ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

    ต่างฝ่ายต่างไม่เก็บออมปราณพลังอีกต่อไป คิดหมายจบการต่อสู้ครั้งนี้โดยไว ชายลึกลับปลดปล่อยควันสีดำรอบๆ

กายาออกมาแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความตายลอยคละคลุ้ง ควันสีดำโพยพุ่งก่อรูปเป็นมือสีดำขนาดใหญ่

หมายจับเมี่ยนจือไว้ในกำมือ

   เมี่ยนจือที่เห็นมือสีดำพุ่งเข้ามาใส่อย่างรวดเร็ว ตัวนางปล่อยหมัดออกไป หมายมั่นสลายหมัดสีดำนั้นทิ้ง เสียง"ตูม"ดังก้องฟ้า
แต่มือสีดำขนาดใหญ่กลับไม่สลายหายไป มือสีดำนั้นเหมือนควันเมื่อถูกโจมตีมันกลับทะลุผ่านไม่อาจทำลายได้

มือสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้าจับร่างเมี่ยนจือไว้ เมี่ยนจือเริ่มถูกมือสีดำบีบร่างช้าๆ ก่อนจะมีเลือดไหลซึมที่มุมปาก

ร่างของอี้เฉินเริ่มแตกร้าวไม่อาจรับการโจมตีได้นาน เมี่ยนจือเม้มปากแน่นกัดฟันกรอดอย่างไม่พอใจ

ก่อนนางจะระเบิดปราณพลังสีดำพยามยกมือขึ้นวาดกลางอากาศ
ปราณพลังหลั่งไหลขึ้นไปบนท้องฟ้าสร้างวงแหวนสีดำขนาดใหญ่ขึ้นมากินพื้นที่รอบบริเวณ

หม้อยักษ์ขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นมาจากปราณพลัง ตกลงมาด้วยความรวดเร็ว

แม้แต่ชายลึกลับที่เห็นการโจมตีของเมี่ยนจือ เขาถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะระเบิดปราณพลังวิญญาณในกายาออกมาหยุดยั้ง

หม้อยักษ์ที่ตกลงมา หากโดนการโจมตีนี้เข้าไปต่อให้เป็นตัวเขาที่ได้ร่างเทพสวรรค์มาครอบครองก็ไม่อาจรับไหว

   วงแหวนสีม่วงขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากด้านหลังชายลึกลับ ก่อนจะมี แขนขนาดยักษ์พุ่งออกมา หมายหยุดยั้ง การโจมตีของเมี่ยนจือ

ในเสี้ยววินาที ที่แขนยักษ์โดนการโจมตีของเมี่ยนจือมันกลับค่อยๆ แตกร้าวพังทลายลง หม้อขนาดใหญ่พุ่งลงใส่ชายลึกลับอย่างรุนแรง

ชายลึกลับถึงกับหน้ามืดทะมึน ระเบิดปราณพลังวิญญาณสร้างเกาะป้องกันขึ้นมา ปราณพลังทั้งสองเสียดสีกันอย่างรุนแรง

ก่อนที่จะถูกหักล้างจนสลายหายไป ภายในสุสานเทพไม่มีเค้าโครงเดิมอีกต่อไปทะเลความรู้ พังทลาย

เป็นหลุมน้ำใหญ่หลายแห่ง รอบๆ สั่นไหวอย่างรุนแรง

   ชายลึกลับเริ่มรู้สึกผิดปกติ ในกายาของเขามีแสงสีทองพร่างพราวแพร่กระจายออกมา ปราณจิตของเทพสวรรค์ยังไม่ถูกหลอมรวมอย่างสมบูรณ์ ชายลึกลับถึงกับหน้ามืดทะมึน หากยังสู้ยืดเยื้อต่อไป ปราณจิตเทพสวรรค์จะต่อต้านเอาได้

ชายลึกลับที่เป็นวิญญาณแค้นเริ่มบ้าคลั่งหากไม่รีบจบการต่อสู้ตัวเขาอาจพลาดท่าได้
ตัวเขาพุ่งออกไปอย่างฉับพลันในพริบตาไปอยู่ด้านข้างเมี่ยนจือ ก่อนจะใช้ขลุ่ยที่อยู่ในมือหวดฟาดอย่างแรง

เสียง"ตูม"ดังก้อง

เมี่ยนจือปัดป้องการโจมตีไว้ได้ ก่อนที่นางจะถอยร่นไปหลายก้าว เมี่ยนจือเองรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติจากชายลึกลับ

กายาของชายลึกลับไม่ดำมืดมิดอีกต่อไป ใจกลางลำตัวของชายลึกลับมีแสงสีทองแสงหนึ่งออกมา

   เมี่ยนจือกังวลเป็นอย่างมาก นางสูญเสียปราณพลังสีดำไปเป็นจำนวนมาก ไม่นานปราณพลังของนางก็จะหมด

หากนางถูกแย่งชิงออกไปจากตัวอี้เฉิน ปราณจิตของนางก็จะสลายทันที แต่เมื่อเห็นแสงสีทองใจกลางกายาของชายลึกลับ

ทำให้นางมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

เมี่ยนจือระเบิดปราณพลังสีดำห่อหุ้มกายา พุ่งหายออกไปอย่างฉับพลัน

หมุนควงหมัดเข้าต่อยใจกลางหน้าอกที่มีแสงสีทองของชายลึกลับทันที  

   ชายลึกลับยกมือปัดป้อง ก่อนจะระเบิดปราณพลังวิญญาณหลอมรวมไว้ที่มือ มือกลายสภาพเป็นเหมือนซากศพ

ปัดป้องการโจมตีไว้ เสียง"ตูม"ดังก้อง รอบๆ แหลกสลาย

ชายลึกลับถอยร่นไปสองก้าวก่อนจะง้างหมัดโจมตีสวนกลับไป เสียง"ตูม"ดังก้อง

   เมี่ยนจื่อเองก็ถอยร่นไปหลายก้าวก่อนจะพุ่งเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง เสียง"ตูม"ดังไม่ขาดสาย หลายสิบกระบวนท่า

ก่อนที่เมี่ยนจือจะลอยกระเด็นออกไปไกล กระอักเลือดออกมากองใหญ่ ร่างของอี้เฉินเริ่มรับการโจมตีไม่ไหวอีกต่อไป

กายาเริ่มแตกร้าวมีเลือดไหลซึม 

   เมี่ยนจือไร้ทางเลือกมีแต่ต้องสู้จนสุดกำลังที่มี นางวาดมือกลางอากาศปราณพลังสีดำหลั่งไหล

สร้างวงแหวนสีดำขนาดใหญ่ก่อนที่จะมีหอกนับพันพุ่งออกโจมตีใส่ชายลึกลับอย่างบ้าคลั่ง

เสียง"ตูม"ดังก้องฟ้า ยาวนานนับ10ลมหายใจ ทะเลความรู้เป็นหลุมลึกใหญ่

ชายลึกลับไม่แม้จะหลบการโจมตีของเมี่ยนจือ

ระเบิดปราณพลังวิญญาณอย่างบ้าคลั่งสร้างเกาะกระดูกห่อหุ้มกายาขึ้นมาป้องกันการโจมตีเมี่ยนจือไว้

เมี่ยนจือที่เห็นภาพตรงหน้า ตัวนางถึงกับใจสั่นสะท้าน ด้วยความหวาดกลัว การโจมตีของนางไม่อาจทำอะไรชายลึกลับได้

ชายลึกลับสลายหายไปราวกับหมอกควัน ก่อนจะยกฝ่ามือจับคอของเมี่ยนจือไว้

ชายลึกลับเอ่ยพูด "เจ้าคิดจะเอาอะไรมาสู้กับข้า ตัวข้าที่ได้พลังของเทพสวรรค์บางส่วนมา"

เมี่ยนจื่อเอ่ยพูดเสียงเรียบ "เจ้าก็เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของเทพสวรรค์

ด้านนอกยังมีเทพสวรรค์ที่แท้จริงอีก2ตนเจ้าคิดจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา"

ชายลึกลับเอ่ยเสียงเรียบ "ร่วมมือกับข้าแล้วกวาดล้างพวกมัน เราจะครอบครองทั้ง4ดินแดนด้วยกัน"

เมี่ยนจือ ที่ได้ยินถึงกับหนังตากระตุก "เหตุใดชายลึกลับผู้นี้ถึงรู้จักดินแดนจันทราทมิฬ"

เมี่ยนจือเอ่ยพูด "เจ้ารู้จักดินแดนจันทราทมิฬได้อย่างไร"

ชายลึกลับบีบคอนางอย่างแรง "ก่อนจะเอ่ยพูด ค่าที่ได้ร่างเทพสวรรค์มาความทรงจำของเทพสวรรค์ก็อยู่ในตัวข้า

อีกไม่นานจะเกิดสงครามครั้งใหญ่"

เมี่ยงจื่อเริ่มดิ้นทุรนทุราย ดวงตาของนางเริ่มมีเลือดไหลรินจากแรงบีบรัด ตัวนางไม่อาจต่อต้านใดๆ ได้ ปราณจิตรของนางค่อยๆ

เริ่มเลือนหาย

อยู่ๆ ชายลึกลับก็ร่างสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง แสงสีทองพร่างพราว แพร่กระจายออกมาจากร่างวิญญาณร้ายค่อยๆ ถูกกัดกิน

ชายลึกลับร้องคำรามอย่างป้าคลั่ง "ไม่ๆ ปราณจิตเทพสวรรค์ เจ้ายังไม่ถูกหลอมรวมกันหรือ"

ชายลึกลับเริ่มคลุ้มคลั่ง พูดคุยกับตัวเองเหมือนคนบ้า ก่อนจะปล่อยมือจากคอของเมี่ยงจื่อ

"เจ้าน่าจะถูกหลอมละลายไปแล้วไม่ใช่หรือ"

"เจ้าอย่าโง่ไปหน่อยเลยเป็นแค่วิญญาณแค้นคิดจะมาทำลายปราณจิตของเทพสวรรค์งั้นหรือ"

   ไม่ๆ ร่างของชายลึกลับค่อยๆ ถูกแสงสีทองพร่างพราวกลืนกินปราณพลังที่ปลดปล่อยออกมา ค่อยๆ ชำระวิญญาณ

ร่างกายชายลึกลับสั่นเทิ้มอย่างรุนแรงก่อนจะคุกเข่าลง ไอสีดำโพยพุ่งท่วมท้นท้องฟ้าค่อยๆ ถูกระเหยออกจากกายา

วิญญาณแค้นคำรามก้องครั้งสุดท้าย "อีกไม่กี่ปีข้าก็จะรวมตัวขึ้นใหม่เจ้ารอวันนั้นไว้เถอะ"

เทพสวรรค์ที่กลับมาคุมร่างตัวเองได้อีกครั้ง เขาส่ายหัว "คงไม่มีโอกาสนั้นแล้วสุสานเทพจะสลายหายไป"

ก่อนที่เทพสวรรค์ จะส่งตัวทุกคนออกไปยังโลกภายนอก เหลือไว้เพียงอี้เฉินอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนที่เทพสวรรค์จะเอ่ยพูด "พวกเจ้าสองคนช่างน่าสนใจจริงๆ 1 คนกับ 1 อาวุธ ระดับ จักรพรรดิ"

เมี่ยนจือที่ได้ยินเทพสวรรค์เอ่ยพูด ตัวนางเริ่มมีท่าทีหวาดระแวงอย่างรุนแรง ถึงชายตรงหน้าจะเป็นคนที่ตายไปแล้วก็ตาม

แต่ที่นี่คือทะเลความรู้ของเขาภายในนี้เขาคือพระเจ้า ไม่มีใครสามารถต่อต้านได้

ก่อนที่เทพสวรรค์จะปลดปล่อยปราณพลังสีทองออกมา ชี้นิ้วมาที่เมี่ยนจือ หมายกักขังปราณจิตของนางไว้ในทะเลความรู้ของอี้เฉิน

    เมี่ยนจือร้องด้วยความแค้นเคือง "ไม่ ไม่ ตัวข้าอยากเป็นอิสระ เจ้ากล้าทำแบบนี้กับข้างั้นหรือ"

เมี่ยนจือไม่อาจต้านเทพสวรรค์ได้แม้แต่น้อย ปราณจิตของนางค่อยๆ ถูกสับเปลี่ยนกับอี้เฉินอย่างรวดเร็ว ก่

อนที่นางจะถูกกรงสีทองกักขังไว้ในทะเลความรู้

เทพสวรรค์เอ่ยพูดพึมพำ "เจ้ามีโชคชะตาที่ไม่เลวหวังว่าเจ้าคงจะได้เติบโตขึ้น" ก่อนที่จะส่งอี้เฉินที่สลบออกไปด้านนอก

สุสานเทพค่อยๆ แหลกสลาย เหมือนโลกที่พังทลาย สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตล้วนถูกส่งออกไปยังด้านนอก

เทพสวรรค์มองดูโลกที่เขาสร้างค่อยพังทลาย

ก่อนที่เขาจะเอ่ยพูด "สุดท้ายข้าก็ไม่อาจกลับดินแดนจักรพรรดิได้" ตัวของเทพสวรรค์ค่อยๆ ศูนย์สลายหายไป