ตอนที่ 3: สันติวารีที่ถูกแช่แข็ง และการสลายตัวของจิติญญา
การเดินทางไปยังสำนักสันติวารีที่จังหวัดตราดเป็ไปอย่างเร่งรีบ ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเมื่อรถของริณเข้าสู่เขตป่าชายเลนริมอ่าว ซึ่งเป็ที่ตั้งของสำนักที่ถูกทิ้งร้างมานานกว่าห้าปี
บรรยากาศรอบสำนักเงียบสงัดผิดธรรมชาติ กลิ่นไอเค็มของทะเลปนอยู่กับกลิ่น ความเย็นจัด ที่แผ่ซ่านออกมาจากอาคารไม้เก่า ๆ ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางป่าโกงกาง
ริณจอดรถห่างจากสำนักเล็กน้อย เธอหันไปมองกิตติ
“พี่กิตคะ ริณรู้สึกถึงอุณหภูมิที่ลดลงอย่างรวดเร็ว” ริณพูด “นี่ไม่ใช่ความเย็นตามธรรมชาติของป่าชายเลนยามค่ำคืน”
กิตติไม่ได้ตอบ เขากำลังใช้ความเ็าในตัวเขา เชื่อมต่อ กับความเย็นรอบข้าง ปราณที่ถูกสืบทอด ในตัวเขากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง
“ผู้เฝ้าเงื่อนไขคนนี้... มันไม่ได้ตามเรามา ริณ” กิตติพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็า “มันกำลัง รอ เราอยู่ที่นี่”
เมื่อเดินเข้าไปใกล้สำนัก พวกเขาก็พบความผิดปกติทันที น้ำในลำคลองเล็ก ๆ ที่ล้อมรอบสำนัก ถูกแช่แข็ง เป็แผ่นน้ำแข็งใสหนา ทั้งที่อุณหภูมิภายนอกไม่ได้ต่ำถึงจุดเยือกแข็ง!
“เป็ไปตามที่คิดค่ะ” ริณใช้ไฟฉายส่องไปที่น้ำแข็ง “มนตราน้ำแข็ง... ผู้เฝ้าเงื่อนไขคนนี้มีความสามารถในการควบคุมธาตุน้ำและความเย็น”
พวกเขาเดินไปถึงประตูสำนัก ไม้บานใหญ่ถูกปิดตาย กิตติสังเกตเห็น รอยขีดข่วน เล็ก ๆ ที่ขอบประตู ราวกับมีบางสิ่งพยายาม มุด ออกมา
“อาจารย์บุญรอดไม่ได้หนีไป ริณ” กิตติสรุป “เขาน่าจะถูก ขัง ไว้ในนี้”
ริณพบร่องรอยของรอยเท้าบู๊ทที่พื้นดิน รอยเท้านั้นดูหนักหน่วงและแปลกประหลาด มันไม่ได้มีลักษณะของมนุษย์ปกติ
“มีใครบางคนมาที่นี่ก่อนเราค่ะพี่กิต” ริณชี้ไปที่รอยเท้า “รอยเท้าบู๊ทนี้ใหญ่กว่าปกติมาก และรอยฝังลึกราวกับว่าคนใส่มีน้ำหนักตัวมากกว่าร้อยห้าสิบกิโลกรัม”
กิตติใช้ปลายเท้าััรอยเท้า เขาหลับตาลง
> "ไม่ใช่คน ริณ... มันคือหุ่นพยนต์"
>
กิตติรู้ทันทีว่า "ผู้เฝ้าเงื่อนไข" ไม่ได้มีเพียงตัวเดียวในโลกนี้ แต่มี เครือข่าย ของสิ่งที่ถูกปลุกเสกด้วยธาตุที่แตกต่างกันกำลังทำงานอยู่!
ริณไม่ได้โต้แย้ง เธอใช้ความฉลาดหลักแหลมของเธอในการวิเคราะห์ข้อมูลใหม่นี้อย่างรวดเร็ว
“ถ้าอย่างนั้น ผู้เฝ้าเงื่อนไขคนก่อนของเราก็คือ 'โคลน' ส่วนคนนี้คือ 'น้ำแข็ง'... และรอยเท้าบู๊ทนี้น่าจะเป็ 'ดิน'” ริณสรุป “มีใครบางคนกำลัง ปลุก ผู้เฝ้าเงื่อนไขธาตุอื่น ๆ ขึ้นมาทั้งหมด”
ความจริงที่ถูกแช่แข็ง
พวกเขาตัดสินใจพังประตูเข้าไปด้านใน ภายในห้องโถงหลักของสำนักเต็มไปด้วยชั้นหนังสือและยันต์โบราณ แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองต้องหยุดนิ่ง คือ ศพของพระอาจารย์บุญรอด
ร่างของท่านนั่งสงบอยู่กลางห้อง ถูกห่อหุ้มด้วย น้ำแข็งใส จนเหมือนถูกแช่แข็งในท่าทำสมาธิ
สิ่งที่แปลกคือ รอบตัวท่านไม่มีร่องรอยการต่อสู้ และศพถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์โดยที่ไม่มีการละลายของน้ำแข็งเลยตลอดห้าปีที่ผ่านมา
กิตติเดินเข้าไปใกล้ศพ เขาใช้ความปราณในตัวเขาสื่อสารกับความเย็นที่ห่อหุ้มร่างอาจารย์
“อาจารย์ไม่ได้ถูกฆ่า แต่เขา จำศีล ด้วยมนตราน้ำแข็ง” กิตติพึมพำ “เพื่อหนีจากอะไรบางอย่าง... หรือเพื่อ ปกป้อง อะไรบางอย่าง”
ริณพบ สมุดบันทึก เล่มเล็กที่ถูกซ่อนไว้ใต้ฐานพระพุทธรูป เธอเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว
> “...กูทำผิดมหันต์! เกล็ดปักเป้าที่กูปลุกเสกไม่ใช่ภูตเฝ้าทรัพย์... แต่มันคือ ิญญาที่ถูกแช่แข็ง... มันบริสุทธิ์ แต่เมื่อมันได้รับ ความโลภ มันก็กลายเป็ผู้เฝ้าเงื่อนไขที่หิวกระหาย... กูต้องจำศีลเพื่อตรึงมันไว้ แต่กูรู้... เมื่อ ใครบางคน มาถึง... กูจะต้องตื่น...”
>
“ใครบางคน... คือพี่กิตค่ะ” ริณเงยหน้ามองกิตติ “ิญญาที่ถูกแช่แข็ง... เงา ในตัวพี่คือ กุญแจ ที่จะปลดปล่อยมันออกมา”
ทันใดนั้น น้ำแข็งที่ห่อหุ้มร่างอาจารย์บุญรอดก็เริ่มแตกออก รอยร้าววิ่งไปทั่วร่างด้วยเสียงดัง แคร่ก... แคร่ก...
“ริณ! ออกไป!” กิตติะโ
ิญญาที่ถูกแช่แข็ง ของอาจารย์บุญรอดได้ตื่นขึ้นแล้ว!
แต่มันไม่ได้มีลักษณะของผีธรรมดา... มันคือ ไอเย็นสีขาวขุ่น ที่พุ่งออกมาจากร่างอาจารย์ มันพุ่งตรงเข้าสู่กิตติอย่างรวดเร็ว
ฟู่วววววว!!!
ไอเย็นนั้นเข้าสู่ร่างกายของกิตติผ่านทางปากและจมูก ปราณที่ถูกสืบทอด ในตัวกิตติถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง!
ความเ็าในตัวกิตติแปรเปลี่ยนเป็ความปวดร้าวที่หนาวเหน็บ ราวกับกระดูกทุกส่วนกำลังถูกแช่แข็งพร้อมกัน แต่พลังงานสีเงินก็กำลังก่อตัวขึ้นเพื่อต่อต้าน
กิตติล้มลงกับพื้น มือเขากุมท้องแน่น ดวงตาของเขากลายเป็สีขาวเงินอีกครั้ง
ในห้วงความคิดที่สับสนนั้น เขาได้ยิน เสียงกระซิบ ที่ไม่ใช่ของอาจารย์บุญรอด แต่เป็เสียงของผู้หญิงที่ร้องไห้จากคดีก่อน!
> “ช่วย...หนู...ด้วย... เขา... กำลังจะมา... ผู้สร้าง... กำลังจะเอาคืน...!”
>
กิตติเข้าใจแล้ว ผู้เฝ้าเงื่อนไขไม่ได้ถูกสร้างโดยอาจารย์บุญรอด! แต่เป็ฝีมือของ "ผู้สร้าง" อีกคนที่กำลังรวบรวมพลังงานและธาตุทั้งหมด
“ริณ! รอยเท้าบู๊ท!” กิตติะโออกมาทั้งที่ร่างกายยังสั่นเทา “มันคือ ผู้สร้าง ที่ปลุกผู้เฝ้าเงื่อนไขทั้งหมด! เขาจะต้องกำลังมุ่งหน้าไปหา ธาตุสุดท้าย!”
ริณเห็นกิตติกำลังต่อสู้กับไอเย็นในตัว เธอรู้ว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่าง
เธอวิ่งไปที่แผนที่เก่าบนผนังสำนัก และใช้ปากกามาร์กเกอร์วงกลมลงบนพื้นที่ ๆ ดูเหมือนจะมี เหมืองเก่า หรือ บ่อดิน ที่มีชื่อว่า "เพลิงผลาญ"
“ธาตุสุดท้าย... คือ ไฟ ค่ะพี่กิต!” ริณหันไปมองกิตติด้วยความตื่นตระหนก “ถ้าผู้สร้างรวมผู้เฝ้าเงื่อนไขได้ครบทุกธาตุ... พี่กิตจะต้องตายแน่!”
— จบตอน
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
343
![เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773624416_23657686.webp)
![ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744344860_18928631.webp)