ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

    บทที่ 58 ถึงจุดหมาย

    "เก็บของเรียบร้อยแล้วนะครับ"

     

    "น่าจะครบแล้วหละ"

     

    "งั้นไปกันเถอะ"

     

    หลังจากที่จบเรื่องพงษ์  ออสกับแววก็กลับไปเยี่ยมนี ออสฝากผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอาไว้ให้จัดการทุกอย่างให้พอมั่นใจแล้วว่านีไม่เป็นอะไรเขากับแววก็กลับบ้านพักผ่อน วันต่อมาทั้งสองคนก็เก็บของเตรียมเดินทาง

     

    ทั้งสองคนใช้เวลาเดินทางเกือบๆช.ม.เพื่อเดินมายังเมืองJ ก่อนจะนั่งเครื่องต่อไปที่เมืองหลวง

     

    "งั้นขอให้โชคดีนะครับ"

     

    "เอ๊ะ ทั้งสองคนไม่ไปด้วยกันหรอ"ออสถามอย่างแปลกใจเพราะวิสกับกายยืนส่งออสหน้าทางขึ้นเครื่องแต่ไม่ได้ไปด้วย

     

    "ไม่ครับผมเคยบอกไปแล้วว่าผมเป็นคนคุ้มกันชั่วคราวเท่านั้น คนคุ้มกันส่วนตัวของคุณออสจะรอรับคุณทางโน้นครับ"

     

    งั้นหรอเนี่ย วิสกับกายอยู่กับออสแค่ไม่กี่วันเท่านั้นแต่เขากลับรู้สึกว่ามันนานเหลือเกิน

     

    "งั้นที่ผ่านมาผมขอบคุณมากเลยนะครับ"

     

    หลังจากล่ำลากันแล้วออสก็เดินขึ้นเครื่องไป

     

    "กลับไปหาพ่อบ้านชุนเลยมั้ย"กายถาม

     

    "ไม่หละ จะแวะไปดูเพื่อนของคุณออสที่ชื่อบอลหน่อยเห็นคุณออสบ่นว่าติดต่อไม่ได้หลายรอบแล้ว"พอพูดจบวิสกับกายก็เดินกลับออกไปเงียบๆ

     

    เครื่องบินค่อยๆลงจอดช้าๆ

     

    "สุถึงแล้วๆ"แพรพูดอย่างร่าเริงนี่เป็นครั้งแรกที่เธอออกมาไกลบ้านหลังจากที่เธอมาถึงเมืองหลวงช่วงดึกทั้งสองคนก็หาที่พักก่อนจะตัดสินใจเที่ยวเล่นอยู่ครึ่งวันก่อนจะออกเดินทางต่อทันที ตอนนี้ทั้งสองคนมาถึงสมานบินของเมืองหลวงอาณาจักรเชนเรียบร้อยแล้ว

     

    "ไปกัน"แพรกับสุค่อยขนของก่อนจะเดินลงจากเครื่องไป

     

    หือ ทั้งสองคนเริ่มจะแปลกใจเพราะยิ่งเดินคนยิ่งน้อยพอเดินไปสักพักรอบๆก็มีแต่ชายชุดสูทสีขาวอยู่เต็มไปหมด

     

    "ปกติต่างประเทศเขาใส่ชุดเหมือนๆกันแบบนี้หรอ"แพรหันไปถามสุด้วยความแปลกใจ

     

    "ไม่น่าใช่นะ"สุตอบ

     

    ทันใดนั้นชายชุดขาวทั้งหลายก็ค่อยๆเดินทางเรียงกันเป็นแถวสองข้างโดยเว้นตรงกลางไว้เป็นทางเดินสำหรับทั้งสองคน

     

    "สวัสดี"เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะมีชายวันประมาณยี่สิบปลายๆปรากฏตัวขึ้นข้างๆมีเด็กสาวผมทองหน้าตาน่ารักอยู่

     

    "คนสวยๆนั่นคงเป็นแพรส่วนทางนี้คงเป็นสุสินะ"ชายคนนั้นทักทายก่อนจะหันไปมองแพรกับสุทีละคน

     

    ตอนนี้ทั้งสองคนเริ่มจะกังวลแล้ว มองไปรอบๆนอกจากชายชุดสูทสีขาวแล้วก็ไม่มีใครอื่นอีก ถึงขนาดกันคนอื่นในบริเวณนี้ที่เป็นพื้นที่สนามบินของประเทศมหาอำนาจอย่างอาณาจักรเชนได้ไม่ธรรมดาแน่ๆ

     

    "ฉันรอตั้งแต่เช้าเลยนะนึกว่าจะมากันตั้งแต่เที่ยวบินแรกซะอีก เอาไม่ต้องกลัวหรอก"

     

    เหมือนชายคนนั้นจะสังเกตุเห็นท่าทีของทั้งสองคน

     

    "คุณเป็นใครต้องการอะไรจากเรา"

     

    "แค่อยากทำความรู้จัก  ฉันชื่อเฉิน หู่ เป็นปู่ของออสหนะ"

    คล้ายกับเรื่องทายาทจักรพรรดิ (NC18+) ที่คุณอ่าน