ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบเจ็ด Partner in Crime
ด้วยเหตุผลบางประการที่พอเราไปผจญภัยกับบรรดานางเอกมากขึ้นค่าความสัมพันธ์ของพวกเราจะเพิ่มมากขึ้น
น่าจะเป็นการอธิบายแบบเดียวกับปาร์ตี้นักผจญภัยว่าทำไมคนดีมีคุณธรรมอย่างพาลาดีนถึงได้กลายเป็นเพื่อนตายสหายรักกับเนโครแมนเชอร์เพราะผ่านความเป็นตายมาด้วยกันในปาร์ตี้เดียวกันนั่นเองตามเรื่องโอเวอร์ลอร์ด
ที่ทำให้พวกที่อยู่ในปาร์ตี้เดียวกับเรานั้นพร้อมที่จะตามไปไหนไปกันกับเราแม้เราจะขึ้นสวรรค์หรือลงนรกก็ตาม
ไม่ใช่คำเปรียบเปรยแต่สวรรค์หรือนรกนั้นคือฉากสถานที่หนึ่งจริงๆ
ซึ่งผมก็ดีใจที่คานาเอะจะติดตามผมไป
แต่ท่าทางที่เธอขบกัดหูโทโมโกะอยู่ตอนนี้ท่าทางเธอจะสนุกมากจริงๆแฮะ
ผมกระแทกร่างกายไปตรงด้านล่างของอาสึกะ
“อ๊ายย”
ขาของเธอเกาะเกี่ยวผมไว้ร่างกายของเธอก็สั่นไม่หยุดพร้อมกับกอดผมไว้
ผมดึงคางเธอเข้ามาจูบอีกครั้งหนึ่ง
ด้วยจิตใจที่ดีมีคุณธรรมของผมนั้นการจูบก่อนที่จะเจอเหตุการณ์โลกล่มสลายนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามฮารามตามหลักคุณธรรมของแนวโชวเน็น
ระบบส่งสัญญาณเตือนว่าผมได้เพชรมากขึ้นตามที่สามารถทำให้อาสึกะมีความสุขได้สำเร็จแต่ผมไม่ค่อยได้สนใจสักเท่าไร
ผมเริ่มค่อยๆเคลื่อนไหวช้าช้าแทนแต่เข้าไปได้ลึกกว่าเดิม
จนร่างกายของอาสึกะนั้นกระเด้งขึ้นมาตามสัญชาตญาณ
“อื้ออ-มันจุก”
เธอกล่าวเสียงอ่อย
“ให้ผมเอาออกไหม”
เธอกลับหน้าแดงและส่ายหน้า
“กอดหน่อย”
ผมกอดเธอตามที่เธอบอกและนึกขึ้นได้
แม้อาสึกะจะแข็งแรงและวิ่งได้รวดเร็ว
แต่ภาพรวมตัวละครนั้นในช่วงที่ยืดร่างกายนั้น
โทโมโกะนั้นยืดร่างกายได้ดีกว่ามาก
ส่วนอาสึกะนั้นเอาขายืดขึ้นมาเหนือเอวยังแทบไม่ได้แม้จะมีพลังกายมากกว่าใครก็ตาม
ซึ่งแสดงความแตกต่างของตัวละครแม้จะมีหลายคนที่มองว่าอาสึกะคือสาวน้อยไร้เดียงสาหรือโทโมโกะคือสาวร่านก็ตาม
เพราะอาสึกะจะยืดขาขึ้นมาเหนือเอวแล้วจะล้มแต่โทโมโกะกลับดัดร่างกายยืดขาขึ้นชี้เหนือศีรษะได้อย่างสบายแม้จะวิ่งรั้งท้ายคนในห้องก็ตาม
มันแปลว่าผมทำท่าพิสดารมากไปกับอาสึกะไม่ได้นั่นเอง
แม้ร่างกายของผมจะสามารถงอไปมาจนเกินกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ได้แล้วก็ตาม
การแลบลิ้นออกมายาวเป็นเมตรไม่ใช่เรื่องที่เกินความสามารถของผมแต่ประการใด
แต่อาสึกะคงได้ช็อคแน่ๆหากผมทำกับครั้งแรกของเธออย่างนั้น
หมายความว่าผมเลื่อนร่างกายเล็กน้อยอาสึกะก็ขยับอย่างกายไปมาไม่อยากให้ผมแยกจากร่างของเธอ
จนผมค่อยๆเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลขึ้นและใช้เวทย์เข้าช่วยในการบรรเทาความเจ็บปวดและสร้างความสุขมากขึ้นในร่างกายและค่อยๆเพิ่มความแรงขึ้นทีละน้อย
แต่ในขณะเดียวกับที่ผมกำลังเพิ่มความรุนแรงทีละน้อย
คานาเอะคู่หูทางอาชญากรรมของผมก็เรียกว่าได้แก้ผ้าผ่อนของโทโมโกะจนหลุดร่วงจากร่างกายไปเกือบหมดแล้วนั่นเอง