ค.ศ. 2023
นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
คล้อยหลังเสียงระฆังเริ่มยกสองดังก้องเพียงไม่กี่วินาที เสียงจอแจของผู้ชมกว่าสองหมื่นชีวิตเต็มความจุเมดิสัน สแควร์ การ์เดน สนามกีฬาในร่มขนาดอลังการที่ตั้งอยู่ใจกลางมหานครนิวยอร์กพลันเปลี่ยนเป็เงียบกริบ เมื่อหมัดอัปเปอร์คัทขวาของฮันเตอร์ ปาร์กเกอร์ พุ่งทะลุการ์ดป้องกันหนาแน่น เข้าปะทะเต็มปลายคางของโยคิม เปตรอฟ ผู้ท้าชิงแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทชาวบัลแกเรีย เ้าของส่วนสูงสองร้อยห้าเิเ
เสี้ยววินาทีหลังกำปั้นหนักกระแทกปลายคาง สมองของโยคิมกระเด้งกระดอนไปมาภายในกะโหลก ราวกับลูกฟุตบอล แม้พยายามประคองสติเต็มที่ ทว่าแข้งขากลับไร้เรี่ยวแรง รู้ตัวอีกทีใบหน้าก็ัักับพื้นผ้าใบ ลิ้มรสชาติความพ่ายแพ้เป็ครั้งแรก พร้อมเสียงกรรมการะโสั่งยุติการชกเลือนรางในโสตประสาท
“ฮันเตอร์ ปาร์กเกอร์ ทำสำเร็จอีกครั้ง! เอาชนะน็อกโยคิม เปตรอฟ ั์ใหญ่แห่งบัลแกเรียไปในยกที่สอง รักษาเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไว้ได้อีกสมัย พร้อมสถิติสวยหรูชกสามสิบไฟต์ ชนะน็อกสามสิบไฟต์ เ้าของฉายา ‘นักล่าแห่งสังเวียน’ ยังคงแข็งแกร่งเช่นเคยครับ” พิธีกรประกาศก้องกังวาน จากนั้นตามด้วยเสียงะโอย่างบ้าคลั่งสนั่นเมดิสัน สแควร์ การ์เดน
ฮันเตอร์ตอบรับชัยชนะด้วยการเดินไปแย่งไมโครโฟนจากมือพิธีกร ก่อนใช้มันสื่อสารกับทุกคน ณ ที่แห่งนี้ รวมถึงผู้ชมหลายล้านคนที่กำลังรับชมผ่านการถ่ายทอดสดว่า
“เบื่อพวกกระจอกแบบนี้แล้ว ที่เจ๋งกว่านี้มีอีกไหม รีบมาชิงเข็มขัดไปจากชั้นหน่อย” ไม่พูดเปล่า ฮันเตอร์เพิ่มความยียวนกวนบาทาขึ้นอีกระดับด้วยการแลบลิ้นพลางใช้นิ้วปาดคอตัวเอง
ทั้ง ๆ ที่ทะนงตนจนน่าหมั่นไส้ ทว่าผู้ชมกลับชื่นชอบ ะโเรียกชื่อฮันเตอร์ต่อเนื่องยาวนานร่วมห้านาที ก่อนที่เข็มขัดแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทจะถูกนำมาคาดไว้บนเอวชายหนุ่มที่แผ่นหลังมีรอยสักปีกเทพบุตรซาตาน และไม้กางเขนผู้นี้
“ฮันเตอร์ นี่แกจะเปลี่ยนห้องพักนักกีฬาเป็บาร์หรือไง”
สุ้มเสียงเบื่อหน่ายของชายชราผู้หนึ่งดังขึ้น พร้อมประตูห้องพักกีฬาในเมดิสัน สแควร์ การ์เดน ถูกเปิดออก หลังบานประตู ภาพที่เห็นดูน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง สถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็ห้องพักนักกีฬา บัดนี้กลับมืดสลัว สิ่งเดียวที่ช่วยส่องสว่างให้พอเห็นบรรยากาศคือแสงนีออนแบล็กไลต์สีชมพู ส่องประกายวิบวับมุมนั้นทีมุมนี้ที
บริเวณกลางห้อง ปรากฏหญิงสาวในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยสองคนกำลังระดมฉีดแชมเปญขวดั์ใส่ร่างฮันเตอร์ แชมป์โลกที่เพิ่งป้องกันตำแหน่งได้สด ๆ ร้อน ๆ ส่วนรอบห้องยังมีหนุ่มสาวอีกนับสิบคนที่ร่วมบรรเลงความครื้นเครง ชัดเจนว่าทุกคนกำลังเมามายได้ที่
“พูดมากจริงตาแก่ ก็ชนะตามคำสั่งให้แล้ว ไฟต์นี้แกก็รับไปเน้น ๆ สามสิบล้านเหรียญ ยังจะไม่พอใจอะไรอีก” ฮันเตอร์ะโตอบกลับทั้งที่ฟองแชมเปญยังเปรอะเปื้อนเต็มหน้า
ตาแก่ที่ฮันเตอร์สนทนาด้วยคือ ‘ออกุสโต้ รามอส’ ผู้ที่เป็ทั้งโค้ชที่ปลุกปั้นฮันเตอร์จากเด็กเหลือขอข้างถนนสู่บัลลังก์แชมป์โลก ผู้จัดการส่วนตัว และเพื่อนสนิทต่างวัย
เมื่อคำตอบที่ได้ยินไม่ต่างจากที่คาดการณ์ ออกุสโต้จึงทำได้เพียงหัวเราะแห้ง ๆ ออกมา ตัวเขาในยามนี้ไม่มีอำนาจใดที่จะออกคำสั่งกับฮันเตอร์แล้วจริง ๆ
นอกจากฝีมือในสังเวียนจะเหลือร้ายแล้ว นอกสังเวียน ฮันเตอร์ ปาร์กเกอร์ ก็นับว่าจัดจ้านไม่แพ้กัน เขาขึ้นชื่อว่าเป็นักมวยจอมปาร์ตี้ ไวน์ขวดละหมื่นเหรียญ แชมเปญขวดละแสนเหรียญ นางแบบนิตยสารระดับโลก คือสิ่งที่ชายหนุ่มดื่มด่ำแทบทุกค่ำคืน
ตำแหน่งแชมป์เฮฟวี่เวทไร้พ่ายบันดาลเงินทองมหาศาลชนิดที่ใช้อีกสามชีวิตก็ไม่หมดแก่เขา สิ่งนี้ในโลกทุนนิยมไม่ต่างจากเวทมนตร์วิเศษ เสกทุกสิ่งได้ตามใจนึก ทว่ายิ่งชีวิตมากอภิสิทธิ์เท่าไร ทิฐิของฮันเตอร์ก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น เขาคิดว่าตนคือผู้ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนต้องให้ความยำเกรง อยากได้สิ่งใดต้องได้ และไม่จำเป็ต้องสนใจใคร
ออกุสโต้ยืนพิงผนังอยู่มุมหนึ่งของห้อง ขณะที่กำลังล้วงหยิบบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อนอกขึ้นสูบ เสียงของฮันเตอร์ก็ลอยเข้าหูชายชราอีกครั้ง
“ตาแก่ คืนนี้อย่าลืมจอง ‘เฮเว่น ออน เอิร์ท’ ให้ชั้นด้วยล่ะ เหมาทั้งร้านไปเลย แขกที่มาคงไม่ต่ำกว่าร้อยคน”
เฮเว่น ออน เอิร์ท ที่ฮันเตอร์เอ่ยคือชื่อของไนต์คลับที่หรูหราอลังการที่สุดในนิวยอร์ก เมื่อได้ยินคำสั่ง ออกุสโต้ไม่ตอบรับทันที เขาค่อย ๆ จุดบุหรี่อย่างใจเย็น สูดเข้าปอดเฮือกหนึ่ง ตามด้วยพ่นควันสีเทากลุ่มใหญ่ออกมา จากนั้นจึงค่อยกล่าวตอบราบเรียบ
“งานนี้ไม่ใช่หน้าที่ชั้น ถ้าอยากให้จัดการให้ แกต้องจ่ายเพิ่มมาอีกหมื่นเหรียญ”
“เื่นั้นชั้นรู้อยู่แล้ว จะเก็บเพิ่มอีกแสนเหรียญก็ไม่ว่า แต่ช่วยจัดการให้หน่อย” ยังไม่ทันกล่าวจบประโยคดี ฮันเตอร์ก็หันไปประกบปากดูดดื่มกับหญิงสาวด้านซ้ายมือ
ออกุสโต้มองภาพที่เกิดขึ้นอย่างชินชา ก่อนพ่นควันออกมาอีกเฮือกใหญ่
“ตามนั้น เดี๋ยวจัดการให้”
ได้ยินคำตอบที่น่าพึงพอใจ ฮันเตอร์ผละจากหญิงสาวคนดังกล่าว เดินไปยังกึ่งกลางห้อง ก้าวเท้าเหยียบขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง รอให้ทุกสายตาในห้องจับจ้องมาที่เขา จากนั้นกล่าวะโสู้เสียงเพลงดังสนั่นว่า
“ทุกคน เดี๋ยวชั้นขอไปเตรียมตัวก่อน แล้วคืนนี้เจอกันที่เฮเว่น ออน เอิร์ท สนุกกันให้เต็มที่ ชั้นจัดการทุกอย่างเองเหมือนเดิม”
ขึ้นชื่อว่าของฟรี ใครล่ะจะไม่ชอบ ทุกคนตอบรับคำประกาศของฮันเตอร์ด้วยเสียงะโลั่นห้อง เป็จังหวะเดียวกับที่ออกุสโต้เปิดประตูเดินออกไปโดยไม่มีใครทันสังเกต
เฮเว่น ออน เอิร์ทคลับ, นิวยอร์ก
สำหรับเหล่านักท่องราตรี ไนต์คลับ เฮเว่น ออน เอิร์ท ถือเป็ดั่ง์บนผืนโลกตามชื่อของมันไม่ผิดเพี้ยน ภายในอาคารความสูงสี่ชั้น ขนาดพื้นที่หลายพันตารางเมตรแห่งนี้ คริสตัลซึ่งเป็วัสดุหลักที่ใช้ตกแต่งทอประกายระยิบเมื่อลำแสงหลากสีสันตกกระทบ ภาพที่เห็นราวฝูงหิ่งห้อยบินล่องในถ้ำมืดสลัว เสียงเพลงจากลำโพงนับร้อยตัวที่ติดตั้งไว้รอบทิศทางกระหึ่มดัง เรียกได้ว่าหากอยากสนทนากับใคร จำเป็ต้องตะเบ็งสุดเสียงเท่านั้น
ฮันเตอร์นั่งเอนกายอยู่ที่โต๊ะทำเลดีที่สุดของร้าน มือหนึ่งถือแก้วคริสตัลที่บรรจุของเหลวสีอำพันอยู่ครึ่งค่อน สายตาเหม่อมองไปยังลานกว้างกลางชั้นหนึ่งที่บัดนี้มีฝูงชนจับจองพื้นที่ โชว์ลวดลายการเต้นอย่างไม่มีใครยอมใคร
ในบรรดาผู้คนนับร้อยเหล่านี้ มีเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งที่ฮันเตอร์จำชื่อได้ รู้ว่าพวกเขาคือใคร ส่วนอีกครึ่งคือคนแปลกหน้า ซึ่งก็ไม่ใช่เื่แปลกประการใด ใครต่อใครต่างอยากเข้าร่วมปาร์ตี้ของฮันเตอร์ ปาร์กเกอร์ทั้งสิ้น ด้วยเลื่องชื่อด้านความหรูหรา และที่สำคัญคือทุกอย่างฟรี
ส่วนที่โต๊ะของฮันเตอร์ นอกจากตัวเขาแล้ว ยังมีนางแบบนิตยสารระดับโลก ศิลปิน ดารา และนักธุรกิจชื่อดังร่วมวงอยู่ด้วยอีกเกือบสิบคน จริงอยู่ที่ฮันเตอร์สามารถสนทนากับคนเหล่านี้ได้อย่างลื่นไหลไร้ปัญหา แต่หากถามว่าคนเหล่านี้คือเพื่อนที่สนิทใจด้วยหรือไม่ เขาก็ตอบได้ไม่เต็มปากนัก
“นี่ฮันเตอร์ นายเล่นอัดซะร่วงั้แ่ยกสองแบบนี้คนดูก็เบื่อแย่สิ น่าจะเล่นกับมันหลายยกหน่อย” ผู้พูดคือหนุ่มศิลปินฮิปฮอปแอฟริกันอเมริกันวัยยี่สิบต้น ๆ ที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเสื้อผ้าเครื่องประดับราคาแพง
“โทษชั้นไม่ได้หรอกนะ ต้องโทษที่เ้านั่นมันกระจอกเกินไปต่างหาก” ฮันเตอร์กลั้วหัวเราะกล่าวตอบ
“แต่นายขึ้นชกทีไรก็เป็แบบนี้ทุกที อีกหน่อยใครจะกล้าขึ้นชกกับนาย รายได้หดหายไม่รู้ด้วยนะ” คราวนี้เป็ชายหนุ่มผมทองในชุดสูทผ้าอิตาเลี่ยนสีดำทที่กล่าวสมทบขึ้น เรียกเสียงหัวเราะชอบใจจากทุกคนในวงได้ไม่น้อย ยกเว้นฮันเตอร์
รอยยิ้มที่เคลือบไว้บนริมฝีปากฮันเตอร์กระตุกวูบหนึ่ง ทว่าชายหนุ่มกลบเกลื่อน ตีเนียนยิ้มแย้มได้ทันก่อนที่ใครจะสังเกตเห็น ฮันเตอร์ไม่ได้กลัวรายได้หดหายดังที่ชายผู้นั้นเอ่ยแซว แต่ประโยคดังกล่าวค่อนข้างเสียดแทงใจดำเขาไม่น้อย
ท่ามกลางแสงไฟหลากสีวูบวาบ เสียงเพลง เครื่องดื่ม อาหารราคาแพง และหญิงสาวรูปงามรายล้อม ทว่าภายในใจของฮันเตอร์กลับรู้สึกกลวงโบ๋ว นับั้แ่สิบห้าปีก่อนที่ออกุสโต้พบเจอเขาครั้งแรก ณ ย่านเสื่อมโทรมที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงนิวยอร์ก ขณะนั้นฮันเตอร์ในวัยสิบสองกำลังขึ้นคร่อม และรัวหมัดใส่ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ตัวใหญ่กว่าเขาเกือบสองเท่าไม่ยั้ง จนฝ่ายนั้นอยู่ในสภาพปางตาย
“เ้าหนุ่ม สนใจมาอยู่กับชั้นไหม? ชั้นจะทำให้ปีศาจอย่างแกกลายเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก มีเงินทองมากพอที่จะซื้อทุกอย่างที่แกอยากได้” ประโยคแรกที่ออกุสโต้เอ่ยกับเด็กหนุ่มกำปั้นเปื้อนเื
ฮันเตอร์ตอบรับคำชวนของชายชราแปลกหน้า จากนั้นเส้นทางชีวิตบนผืนผ้าใบก็เริ่มต้นขึ้น ระหว่างทางคือการฝึกซ้อมทรมานแสนสาหัส เด็กหนุ่มทำได้เพียงกัดฟันทน มีเป้าหมายการเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกยึดเหนี่ยวจิตใจ จนกระทั่งกาลเวลาล่วงผ่านไปสิบห้าปี คู่ต่อสู้คนแล้วคนเล่าที่ฮันเตอร์จัดการส่งลงไปนอนกองกับพื้นสังเวียนอย่างง่ายดาย ในที่สุดเขาก็ปีนป่ายถึงบัลลังก์ที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันได้สำเร็จ
จริงอยู่ที่บัลลังก์นี้บันดาลทั้งชื่อเสียง เงินทอง และเกียรติยศมากมายแก่เขา ทว่าขณะเดียวกัน การเสพสุขบนบัลลังก์กลับไม่สุขอย่างที่คิด แม้เพียบพร้อมทุกอย่าง แต่ภายในใจกลับว่างเปล่า
ตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมา ฮันเตอร์ใช้ชีวิตโดยมีตำแหน่งผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกเป็แรงขับเคลื่อน แต่ตอนนี้เขาพิชิตมันสำเร็จแล้ว จะเหลือขุนเขาลูกใดให้เขาได้ปีนป่ายอีก
‘แล้วจากนี้ยังไงต่อดี?’
หนึ่งคำถามที่วิ่งวนไปเวียนมาอยู่ในสมองฮันเตอร์อย่างไม่รู้จบ ท่ามกลางบรรยากาศครึกครื้น ทุกคนแลดูสนุกสนานสุดเหวี่ยงกับค่ำคืนนี้ แต่ทั้ง ๆ ที่เขาเป็เ้าภาพปาร์ตี้ครั้งนี้ ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าตนเป็คนนอก ไม่ว่าสุราราคาแพงเพียงใดก็ไม่อาจเติมเต็มช่องว่างในจิตใจได้
ขณะที่ทอดสายตามองประกายระยิบระยับของคริสตัล อยู่ ๆ ฮันเตอร์ก็หวนนึกถึงความหลัง แม้ล่วงเลยมากว่าสิบปีแต่ภาพในความทรงจำยังแจ่มชัดทุกรายละเอียด
หลังจากฮันเตอร์เอาชนะคู่ต่อสู้ในไฟต์แรกได้ เขา ออกุสโต้ และเพื่อนสนิทอีกสามสี่คนพากันไปฉลองชัยที่บาร์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่บรรยากาศทรุดโทรมเหลือทน แต่มีดีคือราคาถูก ควักกระเป๋าไม่ถึงร้อยเหรียญก็สามารถเมามายได้เต็มคราบ
ทุกอย่างในค่ำคืนนี้แตกต่างจากวันนั้นโดยสิ้นเชิง เครื่องดื่ม บรรยากาศ แสง สี เสียง ทุกอย่างหรูหราตระการตากว่ามาก มีเพียงสิ่งเดียวลดน้อยลง คือความสุขในใจฮันเตอร์ ถ้าเลือกได้ ฮันเตอร์อยากย้อนกลับไปหัวเราะจากใจดั่งเช่นวันวาน แม้ชีวิตยังไม่สุขสบาย แต่ก็ยังดีกว่าภายนอกเพียบพร้อมแต่ภายในว่างเปล่าเช่นนี้
แต่ชีวิตก็เป็เช่นนี้แหละ ฮันเตอร์เคยได้ยินประโยคหนึ่งว่า “ปัญหาของมนุษย์คือ รู้ว่า้าสิ่งใดแต่ไม่รู้ว่าจะได้มันมาได้อย่างไร และเมื่อได้มันมาก็กลับกลายเป็ไม่รู้ว่า้าสิ่งใดต่อไป”
ยกสุราในแก้วกระดกลงคอรวดเดียวหมด ราวกับฮันเตอร์อยากให้มันชะล้างความว่างเปล่าภายในให้จางหายไปด้วย จากนั้นจุดบุหรี่สูบ สายตาเหม่อมองกลุ่มควันสีเทาที่พ่นออกอย่างเลื่อนลอยไร้จุดหมาย
1K
