ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

พอทุกคนเห็นก็ยื่นหน้ามาดูชื่อในเอกสารแล้วก็ต้องหันไปมองตาลที่กำลังเดินกับไปนั่งกับมีมี่ตาปริบๆ

หน้าของมีมี่เซ็งๆอย่างเห็นได้ชัด ดูก็รู้ว่าโดนยัยตาลบังคับให้ไปเดินพาเหรดแน่นอน

กึก

เสียงประตูเปิดขึ้น พอหันไปมองก็พบว่าอาจารย์มาแล้ว

“ไปนั่งที่ได้แล้ว”อาจารย์สั่งหลังจากที่เห็นว่าเด็กในห้องนั่งยืนกันอยู่ หลังจากนั้นเธอก็เริ่มอธิบายวิชาที่กำลังจะเรียนรวมถึงเกณฑ์การให้คะแนนของเทอมนี้

ออสเดินกลับไปนั่งข้างๆอิงค์ ก่อนจะหันไปมองตุลที่เอาหูฟังออกจากหูแล้ว

ก็จริงที่ต่อให้ไม่ทำกิจกรรมตัวเองมันก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร ส่วนอนาคตตราบใดที่ยังทำงานได้ดีที่บริษัทต่างๆก็คงไม่ไล่ออก แต่การที่มหาวิทยาลัยกำหนดกิจกรรมพวกนี้ขึ้นมาก็เพื่อให้นักศึกษาได้รู้จักเข้าสังคม ได้ช่วยเหลือกัน การที่ไม่ทำมันคือการเอาเปรียบคนอื่นๆ แล้วก็เป็นการบ่งบอกด้วยว่าตัวเองเป็นพวกที่ไม่สนใจใคร

คนพวกนี้ต่อให้ทำงานดีก็ไม่มีใครอยากจะยุ่งด้วย บางทีถ้าคนพวกนี้ได้ยินอาจจะบอกว่าก็ดีไม่ต้องมายุ่งก็ได้ แต่ก็เพราะแบบนั้นได้สังคมการทำงานก็เลยมีพวกที่น่ารังเกียจอยู่เต็มไปหมด อย่างพวกที่พอทำงานตัวเองเสร็จก็ไม่สนอะไรแล้วต่อให้บริษัทกำลังต้องการคนหรือจะพังมันก็กลับบ้านอยู่ดีเพราะคิดว่าต่อให้บริษัทพังก็หางานใหม่ได้ หรือไม่ก็พวกหัวหน้างานที่น่ารังเกียจที่คิดแต่จะกดดันลูกน้องให้ทำผลงานดีๆโดยที่ไม่สนว่าจะทำให้ลูกทีมทะเลาะกัน

“คงต้องทำแบบที่นิดบอกนั่นแหละนะ”ออสพูดกับตัวเองเบาๆ ถ้าทำงานรวมกับคนอื่นๆไม่ได้ก้ไม่ควรจะจบเพราะออกไปก็ทำให้มหาวิทยาลัยเสียชื่อเปล่าๆ 

“นี่แล้วยัยตาลนี่ยังไงเนี่ย อยู่ๆก็ช่วยเฉยเลยแถมยังโยนไปให้เพื่อนตัวเองอีก”ปลายกระซิบถาม

“ถึงจะน่าหมั่นไส้แต่ครั้งนี้มันก็แก้ปัญหาให้เราหละนะ ส่วนที่โยนไปให้มีมี่ก็ช่วยไม่ได้นี่รายนั้นก็ทำตามยัยตาลเลยไม่ได้ช่วยงานอะไร เป็นคนเดียวที่ยัยตาลโยนไปให้ได้ ซวยไปแล้วกัน แต่จริงๆมันก็แค่เดินพาเหรดหละนะ”นิดพูด

“ยัยนั่นคงรู้ว่าถัดจากตุล  ตัวเองยังไงก็โดนเป็นคนต่อไปแน่เพราะคนอื่นเขามีงานกันหมดแล้วเลยชิงหันไปบังคับยัยมีมี่ก่อน”

…

“ออส”ดรีมเข้ามาทักหลังจากเลิกเรียน

“พี่ฉันฝากเอกสารมาให้นายเซ็น”ดรีมบอกก่อจะยื่นซองใส่เอกสารมาให้ 

พอเปิดดูเอกสารก็พบว่าเจ๊แอนจี้ยกหุ้นให้ออส80เปอร์เซ็นเนื่องจากออสเป็นคนลงทุนทั้งหมด ส่วนตัวเองเก้บเอาไว้20 เพื่อที่จะมีอำนาจในการจัดการเรื่องต่างๆ ส่วนตัวเจ๊แอนจี้นอกจากปันผลในอนาคตหลังจากที่บริษัทอำกำไรแล้วเธอก็ยังมีเงินเดือนในฐานะผู้บริหารด้วย

ออสไล่เซ็นเอกสาร4-5ใบที่เธอฝากดรีมมา 

“เอกสารอะไรหนะ”เพื่อนๆถามด้วยความสนใจ ออสเลยอธิบายเรื่องที่ได้บังเอิญเจอกับพี่ของดรีมวันนั้นให้เพื่อนๆฟัง

“โห อนาคตนายก็เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เลยของบริษัทที่ดูแลพวกดาราอะดิ เจ๋งอะ”ปลายเอ่ยด้วยความตื่นเต้น

“อ่าก็ประมานนั้นแหละ  เดี๋ยวไว้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วฉันจะแวะไปดูนะฝากบอกเจ๊แอนจี้ด้วย”ออสตอบปลายแล้วหันไปพูดกับดรีม

“ได้เดี๋ยวบอกให้”พอพูดจบดรีมก็เดินจากไป เธอเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้วออสเลยไม่ได้คิดอะไรมาก

“เอาหละ ไปหาอะไรกินรอเรียนบ่ายเถอะ"

…

ช่วงเย็นหลังจากเลิกเรียนพอกลับถึงบ้านคนที่ทำงานเกี่ยวกับหลีดก็มากันแล้วเพราะมีหลายคนที่ไม่ได้มีเรียนช่วงบ่าย

ฟ้าไปรวมกับพวกหลีดคนอื่นๆที่มากันแล้ว

ส่วนเพื่อนคนอื่นๆก็แยกย้ายไปซ้อมกีฬาของตัวเอง แววก็ยังไม่กลับคงจะไปทำงานกับพวกเพื่อนๆในคณะเหมือนกัน ส่วนจูนเองก็คงไปหมกอยู่ในชมรมเหมือนเคยรายนั้นเองก็สนับสนุนเงินไปแล้วแทบไม่ได้ช่วยอะไรคณะเลยเหมือนกัน 

“ออส น้าอ้อยท่านบอกว่ามีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือหนะ”พี่ฟางข้าวเดินมาบอกออสที่กำลังนั่งตากแอร์สบายๆอยู่

“ใครหนะน้าอ้อย”ออสถามงงๆ เขาจำไม่ได้ว่าคนๆนี้เป็นใคร

“แม่ของน้องเกลหนะ”พี่ฟางข้าวตอบ

อ่อ ปกติก็เรียกแต่แม่ของเกล พึ่งรู้นี่แหละว่าน้าแกชื่ออ้อย

“แล้วอยากให้ช่วยอะไรหรอ”ออสถาม ถ้าไม่เกินกำลังเขาก็ยินดีจะช่วยอยู่แล้วทุกวันนี้เกลก็วิ่งเล่นเข้าออกบ้านแทบจะตลอดกลายเป็นเหมือนสมาชิกในบ้านไปเรียบร้อยแล้ว แถมสาวๆยังเอ็นดูจับอาบน้ำแต่งตัวตัดผม ดูแลอาหารการกิน ยันเรื่องออกกำลังกาย จนตอนนี้จากเด็กซนๆที่ดูมอมแมมกลายเป็นเด็กน่ารักอย่างกับลูกคุณหนูไปเรียบร้อย เรียกได้ว่าเปลี่ยนไปเยอะเลยจากที่เจอวันแรก

“ไม่รู้สิ เมื่อเช้านี้ตอนออกไปซื้อของเจอป้าอ้อยกำลังพาเกลไปโรงเรียนพอดีเห็นบอกตอนเย็นจะขอมาคุยกับออสหนะ”

“ได้เลยครับ ถ้ามาแล้วพี่มาเรียกผมแล้วกัน”ออสตอบ 

หลังจากนั้นไม่นานน้าอ้อยก็มาถึงพร้อมกับเกลที่สะพายกระเป๋าเข้ามา ดูเหมือนว่าจะพึ่งกลับจากโรงเรียนหมาดๆเลย

“สวัสดีครับ มีอะไรจะให้ผมช่วยหรอ”ออสถาม

“คือ”แม่ของเกลดูลังเล

“อยากจะขอฝากเกลสัก3-4วันหนะค่ะ”สุดท้ายเธอก็พูดออกมา

“เอ๊ะ หมายถึงจะให้มาค้างที่นี่หนะหรอครับ”ออสถามอย่างแปลกใจเพราะปกติเธอดูจะเกรงใจเอามากๆ

“ค่ะพอดีที่สำนักงานจะจัดสัมนาที่ต่างจังหวัด ปกติแล้วฉันไม่เคยไปเลย แต่พอเกลได้ยินเลยบอกว่าจะมาค้างที่นี่แล้วให้ฉันไป ฉันก็เลยลองมาขอร้องดู”

“เข้าใจแล้ว ได้สิครับ”ฟังดูก็ไม่น่าจะเรื่องใหญ่อะไรด้วยเกลเองก็วิ่งเล่นเข้าออกที่นี่ประจำอยู่แล้วเพราะงั้นออสเลยตอบรับทันที

"แล้วจะไปวันไหนหรอ

“วันจันทร์หน้าค่ะ ยังไงรบกวนด้วยนะคะ”

หลังจากที่ออสตอบตกลงแล้วน้าอ้อยก็พาเกลกลับบ้านไป

จะว่าไปตั้งแต่พรุ่งนี้ก็มีแข่งกีฬาแล้ว ออสเลยวางแผนวางจะพาเกลไปดูการแข่งแก้เบื่อซะเลย

ช่วงค่ำๆพวกเพื่อนๆในกลุ่มก็มารวมตัวกันที่บ้านของออสรวมทั้งคมกับยักษ์ด้วย ระหว่างที่นั่งเล่นกันอยู่เขาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นบางอย่างเข้า

ฟ้าที่นั่งพักจากการซ้อมอยู่มีผู้ชายคนหนึ่งที่เขาไม่คุ้นหน้าเดินเอาน้ำไปให้เธอด้วยรอยยิ้ม แต่สัหน้าฟ้าดูไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่

“ไอ้หมอนั่นมันมาตามตื้อฟ้าสักพักแล้ว”นิดเดินมาพูดข้างๆ

“ว่าไงนะ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย"ออขมวดคิ้วถาม

“ก็มันมาตอนแกไม่อยู่บ้าน ตอนที่ไปตามอิงค์นั่นไง หลังจากแกกลับมาก็เห็นโผล่มาครั้งเดียวแล้วหายไป มาอีกทีก็วันนี้แหละ”นิดเล่า

“แล้วหมอนั่นเป็นใครมาจากไหน”

“เห็นว่ามาจากคณะวิศวะนะ”

“หา…เดี๋ยวนะแล้วใครให้มันเข้ามาในบ้านฉัน”ออสมองด้วยความไม่พอใจ

เขาให้หลีดแล้วก็เพื่อนๆในคณะเขามาซ้อมหรือมาทำงานไม่ได้หมายความว่าทุกคนในมหาวิทยาลัยจะเข้าออกบ้านเขาได้

หลังจากออสฟังที่นิดเล่าเขาก็เดินเข้าไปหาทั้งสองคนทันที

“ฟ้าอาหารจะเสร็จแล้วเข้าไปข้างในกัน”ออสเข้าไปทักฟ้าและชวนให้เข้าไปในตัวบ้าน

“มาก็ดีแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกัน”ยังไม่ทันที่ฟ้าจะตอบชายคนนั้นลุกขึ้นมาขวาง

“มีอะไร”ออสถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“นายคบกับผู้หญิงอยู่แล้วตั้งหลายคนเลิกยุ่งกับฟ้าได้แล้ว”

“แล้วนายมีสิทธิอะไรมาสั่งฉันหละ”ออสถามกลับไปด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“สิทธิในฐานะคู่หมั้นน่าจะพอนะ”