"ฮ่าๆ เป็ธรรมดาที่เ้าจะไม่รู้ ในตอนนี้เ้าเป็เพียงแค่ผู้ฝึกตนระดับหลอมระกายเท่านั้น เมื่อเ้ามีระดับสูงขึ้นเ้าก็จะสามารถแยกความแตกต่างระหว่างจิติญญากับกายหยาบได้"ชายชราหัวเราะเเละกล่าวออกมาเบาๆ
ชิงเฟิงเขินอายเล็กน้อยให้กับความโง่งมและอ่อนแอของตัวเอง เขาตอนนี้เป็เพียงระดับหลอมกายาขั้นที่หนึ่งซึ่งเป็ระดับแรกของการฝึกตนก็เท่านั้น ไม่มีอะไรให้พูดถึง
ถึงตอนนี้ แววตาของชิงเฟิงแลดูแข็งกร่าวและมั่นคงมากยิ่งขึ้น เขากล่าวถามออกมา"ผู้าุโ หลังจากที่ข้าได้หลอมรวมโลหิตหยดนี้เเล้วมันจะทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นใช่หรือไม่ขอรับ"
ในเวลานี้ชิงเฟิงตระหนักได้ว่าในโลกที่โหดร้ายแห่งนี้มีเพียงแค่ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถสยบทุกสิ่ง ดังคำกล่าวที่ว่าใครกำปั้นใหญ่กว่าคนนั้นก็จะเป็ผู้ชนะ
"ถ้าจะพูดอย่างนั้นมันก็ใช่ แต่มันก็หลังจากที่เ้าผสานมันได้สำเร็จละน่ะ"ชายชรากล่าวออกมา
ชิงเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆระงับสติอารมณ์ของตัวเอง 'เอาเถอะ ถึงมันจะไม่สำเร็จแต่ก็ไม่เป็ไร ในเมื่อยังไงข้า..ก็เป็คนที่สมควรตายไปแล้ว แต่ถ้าเกิดว่ามันสำเร็จ..ถ้าอย่างนั้นใต้หล้านี้จะต้องมีชื่อของข้าปรากฏแน่'ชิงเฟิงตัดสินใจกับตัวเองภายในใจ
ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่ชายชราด้วยท่าทางที่แน่วแน่"ผู้าุโ ข้าพร้อมแล้ว''
ชายชราเห็นท่าทางที่แน่วแน่ของชิงเฟิงเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปาก ถึงแม้จะไม่สำเร็จแต่เขาก็ยังคงชื่นชมใสความกล้าหาญขอวเด็กหนุ่มคนนี้
ขวดหยกมันแพะยังคงลอยตระหง่านอยู่ระหว่างชิงเฟิงและชายชรา ในตอนนี้มันดูเงียบสงบเป็อย่างมาก แต่หารู้ไม่ภายใต้ความเงียบสงบของมันนั้นได้ซ่อนความแข็งแกร่งที่น่าหวาดกลัวขนาดไหนเอาไว้
ชายชรายกมือขึ้นมาและสะบัดมือเบาๆ ไม่นานหลังจากนั้น ฝาขวดหยกมันแพะก็ได้เปิดออกและหลังจากนั้น โลหิตหยดหนึ่งที่มีสีทองอร่ามได้ลอยออกมาจากขวดหยกอย่างช้าๆ
การปรากฏตัวขึ้นของโลหิตสีทอง ท้องฟ้าเหนือหุบเหวา ได้ปรากฏเมฆหมอกรวมตัวกันราวกับกำลังต้อนรับอะไรบางอย่าง
ในขณะนี้ผู้คนที่อยู่ใกล้กับหุบเหวาเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา
"ดูนั่น!!! นั่นมันอะไรกัน!!"
"เมฆหมอกบนท้องฟ้ารวมตัวกัน นี่เป็ปรากฏการณ์การฟ้าดินอะไรกันแน่ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน!"
"ทิศทางนั้นมันเป็ทิศทางของหุบเหวาไม่ใช่หรอ หรือว่าจะมีสมบัติอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นที่นั่น!"
"ไม่ได้การแล้ว!!เื่นี้ต้องบอกให้กับสำนักได้รู้ เร็วเข้ารีบไปรายงานเร็ว!!"
"..."
เหล่าฝูงชนที่อยู่ใกล้ๆเริ่มตื่นตระหนก บางคนคิดว่านี่เป็ปรากฏการณ์ฟ้าดินที่บ่งบอกถึงการปรากฏขึ้นของสมบัติ์ ส่วนบางคนก็คิดว่านี่เป็ปรากฏการณ์ประหลาดที่สัตว์ร้ายในหุบเหวาได้สร้างขึ้นมา
ซึ่งทั้งหมดนี้เป็สิ่งที่พวกคิดและยังไม่ได้พิสูจน์
ทางด้านของเฟิง ในตอนนี้เขามองไปที่หยดเืที่ปรากฏออกมาด้วยท่าทางที่หวาดกลัวและยำเกรง ไม่รู้ว่าใน่เวลาที่เ้าของหยดเืนี้ยังมีชีวิตอยู่เขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน?
"ตอนนี้แก่นแท้โลหิตหยดนี้ได้ถูกผนึกเอาไว้ โดยมันมีผนึกทั้งหมด4ชั้น หลังจากที่เ้าผสานกับเืหยดนี้ได้แล้วชั้นแรกของผนึกก็จะถูกปลดด้วยตัวมันเอง"เสียงชายชราดังขึ้นมา หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กล่าวต่อ"เอาล่ะเตรียมตัวเอาไว้ให้ดี ต่อจากนี้ไปจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเ้าแล้ว"หลังจากกล่าวจบชายชราก็ได้สะบัดมืออีกครั้ง
หยดโลหิตค่อยๆลอยเข้ามาใกล้ชิงเฟิง หลังจากนั้นไม่นานมันก็ได้จมหายเข้าไปในหน้าผากของชิงเฟิงอย่างช้าๆ
อึก!!!
หลังจากที่หยดโลหิตสีทองเข้าไปในตัวได้ไม่นาน ร่างกายที่ผอมบางของชิงเฟิงก็ได้สั่นขึ้นมาเบาๆอย่างควบคุมไม่ได้
"ตอนนี้เริ่มหลอมรวมแก่นแท้โลหิตหยดนี้ซะ ให้มันเข้าไปหลอมรวมกับทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกายของเ้า"เสียงของชายชราดังขึ้นมาอย่างเคร่งขรึม
อ่าา!!!!
ร่างกายของชิงเฟิงได้เริ่มปรากฏแสงสีทองออกมา ในตอนนี้เส้นเืต่างๆในร่างกายของเขาได้ปรากฏแสงสีทองออกมาเช่นกัน!
อ๊ากก!!!!
ชิงเฟิงคำรามออกมาอย่างเ็ป เขารู้สึกว่าตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของเขาราวกับมีแมลงนับล้านกำลังกัดแทะร่างกายของของเขาอยู่
ร่างกายของชิงเฟิงเริ่งเป็สีทองมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ร่างกายของเขาเปล่งเเสงสีทองเกือบจะเทียบได้กับพระพุทธรูปองค์หนึ่ง ความเ็ปที่เขาประสบตอนนี้นั้นไม่สามารถที่จะหาอะไรมาบรรยายได้
ฟุบ!!!
ไม่นานเื่ที่เหลือเชื่อก็ได้ปรากฏขึ้น ในขณะนี้ทั่วทั้งร่างกายของชิงเฟิงได้ปรากฏเปลวไฟสีทองขึ้นมาอย่างกระทันหัน ในเวลานี้เปลวไฟสีทองกำลังแผดเผาทั่วทั้งร่างของชิงเฟิงหวังจะให้เขากลายเป็ขี้เถ้า!!
ชายชราเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เขาอุทานออกมา"น..น..นี่มันเกิดอะไรขึ้น!! ทำไมถึงได้มีเปลวไฟปรากฏออกมาได้!!"
ชายชราไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า ด้วยความที่ว่านี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เห็นเหตุการณ์แบบนี้เขาอดไม่ได้ที่จะใ "อย่างที่ข้าคาดการณ์เอาไว้ แก่นแท้โลหิตของพระเ้าแท้จริงไหนเลยจะมีใครที่สามารถผสานมันได้ เฮ้อ..."
"สงสารเ้าหนุ่มคนนี้จริงๆ เป็เพราะข้าที่ช่วยเหลือเขาจากความตายและก็เป็เพราะข้าที่ได้ทำให้เขาตาย"ชายชรารู้สึกผิดกับตัว ถ้าไม่ใช่เพราะว่าความคิดบ้าๆของเขา เด็กหนุ่มคนนั้นก็คงจะไม่ต้องมาตกตายเช่นนี้
อ๊าก!!!!!
ชิงเฟิงกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเ็ปที่ไม่สามารถบรรยายได้
เปลวไฟยังคงกลืนกินร่างของเขาอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีทีท่าว่าจะดับลง ในตอนนี้เนื้อหนังทั่วร่างของเขาได้เริ่มไหม้เกรียมแล้ว อีกไม่นานเขาก็คงจะกลายเป็ขี้เถ้าจริงๆ
ชิงเฟิงยังคงกลิ้งไปกลิ้งมาไปอย่างนั้น เขายังคงกรีดร้องอย่าง
น่าสงสาร แต่ทว่าในขณะนี้ไม่ใครเลยที่จะสามารถช่วยเขาได้นอกซะจากตัวเขาเอง