หลังจากนั้นสองก็เดินกลับบ้านอย่างสบายใจ เด็กหนุ่มคิดว่าวันนี้มันดีจริง ๆ ที่ได้เอาคืนไปพวกแก๊งเด็กเกเรที่ชอบรังแกเขา ชอบเอาแม่ของเขามา.... พอสองนึกถึงเื่ของหนึ่งผู้เป็มารดาได้ ใบหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็เศร้าสร้อยความรู้สึกในเื่ที่เขาไม่สมควรทำกับเธอมันก็ถาโถมเข้ามาในใจไม่หยุด
“เพราะเ้าพวกนั้น หรือเพราะตัวเรากันแน่นะที่ทำแบบนั้นลงไป ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน แต่เอาเถอะ ต่อไปเราจะต้องเข้มแข็งกว่านี้ และเลิกฟุ้งซ่านกับแม่ เราเป็คนปรกติไม่ใช่ไอ้พวกวิปริตสักหน่อย เอาเวลามาคิดเื่อื่นดีกว่า” สองบ่นพึมพำก่อนเผยรอยยิ้มสดใสออก มันตั้งใจว่าเมื่อกลับถึงบ้านจะทำตัวเป็ปรกติเหมือนเมื่อก่อนทว่า....
พอมาถึงบ้าน และได้พบกับหนึ่งมารดาคนสวยทรงโตเข้าจัง ๆ เ้าหนึ่งกับหน้าชา ปากแข็งพูดอะไรไม่ออก ก่อนที่สุดท้ายจะหลบหน้า และวิ่งขึ้นห้องไปในที่สุด...
“โธ่ว้อย เรานี่มันอ่อนแอชะมัด สุดท้ายก็ไม่กล้าสู้หน้าแม่ ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอยู่ดี เฮ้ออออ...ออ ทำไงดีวะเนี่ย” สองถอนหายใจยาว ๆ ก่อนทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างสิ้นหวัง และในเวลานั้นเองเสียง ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ที่หน้าประตูห้องก็ดังขึ้นตามด้วยเสียงเรียกเบา ๆ ของหนึ่ง
“สองแม่ขอเข้าไปหน่อยได้ไหมลูก แม่มีเื่จะคุยด้วย”
“มะ...แม่งั้นเหรอ...” เ้าสองลุกขึ้นมานั่งบนเตียงก่อนจะนิ่งคิดเล็กน้อยจากนั้นมันก็เอ่ยปากให้หนึ่งเข้ามา หญิงสาวผู้เป็มารดาเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด ก่อนที่เธอจะเดินก้าวเท้ามาหย่อนก้นนั่งข้าง ๆ ลูกชายบนเตียง จากนั้นบรรยากาศน่าอึดอัดก็แผ่ขยายไปทั่วห้อง ผู้เป็ลูกชายไม่รู้จะพูดยังไง ผู้เป็แม่เองก็เช่นกัน สองคนนั่งเงียบไม่มองหน้ากันอยู่สักพักก่อนที่ความอดทนจะมาถึงขีดจำกัด จากนั้นทั้งคู่จึงตัดสินใจพูดพร้อมกันออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย
“สองขอโทษนะครับแม่ สำหรับเื่ของเ้าพวกนั้น!!”
“แม่ขอโทษนะสองที่แม่บังคับลูกให้ช่วยไลฟ์สด!!”
“หา? ไลฟ์สด”
“ฮ่ะ? เื่เ้าพวกนั้น พวกไหน”
สองแม่ลูกต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง เพราะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายขอโทษเื่อะไร แต่ที่แน่ ๆ ดูเหมือนจะเป็คนล่ะเื่กันแน่นอน และกว่าที่จะทำความเข้าใจกันได้ก็ใช้เวลาอยู่สักพักเลยทีเดียว โดยสองเป็ฝ่ายเล่าเองว่า มันไม่ได้หลบหน้าหนึ่งเพราะไม่อยากช่วยไลฟ์สด แต่เป็เพราะ...ฟุ้งซ่าน ซึ่งหนึ่งก็ไม่เข้าใจอยู่ดี สุดท้ายสองจึงกลั้นใจเล่าเื่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างพร้อมขอโทษมารดาในสิ่งที่ทำลงไป หนึ่งเองที่ได้ฟังก็นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเื่บ้า ๆ บอ ๆ เช่นนี้ขึ้น
“สองขอโทษแม่จริง ๆ นะครับต่อไปสองจะไม่คิด ไม่ทำอะไรแบบนั้นกับแม่อีกส่วนเ้าพวกนั้นสองก็จะ....” พอสองพูดว่าตนเองจะเลิกคบกับพวกเด็กเกเรเ่าั้ มันก็ดูจะเป็การโกหกมารดาอยู่ในใจ เพราะถึงสองจะออกจากแก๊งเด็กพวกนั้นก็คงไม่ยอมอยู่ดี...
หนึ่งที่เห็นท่าทางกระอักกระอ่วนของลูกชายเธอก็เข้าใจดีว่า เขาคงจะวางตัวลำบากมาแน่ ๆ หญิงสาวผู้เป็มารดาจึงเผยรอบยิ้มกว้างก่อนจะใช้แขนโอบร่างของลูกชายเข้ามากอด และพูดว่า
“แม่ไม่โกรธสองหรอกน่าอย่าคิดมากเลยลูก ลูกกำลังโตเป็หนุ่มไอ้เื่พวกนี้แม่เข้าใจดี แต่ก็ไม่ควรทำบ่อยโดยเฉพาะกับแม่เข้าใจไหม ถ้าลูกเกิดอารมณ์หื่นก็หารูปสาว ๆ ในเน็ต หรือหาหนังผู้ใหญ่ดูได้นะ ดูแล้วก็...” หนึ่งมองหน้าลูกชายก่อนจะกำมือหลวมขยับไปมาเพื่อจะสื่อว่า สองต้องทำยังไงเวลาฮอร์โมนพลุ่งพล่าน ซึ่งสองเองเข้าใจความหมายดีว่า ทำอะไร
“ส่วนเื่ของเด็กพวกนั้นถ้าสองเลิกคบไม่ได้แม่ก็ไม่ว่าหรอกนะ ถึงเขาจะเอาแม่ไปจินตนาการเื่ลามกแบบนั้น แม่ไม่ถือหรอก ก็มันไม่ได้มีอะไรเสียหายสักหน่อย แต่แม่ขอเื่เดียว หากเด็กพวกนั้นชวนลูกไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด ห้ามลูกไปยุ่งเด็ดขาด หากพวกเขาไม่ยอม และทำลูกอยู่ต่อไม่ได้ แม่จะให้ลูกลาออกจากโรงเรียนเข้าใจไหม”
“เข้าใจแล้วครับแม่ ไม่ต้องห่วงเื่นั้นหรอกครับ ถึงพวกมันจะชอบโดดเรียน ติดเกม ลามก แต่สองไม่เคยเห็นใครสูบบุหรี่ หรือใช้ยาสักคน”
“งั้นก็ดีจ๊ะ เป็อันว่าเราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วโนะ จริงสิ พรุ่งนี้เป็วันเสาร์ไปเดินห้างกันไหม แม่อยากได้เสื้อผ้าใหม่หลายชุด สองเองอยากได้อะไรไหมเดี๋ยวแม่จะซื้อให้ทุกอย่างเลย”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ทุกอย่างเลยเหรอครับ ไม่เอาหรอกแค่สองมีแม่คนเดียวก็พอแล้ว”
“อุ๊ย! ปากหวานจริงเ้าเด็กคนนี้ ฮ่า ๆ ๆ ๆ” หนึ่งหัวเราะอย่าอารมณ์ดีก่อนจะดึงร่างของลูกชายเข้ามากอดอีกครั้ง สองเองเวลานี้รู้สึกมีความสุข และโล่งใจมากที่มันไม่ต้องแบกความรู้สึกผิดอีกแล้ว มันสาบานกับตนเองว่าต่อไปมันจะ.....
“อื้อฮือ แม่ใช้น้ำหอมอะไรเนี่ยหอมจัง สูดเข้าไปที่เคลิ้มเลย แถม หน้าของเราก็เบียดชิดกับนมแม่จนััได้ถึงความนิ่ม อูยยย...ยยย มันจะใหญ่โตอะไรขนาดนี้ครับแม่ ผมชักอยากจะเห็นให้ที่อยู่ในเสื้อซะแล้วสิ” เ้าสองยังตั้งปณิธานให้แรงกล้าไม่จบ สมองของมันก็ถูกกลิ่นสาวของมารดายั่วยวนให้เคลิบเคลิ้ม บวกกับเนินอกไซซ์มหึมามโหฬารที่แก้มกำลังแนบชิดอยู่ สมองก็ยิ่งเตลิดไปใหญ่ และแน่นอนว่าหัวส่วนบนทำงาน และมีหรือที่หัวส่วนล่างตรงเป้ากางเกงจะไม่ตอบสนอง ความปวดตุบ ๆ นี่เองที่ทำให้เ้าสองตั้งสติกลับมาได้
“เชี้ยเอ๊ย! สมองกูเป็อะไรวะเนี่ยเมื่อกี้ยังตั้งใจจะเลิกคิดอยู่เลย ตอนนี้กลับเผลอคิดจนแข็ง กับแม่อีกแล้ว เอาไงดีวะ เอาไงดี บอกแม่ไปตรง ๆ ดีไหม” สองครุ่นคิดในใจด้วยความเป็กังวล ทว่า...ในเวลานั้น หนึ่งเองนั่นแหละที่เป็คลายกอดลูกชาย และบอกว่า
“เอาเคงั้นไม่มีอะไรแล้ว สองอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะลูก แม่จะลงไปทำกับมื้อเย็น ลูกทำเสร็จแล้วก็ตามลงมานะ” พูดจบหนึ่งก็ลุกขึ้น และ เดินออกจากห้องของสองไปอย่างอารมณ์ดี
“ฟู่---แม่ไปพอดี งั้นเราก็รอดตัวไป” สองพ่นลมหายใจยาว ๆ ออกมาด้วยความโล่งใจ จากนั้นมันก็ะโลงจากเตียง ก่อนจะถอดชุดนักเรียนออก จากนั้นก็คว้าผ้าเช็ดหัว และเดินเข้าไปอาบน้ำ สองคิดว่าหากเอาน้ำรดหัวบางทีอาจจะพอลดความคิดฟุ้งซ่านตอนนี้ลงได้บ้าง ซึ่งก็ดูเหมือนจะได้ผลใน่แรก แต่พอถึงตอนที่ต้องฟอกสบู่ตรงเ้างูั์ตาเดียว ภาพร่องนมขาว ๆ ที่เบียดชิดของหนึ่งผู้เป็มารดาก็พลันผุดขึ้นมาในสมองอีกครั้ง เ้างูั์ตาเดียวจึงพลังพองตัวแข็งก๋าคามือของสองอย่างรวดเร็ว
“โอยยยย มึงจะแข็งวันล่ะกี่รอบไอ้กรวย ได้ ๆ จะเอาใช่ไหม ถ้ามึงอยากจะพ้นพิษนักก็ได้ เดี๋ยวกูจะช่วยเอง” สองที่เหลืออดกับตัวเองจึงได้ทำการใช้มือกำรอบลำรักที่แข็งปูดจนเห็นเส้นเื จากนั้นก็เคลื่อนข้อมือถอกรูดหนังเข้าออกด้วยความเสียวซ่าน
“อูยยยย...ยยย แม่ครับสองขอโทษ สองขอโทษ ซี้ดดดด..ดดด” มือทำปากก็ร้องครวญครางไปด้วย จากชักช้า ก็เริ่มชักเร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น ก่อนที่พิษร้ายสีขาวขุ่นของมันจะพวกพุ่งออกมาจากปลายกระบอกปืนดุ้นั์ และละลายลงท่อไปกับน้ำจากฝักบัว พอเ้าสองสบายตัว หัวโล่งมันจึงอาบน้ำต่อ ก่อนจะออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้า และลงไปทานมื้อเย็นกับหนึ่งมารดาคนงามทรงโตที่ชั้นล่าง..
จบตอน
574
![ลิขิตหงสาเหนือปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673882083_82386981.webp)
