The Great Magician

    Magician 46

    "หืม เจ้านั้นเด็กออกมาแล้วเหรอ? ข้าคิดว่ามันจะโดนสังหารที่ด้านในสะอีก!"เสียงของเพอร์เพิลดังขึ้น

    "ฮ่า ฮ่า! แกแพ้พนันแล้วตาแก่"เสียงของวิโอเลดังขึ้นมาอีกเสียง


    ในตอนนี้คลาวทำตัวไม่ถูกได้แต่เงียบอย่่างเดียวจนกระทั่งมีคนผู้นึงเข้ามาด้านใน


    "เจ้าผ่านหอคอยข้าแล้ว ท่านคาริน่าได้บอกเจ้าหรือยังเรื่องของสิ่งมีชีวิตที่พวกเราไม่สามารถต่อกรได้?"เป็นชายวัยกลางใบหน้าหล่อเหลา ผมสีแดงเลือด น้ำเสียงนิ่งเงียบที่แฝงความรุนแรงไว้ในน้ำเสียง


    "หัวหน้า!"เมื่อทหารเห็นคนที่เข้ามาทุกคนที่กำลังสะลึมสะลืออยู่ลุกขึ้นอย่่งรวดเร็วพร้อมกับทำท่าเคารพอย่างพร้อมเพียง


    'หัวหน้า? เฮคเตอร์ ราชาสีเลือด บุคคลที่ควบคุมกองทัพทั้ง 2แสนนายเป็นดั่งหอกของนครแห่งนี้แค่น้ำเสียงก็พอที่จะฆ่าคนธรรมดาได้แล้ว!'คลาวคิดในใจ


    "ท่านคาริน่าได้บอกข้าแล้ว!"คลาวตอบ

    "งั้นเหรอ...."เฮคเตอร์พูดเหมือนกับเสียใจนิดหน่อย

    "จริงๆข้าอยากคุยกับเจ้าสักหน่อยแต่ตอนนี้ไม่มีเรื่องอะไรที่จะคุยแล้ว"เฮคเตอร์พูดขึ้น


    คลาวที่ได้ยินก็ได้แต่ยืนอย่่างงงงวย


    "หืม? หรือเจ้าจะอยากกินเหล้ากับเจ้าพวกนี้?"เฮคเตอร์พูดขึ้นอีกครั้ง

    "หัวหน้า เมื่อกี้ท่านบอกเจ้าหนูนี้ผ่านหอคอยเหรอ? แต่ทำไมมานาของเจ้านี่ไม่เหมือนคนที่ผ่านหอคอยทั้งหมดมาก่อนละ? อีกอย่างเจ้านี่เข้าไปได้แค่สองวันเอง!"

    เยลโล่ถามขึ้น


    "ทำไมข้าต้องโกหกพวกเจ้า?"เฮคเตอร์พูดอีกครั้ง

    ทหารทุกคนที่อยู่ในห้องโถงเงียบกริบไปสักแปป จนกระทั่งมีเสียงนึงดังขึ้นมา

    "เจ้าหนูนี่แข็งแกร่งพอที่จะผ่านมันไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น!"เฮคเตอร์พูดขึ้นอีกครั้ง


    ทันใดนั้นหลังจากเสียงของเฮคเตอร์เงียบลง คนบางคนในห้องโถงก็ส่งเสียง เฮ้ กันดังขึ้นมาบางและอีกหลายคนก็ก้มหน้าเสียใจ


    "เจ้าเก่งมาก มาๆวันนี้ข้าเลี้ยงเองข้าชนะพนัน 'บอส'วันนี้ผมเลี้ยงเอง บอสกินด้วยกันไหม?!"เสียงของแบล็คดังขึ้นมาพร้อมกับกอดคอของคลาว

    "ก็ดี"เฮคเตอร์ตอบ


    "ฮ่า ฮ่า! ข้าดูคนไม่ผิดจริงๆเจ้าแข็งแกร่งมาก ในอนาคตเจ้าก็คงทิ้งพวกข้าไม่เห็นฝุ่นกระมั้ง แต่ก็อาจจะอีกสัก 10ปีละนะฮ่า ฮ่า!"เสียงของวิโอเลพูดขึ้นมา


    ในตอนนี้ทั่วทั้งห้องโถงเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าอีกครั้ง กลิ่นของมันอบอวนจนกระจายไปด้านนอก ถ้ามีคนผ่านมาก็คงจะได้กลิ่นอย่างแน่นอน


    "ข้าถามได้ไหมว่าพวกท่านพนันอะไรกัน?"คลาวถามขึ้น

    "สิ่งล้ำค่าที่สุดสำหรับพวกข้ายังไงละ!"เสียงของ

    แบล็คดังขึ้นอีกครั้ง


    "ก็แค่เหล้าเองแกก็อย่าพูดให้มันดูลึกลับหน่อยเลยน่า

    แบล็ค"ไวท์พูดขึ้นมา

    "ไหนเกรย์เอาโพยมาดูหน่อย ว่าเจ้าบ้านี่ลงพนันอะไรไป"แบล็คพูดขึ้นอีกครั้ง


    "ก๊าก ฮ่า ฮ่า! แค่รอด! รอดไม่ได้เหล้านะเจ้าบ้าฮ่าฮ่า! รีบๆจ่ายมาเลย ลงมาเยอะนี่หว่าไวท์"แบล็คพูดทับถมอีกครั้ง


    "ชิส์!"ไวท์สบถพร้อมกับหยิบเหล้าออกมาจากกระเป๋า

    "ว้าว ของดีเลยนี่หว่า!"แบล็คพูดอีกครั้ง


    "ดูท่าว่างานของนายจะได้ค่าจ้างมาเยอะสินะ ทำไมชั้นไม่มีงานดีๆเข้ามาบ้างเลย เหอๆ.."แบล็คพูดอย่างเศร้าๆ

    "พูดมากน่า ของอย่างงี้ลูกค้าเขาดูที่ฝีมือ ที่คนไม่จ้างนายก็เพราะฝีมือนายอ่อนกว่าชั้นยังไงละ"ไวท์พูดข่มขึ้นมา

    "หนอยแกนะแก!"แบล็คสบถขึ้น


    'คนพวกนี้ดูสนิทกันมาก'ตั้งแต่คลาวได้ยินบทสนทนาของคนพวกนี่ คลาวก็เริ่มเข้ากับพวกเขาได้มากขึ้น คนพวกนี้จริงๆแล้วเป็นคนอัธยาศัยดีกันทุกคน คลาวไม่รู้สึกกดดันสักนิดเมื่อเข้ามาอยู่ในวงของคนพวกนี้


    "ว่าแต่ว่าเจ้านี่เก่งจริงๆนะ ตั้งแต่ข้าเป็นทหารของหัวหน้ามายังไม่เคยมีใครผ่านได้ในเวลาแค่ 2วันมาก่อนจริงๆ ถึงจะมี 4วันก็เถอะพร้อมกับมองไปที่ไวท์"เกรย์พูดขึ้น


    "คนรุ่นใหม่ก็ต้องก้าวไปได้ไกลกว่ารุ่นเก่า มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์"ไวท์ตอบ

    "ก่อนที่เจ้าลูคัสจะกลับมายังมีเวลาเหลืออยู่ เจ้าชื่ออะไร?"เกรย์ถามขึ้น

    "ข้าคลาว.."คลาวตอบ

    "มาสิคลาว วันนี้มีคนเลี้ยงของดีๆทั้งนั้น"เกรย์พูดขึ้น

    "แน่นอน"ตั้งแต่คลาวได้ยินบทสนธนาของคนพวกนี้

    คลาวก็ค่อนข้างสนุกไปด้วย การจะปฏิเสธนั้นไม่อยู่ในหัวของคลาวเลย



    ......









    คล้ายกับเรื่องThe Great Magician ที่คุณอ่าน