เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

“อ๊ะ!!!”ภามอุทาน พร้อมยกมือขึ้นป้องแสงที่สะท้อนมาเข้าตาตามสัญชาตญาณ เขาขยับไฟฉายส่องไปยังจุดอื่นเล็กน้อย เมื่อแน่ใจว่าไม่มีแสงสะท้อนแล้วจึงยกมือลง “เมื่อครู่มันอะไรกัน” ภามเอ่ยถามขึ้น“ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับ” อลันที่ยังหลับตา ยืนแข็งข้างอยู่ด้านหลังตอบกลับมา เมื่อเห็นว่าถามไปก็ไม่น่าจะช่วยอะไรได้ ภามตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ๆ ส่องไฟฉายสาดผ่านจุดเดิมเร็วๆ เพิ่มไม่ให้แสงสะท้อนจ้าเข้าตามากเกินไป ครั้งนี้ เขาจึงได้เห็นแสงแวบๆ สองสามจุด ส่องประกายมาจากตำแหน่งเดิม ภามเดินเข้าไปใกล้จุดที่ทำให้เกิดแสงสะท้อน โดยปล่อยอลันยืนหลับตาอยู่กลางโถงถ้ำเช่นเดิม เมื่อเดินเข้าไปใกล้มากขึ้น ภามก็หาจุดที่สามารถส่องไฟไปยังวัตถุสะท้อนแสงนั้นโดยไม่ให้แสงสะท้อนเข้าตาได้ เขาหรี่ตามองของสิ่งนั้น รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด จึงค่อยๆ เอื้อมมือออกไปลูบมันเบาๆ “นี่มัน... เหมือนจะเป็นพลอยเลยนะ” ภามพูดขึ้น ขณะที่มือลูบอยู่บนมุมของเม็ดพลอยที่โผล่ออกมาจากผนังถ้ำเป็นจุดน้อยๆ“พลอย!! พลอยที่พวกสตรีขั้นสูงใส่เป็นเครื่องประดับหรือขอรับ” อลันที่ได้ยินเสียงภามพูดก็รีบลืมตา หันซ้ายหันขวามองหาภาม แล้ววิ่งตามไปดูสิ่งที่ภามบอกทันที“ข้าคิดว่าใช่นะ เจ้าลองดูนี่สิ ตรงนี้ก็มีอีกสองเม็ด” ภามส่องไฟที่ยังผนังด้านข้าง ให้อลันมองเห็นพลอยที่ฝังอยู่ในผนังถ้ำ“จริงด้วยขอรับ! เราขุดมันออกมาเลยดีหรือไม่” อลันร้องออกมาอย่างยินดี พร้อมกับเตรียมง้างอีเตอร์ในมือ“ได้ ข้าส่องไฟให้ เจ้าขุดออกมาทั้งสามเม็ดเลย ระวังๆ ด้วยล่ะ”“ขอรับ!” อลันตอบกลับมาอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับลงมือขุดเม็ดพลอยออกมาจากผนังถ้ำทันที ใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะขุดพลอยออกมาจากผนังได้ ภามมองพลอยดิบสีชมพูอ่อนประกายในมือทั้งสามเม็ด... ไม่สิ ควรจะเรียกว่าสามก้อนมากกว่า มันมีขนาดใหญ่มาก ทั้งสามก้อนนี้รวมกันน่าจะหนักเกือบ 500 กรัมได้ ภามส่งพลอยในมืดให้อลัน ที่รับไปถือไว้ พินิจพิจารณาอย่างตื่นเต้น ส่วนเขาเดินไปรอบๆ โถงถ้ำ ฉายไฟฉายไปรอบๆ เพื่อดูว่ายังมีตรงจุดไหนมีพลอยพวกนี้ถูกฝังอยู่อีกหรือไม่ เขาส่องไฟไปเรื่อยๆ จนมาถึงเส้นทางเดินฝั่งซ้ายมือ บริเวณผนังด้านล่างข้างๆ ปากอุโมงค์ มีสิ่งที่เหมือนก้อนแร่เกาะอยู่จำนวนไม่น้อย เขาพิจารณาดูแล้วคาดว่าน่าจะเป็นทองแดง “น้าอลันมาขุดตรงนี้หน่อย” ภามเอ่ยเรียก“ขอรับ!” อลันขานรับ เก็บพลอยทั้งสามก้อนลงไปในถุงผ้าที่ตอนแรกใช้ใส่ผลไม้มา ภามเห็นว่าตรงจุดนี้มีแร่อยู่ไม่น้อย อลันขุดคนเดียวคงใช้เวลานาน เขาจึงนำไฟฉายไฟตั้งไว้กับพื้น โดยหันให้ฉายไปตรงจุดที่อลันกำลังขุดอยู่ จากนั้นก็เดินกลับไปช่วยอลันขุดแร่ทองแดงต่อ แม้ทั้งสองจะช่วยกันขุดสองแรงแล้ว ก็กินเวลาไม่น้อยกว่าจะขุดแร่ตรงจุดนี้ออกมาจนหมด ภามมองกองก้อนแร่ทองแดงตรงหน้า ก่อนจะเก็บใส่ถุงผ้าของเขา จากที่ยกถุงผ้าขึ้น คาดว่าจะได้มาประมาณ 1 กิโลกรัมได้ “ถ้ำนี้มีของดีเหมือนกันนะเนี่ย” ภามพาดถุงผ้าไว้บนบ่า ก่อนจะเดินกลับไปหยิบไฟฉายมาถือไว้ และหันไปบอกกับอลันว่า “ในโถงนี้พอแค่นี้ก่อน เราไปสำรวจกันต่อเถอะ ไม่แน่ว่าเดินลึกเข้าไปอาจจะมีอะไรให้เราขุดกันอีกก็ได้”“ขอรับ!!” อลันตอบด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับเดินตามภามเข้าไปในอุโมงค์ทางด้านซ้าย ทั้งสองเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ครั้งนี้เดินเพียงไม่นานอุโมงค์ก็ดูเหมือนจะแคบลง จนกระทั่งเดินผ่านได้ทีละคน แต่เมื่อพ้นช่องทางแคบๆ นั้นออกมาก็พบกับโถงถ้ำอีกครั้ง โถงนี้ขนาดเล็กกว่าโถงถ้ำแรกที่ผ่านมาพอสมควร ภามก้าวเข้าไปในโถง ส่องไฟฉายไปรอบๆ คาดหวังจะได้พบแร่ที่พอจะสามารถขุดออกมาได้ และเหมือนโชคเข้าข้าง “นั่นมันทองนี่!! ท่านภาม นั่นทองใช่หรือไม่ขอรับ!!” อลันส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น จนเสียงสะท้องดังก้องไปทั่วทั้งห้องโถง ปากก็ตะโกน มือก็เอื้อมไปคว้าข้อมือภามให้อันไฟฉายกลับไปทางเดิมอย่างลืมตัว“น้าอลัน ใจเย็นๆ” ภามเอ่ยเตือน เมื่อรู้สึกว่าเสียงสะท้อนดังจนทำให้เกิดเสียงวิ้งๆในหู แต่สายตาก็มองตามแสงไฟที่อลันจับข้อมือเขาฉายไป“โอ๊ะ! ขออภัยขอรับ ข้าลืมตัวไปหน่อย” อลันรีบปล่อยมือ แล้วกลับไปยืนตัวตรง ก้มหน้าทันที“ไม่เป็นไร มาเถอะ” ภามกล่าวน้ำเสียงสบายๆ อย่างไม่ถือสา พวกเขาเดินเข้าไปมุมหนึ่งของโถงถ้ำ ทางทิศที่ไฟฉายแสงไปโดนแร่ทอง ต้องยอมรับว่าอลันตาดีมาก เพราะมันเป็นเพียงมุมเล็กๆ ของก้อนแร่ที่โผล่ทะลุผนังถ้าออกมา ภามส่องไฟฉายให้อลันขุด ซึ่งครั้งนี้อลันขุดอย่างระมัดระวัง ในที่สุดก็ได้ทองออกมาสองก้อน ขนาดไม่ใหญ่มาก จากน้ำหนักตอนที่ถือ คิดว่าน่าจะอยู่ที่ประมาณ 250 กรัมเท่านั้น “ถ้ำนี้ประหลาดจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นถ้ำที่มีแร่หลากชนิดรวมอยู่ในถ้ำเดียวกันเช่นนี้มาก่อน” ภามเอ่ยขึ้น ขณะที่ในมือก็หมุนก้อนแร่ทองในมือไปมา“...”“ทำไม เจ้าว่าไม่แปลกรึ” ภามหันมาถาม เมื่อเห็นอลันเงียบ“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันขอรับ ข้าไม่เคยมีความรู้ทางด้านนี้มาก่อน” อลันตอบกลับไปตามตรงภามพยักหน้าเข้าใจ ยื่นทองสองก้อนให้อลันเก็บใสถุงผ้า ก่อนจะหยิบไฟฉายมาเดินสำรวจต่อ ในโถงถ้ำนี้ขนาดไม่ใหญ่ พวกเขาทั้งสองเดินสำรวจรอบๆ ขุดแร่เงินกับแร่ทองเหลืองออกมาได้อีกเล็กน้อย และจากการคาดคะเนเวลา คิดว่าตอนนี้ด้านนอกน่าจะใกล้เย็นแล้ว ภามอยากจะเดินกลับไปโถงด้านหน้า และเดินไปสำรวจอุโมงค์ฝั่งขวาของโถงนั้นด้วย จึงชวนอลันเดินกลับออกไปทางเดิม ภามกับอลันเดินแบกถุงผ้ากลับไปจนถึงโถงถ้ำแรกที่พบอีกครั้ง จากนั้นเดินไปตามเส้นทางอุโมงค์ฝั่งขวา เส้นทางนี้ไม่แคบเหมือนเส้นทางฝั่งซ้าย แต่กลับคดเคี้ยวกว่า พวกเขาเดินเลี้ยวไปเลี้ยวมาอยู่พักใหญ่ หูก็ได้ยินเสียงสะท้อนจากเสียงฝีเท้า จนเริ่มจะเวียนหัวเวียนหูไปหมด ในที่สุดพวกเขาก็หลุดออกจากอุโมงค์ทางเดิน พบกับโถงถ้ำอีกครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 48

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 48

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้