ปฏิทินพันธมิตรปีที่ 177 วันที่ 7 เดือน 7
ผ่านไปสามเดือนครึ่งแล้วนับั้แ่สืออวี่ข้ามมิติมาที่นี่ และครบสี่วันหลังที่เขาได้กลายเป็ผู้ฝึกอสูรอย่างเป็ทางการ
วันที่หนึ่ง: อสูรกินเหล็ก นามว่า เ้าสิบเอ็ด สัตว์อสูรในพันธสัญญาตัวแรก สามารถปลุกสกิลกายาเหล็กได้สำเร็จ แถมยังประเดิมชัยชนะแรกด้วยการตบหนอนไหมเขียว สัตว์อสูรที่หาได้ทั่วไปร่วงไปกอง
วันที่สอง: สืออวี่ใช้สารานุกรมสกิลเพิ่มความชำนาญของสกิลกายาเหล็กให้เ้าสิบเอ็ด จากขั้นเริ่มต้นทะลุไปสู่ขั้นชำนาญ
วันที่สาม: เ้าสิบเอ็ดฝึกฝนสกิลกายาเหล็กตามตารางอย่างเคร่งครัด
วันที่สี่: ระดับการเติบโตของเ้าสิบเอ็ดพุ่งไปแตะเลเวล 4 แถมยังได้เรียนสกิลระดับกลางอย่างสมานแผลความเร็วสูงผ่านสารานุกรมสกิล
เท่านั้นไม่พอ มันยังเริ่มเข้าคอร์สฝึกพิเศษที่เรียกว่า การฝึกทิ้งดิ่ง
คอนเซ็ปต์การฝึกทิ้งดิ่งนั้นง่ายมาก แต่เถื่อนสุดๆ... ก็แค่ะโลงมากระแทกใส่แผ่นเหล็ก!
ถ้ากระแทกแล้วแผ่นเหล็กไม่พัง แปลว่ายังแข็งไม่พอ ต้องฝึกต่อ แต่ถ้าแผ่นเหล็กพังยับเยิน ก็แปลว่าสอบผ่าน และไม่ต้องกลัวว่าเศษเหล็กจะเสียของ เพราะมันจะกลายเป็ขนมขบเคี้ยวของอสูรกินเหล็กทันที
ถึงตอนนั้น ฟันของมันคงแข็งพอจะเคี้ยวโลหะพวกนี้ได้สบายๆ กล่าวอีกนัยหนึ่ง อุปกรณ์การฝึกที่สืออวี่ควักเงินซื้อมา ก็คือเสบียงสำรองของเ้าสิบเอ็ดในอนาคตนั่นเอง
“ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวชัดๆ... เรานี่มันอัจฉริยะชัดๆ”
สืออวี่ทึ่งในมันสมองอันชาญฉลาดของตัวเอง
วันที่ห้ากับหก: สืออวี่นอนซมพักฟื้นร่างกายจากอาการอ่อนเพลีย หลังจากสอนสกิลสมานแผลความเร็วสูง
่สองวันนี้เ้าสิบเอ็ดกินมากขึ้นเป็สองเท่า เพราะใช้สกิลรัวๆ จนพลังงานหมดเกลี้ยง ต้องพึ่งพาห้วงมิติอสูรช่วยเร่งการย่อยและดูดซึมสารอาหารมากกว่าเดิมหลายเท่า
วันที่เจ็ด: ครบหนึ่งสัปดาห์ของการเป็ผู้ฝึกอสูร สืออวี่เจอเื่เซอร์ไพรส์ การใช้สารานุกรมสกิลไม่ได้แค่ทำให้อ่อนเพลีย แต่มันมีข้อดีแฝงอยู่!
ตราบใดที่กินและนอนเพียงพอ สมรรถภาพร่างกายของเขาจะยกระดับขึ้น เหมือนกับพลังงานที่เสียไปนั้นคือการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง
การค้นพบนี้ทำให้สืออวี่เปลี่ยนความคิด... อาการหมดสภาพหลังสอนสกิลไม่ใช่เื่แย่อีกต่อไป เพราะร่างกายที่แข็งแกร่งคือต้นทุนสำคัญที่สุดของผู้ฝึกอสูร
วันเดียวกันนั้น สืออวี่ใช้สารานุกรมสกิลอีกครั้ง เพื่อสอนสกิลกายาเหล็กให้เ้าสิบเอ็ดรอบใหม่ หลังเสร็จกระบวนการ แม้ค่าความชำนาญจะยังไม่แตะถึงขั้นเชี่ยวชาญ แต่เทียบกับก่อนหน้านี้ การใช้กายาเหล็กของเ้าสิบเอ็ดลื่นไหลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนี้มันสามารถใช้กายาเหล็กเฉพาะจุดพร้อมกันหลายจุดได้อย่างอิสระ ไม่ว่าจะอยู่ในท่าไหน โดยไม่ขัดจังหวะการเคลื่อนไหวเลย
ทว่า... พัฒนาการที่เร็วปรู๊ดปร๊าดนี้กลับทำให้เ้าสิบเอ็ดรู้สึกร้อนรนขึ้นมาซะงั้น มันจึงโหมฝึกหนักกว่าเดิม จนแผ่นเหล็กเริ่มมีรอยยุบลึกชัดเจนเป็ครั้งแรก!
วันที่แปด: สืออวี่พักผ่อน (นอนเปื่อยยาวๆ)
วันที่เก้า: สืออวี่สอนสกิลกายาเหล็กให้เ้าสิบเอ็ดอีกรอบ คราวนี้... ค่าความชำนาญก็ทะลุเข้าสู่ขั้นเชี่ยวชาญจนได้!
สัญลักษณ์ของกายาเหล็กระดับเชี่ยวชาญ คืออสูรกินเหล็กจะคงสภาพแข็งตัวทั่วร่างได้ตลอดเวลา โดยไม่กระทบต่อความคล่องตัว ทำให้การต่อสู้ลื่นไหลไร้รอยต่อ
เมื่อค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น ระดับการเติบโตของสิบเอ็ดก็ถูกดึงขึ้นตามไปด้วย จนก้าวเข้าไปสู่การตื่นรู้ครั้งที่ 5
อสูรกินเหล็ก: ·°(﹏)°· (หนูเปล่านะ หนูไม่ได้เปิดโปรจริงๆ!)
ความกังวลในใจของเ้าสิบเอ็ดพุ่งปรี๊ด รอยยุบบนแผ่นเหล็กตอนนี้ลึกจนน่ากลัว
“ถ้าบอกว่าสกิลกายาเหล็กขั้นชำนาญ อสูรกินเหล็กทั่วไปต้องใช้เวลาฝึกหนักเกือบเดือนในสภาพแวดล้อมที่พร้อมสรรพ...”
“งั้นขั้นเชี่ยวชาญก็คงต้องฝึกกันเืตาแทบกระเด็นเป็ปี”
แต่ตอนนี้... พวกเขาทำสำเร็จภายในเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์!
สืออวี่เอนหลังพิงเก้าอี้ในลานบ้าน วิเคราะห์พัฒนาการของสิบเอ็ดอย่างครุ่นคิด
เส้นทางการเป็ผู้ฝึกอสูรของเขาดูจะมั่นคงและสดใสเกินคาด ไม่ว่าจะเป็ตัวเขาเองหรือเ้าสิบเอ็ด ต่างก็มีอนาคตที่น่าจับตามองสุดๆ
วันที่สิบ: พักผ่อน รอบนี้สืออวี่ไม่ได้ใช้สารานุกรมสกิลเพิ่มความชำนาญให้สิบเอ็ดอีก
จากขั้นเริ่มต้น → ขั้นชำนาญ: ใช้ 1 ครั้ง
จากขั้นชำนาญ → ขั้นเชี่ยวชาญ: ดูเหมือนต้องใช้ 2 ครั้ง
แล้วจากขั้นเชี่ยวชาญ → ขั้นสมบูรณ์แบบล่ะ?
จุดเด่นของสกิลกายาเหล็กขั้นสมบูรณ์แบบคือ การไหลเวียน
ขั้นเชี่ยวชาญทำให้ร่างกายแข็งแกร่งทั้งตัวก็จริง... แต่ขั้นสมบูรณ์แบบเหนือกว่านั้น มันทำให้สสารความแข็งแกร่งสามารถไหลเวียนไปมาบนร่างได้อย่างรวดเร็วเหมือนของเหลว เพื่อรวมพลังและเสริมอานุภาพ
เวลาโจมตี: สสารทั้งหมดจะไหลไปรวมที่กรงเล็บ เปลี่ยนเป็อาวุธที่ทรงพลังที่สุด
เวลาป้องกัน: สสารทั้งหมดจะไหลไปรวม ณ จุดปะทะ สร้างโล่ที่หนาที่สุดเพื่อลดความเสียหาย
โดยเนื้อแท้แล้ว นี่คือการบริหารจัดการพลังงาน รวมพลังทั้งหมดไว้ ณ จุดเดียวเพื่อรีดศักยภาพออกมาให้ถึงขีดสุด
สำหรับสัตว์อสูรทั่วไป การฝึกจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบถือเป็จุดสูงสุดของชีวิตแล้ว แน่นอนว่าต้องใช้จำนวนครั้งในการสอนมากขึ้น
สืออวี่เลยวางแผนจะใช้หนอนไหมเขียวเป็หนูทดลองไปก่อน เพราะคูลดาวน์ของสกิลพ่นใยสั้นกว่ามาก
อีกอย่างเลี้ยงเ้าหนอนไหมเขียวมาสิบวันแล้ว ทั้งที่ตั้งใจจะเอาเส้นไหมคุณภาพดีไปขาย แต่เขาก็ยังไม่ได้เริ่มทำจริงจังเสียที ปล่อยไว้นานกว่านี้คงเสียของเปล่า
วันที่สิบเอ็ด: สืออวี่ปลดกรงนกลงจากต้นไม้ เ้าหนอนไหมเขียวรู้ชะตากรรมดี เลยพลิกตัวเปลี่ยนท่านอนอย่างใจเย็น
ตอนโดนจับมาใหม่ๆ มันยังมีลูกฮึดอยากขัดขืนอยู่บ้าง แต่หลังจากได้ยินเสียงเ้าสิบเอ็ดเอาหัวโขกแผ่นเหล็กดัง ตึง! ตึง! ทุกวี่ทุกวัน... ไฟในการต่อสู้ของมันก็มอดดับไปนานแล้ว
แถมสืออวี่ยังเอาอาหารมาเสิร์ฟถึงปากกรงทุกวัน อยู่ดีกินดีขนาดนี้ จะให้หนีไปไหน?
ตลอดสิบวันที่ผ่านมา เวลาว่างสืออวี่มักจะสื่อจิตคุยเล่นกับเ้าหนอนสมองนิ่มตัวนี้ จนมันไม่เหลือความเป็ศัตรู กลายเป็เด็กดีเชื่อฟัง
วันนี้สืออวี่เริ่มสอนสกิลพ่นใยให้มัน พอเสร็จสิ้น หนอนไหมเขียวก็ลอกคราบ ก้าวเข้าสู่การตื่นรู้ครั้งที่ 3 แต่ดูเหมือนค่าความชำนาญของสกิลพ่นใยยังค้างอยู่ที่ขั้นชำนาญ
วันที่สิบสอง: สืออวี่สอนสกิลให้หนอนไหมเขียวเป็ครั้งที่ 3 ไม่ผิดคาด มันลอกคราบอีกครั้ง เมื่อผ่านการตื่นรู้ครั้งที่ 4
ความเร็วในการเติบโตของสัตว์อสูรเผ่าแมลงนั้น... ไวจนน่าใจริงๆ
การเปลี่ยนแปลงคุณภาพที่ชัดเจนที่สุดคือความเหนียวของเส้นไหม ตอนนี้ความแข็งแรงของมันเทียบเท่าเอ็นตกปลาเกรดพรีเมียม แถมยังควบคุมได้ดั่งใจนึกเหมือนเป็แขนขาที่งอกเพิ่มออกมา
การบังคับเส้นไหมให้ผูกเป็เงื่อนดอกไม้ สำหรับหนอนไหมเขียวตอนนี้คือเื่กล้วยๆ เห็นได้ชัดว่าค่าความชำนาญขยับจากขั้นชำนาญไปสู่ขั้นเชี่ยวชาญแล้ว
ในฐานะแฟนพันธุ์แท้โคนันที่ดูมาเป็ร้อยตอน สืออวี่รู้ดีว่าเส้นไหมระดับนี้แหละคืออาวุธสังหารชั้นยอด
แม้พลังทำลายจะยังจำกัด เพราะสเตตัสพื้นฐานของหนอนไหมเขียวยังน้อย (ให้ผู้ใหญ่ถือเอ็นตกปลาไล่รัดคอ กับให้หนอนตัวเท่าฝ่ามือถือทำ ผลลัพธ์ย่อมต่างกันราวฟ้ากับเหว) แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณภาพของเส้นไหมนั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ
ปกติแล้ว ต่อให้เป็หนอนไหมเขียวเลเวลสิบที่ใกล้จะเข้าดักแด้ ก็ยังยากจะหาตัวที่มีความชำนาญขั้นนี้
ด้วยความชำนาญขั้นนี้ ขอแค่ระดับการเติบโตของร่างกายตามทัน การวิวัฒนาการเป็ผีเสื้อผลึกวายุก็แทบจะการันตีได้แล้ว
ถึงตอนนั้น นอกจากขายเส้นไหมแล้ว ยังเอาผงเกล็ดผลึกของผีเสื้อผลึกวายุไปขายทำกำไรได้อีก
และหากก่อนเข้าดักแด้ ความชำนาญไปถึงขั้นสมบูรณ์แบบหรือสูงกว่านั้นได้... ปรากฏการณ์ตอนวิวัฒนาการอาจจะอลังการยิ่งกว่าเดิม ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดู เผลอๆ อาจเกิดการวิวัฒนาการร่างพิเศษก็เป็ได้
—
บทสรุป: รวมระยะเวลาสิบสองวัน การทดลองกับสัตว์อสูรสองตัว ทำให้สืออวี่สรุปกลไกการทำงานของสารานุกรมสกิลได้คร่าวๆ ดังนี้:
ยังไม่มีสกิล: สอน 1 ครั้ง = ได้รับสกิล (เริ่มต้น)
ครั้งที่ 2: เริ่มต้น → ชำนาญ
ครั้งที่ 4 (เพิ่มอีก 2 ครั้ง): ชำนาญ → เชี่ยวชาญ
สืออวี่ตั้งใจจะดันให้สุด เขาอยากรู้ว่าต้องสอนอีกกี่รอบ ถึงจะดันสกิลพ่นใยจากขั้นเชี่ยวชาญไปถึงขั้นสมบูรณ์แบบได้
แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น... พวกเขาอุดอู้อยู่แต่บ้านมานานเกินไปแล้ว สืออวี่คิดว่าควรออกไปหาประสบการณ์ต่อสู้จริงบ้าง
เ้าสิบเอ็ดที่สกิลกายาเหล็กขั้นเชี่ยวชาญ + เลเวลห้า + ผ่านการฝึกทิ้งดิ่งอย่างหนักตลอดสัปดาห์
การเก็บตัวฝึกวิชาครั้งนี้ถือว่าจบหลักสูตรอย่างสมบูรณ์แบบ พลังต่อสู้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
ถึงเวลาออกไปลองของกันแล้ว!
สืออวี่เปิดกรงนก หนอนไหมเขียวก็มุดกลับเข้าไปเองอย่างรู้งาน ข้างในปลอดภัยกว่าโลกภายนอกเยอะ อย่างน้อยก็ไม่ต้องระแวงนกโฉบ
หลังจากพักผ่อนใน่เช้าจนเต็มอิ่ม สืออวี่ก็ะโเรียกอสูรกินเหล็กน้อยที่กำลังซ้อมหนัก
“สิบเอ็ด! บ่ายนี้งดฝึก พักผ่อน กินให้เยอะๆ แล้วเตรียมตัว... เดี๋ยวเราไปลุยสนามจริงกัน!”
“งู้วว?!”
สิบเอ็ด: เอาจริงดิ?!
อสูรกินเหล็กตัวจ้อยกอดแผ่นเหล็กคู่ใจไว้แน่น แล้วเอาหัวโขกมันดัง...
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
เืในกายพลุ่งพล่าน เดือดปุดๆ ขึ้นมาทันที!