Sea xx La-ongfong 20
่เวลาที่แสนอึดอัดกลับมาอีกครั้ง เมื่อสองวันถัดมาคุณรงค์อะไรนั่นมาที่ไร่และเอาแต่นั่งเฝ้าฉันไม่ยอมไปไหน วันนี้เป็วันที่งานประจำอำเภอเริ่มวันแรก ที่วัดประจำอำเภอดูคึกคักไม่น้อย ตอนเช้ามืดพ่อให้คนงานไปส่งผลไม้ที่วัดแล้วเรียบร้อย พอตกบ่ายทำไมคุณรงค์ถึงได้มานั่งจมปุกอยู่ที่สำนักงานก็ไม่รู้ เขาซื้อขนมซื้อของเข้ามาให้อ้างว่าเห็นขายที่งานน่าอร่อยเลยซื้อเข้ามาฝาก ฉันเอ่ยขอบคุณและแจกขนมและเครื่องดื่มให้พี่ ๆ ในสำนักงาน ส่วนตัวเองรับขนมไว้เพียงหนึ่งชิ้นเพื่อจะได้ไม่ดูเป็การเสียมารยาทจนเกินไป
“เย็นนี้คุณฟองว่างไหมครับ พอดีผมจะชวนไปเดินเล่นที่งาน” เขาเอ่ยชวนตรง ๆ หลังจากนั่งเฝ้ามาตั้งนานสองนาน
“ต้องขอโทษด้วยค่ะ ฟองไม่ว่างค่ะ” ฉันเอ่ยตอบแต่เหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่ยอมละความพยายาม
“แล้วพรุ่งนี้ล่ะครับ ผมอยากพาคุณฟองไปสักครั้ง”
“คุณรงค์คะ ฟองบอกคุณั้แ่แรกแล้วว่าฟองมีแฟนแล้ว คงทำตามสิ่งที่คุณรงค์้าไม่ได้”
“แฟนที่ไม่มีตัวตนของคุณน่ะเหรอครับ?”
“...” แฟนไม่มีตัวตนอะไรกัน? พี่ซีมีตัวตนนะ หรือยังไง
“คุณบอกแค่ว่ามีแฟน แต่ไม่เห็นจะมีแฟนคุณมาเลย” เขายียวนกลับมา มั่นใจว่าสิ่งที่เขาคิดเป็จริง
“แฟนฟองทำงานอยู่กรุงเทพค่ะ เขาไม่ว่าง” ฉันยืนยันเสียงเข้ม มีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันแบบนี้ เขาหาว่าฉันมีแฟนมโนอะ!!
“ฮา ๆ ๆ ผมไม่เชื่อคุณ” อ้าว งงนะ เขาบ้าอะไร ฉันบอกว่ามีแฟนขนาดนี้ยังไม่เชื่ออีก
“คุณสามารถถามทุกคนได้เลยค่ะ ทุกคนที่นี่รู้จักแฟนฟอง และหวังว่าคุณเองก็จะเชื่อด้วย” ฉันตั้งใจจะเดินหนีห่างจากเขา แต่มือหยาบยื่นมารั้งข้อมือฉันไว้ไม่ยอมปล่อย ฉันจ้องเขาอย่างไม่พอใจสลัดให้มือหลุดออกสุดแรง
“ปล่อย!!”
“ไม่! ผมชอบฟองและฟองต้องเป็ของพี่”
“เห็นทีจะไม่ได้นะครับ เพราะคนที่คุณชอบเป็แฟนผม”
ไม่ใช่เพียงแค่เสียง แต่ร่างที่ฉันแสนคิดถึงเดินเข้ามาดึงมือฉันออกจากการเกาะกุมของคุณรงค์และยืนแทรกกลางเราไว้ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมาจากคนตรงหน้า ฉันยิ่งใจชื้นขึ้นรู้สึกอุ่นใจไม่น้อยที่เขามาโผล่อยู่ที่นี่
“จะใช่ได้ยังไง คุณอย่ามาโกหกผม” คุณรงค์ไม่ยอมเชื่อ
“แล้วแต่คุณครับ แต่ทุกคนที่นี่รวมถึงครอบครัวฟองรับรู้ว่าเราคบกันอยู่ คุณคนนอกไม่รู้ก็คงไม่แปลกอะไร แต่การที่คุณมาแตะต้องแฟนคนอื่นแบบนี้ เห็นทีว่าจะไม่เหมาะสม”
“มึง! มึงอย่ามาเสือกเื่ของกู” คุณรงค์ชี้หน้าพี่ซีอย่างไม่พอใจ เหมือนเขาจะพุ่งเข้ามาใกล้พี่ซีแต่มีเสียงน่าเกรงขามดังขึ้นที่หน้าประตูสำนักงานเสียก่อน คนที่เหมือนจะสติหลุด นิ่งไปก่อนจะหันกลับไปมองด้านหลัง
“รงค์!! เราคุยกันรู้เื่แล้วไม่ใช่หรือไง!”
“พ่อ ผมจะเอาคนนี้”
“ไม่ได้! แกจะทำให้ครอบครัวเราซวยกันหมดรู้ตัวไหม” พ่อคุณรงค์เดินเข้ามาใกล้ดึงลูกชายตัวเองให้ออกห่างจากพี่ซี
“ผมต้องขอโทษแทนลูกชายผมด้วยนะครับ หวังว่าคุณซีจะไม่โกรธหรือไม่พอใจนะครับ” ท่าทีที่มีต่อพี่ซีทำให้ฉันสงสัยอยู่ไม่น้อย ทำไมถึงได้ดูเกรงอกเกรงใจพี่ซีขนาดนั้น พวกเขารู้จักกันเหรอ
“ครั้งนี้จะปล่อยผ่านไปให้นะครับ แต่ถ้ายังมายุ่งวุ่นวายกับฟองผมไม่รับรอง...”
“ครับ ๆ ผมจะไม่ให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้นอีกครับ ผมขอตัวพาเขากลับบ้านก่อนลาล่ะครับ คุณลุงขอโทษด้วยนะครับที่รบกวนแบบนี้” พ่อเดินไปส่งแขกทั้งสอง ส่วนพี่ซีจับมือฉันแล้วพาเดินออกจากสำนักงานเราเดินข้างกันเงียบ ๆ กระทั่งหยุดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ พี่ซีพยุงให้นั่งที่ม้านั่งและเขาก็นั่งลงข้าง ๆ แม่บ้านสำนักงานทำหน้าที่ได้อย่างดีป้ารีบเอาน้ำเย็น ๆ มาเสิร์ฟและรีบกลับเข้าสำนักงานทันที
“มาได้ยังไงคะ?” ฉันถามด้วยความสงสัยทันที
“รีบเคลียงานแล้วมาหาไงครับ ยิ่งได้ยินเสียงผู้ชายคนนั้นนะ พี่โมโหสุด ๆ เลยล่ะ” พี่ซีเล่าอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกกลัวแต่อย่างใด
“พี่รู้จักกับเขาเหรอ”
“นิดหน่อยครับ ไม่มีอะไรสำคัญหรอก คิดถึงจัง” ท้ายประโยคพี่ซีกระซิบบอกยกมือเกลี่ยผมออกจากกรอบหน้าให้ เรานั่งจับมือกันอยู่นานก่อนจะที่ฉันจะชวนพี่ซีกลับบ้าน
“พี่มายังไงคะ” ฉันถามเมื่อเก็บของเสร็จและกำลังจะออกจากสำนักงาน
“แม่ให้ลุงขับรถมาส่ง ตอนนี้น่าจะกลับแล้วล่ะ”
“งั้น...เดินกลับกันไหมคะ แดดไม่แรงเท่าไหร่” เอ่ยชวนอีกฝ่าย
“ได้ครับ” พี่ซียิ้มรับ เย็นนี้เราเดินกลับบ้านพร้อมกัน มือเราจับกันแน่นตลอดการเดินทางกลับบ้าน เราเดินกันอย่างไม่เร่งรีบ เดินช้า ๆ ดูสิ่งรอบข้างอย่าง้าซึมซับบรรยากาศ แสงแดด ยิ่งทำให้ภาพตรงหน้าพราวระยิบระยับไม่ต่างจากโลกของความฝัน เอ๊ะ! หรือนี่เป็ความฝัน ฉันคิดถึงพี่ซีมากขนาดที่เก็บมาฝันเลยอย่างนั้นเหรอ
“ทำหน้าอะไรแบบนั้นครับ?” พี่ซีหันกลับมามอง อาจจะด้วยความสงสัยที่เห็นฉันเดินช้าเขาเลยเอ่ยถาม เฮ้อ มองพี่ซีกี่ทีก็ยิ่งหลงรักเขา ทำยังไงดีคะ
“ตอนนี้หนูฝันอยู่หรือเปล่า ทำไมได้เดินจับมือพี่อยู่แบบนี้กันนะ” ฉันถามเขา มั่นใจแหละว่าไม่ได้ฝันหรอก แต่มันก็อดที่จะพูดออกไปแบบนั้นไม่ได้
“หึ ไม่ได้ฝันครับ แฟนหนูตัวเป็ ๆ เลยล่ะ” พี่ซีตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มขำ ฝ่ามืออุ่นที่กุมมือฉันอยู่กระชับแน่นขึ้นพร้อมกับพาเดินกลับบ้าน ใช้เวลานานกว่าปกติที่เคยเดินกลับเพราะเราเอาแต่ชวนกันคุยและดูสิ่งรอบข้าง พอมาถึงบ้านก็เห็นพ่อนั่งรออยู่แล้ว
“สวัสดีครับพ่อ”
“สวัสดีลูก เป็ไงเหนื่อยไหมถึงตอนกี่โมงล่ะ มานั่งก่อน ๆ ” พ่อฉันรับไหว้พี่ซีพร้อมกับเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เราเดินไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามกับพ่อ ลูกรักเขาล่ะนะ พี่เขยยังแซวเลยว่าตัวเองตกกระป๋องไปแล้วเพราะพ่อกำลังเห่อลูกชายคนใหม่อย่างพี่ซี ฉันกับพี่ดาวได้แต่นั่งหัวเราะอย่างเห็นด้วยกับสิ่งที่พี่เขยพูด
“ถึงตอนบ่ายสองครับพ่อ เอ่อ พ่อครับ ผมพอพาน้องกลับไปพร้อมกันได้ไหมครับ” พี่ซีเอ่ยขอพ่ออย่างตรงไปตรงมา
“ได้ลูก สงสารคนแถวนี้งอแงคิดถึงแฟน”
“พ่ออะ” ฉันมองพ่องอน ๆ ก็มันคิดถึงนี่นา ก็มีบ่นกับแม่บ้างว่าคิดถึงพี่ซีก็ไม่คิดว่าพ่อจะรู้เื่ด้วย
“คิดถึงพี่เหรอ” พี่ซีแกล้งถาม ฉันตีต้นขาอีกฝ่ายเขิน ๆ เขายิ่งหัวเราะร่วน
“ไม่คุยด้วยแล้ว หนูขึ้นข้างบนก่อนนะคะพ่อ”
“ได้ลูก เดี๋ยวพ่อให้ป้าไปตามถ้าถึงเวลา”
“ขอบคุณค่ะ” ฉันเดินผละออกจากห้องรับแขกเดินขึ้นชั้นบนเพื่อกลับเข้าห้องนอนตัวเอง ลืมดูด้วยสิว่าพี่ซีตามขึ้นมาไหม แต่ดูท่าแล้วน่าจะนั่งคุยกับพ่อต่อนั่นแหละ คิดได้แบบนั้นฉันก็เดินเข้าห้องน้ำทันที ฉันเหนียวตัวมากอยากจะอาบน้ำเสียหน่อย ยังไม่ทันจะแช่น้ำอุ่น ๆ ได้หนำใจประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดเข้ามาด้วยฝีมือของพี่ซี อยากจะตีตัวเองแรง ๆ กับความขี้ของตัวเองที่วันนี้ดันสะเพร่าลืมล็อคประตูห้องน้ำ ปกติอยู่คนเดียวก็ไม่ได้ล็อคเลยติดนิสัยและมันก็เข้าทางพี่ซีเหลือเกิน ร่างสูงเดินไปถอดเสื้อผ้าลงตะกร้า ไปล้างตัวใต้ผักบัวแล้วเดินมาลงอ่างอาบน้ำกับฉัน สองแขนแข็งแรงกอดที่เอวหลวม ๆ รั้งให้เอนหลังพิงกับแผ่นอกกว้างตึงของเขา
“เพิ่งขึ้นมาเหรอ?” ฉันถามในขณะที่มือก็ตีฟองในอ่างไปด้วย น้ำอุ่นที่มีฟองสบู่อยู่มันดีมากเลยนะ ไม่รู้จะให้โทษต่อร่างกายหรือเปล่าแต่ฉันชอบทำแบบนี้จริง ๆ
“ครับ พ่อถามเื่คุณรงค์อะไรนั่นนิดหน่อย แต่เชื่อพี่นะเขาจะไม่มีทางมายุ่งวุ่นวายกับหนูอีก”
“ค่ะ”
“แล้ววันอาทิตย์เรากลับบ้านกันนะครับ กลับพร้อมพี่นะ” คนที่นั่งซ้อนด้านหลังเอ่ยบอกเสียงนุ่ม มือข้างหนึ่งลูบวนที่ท้องฉันไปมา ความรู้สึกแปลกประหลาดวิ่งไปทั่วร่างทันที กลัวว่าจะมากเกินไปกว่านี้จึงรีบจับมือใหญ่นั้นไว้พี่ซีเองก็ยอมหยุดการัันั้น
“คิดถึงพี่ไหม?” จู่ ๆ เขาก็เอ่ยถามท่ามกลางเสียงลมหายใจของเราทั้งสอง
“คิดถึงค่ะ” ตอบอย่างไม่คิดปิดบัง
“พี่เองก็คิดถึงหนู คิดถึงจนไม่เป็อันทำอะไรเลย” ริมฝีปากร้อนกดลงที่ซอกคอเบา ๆ
“อื้อ พะ พี่ซีหยุดก่อน” รีบเอ่ยห้ามเขาทันที
“หันมาจูบพี่ดี ๆ ก่อนแล้วจะพาออกไปแต่งตัว”
====
บ้าจริง เจอน้องก็หื่นเลยนะ!!
14K
