เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        และในขณะเดียวกัน ทางด้านอินะฮิเมะก็ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น จนได้พบว่าตัวเธอนั้นได้มาอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับชายคนรักของเธอที่มีนามว่าโนบุยูกิ ตัวเธอในตอนนี้แทบจะจำเรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆ ในอดีตไม่ได้เลย เธอรู้อยู่แค่ว่า...เธอกับโนบุยูกินั้นต่างก็ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข และไร้ซึ่งสงครามใดๆ โดยที่ตัวเธอนั้นจะคอยทำหน้าที่เป็นแม่บ้านแม่เรือนอันแสนดีที่คอยอยู่ปรนนิบัติผู้เป็นสามีที่เธอรักราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        “หึ หึ หึ จงดื่มด่ำ จงดื่มด่ำกับฝันมายานี้ ไปจนถึงตราบชั่วนิรันดร์”

        และในขณะเดียวกัน ก็ได้มีอสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากินั้นคอยจับตามองยูกินะกับพวกพ้องทั้ง 4 ของเธอ ซึ่งในตอนนี้พวกเธอกำลังอาศัยอยู่ตามโลกฝันมายาแห่งนิรันดร์อย่างไม่ละสายตา พลางยิ้มฉีกออกมานิดๆ ด้วยความชั่วร้ายอย่างขีดสุด

        “พวกเจ้าทุกคน รีบออกมาจากโลกฝันมายาแห่งนี่เสีย พวกเจ้าทุกคนในตอนนี้...กำลังถูกพิษจากดอกไม้วิญญาณแห่งฟุรุสึบากิเข้าเล่นงาน จนเกิดเป็นภาพฝันมายาเหล่านี้ขึ้น...”

        “หากขืนพวกเจ้ายังอยู่ในฝันมายาแห่งนี้ต่อไป พวกเจ้าทุกคนก็อาจจะถึงแก่ความตายได้ และดวงวิญญาณของพวกเจ้าทุกคนก็จะถูกขังอยู่ภายในฝันมายานี้ไปจนตราบชั่วนิรันดร์ และกายสังขารของพวกเจ้าทุกคนก็จะถูกต้นไม้อสูรมัจจุราชแห่งจูบกโกะนั่นกลืนกินเข้าไปจนหมดสิ้น”

        หลังจากที่เดินชมมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ยูกินะก็ได้ยินน้ำเสียงของเทพนินิงิ โนะ มิโกโตะ เทพสวรรค์ผู้ประทับโลกา และเทพอุกายะฟุกิอาเอซุ เทพเจ้าผู้ให้กำเนิดพระจักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่นดังขึ้นอยู่ในหัว และจากนั้น ยูกินะก็ได้สติกลับ คืนมา

        ยูกินะได้กลิ่นหอมจากดอกสึบากิที่โชยพัดเข้ามา แต่ในขณะที่เพื่อนๆ ทั้งสามของเธออย่างมิเคียว ริโกะ อาซึสะ และเหล่าบรรดาผู้มาร่วมงานในเทพกาลวัฒนธรรมนั้นกลับไม่ได้กลิ่นนั้นเลย ยูกินะรีบวิ่งไปตามกลิ่นดอกไม้นั่นไป จนไปเจอกับดอกไม้สึบากิที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งอยู่บนชั้นดาดฟ้าของอาคารเรียนที่มีขนาดพื้นที่อันกว้างขวาง

        “คิดว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆ อย่างงั้นหรือ ไม่มีทางซะหรอก” สักพัก อสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากิก็ได้โผล่เข้ามาขวางหน้ายูกินะไว้ด้วยความรวดเร็ว เพื่อไม่ให้เธอนั้นเข้ามาแตะต้องดอก ไม้สึบากิขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าได้

        “องค์หญิงรีบถอยไปเสีย”

        และในทันใดนั้น ก็ได้มีมีดสั้นคุไนหลายสิบกว่าเล่มลอยพุ่งเข้ามาโจมตีใส่อสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากิด้วยความเร็วสูงอย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ยังสามารถเคลื่อนตัวหลบใบมีดคุไนเหล่านั้นไว้ได้ทันอย่างรวดเร็วและฉับไว สักพัก คุโนะอิจิสาวนางหนึ่งก็ได้ปรากฎตัวขึ้นพร้อมกับเนโกะมาตะ ภูติพิทักษ์ประจำกายของเธอคนนั้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นโอคัทสึ

        สักพัก ก็ได้มีมิโกะสาวนางหนึ่งยิงธนูเวทย์ออกมาเป็นเปลวไฟมังกรที่มีขนาดใหญ่จากในเงามืดโจมตีใส่อสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากิ แต่มันก็ยังสามารถเคลื่อนตัวหลบการโจมตีของมิโกะสาวนางนั้นได้อย่างหวุดหวิด แต่หากรู้ไม่ว่า มันมีคลื่นกงจักรวารีลอยพุ่งเข้ามาโจมตีใส่จากในเงามืดด้วยความเร็วสูง แต่มันก็ยังสามารถหลบหลีกมันได้อย่างฉิวเฉียด สักพัก มิโกะสาวนางนั้นก็ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับภูติพิทักษ์จิ้งจอกคมดาบของเธอคนนั้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นโทโมเอะกับคิทสึเนะ

        สักพัก ก็ได้มีคมเคียวขนาดยักษ์ลอยพุ่งเข้ามาหานางไม้แห่งฟุรุสึบากิด้วยความเร็วสูง ก่อนที่คมเคียวนั้นจะลอยวก กลับไปหานางผู้เป็นเจ้าของ ซึ่งไม่ใช่ใคที่ไหนแต่เป็นอินะฮิเมะ เธอรีบคว้าคมเคียวนั่นไว้ด้วยความรวดเร็วและชำนาญ ก่อนที่เธอนั้นจะปรากฎตัวออกมาจากในเงามืด จากนั้น ทั้งสองฝ่ายก็เกิดการต่อสู้กันขึ้นอย่างดุเดือด

        ยูกินะได้ทำการร่ายเวทย์ในรูปแบบต่างๆ เข้าโจมตีใส่ร่างอสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากิ ควบคู่ไปกับการใช้ดาบพลังแสงคุซานางิในการต่อสู้ ในระหว่างนั้น ก็ได้มีการสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธทั้งสามชนิดกันไปมาด้วย ซึ่งมีทั้งรูปแบบดาบคาตานะ ดาบยาว และก็ง้าว

        หลังจากนั้นสักพัก ยูกินะได้โยนแผ่นยันต์ขึ้นไปบนกลางอากาศ 1 แผ่น ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำการร่ายเวทย์ด้วยความรวดเร็ว เพื่อเสกแผ่นยันต์ให้กลายเป็นนกเหยี่ยว และกระพือปีกปล่อยลูกพายุที่มีขนาดกลางสองลูกออกมาโจมตีใส่อสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากิ แต่นางก็สามารถสร้างบาเรียป้องกันไว้ได้ทัน แต่ในระหว่างนั้น ยูกินะก็รีบทำการร่ายเวทย์ธาตุลมลงบนคมดาบ จนกลายเป็นคมดาบสายลม ที่คมดาบพลังแสงนั้นถูกแทนที่ด้วยลูกพายุขนาดย่อม

        จากนั้น เธอก็รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของอสูรนางไม้อย่างต่อเนื่อง แต่มันก็สามารถใช้แขนคมดาบรับการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมด ก่อนที่มันนั้นจะกระโดดถอยหลังออกมา เสียงคมดาบโลหะที่กระทบกระทั่งกับคมดาบลูกพายุนั้นดังสนั่นไปทั่วบริเวณ

        สักพัก ก็ได้มีคมเคียวขนาดยักษ์ลอยพุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสูง แต่อสูรนางไม้นั้นก็สามารถกระโดดหลบไว้ได้ทันอย่างฉิวเฉียด และคมเคียวนั้นก็ลอยวกกลับไปหาผู้เป็นเจ้าของด้วยความรวดเร็ว อินะฮิเมะรีบยื่นมือเรียวงามออกมาคว้าคมเคียวไว้ด้วยความชำนาญ ก่อนที่เธอนั้นจะรีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของมันอย่างต่อเนื่อง พลางสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธทั้งสามชนิดกันไปมา ซึ่งมีทั้งดาบโค้ง เคียวยักษ์ และทวน

        แต่อสูรนางไม้นั้นก็สามารถใช้แขนคมดาบรับการโจมตีของอินะฮิเมะไว้ได้ทั้งหมด เสียงคมใบมีดจากโลหะที่กระทบกระทั่งกันนั้นดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ

        หลังจากที่อินะฮิเมะกับอสูรนางไม้ปะทะกันไปมาได้สักพัก ทั้งสองฝ่ายต่างก็รีบกระโดดถอยหลังออกมาตั้งหลักด้วยความรวดเร็ว และไม่นาน ก็ได้มีคลื่นดาบวายุที่มาจากการตวัดคมดาบลำแสงโดยยูกินะพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่เจ้าอสูรนางไม้นั้นก็สามารถปัดการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทัน

        ยูกินะโปรยแผ่นยันต์ทั้ง 7 แผ่นใส่เจ้าอสูรนางไม้ ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำการร่ายเวทย์ด้วยความรวดเร็ว เพื่อที่จะเสกแผ่นยันต์ทั้ง 7 แผ่นให้กลายเป็นสายฟ้าอัสนีที่มีขนาดใหญ่และความแรงสูงโจมตีใส่เจ้าอสูรนางไม้ แต่มันก็สามารถหลบหลีกไว้ได้ทันอย่างหวุดหวิด ยูกินะรีบทำการร่ายเวทย์ธาตุสายฟ้าลงบนคมดาบ จนกลายเป็นคมดาบอัสนีสีเหลืองอ่อนที่มีกระแสไฟฟ้าไหลเวียนไปทั่วคมดาบ จากนั้น เธอก็รีบทำการเปลี่ยนรูปแบบอาวุธให้กลายเป็นดาบยาวทันที

        ยูกินะรีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของเจ้าอสูรนางไม้อย่างไม่ยั้ง แต่มันก็ยังคงสามารถรับการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมดด้วยแขนคมดาบทั้งสองข้างของมัน เสียงคมดาบลำแสงกระทบกระทั่งกับคมดาบโลหะที่มีเสียงไฟฟ้าเข้ามาผสมด้วยกันนั้นดังสนั่นไปทั่วบริเวณ หลังจากที่ปะทะกันมาได้สักระยะ ทั้งสองฝ่ายต่างก็รีบกระโดดถอยหลังออกมาตั้งหลักด้วยความรวดเร็ว สักพัก ทางด้านโทโมเอะก็รีบยิงธนูเวทย์ออกมาเป็นคลื่นกงล้อสายฟ้าโจมตีใส่เจ้าอสูรนางไม้อย่างต่อเนื่อง

      แต่มันก็ยังสามารถปัดการโจมตีของมิโกะสาวไปได้ทั้งหมดด้วยแขนคมดาบทั้งสองข้างของมัน จากนั้น โทโมเอะก็รีบยิงธนูเวทย์ออกมาเป็นช้างสายฟ้าที่มีขนาดใหญ่ มันกู่ร้องคำรามออกมาเสียงดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ