นักเลงรุ่นจิ๋ว

     แต่ที่แน่ๆ เจ้าลูกชิ้นน้อยก็เริ่มพูดออกมาในแบบที่ไม่มีใครคาดคิดว่าเจ้าตัวแสบจะพูดออกมาแบบนี้ด้วยว่า……….

     “ย่าจ๋า ยายจ๋า แม่จ๋า ป้าสะใภ้จ๋า อาสะใภ้จ๋า ทำไมไม่ลองดื่มขวดน้ำอัดลมของพวกผู้ใหญ่บ้างล่ะจ๊ะ….????? ลองชิมรสชาตินิดๆหน่อยๆก็พอจ้ะ แต่ว่ารู้ใช่ไหมจ๊ะว่าขวดไหนน่ะจ๊ะ…????

     ไม่ต้องแกล้งหยิบผิดขวดแบบปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า หรอกนะจ๊ะ อยากจะลองดื่มก็หยิบไปเลยจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ได้จ้ะ ลูกสาว / หลานสาว”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้

     “แค่กกกกก.....แค่กกกก...........แค่กกก.......!!!!”

     ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา พากันดื่มสำลักเบียร์กันเลยทีเดียวหลังได้ยินลูกสาวหลานสาวสุดที่รักพูดออกมาแบบนี้กัน

     “อ๊ะ….นี่เลยขวดแบบนี้เลยไม่ได้หยิบผิดนะ ตั้งใจหยิบเลยล่ะจ้ะ”แม่

     “พี่สะใภ้บ้าง อ๊ะ…นี่ขวดนี้ หยิบไม่ผิดแน่นอนเลย”อาสะใภ้

     “หยิบมาให้พวกแม่ด้วยนะ”ย่า ยาย 

     “นี่ค่ะแม่”แม่ อาสะใภ้

     “ตั้งใจเลือกดื่ม ตั้งใจเลือกจิบ….”ย่า และยาย พูดเน้นๆทุกคำเลย

     “ชนนนนนค่ะ…”แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ 

     “.....................”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

     ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้เองก็ไม่เบาเลยเช่นกัน มีการพูดเหน็บแนมทางด้านสามีของพวกท่านอย่างตรงๆกันไปเลย พวกผู้ชายที่ได้ยินบรรดาภรรยาพูดกระทบกระเทียบแบบนี้ก็ถึงกับเขินอายไปกันไม่เป็นเช่นกัน ไม่คิดว่าพวกภรรยาจะรู้ทันพวกท่านกันน่ะสิ

     ปู่ ตา พ่อ ลุง อา และพวกพี่ชาย ต่างพากันนั่งดื่มน้ำอัดลม เบียร์กันอย่างเงียบๆ ไม่ขอออกแสดงความคิดเห็นแต่อย่างใด….!!!!! แต่ทุกๆคนเองก็มีความสุขมากๆที่ได้ตั้งวงงานเลี้ยงบรรดาสารพัดเครื่องดื่มขวดแก้วกัน

     “เดี๋ยวไปยกอาหารเย็นมาได้แล้วล่ะ กินกันตรงนี้เลย”ย่า

     “ได้ค่ะ”แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้

     “ไปยกให้เองครับแม่…!!!”พ่อ ลุง และอา รีบเสนอตัวให้เป็นประโยชน์เพื่อเอาอกเอาใจอย่างรวดเร็ว

     เลยได้กินอาหารมื้อเย็นกันนอกบ้าน พร้อมกับน้ำอัดลมกันไปด้วยอย่างเจริญอาหารมากกว่าเดิมอีก เพราะมื้อนี้มีเครื่องดื่มพิเศษสำหรับทุกๆคนกันถ้วนหน้าเลย

     “เอิ๊กกกกกกกกกก……….”

     “เรอออกมาเป็นกลิ่นน้ำอัดลมเลยล่ะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย

     “พี่สาวก็เหมือนกันล่ะ กลิ่นน้ำอัดลมอยู่ติดปากนานๆเลยนะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้นะจ๊ะพี่สาว อยากจะดื่มกินเมื่อไหร่ก็ได้แล้วตอนนี้ พวกเรามีให้ดื่มกินตั้งหลายขวดน่ะ แต่ว่าเด็กๆจะดื่มน้ำอัดลมบ่อยๆไม่ได้จ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ว๊าาาาาาาาา…..เสียดายจังเลยพี่สาวชอบดื่มมากเลยนะมันหวานๆ ซ่าๆ ถูกใจมากเลย”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ดื่มน้ำอัดลมวันละนิด วันละหน่อยให้แก้กระหายก็ถือว่าโอเคอยู่นะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย

     “มันก็ใช่ล่ะ เมื่อก่อนนี้อย่าหวังเลยว่าจะได้ดื่มน่ะน้ำอัดลมพวกนี้น่ะน้องลูกชิ้นน้อย”พี่สาวเฝิ่นซือ

     ถึงสองสาวน้อยจะพูดคุยกันเหมือนเรื่องปรกติทั่วๆไปยามที่ได้อาหารแบบใหม่ๆมากิน แต่ก็ทำให้พวกผู้ใหญ่ถึงกับนิ่งไปเลยเหมือนกัน 

     “แต่ว่ารอบนี้น่ะสิ พวกเราจะเอาไปแจกจ่ายพวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านซินอี๋ให้ได้ดื่มน้ำอัดลมขวดพวกนี้เหมือนกับพวกเราไม่ได้นะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย

     “ทำไมเหรอน้องลูกชิ้นน้อย…????”พวกพี่ชาย

     “ก็พวกเราไปแจกจ่ายทั้งเสบียงอาหารแห้ง อาหารสด และพวกเสื้อผ้ากับสิ่งทำความสะอาดมาถึงสองรอบแล้ว ถ้ามีรอบสามคงจะแปลกเกินไปแล้วล่ะ ดังนั้นจะต้องหาที่มาที่ไปของสิ่งของเหล่านี้เสียก่อนถึงจะได้ไม่มีใครสงสัยเอาได้อย่างไรล่ะจ๊ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “อ้าาาาา………จริงด้วยสินะ”พวกพี่ๆ

     “แล้วน้องลูกชิ้นน้อยว่าพวกเราจะต้องทำอย่างไรกันดีล่ะจ๊ะ ที่จะหาที่มาที่ไปกับสิ่งของต่างๆที่น้องลูกชิ้นน้อยได้รับรางวัลมาจากคุณตาเทพเซียนนำมาใช้ให้คนอื่นๆได้เห็นแบบไม่ต้องสงสัยน่ะจ้ะ น้องลูกชิ้นน้อยมีวิธีไหม…..?????”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “มีจ้ะมีวิธีหาที่มาที่ไปของอาหารการกิน ข้าวของเครื่องใช้พวกนี้”ลูกชิ้นน้อย

     “วิธีอะไรเหรอน้องลูกชิ้นน้อย….????!!!!”พวกพี่ๆ

     ไม่ใช่แค่มีเพียงแต่พวกพี่ชาย พี่สาวเฝิ่นซือเท่านั้นที่ตั้งใจฟังวิธีหาแหล่งที่มาที่ไปกับอาหารและสิ่งของเหล่านี้ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้เองก็ตั้งใจฟังด้วยเช่นกัน

     “ก็แค่ออกไปหางานทำในตัวเมืองใหญ่ หรือหาของไปขายที่ตัวเมืองใหญ่บ่อยๆเท่านั้นเองจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “โอ้……จริงด้วย!!!!”พวกพี่ๆ

     “จริงสินะ”พวกผู้ใหญ่

     “และแน่นอนว่าข้าวของเครื่องใช้ หรืออาหาร ก็นำของรางวัลจากคุณตาเทพเซียนนำไปขายที่เมืองใหญ่รับรองเลยว่าขายได้ราคาดีด้วยจ้ะ ทีนี้มีทั้งรายได้แถมเอาอาหาร และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ออกมาใช้อย่างเปิดเผยได้อย่างเต็มที่เลย”ลูกชิ้นน้อย

     “รายได้…..!!!!”พวกผู้ใหญ่

     “ที่ลูกชิ้นน้อยพูดออกมาเป็นแผนการที่ดีมากเลยนะหลานรัก”ปู่

     “พวกเราคงจะต้องวางแผนงานกันดีๆแล้วล่ะนะ ว่าจะนำสิ่งของต่างๆที่ลูกชิ้นน้อยได้รับรางวัลเนี่ยไปปริมาณเท่าใดบ้าง และคำนวณเวลาไป และเวลาที่จะกลับจากตัวเมืองใหญ่ได้รอบคอบด้วย”ตา

     “พวกเราเห็นด้วยค่ะ /ครับ”พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้

     “ว่าแต่ลูกรัก ลูกชิ้นน้อยมีอะไรที่จะให้ส่งไปขายที่ตัวเมืองใหญ่บ้างเล่าลูก…?????”แม่

     “อือ……จะว่าไปก็น่าจะมีแทบทุกๆสิ่งทุกๆอย่างเลยล่ะจ้ะแม่จ๋าาาา”ลูกชิ้นน้อย

     “คุณตาเทพเซียนดีที่สุดเลยน้องลูกชิ้นน้อย…!!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ใช่ๆน้องลูกชิ้นน้อย”พวกพี่ชาย

     “แต่ที่จะขายดีที่สุดน่าจะเป็นพวกผลผลิตทางการเกษตรใช่ไหมจ๊ะ….??????”ลูกชิ้นน้อย

      “ใช่เลย…!!!! ลูกรัก/หลานสาว”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้

     “โดยเฉพาะข้าวสารมีเท่าไหร่ก็ขายได้หมดเลยราคาสูงมากๆ”ตา

     “และก็จำพวกผลไม้ก็เช่นกันได้ราคาสูงลิบลิ่วเลยหลานรัก”ปู่

     “อืมมมมม………….”ลูกชิ้นน้อย

     “ไม่ใช่แค่ตัวเมืองใหญ่ของหย่งเล่อเท่านั้นนะลูกรัก ตามเขตหัวเมืองย่อยๆเองก็ต้องการเช่นกัน และถ้าพวกเราไปขายตามหัวเมืองเล็กๆได้ด้วยแล้ว ก็สามารถช่วยพวกเขาได้ในเรื่องการเสียเวลาในการเดินทางไปถึงตัวเมืองหย่งเล่อเลย”พ่อ

     “การเดินทางตามเขตหัวเมืองย่อยๆ ก็ยังคงเป็นปัญหาอยู่ แต่ถ้ามีทั่วถึงกันหมด ผู้คนจะได้ไม่ไปแออัดที่จะเข้าไปที่เมืองใหญ่กันหมด”ตา

     “เพียงแต่ว่าถ้าพวกเรานำผลผลิตทางการเกษตรไปขายมากมาย ทั้งๆที่ภายในหมู่บ้านซินอี๋ของพวกเราเองก็ยังเพาะปลูกได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น มันอาจจะดูแปลกไปนะคะ”แม่

     “นี่แหละปัญหาใหญ่เลยล่ะนะ ว่าพวกเราจะปกปิดเรื่องนี้ได้จริงๆเหรอ….???? ในเมื่อแต่ละเขตหัวเมืองย่อยๆเองก็มีปัญหาเรื่องผลผลิตเหมือนๆกันหมดเลยนะ”ปู่

      “ก็นั่นน่ะสิคะ/ครับ…..!!!!! เฮ้ออออ………….” 

     ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ ที่ตอนแรกๆก็เหมือนเห็นแสงสว่าง มีความหวังขึ้นมาเลยทันทีที่จะสามารถหารายได้เพิ่มเติมเข้ามาสู่ครอบครัว และหมู่บ้านซินอี๋ของพวกเราได้ แต่พอมานึกถึงที่มาที่ไปของสิ่งของๆต่างๆนี่น่ะสิ ก็พากันกลัดกลุ้มกันอีกแล้ว

     “หรือว่าพวกเราจะไม่เอาของพวกการเกษตรไปขาย แต่ขายอย่างอื่นไปแทนล่ะครับ”อา

     “นั่นมันก็เป็นทางเลือกอีกทางหนึ่ง ที่หลีกเลี่ยงได้ แต่ว่าก็ว่าเถอะนะ รางวัลที่หลานสาวได้รับมาอย่าลืมนะว่าจะต้องนำไปแบ่งแจกจ่ายช่วยเหลือผู้คนได้ทางอ้อมด้วยนะ”ย่า

     “ใช่ๆ อย่าลืมเด็ดขาดเลยเรื่องนี้สำคัญมากจริงๆ”ยาย

     “อย่ากลุ้มใจกันไปเลยนะจ๊ะ ปู่จ๋า ย่าจ๋า ตาจ๋า ยายจ๋า พ่อจ๋า แม่จ๋า ลุงจ๋า ป้าสะใภ้จ๋า อาจ๋า อาสะใภ้จ๋า ลูกชิ้นมีทางออกสำหรับทุกๆอย่างจ้ะ ให้เชื่อใจลูกชิ้นได้เลย”ลูกชิ้นน้อย

     “ลูกชิ้นน้อยหาทางออกได้หมดเลยเหรอลูก…????”ป้าสะใภ้

     “ใช่แล้วจ้ะ ไม่ว่าจะนำผลผลิตทางการเกษตรไปขาย หรือสิ่งของเครื่องใช้อื่นๆไปขายก็ไม่มีปัญหาทั้งนั้นเลยนะจ๊ะ แผนงานทุกๆอย่างลูกชิ้นมีไว้หมดแล้ว”ลูกชิ้นน้อย

     “ไหนค่อยๆเล่าแผนการที่ว่า ให้ทุกๆคนฟังหน่อยสิลูกรัก”แม่

     “ก่อนอื่นเลยก็คือว่า ในเมื่อหมู่บ้านซินอี๋ของพวกเราเป็นหมู่บ้านฯที่ทำการเกษตรทั้งหมด ดังนั้นพวกเราก็จะต้องเน้นเรื่องการเพาะปลูกเป็นสำคัญก่อนอยู่แล้วเป็นอันดับแรกเลย”ลูกชิ้นน้อย

      “แต่…………”พ่อ ลุง อา

      “ไม่มีแต่จ้ะพ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า สำหรับลูกชิ้นแล้วทำได้จ้ะ และไม่ยากเลย ในเมื่อการเพาะปลูกของหมู่บ้านซินอี๋มีปัญหาเรื่องจำนวนผลผลิตที่ได้น้อยลง และที่ผลผลิตได้น้อยลงสาเหตุหลักๆเลยเกิดจากอะไรบ้างล่ะจ๊ะ…????”ลูกชิ้นน้อย

     “ดินปลูกไม่สบายจ้ะน้องลูกชิ้นน้อย”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ถูกต้องจ้ะพี่สาว แล้วมีอะไรอีกจ๊ะ….????”ลูกชิ้นน้อย

     “เมล็ดพันธุ์ไม่เพียงพอ และไม่สมบูรณ์น้องลูกชิ้นน้อย”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น

     “ใช่ๆ เพราะว่าเมล็ดพันธุ์ต่างๆที่พวกเรามีเก็บเอาไว้เพาะปลูก มันไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ที่ดีเยี่ยมเหมือนในตัวเมืองใหญ่ที่มีขายราคาแพงๆ ปู่ ตา พ่อ ลุง และอาเคยเล่าให้ฟังล่ะน้องลูกชิ้นน้อย”พี่รองหมีเฝิ่น

     “ใช่ๆ หงึก….หงึก…..”พวกพี่ชายคนอื่นๆ

     “เท่านี้เหรอจ๊ะ….????? มีอะไรอีกไหมที่เป็นตัวปัญหาสำหรับการเพาะปลูกในพื้นที่ดินบ้านของพวกเราอีกจ๊ะ….????”ลูกชิ้นน้อย

     “ยังมีอีกเหรอน้องลูกชิ้นน้อย….?????”พี่ชายเหวินหลงซู่

     “พี่ชายว่าไม่น่าจะมีแล้วนะ เพราะปัญหาหลักๆน่าจะมีแค่ดินไม่ดี กับเมล็ดพันธุ์นี่แหละ????”พี่ชายเหวินฟูเฟิง

     “ใช่ๆ……..”พวกพี่ชาย

     “หงึก……หงึก……..”

     ไม่ใช่เพียงแค่พี่สาวเฝิ่นซือ และพวกพี่ชายเท่านั้นที่พากันหยักหน้า ทางด้านปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ พวกท่านเองก็พยักหน้าแบบว่าเห็นด้วยว่าปัญหาหลักใหญ่ๆก็น่าจะมีเพียงแค่ไม่กี่อย่างเท่านั้นในการเพาะปลูกทำการเกษตรของพวกเราทุกๆคนกัน

     “หรือว่าน้ำที่จะรดให้พวกต้นไม้ไม่พอด้วยจ๊ะน้องลูกชิ้นน้อย…?????”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “จริงด้วยน้ำล่ะ….!!!”พวกพี่ชาย

     “นั่นมันก็เป็นปัญหาเช่นกันจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย 

     เจ้าตัวเล็กที่นั่งฟังปัญหาจากคนในบ้านเหวิน บ้านไป๋ สำหรับปัญหาการเพาะปลูกทำการเกษตร ก็ทำให้รับรู้บางอย่างว่า คนที่นี่มีปัญหาใหญ่ ใหญ่มากจริงๆในเรื่องของ…….

*****************

     ลูกชิ้นน้อยกับทุกๆคนในบ้านไป๋ และบ้านเหวิน กำลังคุยปรึกษาหารือกันในการนำอาหาร ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆที่ลูกชิ้นน้อยได้รับรางวัลมาจากคุณตาเทพเซียนไปหารายได้เพิ่มเติมให้กับครอบครัว และคนในหมู่บ้านซินอี๋ที่บ้านเหวิน บ้านไป๋เองจะต้องรับผิดชอบในฐานะเป็นหัวหน้าหมู่บ้านฯนั่นเอง

     แต่การหารายได้อย่างหนึ่งเกี่ยวกับผลผลิตทางการเกษตรนั้น ยิ่งพูดยิ่งฟังทำให้ลูกชิ้นน้อยรู้ถึงปัญหาในการทำการเกษตรของคนยุคนี้ด้วยว่า ……………ว่าอะไรเอ่ย…?????ลองเดากันดูจ้าว่าลูกชิ้นน้อยจะหาทางแก้ไขปัญหานี้อย่างไรบ้างนะ