สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนพิเศษ ตำนานที่สาบสูญ Lost Tale

    ตอนพิเศษ ตำนานที่สาบสูญ Lost Tale

    Before the beginning,there isnothing.

    ก่อนจุดเริ่มต้นนั้นไม่มีสิ่งใด

    Before Nothing,there are monsters

    ก่อนไม่มีสิ่งใด.นั้นมีมอนสเตอร์

    ก่อนที่กาลเวลาและอวกาศจะได้รับการสร้างขึ้น

    ทั้งจักรวาลเต็มไปด้วยมอนสเตอร์

    ตัวตนครั้งบรรพกาลที่กาลเวลาและอวกาศไม่มีความหมายสำหรับพวกนั้น

    มีแต่มอนสเตอร์ในทุกส่วนของจักรวาล

    มนุษย์พวกแรกที่เกิดขึ้นเกิดจากการสร้างของมอนสเตอร์เหล่านั้นเพื่อเป็นอาหารและเครื่องเล่นสนุก

    ก่อนที่จะมีเทพเจ้าแห่งแสงนำความสว่างมาสู่มนุษย์ผู้ที่ถูกเลือกของเทพแห่งแสงนำแสงสว่างมาสู่โลกทำให้มนุษย์นั้นสามารถยืนหยัดบนโลกมนุษย์ที่มีแสงได้อีกครั้ง

    ผู้ถูกเลือกได้ขับไล่มอนสเตอร์ไปนอกขอบจักรวาลหรือหลบซ่อนอยู่ในความมืดใต้ดินหรือใช้ยามราตรีที่เทพเจ้าแห่งแสงไม่มีพลังไปถึงในการเคลื่อไหวยามราตรี

    ผู้ถูกเลือกของเทพแห่งแสงได้สร้างอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดรุ่งเรืองที่สุด

    ยุคแห่งความฝัน Age of Dream

    แต่ยุคสมัยแห่งความฝันนั้นมีจุดสิ้นสุด

    มีผู้หนึ่งที่เก่งกาจที่สุดผู้ที่สามารถเทียบเคียงได้กับเทพเจ้าแห่งแสงสว่าง

    โอเดียสเซี่ยล Odyssial

    ผู้ที่ล่าสังหารมอนสเตอร์ปีศาจแห่งบรรพกาล ผู้ใช้ดาบของเขาสลักชื่อตนเองลงบนหัวใจของราชาแห่งภูตผู้ที่เปลี่ยนดินแดนของภูตเป็นดินแดนของมนุษย์

    ผู้ที่ซึ่งชื่อของเขายังได้รับการขนานนามอยู่ตามริมฝีปากของชาวบ้านที่พยายามจะปกป้องตนเองจากภูตในป่า

    เขาสามารถสร้างปราสาทที่เทียมฟ้าสูงยิ่งกว่าภูเขาเอรูแหล่งสถิตของเทพเจ้า

    ผู้ที่สร้างเมืองใหญ่และป้อมปราการในตำนานที่หากสร้างเสร็จจะไม่มีใครสามารถตีแตกได้

    แต่กระนั้นหายนะก็มาถึง

    Cataclysm ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

    ที่ทำให้ให้ยุคสมัยแห่งความฝันสิ้นสุด

    เทพเจ้าเก็บตัวบนสรวงสวรรค์

    นครที่ไม่มีวันตีแตกนั้นพังทลาย

    แม้แต่หอกแห่งแสงของเทพแห่งแสงก็พังทลายลง

    เทพเจ้าไม่ปรากฏตัวมาบนโลกมนุษย์อีก

    แต่กระนั้นก็ยังมีผู้ถูกเลือกที่สืบเชื้อสายของเทพเจ้าคอยปกป้องดินแดนของเราและสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์และโบสถ์แห่งแสงก็คอยปกป้องมนุษย์เราถึงทุกวันนี้...

    Lost Tale ตำนานสาบสูญโบราณ

    ...

    บุฮิ บุฮิ บุฮิ

    นิทานน่าสนใจดี

    ก็อปปี้ศาสนาของโลกจริงมาทั้งดุ้นแต่แค่เปลี่ยนชื่อ

    และอย่ามาอำเรื่องเทพเจ้ากันให้ยาก

    ตูจำได้นะเฟ้ยว่าพวกเอ็งกำหนดเรื่องว่าหมื่นกว่าปีก่อนนั้นมียานอวกาศมาใช้รบกันแล้วน่ะ

    พวกเอ็งเอายานอวกาศออกมาจากตำนานสร้างโลกอย่างนี้ไม่ได้นะเฟ้ยหรือคิดจะเอายานอวกาศไปใส่ตรงไหนของตำนานข้างต้นที่ว่ามา

    โอเดียสเซี่ยลก็แค่ก็อปปี้ลูซิเฟอร์มาแล้วเปลี่ยนชื่อชัดๆ

    ดยุกอูลริกรำพึงในใจตอนที่อ่านหนังสือตำนานต่างๆในเวลาว่าง

    รู้สึกราวกับตอนสร้างแผนภาพไทม์ไลน์ของเดอะ ลอร์ด ออฟเดอะริง

    ที่บรรดาแฟนๆพยายามยัดไทม์ไลน์การสร้างหอคอยของเซารอนและเรื่องราวต่างๆของจักรวาลโทลคีนให้เข้ากันให้ได้

    แม้หลายๆอย่างจะไม่ค่อยจะตรงกันก็ตามก็แถว่านั่นคือการแปลผิดพลาดตามฉบับภาษาโบราณที่อ.โทลคีนแปลมาอีกที

    ดยุกอูลริกถอนหายใจและวงเป็นวงกลมปริศนาเอาไว้ข้างต้นในแผนภูมิที่ตนเองกำลังเขียนไทม์ไลน์ของจักรวาลนี้อยู่

    “ตกลงเราต้องเล่นมุกว่ายุคสมัยของเทพนิยายสินะ?”

    ว่าเวลาที่ขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์เราก็ต้องเอาเรื่องเล่านี่ล่ะ ใส่มาตรงจุดที่เก่าที่สุดของประวัติศาสตร์ของเรา

    เรามิอาจจะรู้ว่าที่ใดที่ตำนานสิ้นสุดและประวัติศาสตร์นั้นเริ่มต้นขึ้น