือนว่าการประลองในครั้งนี้จะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิด"
พูดจบ เขาก็หันหลังกลับและเดินจากไปโดยไม่สนใจเยี่ยเทียนเฉิงอีก ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ทำให้ทุกคนต้องครุ่นคิด
การปรากฏตัวของเต้าอู๋ซินช่วยสลายความตึงเครียดที่กำลังจะปะทุขึ้นได้อย่างพอดิบพอดี เยี่ยเทียนเฉิงแค่นเสียงอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้หาเรื่องต่อ เขารู้ดีว่าการเปิดศึกก่อนการประลองจะเริ่มต้นขึ้นนั้นไม่เป็นผลดีกับใคร เขาสะบัดชายแขนเสื้อแล้วนำพรรคพวกของตนจากไป
"พวกเราก็ไปกันเถอะ" ฉินเจี๋ยกล่าวกับคนอื่นๆ
จากนั้น กลุ่มของสำนักเมฆาครามก็ถูกนำทางโดยเจ้าหน้าที่ของราชวงศ์ไปยัง "ตำหนักเมฆาจร" ซึ่งเป็นที่พักที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้สำหรับพวกเขาโดยเฉพาะ มันเป็นตำหนักที่งดงามและกว้างขวาง ตั้งอยู่บนเนินเขาที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของราชธานีสวรรค์ได้ทั้งหมด
คืนนั้น...
หลินฟานไม่ได้ออกไปไหน เขานั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องพักที่เงียบสงบที่สุด มือของเขาวางอยู่บนดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราที่วางอยู่บนตัก เขากำลังทบทวนการปะทะกับเต้าอู๋ซินเมื่อตอนกลางวัน
"เจตจำนงดาบของเขานั้นบริสุทธิ์และเฉียบคมอย่างยิ่ง... สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักดาบ" หลินฟานคิดในใจ "เขาคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่ข้าเคยเจอมา"
แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว ตรงกันข้าม... เขากลับรู้สึกตื่นเต้น! การได้ต่อสู้กับยอดฝีมือเช่นนี้ คือสิ่งที่เขาปรารถนา!
ในขณะที่เขากำลังจะเข้าสู่สมาธิอย่างลึกซึ้งนั้นเอง... เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยสายหนึ่งที่กำลังเข้ามาใกล้ห้องพักของเขาอย่างเงียบเชียบ
ก๊อก... ก๊อก...
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ
"เข้ามา" หลินฟานกล่าว
ประตูเปิดออก เผยให้เห็นร่างของฉินเจี๋ย ศิษย์แก่นอันดับหนึ่ง
"ท่านผู้อาวุโสหลิน" ฉินเจี๋ยโค้งคำนับเล็กน้อย "ข้ารบกวนเวลาของท่านหรือไม่?"
"ไม่เลย ศิษย์พี่ฉินมีธุระอะไรรึ?" หลินฟานผายมือเชิญให้เขานั่ง
ฉินเจี๋ยไม่ได้นั่งลง เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ข้ามาเพื่อเตือนท่าน"
"เตือน?"
"ใช่" ฉินเจี๋ยกล่าว "การประลองในวันพรุ่งนี้จะแบ่งออกเป็นสองรอบ รอบแรกคือ 'การประลองจัดอันดับ' ซึ่งผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะต้องต่อสู้กันเพื่อสะสมคะแนน ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดสิบหกคนจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป"
"และในรอบนี้... ข้าเกรงว่าท่านจะเป็นเป้าหมายของทุกคน"
หลินฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ฉินเจี๋ยอธิบายต่อ "ชื่อเสียงของท่านในตอนนี้โด่งดังเกินไป การที่ท่านสามารถชิงผลแก่นวิญญาณมาได้และเอาชนะจ้าวอู๋จี้ได้นั้น ทำให้ทุกคนต่างก็มองว่าท่านคือ 'ตัวแปร' ที่อันตรายที่สุด แม้ระดับพลังที่ท่านแสดงออกมาจะอยู่แค่ขั้นที่ 4 ก็ตาม"
"สำนักเพลิงผลาญและนิกายอื่นๆ จะต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดท่านออกจากเส้นทางก่อนเป็นอันดับแรกอย่างแน่นอน พวกเขาจะรุมโจมตีท่าน"
นี่คือสิ่งที่หลินฟานคาดเดาไว้แล้ว
"ขอบคุณสำหรับคำเตือน ศิษย์พี่ฉิน" หลินฟานกล่าวอย่างสงบ "แต่ข้าก็เตรียมใจไว้แล้วเช่นกัน"
ฉินเจี๋ยเห็นท่าทีที่มั่นคงและไม่หวั่นไหวของหลินฟาน เขาก็พยักหน้าอย่างชื่นชม "ดีแล้ว... ข้าเพียงแค่ต้องการให้ท่านระวังตัว"
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวเสริมด้วยแววตาที่ทอประกายแห่งจิตต่อสู้ "และข้าก็หวังว่า... เราจะได้มีโอกาสประลองกันบนเวทีนั้นเช่นกัน"
พูดจบ เขาก็โค้งคำนับอีกครั้งแล้วจากไป
หลินฟานมองตามหลังฉินเจี๋ยไปแล้วยิ้มออกมาบางๆ
"น่าสนใจ... ดูเหมือนว่าวันพรุ่งนี้คงจะไม่น่าเบื่อเสียแล้ว"
เขากลับมานั่งขัดสมาธิอีกครั้ง แต่คราวนี้จิตใจของเขากลับลุกโชนไปด้วยจิตสังหารที่เยือกเย็น
"รุมโจมตีข้างั้นรึ? ก็ดี... ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปไล่จัดการทีละคน"
"ข้าจะใช้เวทีประลองในวันพรุ่งนี้... เป็นที่ฝังศพของทุกคนที่กล้ามายืนขวางทางข้า!"
ค่ำคืนสุดท้ายก่อนพายุใหญ่จะมาถึงได้ผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ... แต่คลื่นใต้น้ำที่มองไม่เห็นกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง รอคอยที่จะระเบิดออกมาในวันรุ่งขึ้น!