9.ย้ายเข้าบ้านใหม่กับต้นหญ้าหลังบ้าน
วันเวลาผันผ่านมาร่วมเดือนแล้วตอนนี้ทั้งหมู่บ้านซานซีได้รับการซ่อมแซมปรับปรุงเป็บ้านไม้ที่คงทนทุกหลังแล้วเพราะได้ความช่วยเหลือจากทางท่านเ้าเมืองและชาวบ้านยังได้รับเงินเยียวยาช่วยเหลืออีกบ้านละ5 ตำลึงเงินด้วยตอนนี้ทางเมืองหลวงส่งเงินช่วยเหลือมาแล้วถึงจะล่าช้าไปเป็เดือนก็เถอะแต่ก็ยังดีที่ได้เงินมา
ครอบครัวของนางและครอบครัวลุงโจวต้าเป่ายังคงอยู่บ้านใกล้กันเหมือนเดิมเพราะทหารทำบ้านที่ตรงที่ดินเดิมให้นั้นเองเมื่อได้เข้ามาอยู่ในบ้านใหม่แล้วถึงแม้จะไม่ใหญ่โตมากแต่ก็แข็งแรงทนทานดีมี 2 ห้องนอนท่านพ่อท่านแม่นอนห้องหนึ่ง ส่วนเด็กๆสามคนก็นอนด้วยกัน มีห้องครัวและก็ห้องน้ำเท่านั้นก็อยู่ได้แล้ว คาดว่าน่าจะผ่านหนาวนี้ไปได้อย่างแน่นอน
ิเย่วก็เริ่มเอาฟูกนอนหนานุ่มออกมาปูทั้งสองห้องหมอนหนุน ผ้าห่มนวมหนานุ่ม ส่วนเครื่องครัวก็มีพวกเครื่องถ้วยชามลามไห หม้อ กระทะช้อน ตะเกียบ ทั้งยังเอาข้าวสารและธัญพืชและเครื่องปรุงรสต่างๆนางเอาออกจากมิติทั้งหมด ในห้องครัวยังไม่มีโต๊ะกินข้าวเลย นางจึงดึงเอาโต๊ะกลม1ตัวกับเก้าอี้ออกมา 5 ตัววางไว้ที่ห้องกินข้าว เอาเท่านี้ก่อนแล้วกันมากกว่านี้จะน่าสงสัยไป
ตอนนี้ิเย่วเอาไม้เท้าออกมาให้ท่านพ่อใช้อีกทั้งยังมีรถเข็นที่ทำโครงมาจากไม้เอาไว้ให้ท่านพ่อด้วยจะไปไหนมาไหนได้สะดวกแต่นางคงต้องให้ท่านแม่ทำทีเป็เข้าเมืองเพื่อซื้อของเข้าบ้านเพื่อจะได้ไม่ผิดสังเกตถึงที่มาของสิ่งของต่างๆ ด้วย
สองสามวันต่อมาท่านแม่จึงเข้าเมืองเพื่อไปซื้อของเข้าบ้านนั้นเอง
“เ้าจะไม่ได้กับแม่จริงๆ หรือเย่วเย่ว”
“ไม่เ้าค่ะข้าจะอยู่ดูท่านพ่อเองให้พี่ใหญ่เป็คนไปกับท่านแม่ดีแล้ว”
เช่นนั้นก็ตามใจเ้า แม่จะรีบกลับมานะ”จากนั้นท่านแม่กับพี่ใหญ่ก็เดินออกไปเพื่อขึ้นเกวียนของหมู่บ้านเข้าเมือง
“ชุนชุนไม่อยากไปกับท่านแม่หรือ”
“อยากไปขอรับ แต่ชุนชุนก็อยากช่วยพี่รองดูแลท่านพ่อด้วยขอรับ”
“จ้า จ้าเด็กดีเช่นนั้นเราพาท่านพ่อไปนั่งเล่นรับแสงแดดยามเช้าที่หลังบ้านกันเ้าเข้าไปบอกท่านพ่อพี่จะเอาเก้าอี้นั่งเล่นไปวางรอ”
“ขอรับพี่รอง”รับคำเสร็จก็วิ่งตุบตับเข้าไปด้วยข้าป้อมๆ สั้นๆที่ตอนนี้เริ่มมีเนื้อมีหนังขึ้นมาเยอะแล้วจากการขุนของนางนั้นเอง
แล้วิเย่วก็เดินมาที่หลังบ้านเพื่อเอาเก้าอีกนอนจากมิติมาวางไว้ที่ใต้ต้นไม้ในมิตินางมีแทบทุกอย่างจริงๆ เพราะมีเวลาเตรียมตัวหลายสิบปีก่อนทะลุมิติมานั้นเองอากาศยามเช้าช่างดีนักเสียงนกน้อยที่ออกหากินยามเช้าส่งเสียงร้อง จิ๊บ จิ๊บดวงอาทิตย์สาดแสงสีทองเป็สัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ บรรยากาศช่างสดชื่นยิ่งนัก
“ท่านพ่อค่อยๆ นะขอรับ”เสียงชุนชุนน้อยบอกท่านพ่อที่ใช้ไม้เท้าค่อยๆ เดินออกมาจากบ้าน
“ได้ ได้พ่อจะค่อยๆ เดินนะ”ิฮุ่ยกล่าวตอบบุตรชายคนเล็กอย่างเอ็นดู ิเย่วรีบเดินไปหาท่านพ่อท่านพ่อทันที
“ท่านพ่อนั่งนี่เ้าค่ะข้าเตรียมไว้ให้แล้ว”ข้างเก้าอี้มีโต๊ะเล็กที่วางขนมปังคุกกี้กับกาน้ำชาไว้แล้ว
“ท่านพ่อนั่งนี้นะเ้าค่ะลูกจะไปเอาถอดหญ้าตรงนั้นนะเ้าค่ะ”
“รอก่อนเถิดลูก เดียวให้แม่กับพี่ใหญ่เ้ามาช่วยด้วย”
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะแต่หญ้าต้นเล็กๆ ไม่ได้ยากอันใดทำค่าเวลาไปเรื่อย ๆ ถือว่าออกกำลังกายจะได้แข็งแรงไงเ้าคะ”
“กล้าวจบก็เดินไปเริ่มถอนหญ้าทันที”เมื่อเห็นว่าพี่สาวลงมือทำงานชุนชุนก็ไม่รอช้ารับวิ่งช่วยทันที
เด็กๆ ทำงานไปเล่นไปบางครั้งก็หันมามองท่านพ่อที่นั่งอยู่ไม่ไกลบ้าง ส่วนชุนชุนก็เทียววิ่งไปกินขนมกินน้ำกับท่านพ่อเสร็จแล้วก็จะวิ่งมาช่วยพี่สาวถอนหญ้าต่อช่างสงบสุขยิ่งนัก ตอนนี้ิเย่วคิดจะเอาเมล็ดพันธุ์ผลไม้ในมิติมาปลูกหากได้ผลดีจะได้ขายผลไม้เป็อาชีพและท่านพ่อกับพี่ใหญ่จะได้ไม่ต้องไปขุดแร่ในเหมืองไปอยู่ที่ไกลๆ อีกด้วย ความจริงในมิตินางมีทั้งทองทั้งหยกเอาออกมาใช้ได้แต่นางคิดว่าต้องหาแหล่งที่มาของเงินและรายได้ของครอบครัวด้วยไม่เช่นนั้นจะถูกสงสัยได้ว่าทำไมอยู่ๆถึงร่ำรวยขึ้นมา
เฮ้ออ เหนื่อยจริงๆมีของมีค่ามีทองมีหยกก็ไม่สามารถใช้งานได้เนี่ย นางจะสร้างอาชีพที่เป็แหล่งรายได้หลักและมีที่มาที่ไปให้กับครอบครัวดีกว่าส่วนทองกับหยกนั้นนางคิดว่าจะเอาไปขายแลกเงินมาลงทุนค้าขายอยู่แล้ว
“หืม! เอ๋! เ้าต้นนี้มันคุ้นๆ แฮะ”เมื่อกำลังถอดหญ้าอยู่นั้นก็เกิดสะดุดตากับต้นไม้ชนิดหนึ่ง ลำต้นและใบมีขนปกคลุม ใบมีรูปหยาดน้ำตาและขอบหยักคล้ายใบเลื่อย บางต้นมีดดอกสีขาวออกแล้วด้วย มันขึ้นเป็กอน้อยๆ อยู่สี่ห้ากอิเย่วถอนขึ้นมาแล้วเดินไปหาท่านพ่อทันที
“ท่านพ่อ ท่านพ่อเ้าคะ” ร่างเล็กๆวิ่งเข้ามาหาท่านพ่ออย่างรวดเร็ว
“ว่าอย่างไรลูกเย่วเย่ว”
“ท่านพ่อรู้จักเ้าต้นนี้หรือไม่เ้าค่ะ”ถามพร้อมยื่นต้นหญ้าไปตรงหน้าท่านพ่อทันที
“ต้นหญ้านี้หรือทำไมหรือลูกพ่อเคยเห็นมันขึ้นอยู่หลังบ้านและบนเขาก็มีต้นหญ้าชนิดนี้เต็มไปหมด"
“จริงหรือเ้าค่ะ มีเ้าต้นนี้อีกเยอะเลยหรือ”
“อืมมีเยอะเลยเชียวล่ะแต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็ต้นอะไร ว่าแต่มีอันใดหรือเย่วเย่ว ”
“ท่านพ่อข้าจำที่ข้าบอกว่าท่านเทพธิดาสอนความรู้ต่างๆให้ข้าได้มั้ยเ้าค่ะ เ้าต้นนี้ดูเหมือนจะเป็ของที่กินได้เ้าค่ะต้องเอาไปลองทำดูก่อนเ้าค่ะ”จากนั้นิเย่วก็เดินกลับไปสวนหลังบ้านแล้วเอาจอบน้อยๆ อันจิ๊วๆขุดต้นหญ้านั้นขึ้นมา
ชุนชุนเมื่อเห็นดังนั้นก็วิ่งกลับเข้าบ้านไปเอาตะกร้ามาใส่ให้พี่สาวทันทีโดยไม่ต้องบอกขุดได้ประมาณหนึ่งแล้วิเย่วก็เอาไปล้างน้ำให้สะอาดแล้วพึ่งตากแดดให้แห้งก่อนแล้วค่อยทำขั้นตอนต่อไป
“เ้าจะทำอันใดหรือเย่วเย่ว”ิฮุ่ยที่เห็นบุตรสาวบุตรชายตัวน้อยเดินไปเดินมาทำนั้นทำนี้กับต้นหญ้านั้นก็อดที่จะถามขึ้นไม่ได้
“ทำของกินที่จะเอาไปขายให้บ้านเรามีเงินได้เ้าคะท่านพ่อ”ตอบแค่นั้นก็ไม่ได้ขยายความใดๆ ให้ท่านพ่อฟังต่อรอท่านแม่กับพี่ใหญ่มาก่อนนางจะได้บอกให้ฟังทีเดียวพร้อมกันเลย…..