ผมเป็นสมาชิกเว็บเทพบรรพกาล

ซ่งซือเจียงไม่แปลกใจกับคำพูดของหลินอู๋เฉิน

ต่อให้ตระกูลซูจะเป็นอันดับ 1 ในหยูโจว ทว่ายังห่างชั้นกับเขามากนัก

ซูถงเหมินเงยหน้าขึ้น มองหลินอู๋เฉินด้วยความยำเกรง “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้เพราะเจ้าสำนักซู ขอคุณหลินอย่าถือโทษโกรธ นอกจากนั้นในฐานะลูกหลานตระกูลซู ผมจะชดใช้เป็นเงินสด 100 ล้านหยวน ไม่สิ…200 ล้านหยวน! นอกจากนั้นสำนักซูในเมืองชุนเหลียนขอมอบให้กับคุณหลิน!”

ซูถงเหมินยอมทุ่มสุดตัว ต่อหน้ายอดยุทธเขามีแต่ต้องทำแบบนี้ นอกจากนั้นเขายังมีความเชื่ออีกว่าต่อให้เป็นนายผู้เฒ่าซู เมื่อพบกับหลินอู๋เฉินก็คงมีลักษณะจำยอมไม่ต่างจากเขา

คำพูดของซูถงเหมินทำใครหลายคนหายใจลำบาก

200 ล้านหยวนไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย ต่อให้เป็นตระกูลซ่งก็ไม่สามารถหยิบมาใช้จ่ายได้ตามอำเภอใจ นอกจากนั้นซูถงเหมินยังมอบสำนักซูให้กับหลินอู๋เฉิน อะไรจะโชคดีขนาดนั้น

ซ่งซือเจียงตัดสินใจบางอย่างได้ ขยับเข้ามาใกล้หลินอู๋เฉิน กล่าวเสียงเบา “คุณหลิน ข้อเสนอของคุณซูเองก็ไม่เลวเลยใช่ไหมครับ ผมว่าเราควรจะถอยมาก้าวหนึ่ง ยังไงซะการปะทะกับตระกูลอันดับ 1 ตรงๆ ตอนนี้ก็ค่อนข้างอันตราย”

หลินอู๋เฉินผินหน้ามองนายผู้เฒ่า ทำเอาซ่งซือเจียงกลัวจนหัวหด รีบถอยหลังกลับไปอย่างรู้ความ

“ให้เวลาถึงพรุ่งนี้ ตอนบ่ายฉันจะอยู่ที่โรงพยาบาลชุนเหลียน หากนายมาช้าล่ะก็ รู้ใช่ไหมหมายความว่ายังไง” หลินอู๋เฉินกล่าว จ้องซูถงเหมินที่อยู่ด้านล่างเขม็ง

“เข้าใจแล้วครับ ผมจะรีบจัดเตรียมเงินทันที รบกวนคุณหลินแล้ว ขอตัวครับ” ซูถงเหมินไม่กล้าแช่อยู่นาน ต่อหน้ายอดยุทธเขาเป็นได้เพียงเม็ดฝุ่น พลันรีบลุกขึ้นยืน คารวะแบบจีน แล้วถอยออกไปอย่างอ่อนน้อม

ลูกศิษย์สำนักซูเองก็เช่นกัน

พวกเขาพากันรีบยกเอาศพของเจ้าสำนักซู อาจารย์เกาเสวี่ยขึ้นรถ แล้วขับออกไปทันที

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้พวกเขาต้องหันหน้าไปมองหลินอู๋เฉิน ชายหนุ่มใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ดูธรรมดา แต่พอลงมือคนจากตระกูลซูในหยูโจวยังต้องกลัวเกรง ถ้าหากวันนี้เขาไม่บังเอิญอยู่ที่นี่ เกรงว่าตระกูลซ่งคงยากที่จะผ่านเคราะห์กรรม

ซ่งจื่อจิงเข้ามาหอมแก้มเขามีหนึ่ง หลินอู๋เฉินมองเธอที่มีความสุข ถามไปว่า “ทำอะไรของเธอ”

“คุณเก่งคุณเท่มาก ทำเอาหัวใจของฉันละลาย” คุณหนูซ่งส่งสายตาหวานหยาด ทำเอาซ่งเฉินหยูที่อยู่ไม่ไกลขยะแขยง

“ยายบ๊อง ฉันก็แค่ปกป้องเธอ ไม่ใช่ตระกูลซ่ง” หลินอู๋เฉินมีจุดยืนแน่ชัด สำหรับเขาตระกูลซ่งจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่ยายสมองปลาทองห้ามเป็นอะไรเป็นอันขาด

“มันก็เหมือนกันนั่นแหละค่ะ ยังไงซะฉันก็เป็นคนของตระกูลซ่ง” เธอหัวเราะกล่าว

“จิงเออร์พูดได้ถูกต้อง ผมต้องขอบคุณคุณหลินจริงๆ วันนี้ทั้งเรื่องที่หุบเขาซือฟาง และเรื่องที่บ้าน ในฐานะเจ้าบ้านตระกูลซ่ง ผมไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงดี” ซ่งซือเจียงยิ้มเจื่อนๆ

แน่นอนว่าหากหลินอู๋เฉินอยากได้เงิน ต่อให้มากกว่า 500 ล้านหยวนก็ต้องหามาให้!

สำหรับตระกูลซ่ง ขอเพียงได้เกี่ยวดองกับคุณหลิน อนาคตย่อมสดใส

“ไม่ต้องหรอก ก็อย่างที่บอกไป ฉันไม่ได้ทำเพื่อตระกูลซ่ง” หลินอู๋เฉินแบมือว่า ท่าทางไม่แยแสซึ่งนั่นทำให้เจ้าบ้านซ่งคลายกังวล

“คุณหลิน เพิ่งผ่านเหตุการณ์น่าสะเทือนขวัญแถมยังเพิ่งต่อสู้เหนื่อยๆ วันนี้ถ้ายังไงพักที่นี่นะคะ ฉันให้คนเตรียมห้องไว้แล้ว”

นายผู้เฒ่าซ่งลอบชื่นชมสะใภ้เฉียน เธอทำงานได้เร็วมาก แบบนี้สิคุณหลินจะได้ชิดใกล้กับตระกูลซ่งมากยิ่งขึ้น ส่วนทางด้านสะใภ้ฉีโกรธจนแทบคลั่ง แต่ไม่สามารถทำอะไรได้

สุดท้ายหลินอู๋เฉินพักอยู่ที่บ้านตระกูลซ่งหนึ่งคืน

โดยก่อนนอนที่นี่เขาได้โทรบอกหยางลู่ซือเสียก่อน

ผู้หญิงคนนี้อารมณ์ร้ายลึก ฆ่าได้ไม่เลี้ยงจากเหตุการณ์สกุลหวัง ดังนั้นเขาต้องบอกกล่าวให้เข้าใจ เดี๋ยวจะเป็นห่วงจนเป็นเรื่องเป็นราว

ห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นห้องของซ่งจื่อจิง โดยก่อนหน้านี้เธอจะพักอยู่ที่นี่ แต่เมื่อถูกส่งตัวออกไปโดยนายผู้เฒ่าเป็นผู้หญิงของหลินอู๋เฉิน ก็ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย แต่ถึงกระนั้นมันยังได้รับการทำความสะอาดไม่ขาด

ซ่งจื่อจิงมีใบหน้าร้อนผ่าว แม้ทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์กัน แต่ห้องนี้นอกจากแม่และคนรับใช้ก็ไม่มีใครได้เข้ามาอีกเลย ดังนั้นจึงขวยเขิน อายม้วนจนหน้าแดงขึ้นสี

หลินอู๋เฉินหัวเราะมุมปาก หลังจากล็อกประตูเรียบร้อยก็โยนเธอลงไปบนเตียง ขึ้นไปทาบร่างบอบบางละเอียดอ่อนใต้แสงไฟ ก่อนจะดูดดอมซอกคอระหง

“คุณหลิน...อ๊า...อ๊า...” ซ่งจื่อจิงเสียวจนเผลอครางออกมา ปากของเธออ้ากว้างเห็นฟันซี่ขาวเรียงเป็นซี่สวย เสียวที่เขาดูดซอกคอจนต้องจิกหมอน เกร็งสยิวไปทั้งตัว

หลินอู๋เฉินถอดกางเกงตัวเองลงมาถึงขาแล้วโยนไปข้างเตียง ซ่งจื่อจิงรู้งาน มองอวัยวะสีดำเข้มที่แข็งขึงตึงมาจ่อปาก ก่อนจะเผยอลิ้นออกมาแล้วอมมันอย่างช้าๆ

ชายหนุ่มส่งเสียงครางดังสัตว์ร้าย ผู้หญิงคนนี้ทีแรกทำรักด้วยปากค่อนข้างแย่ มีดีแค่ความกล้าที่จะเผชิญหน้าแต่ดูตอนนี้สิ เธอช่ำชองเป็นอย่างมาก นอกจากใช้ลิ้นเลียรอบหัวหยักแดงเถือก ยังใช้ฟันขบเคี้ยวเบาๆ เพิ่มความกระซันซ่านให้กับน้องชายเขา

ความเสียวซ่านทำเอาเขาอดไม่ได้ต้องโยกเอวขยับเข้าออกปากของเธอ ซ่งจื่อจิงสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มในปาก กระแทกกระทั้นเข้ามาดังสัตว์เลือดเย็น เขาคำรามเสียงแผ่วแล้วพ่นน้ำกามขาวข้นเข้าไปในโพรงปาก ก่อนจะถอนหัวหยักได้รูปออกมาจากปากของเธอ

ซ่งจื่อจิงพยายามกลืนลงไปทั้งหมดอย่างยากลำบาก พอกลืนหมดแล้วก็อ้าปากให้เขาดูว่าข้างในไม่มีน้ำหลงเหลือ แล้วก้มลงกำรูดเอ็นหนาเริ่มเลียทำความสะอาดให้เขา

ต่อให้เสร็จไปหนึ่งครั้งความแข็งดังเหล็กกล้ายังคงแน่นปึ๊กไม่ลดทอน

อมได้ครู่หนึ่งซ่งจื่อจิงส่งสายตาเจ้าเล่ห์เว้าวอน

“คุณหลิน น้ำของคุณอร่อยมากแต่ว่า...ฉันอยากให้คุณแตกข้างในนี้มากกว่า”

ซ่งจื่อจิงยันกายขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะถอดกางเกงในตัวเล็กจิ๋วออกมา แล้วอ้าขากว้างให้เขาได้เชยชมเนินพระอาทิตย์ที่ถูกทำความสะอาดจนเกลี้ยงเกลา

ตรงเนินอวบอิ่มสีชมพูมีสายธารหนึ่งสายไหลเอื่อยออกมา ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจจนอยากจะเข้าไปลิ้มลองประหนึ่งผลไม้ต้องห้าม

ซ่งจื่อจิงใช้นิ้วแหย่ร่องกลีบสีชมพูของตน น้ำเสียงเย้าแหย่ “ดูสิคะ ถึงแม้คุณจะไม่ได้ใช้งานมันทุกวันแต่เพราะขนาดของคุณ...ทำเอามันเป็นแบบนี้ไปแล้ว”

ถึงมันจะบานกว้างกว่าตอนที่ยังซิงแต่สำหรับหลินอู๋เฉินก็ไม่ได้เป็นปัญหา เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมชาติ อีกอยากคือเขามีความรู้ของหมอ'เทพจักรวาล'การทำให้อวัยวะเพศคงรูปร่างสวยงามไม่ใช่เรื่องยาก

“ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปยังไง แต่ฉันก็รักมัน” ชายหนุ่มหยอดคำหวาน ก่อนจะก้มหน้าก้มตาลงไปดูดดื่มสายธารธารา

“ดีใจจัง...อ๊า...”

ซ่งจื่อจิงแหวกขากว้าง เรียวขาสวยพาดเกี่ยวไหล่กว้างของเขา ปากเธอเผยอและส่งเสียงครางลั่นห้อง สัมผัสอันเสียวซ่านจากใต้หว่างขาทำเอาท้องน้อยร้อนวูบวาบ สมองอื้ออึงหน้ามืดแทบจะเป็นลม

ลิ้นร้อนสากลากเข้าออกช่องทางคับแคบ เนื้ออ่อนด้านในคล้ายต่อสู้เมื่อเผชิญหน้ากับผู้รุกล้ำอาณาเขต หลินอู๋เฉินถอนปากที่มีน้ำลายออกมาก่อนจะขยับเอวเข้ามาใกล้ จ่อหัวบานเบอะเข้ากับร่องสวาทสีแดงเรื่อ

ซ่งจื่อจิงมองดูเจ้าสิ่งนั้นเข้ามาในร่างกาย ใบหน้าเหยเก เสียวจนต้องหยิบหมอนขึ้นมาซุกหน้าลงไปด้วยความขวยเขิน เอวเขาขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ก่อนจะเริ่มเน้นระรัวเร็ว

เตียงนอนอ่อนไหวยวบยาบตามจังหวะขยับของชายที่อยู่ด้านบน ส่วนเธอทำได้เพียงรองรับอารมณ์ดุร้ายที่กระแทกลงมาด้วยอาวุธดังเหล็กไฟ

ชั่วขณะหนึ่งซ่งจื่อจิงครางเสียงหลง ก่อนจะปล่อยน้ำรักพุ่งกระฉูดออกมา เปรอะเปื้อนที่นอนเสียจนชุ่มฉ่ำ เธอเอาหน้าซุกไว้กับหมอนหนุน น้ำเสียงเจือความอายหลายส่วน

“ขอโทษนะคะ ดูเหมือนว่าวันนี้เราจะนอนบนเตียงไม่ได้แล้ว”

“นั่นสินะ” หลินอู๋เฉินเห็นด้วย น้ำแตกอย่างกับก๊อกน้ำชุ่มเตียงขนาดนี้คงนอนไม่สบายตัวเท่าไหร่

“ที่บ้านฉันมีอีกหลายห้องที่ยังว่างอยู่...คุณหลินไม่ต้องกังวล เดี๋ยวฉันจะบอกคนรับใช้ให้ค่ะ” ซ่งจื่อจิงหยิบโทรศัพท์บ้านตรงหัวเตียงที่เชื่อมต่อเบอร์ภายในขึ้นมากดหมายเลข เธอกำลังจะสั่งการออกไปต้องหน้าเจื่อนเมื่อเห็นเขาสอดใส่เข้ามาอีกครั้ง

“คุณหนู มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ ทำเสียงแปลกๆ...”

“เอ่อ...ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากได้ห้องใหม่”

“ได้ค่ะ ดิฉันจะจัดเตรียมให้ ขอเวลา 20 นาทีนะคะ”

“ไม่มีปัญหา”

วางสายลงซ่งจื่อจิงนอนอ้าขา ปล่อยให้เขาตักตวงหาความสุขจากร่างกายยั่วยวน

“คุยเสร็จแล้วเหรอ”

“เสร็จแล้วค่ะ เมื่อกี้ตื่นเต้นมากเลยนะ...เกือบจะเผลอครางออกไปแล้ว อ๊าา...”

“ฉันรู้ เมื่อครู่ด้านในตอดรัดแน่นมาก ฉันรู้สึกว่ากำลังจะเสร็จ”

“จริงเหรอคะ งั้น...ข้างใน เสร็จข้างในฉันเลยค่ะ!”

ซ่งจื่อจิงสัมผัสได้ถึงกระแสน้ำร้อนรุ่มที่พุ่งเข้ามาในโพรงรัก ทำเอาเธอเสร็จขึ้นสวรรค์ หลับตาพริ้มและเผยอปากเล็กน้อย ดื่มด่ำกับอารมณ์สุขสันต์กามตัณหา

หลินอู๋เฉินลุกขึ้นออกมาจากตัวเธอ มองเห็นเนินรักอวบได้รูปไหลรินน้ำขาวข้นตามแนวร่องที่อ้าออกเหมือนกลีบกุหลาบ ช่างเป็นภาพที่สวยงาม