ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        แสงสายหนึ่งพุ่งทะยานในห้วงเวหารวดเร็วจนยากจะมองเห็นเงาร่าง

        มิรู้เวลาล่วงเลยไปนานเท่าใดแสงนั้นก็ร่อนลงสู่เมืองอันกว้างใหญ่ไพศาล

        กำแพงเมืองสูงตระหง่านก่อขึ้นจากศิลาขนาดมหึมา ธงวายุคลั่งปักอยู่บนยอดกำแพง สลักอักษรขนาดใหญ่ไว้ว่า‘จี’!

        นี่คือดินแดนของตระกูลจีตระกูลเก่าแก่แห่งยุคบรรพกาลอีกทั้งยังเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งของแคว้นทางเหนือที่มิได้ถูกรุกรานโดยจิตมารเทพ

        ณ ขณะนี้เหล่าผู้ฝึกตนในเมืองแน่นขนัดดุจฝูงชนผู้ลี้ภัย

        ค่ายกลมิติของตระกูลจีเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างต่อเนื่องเหล่าผู้ฝึกตนที่มีลมปราณเข้มข้นเดินออกมาจากค่ายกลไม่ขาดสาย

        ดูเหมือนว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่เดินทางไปยังเขตแดนต้องห้ามเพื่อเข้าร่วมการแย่งชิงเหมือง

        "ตระกูลจีช่างเป็นพวกหน้าเลือดขอยืมค่ายกลเคลื่อนย้ายครั้งเดียวต้องใช้ถึงห้าหมื่นจิน!"

        "ใช่แล้ว ห้าหมื่นจินมากกว่าปกติถึงสิบเท่าเสียอีก!"

        "สู้ไปปล้นเอาเลยไม่ดีกว่ารึ"

        "ไม่คิดจะให้พวกเราได้หายใจหายคอบ้างเลย"

        เสียงโอดครวญของเหล่าผู้ฝึกตนในเมืองดังระงมไปทั่วสบถด่าทอด้วยความไม่พอใจต่อการขึ้นราคาอย่างไม่สมเหตุสมผลของตระกูลจี

        แคว้นทางเหนือในยามนี้เรียกได้ว่าอลหม่านราวหม้อต้มที่เดือดปุด

        ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเปลวเพลิงและควันไฟ

        การประลองยุทธ์ของผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นเพียงแค่เศษเสี้ยวพลังที่แผ่ออกมาก็พรากชีวิตของเหล่าผู้ฝึกตนที่มีพลังไม่สูงส่งได้

        การหลบหนีออกจากแคว้นทางเหนือไปยังที่อื่นโดยเร็วที่สุดคือหนทางที่ดีที่สุด

        แต่เพราะเมืองโบราณจีเป็นสถานที่ที่มิได้รับผลกระทบจากสงครามโดยตรงจึงมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก ค่ายกลมิติจึงถูกใช้งานแทบไม่ทัน

        โครม!

        ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตระกูลจีผู้มีผมเผ้าขาวโพลนปลดปล่อยพลังอันแข็งแกร่งออกมาแล้วตะโกนก้อง "หุบปากให้หมดจะโวยวายอะไรกันนักหนา!"

        เหล่าผู้ฝึกตนในเมืองต่างเงียบสงัดลงทันใดไร้ซึ่งเสียงใดๆ หลงเหลือไว้เพียงสีหน้าหวาดกลัว

        นี่คือผู้แข็งแกร่งระดับเทพสวรรค์!

        "พวกเราตระกูลจีทำสิ่งใดก็เป็นเช่นนี้เสมอ!"

        "เคลื่อนย้ายครั้งหนึ่ง ห้าหมื่นจิน!"

        "ไม่มีก็ไสหัวไป หากยังพล่ามไม่หยุดก็ตายอยู่นี่แล้วกัน!!!"

        หญิงชราผู้มีพลังระดับเทพสวรรค์ส่อเค้าไม่พอใจอย่างยิ่งน้ำเสียงเย็นเยียบเสียดกระดูกดังสะท้อนไปทั่วเมือง

        เหล่าผู้ฝึกตนต่างขมขื่นใจลังเลที่จะตัดสินใจว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้

        ในตอนนี้มีเพียงค่ายกลมิติของตระกูลจีและอีกหลายกลุ่มอำนาจใหญ่เท่านั้นที่ยังสามารถใช้งานได้

        การเดินทางไปยังที่แห่งใหม่ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสิบกว่าวัน

        แต่ค่ายกลมิติที่นั่นจะเปิดให้พวกเขาใช้หรือไม่จะต้องจ่ายเท่าไร ก็มิอาจรู้ได้

        ทำให้หลายคนตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

        แน่นอนว่าในกลุ่มคนเหล่านั้นก็มีผู้ฝึกตนที่ร่ำรวยอยู่บ้าง

        พวกเขาพร้อมจ่ายศิลาวิญญาณห้าหมื่นจินอย่างไม่ลังเลจากนั้นก็จากไปจากดินแดนแห่งสงครามอย่างสง่า

        มู่เสินฉวนก็เช่นกันเขาอุ้มมู่อวี่เซิงไว้ในอ้อมแขน ร่างกายวูบไหว แล้วพลันปรากฏอยู่ข้างค่ายกลมิติจ่ายห้าหมื่นจินอย่างไม่รีรอ

        แววตาศิษย์ตระกูลจีที่เฝ้าอยู่บริเวณนั้นวาววับขึ้นเล็กน้อยก่อนเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา "สองคน หนึ่งแสนจิน"

        มู่เสินฉวนจ้องลึกไปในดวงตาคู่นั้นแต่ก็มิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงจ่ายเพิ่มไปอีกห้าหมื่นจิน

        "เข้าไป!"

        จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าเข้าไปในค่ายกลมิติ

        ……

        สามวันต่อมา

        เขตแดนตระกูลมู่ แคว้นภาคใต้

        ภายในตำหนักแห่งหนึ่งบนยอดเขาหลักมีศิลาวิญญาณสองแสนจินวางเรียงรายอยู่พร้อมกับไม้หยกดำที่แกะสลักลวดลายแห่งจักรพรรดิ และกระบี่มังกรทมิฬหักครึ่งพลังปราณเข้มข้นดุจสายนทีแผ่ซ่านไปทั่วอากาศธาตุ ทว่ายังคงเป็นภาพที่น่าตกตะลึง

        ทำให้มู่อวี่เซิงที่ยืนอยู่ด้านข้างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากจากนั้นก็ประสานมือคำนับ "ขอบคุณท่านผู้นำตระกูล"

        "อืม ไปได้"

        "หากพบเจอความยากลำบากใดๆมาหาข้าที่ยอดเขาหลักได้ทุกเมื่อ" มู่เสินฉวนพยักหน้าอย่างเอ็นดู

        "ขอรับ" กล่าวจบมู่อวี่เซิงก็เก็บของทั้งหมด แล้วเดินออกจากตำหนักไป

        [ติ๊ง การลงทุนสำเร็จ!]

        [ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับอักขระแห่งจักรพรรดิสมบูรณ์สิบอักขระ]

        [ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับเคล็ดวิชาอักษรประสาน]

        เสียงระบบที่คุ้นเคยดังขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึก

        มู่เสินฉวนขมวดคิ้ว แววตาเปล่งประกาย

        อักขระแห่งจักรพรรดิสมบูรณ์สิบอักขระ…น่าจะช่วยเพิ่มระดับพลังให้แก่ค่ายกลสังหารโบราณที่สามของมู่อวี่เซิงได้มากทว่ายังไม่รู้ว่าพลังที่เพิ่มขึ้นนั้นจะมีมากขนาดไหน

        วิชาอักษรประสานยังเป็นวิชาลับอันดับต้นๆของแคว้นตงฮวง สามารถฝึกฝนค่ายกล หยั่งรู้อักขระวิถีหากสำเร็จถึงขั้นสุดยอดก็ใช้กักขังจักรพรรดิได้ เรียกได้ว่าน่าใช้ไม่น้อย

        แต่ศิลาวิญญาณและอาวุธกึ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นกลับไม่มีสิ่งใดทดแทนได้

        ก็เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้

        การลงทุนคืนกำไรเปรียบเสมือนการปลูกสิ่งใดก็ได้อย่างนั้น

        ‘ค่อยมอบสิ่งเหล่านี้ให้เขาในภายหลังก็แล้วกัน’มู่เสินฉวนรำพึงอยู่ในใจ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องลับ

        หลังจากผ่านการต่อสู้ในแคว้นทางเหนือมาเขาก็เริ่มตระหนักได้ว่าโลกนี้กำลังเปลี่ยนแปลงไป

        เมื่อวิถีของจักรพรรดิรุ่นก่อนค่อยๆจางหายไป ผู้ฝึกตนทั้งหลายก็จะผุดขึ้นมาดั่งดอกเห็ดหลังฝนตก

        อาจจะมีอัจฉริยะที่ถูกเก็บซ่อนไว้หรือสิ่งมีชีวิตบรรพกาลที่ถูกผนึกไว้ในอาณาเขตต้องห้ามตื่นขึ้นมาตอนไหนก็ได้

        ดังนั้นตระกูลมู่จึงต้องรีบเพิ่มพูนความแข็งแกร่งเพื่อที่จะเอาตัวรอดจากความโกลาหลครั้งนี้ให้ได้

        ตัวเขาเองก็เช่นกัน

        ถึงแม้ว่าผู้ฝึกตนระดับไฟศักดิ์สิทธิ์จะถูกเรียกว่าผู้แข็งแกร่งแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ยังไม่เพียงพอ

        ความรู้สึกที่ถูกควบคุมชีวิตและความเป็นความตายโดยผู้อื่นนั้นช่างน่าขมขื่นยิ่งนัก

        มู่เสินฉวนสลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไปจากนั้นก็โบกมือ

        แร่ศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่าคนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขากลางอากาศสีสันของมันเจิดจ้าราวกับทับทิมขนาดใหญ่ที่ส่องประกายระยิบระยับ

        พร้อมกับแร่ศักดิ์สิทธิ์ต้นโพธิ์โบราณก็ปรากฏกายออกมาด้วย

        หลังจากปรากฏตัวออกมาต้นโพธิ์โบราณก็มิได้หลีกเลี่ยง กลับกันมันสั่นไหว คาคบไม้ต่างๆ สั่นไหวดูตื่นเต้นราวกับว่ามันจะมีสติปัญญาเช่นเดียวกับมนุษย์

        มันมิได้หวาดกลัวมู่เสินฉวน

        พลังปราณที่เข้มข้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของมู่เสินฉวนทำให้มันรู้สึกสบายใจและพร้อมจะแตกกิ่งก้านสาขา

        มู่เสินฉวนเดินไปหาต้นโพธิ์โบราณใช้นิ้วกรีดลงบนข้อมืออย่างแผ่วเบาโลหิตศักดิ์สิทธิ์สีทองสองสามหยดหยาดลงบนลำต้นของมัน

        ใบของต้นโพธิ์โบราณเบ่งบานมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเสียงเสียดสีของเนื้อไม้ดังไปทั่ว

        “จงช่วยข้าหยั่งรู้เถิด”

        มู่เสินฉวนเอ่ยเสียงเบาจากนั้นร่างกายของเขาก็เปล่งแสง พลังปราณแห่งความโกลาหลแผ่ซ่านไปทั่วร่างพร้อมกับเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ที่โหมกระหน่ำ

        ในขณะเดียวกัน จิตสำนึกของเขาก็พลุ่งพล่านปกคลุมแร่ศักดิ์สิทธิ์ แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์

        ชั่วขณะนั้นเอง ภายในห้องลับก็สั่นสะเทือนแผ่เสียงดังกึกก้อง สำแดงปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์

        พลังปราณแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้น สอดประสานแปรเปลี่ยนเป็นสรรพสิ่ง จักรวาลและดวงดารา

        พลังบริสุทธิ์จากแร่ศักดิ์สิทธิ์กระจายตัวกลายเป็นของเหลวไหลบ่าเข้ามาในร่างของมู่เสินฉวนดุจแม่น้ำแยงซีหลั่งไหลสู่ทิศตะวันออก