(มีอีบุ๊ก) หออาชาไนย | พ่อค้าความตาย - ประตูสู่หออาชาไนย ภาคที่ 4

ประตูสู่หออาชาไนยภาคที่ 4

วิริเยนะทุกขะมัจเจติ

“คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร”

สมุดบันทึกช่วยให้เพียรจำวันเวลาที่ฝันร้ายหวนกลับมา…

ช่วยให้เขาเปรียบเทียบสิ่งที่เปลี่ยนไปวางแผนสำหรับคืนเดือนดับครั้งต่อไป และเก็บรายละเอียดซึ่งอาจเลือนหายหลังตื่นขึ้น

ที่ผ่านมาเพียรเรียนรู้ว่า แม้แต่ความฝันก็สามารถตั้งคำถาม ทดลอง และตรวจสอบได้

แต่เมื่อใบบอนถูกนำออกมาจากความฝันสิ่งที่เพียรเคยมองว่าเป็นปริศนาของหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ก็เริ่มเปิดออกไปไกลกว่าเดิม

คำว่า “เขาเขียว” ไม่ได้พาเขาไปพบเพียงสถานที่ใหม่

มันพาไปสู่เผ่าพันธุ์กฎเกณฑ์และความสัมพันธ์ของโลกเร้นลับที่ดำรงอยู่มาก่อนเด็กคนหนึ่งจะเริ่มจดบันทึกเสียอีก

ใต้หมู่บ้านมุกแก้วธารายังมีเส้นทางซึ่งไม่ปรากฏอยู่บนแผนที่

มีสายน้ำซึ่งไม่ได้ไหลอยู่ภายใต้กฎของโลกมนุษย์

มีเขตแดนซึ่งไม่เปิดทางให้ผู้มาเยือนเพียงเพราะต้องการคำตอบ

และมีอำนาจบางอย่างซึ่งสามารถเปลี่ยนชีวิตความตาย รวมถึงการถือกำเนิด ให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนได้

การสืบสวนครั้งนี้จึงไม่ได้อยู่ในมือของเพียรเพียงคนเดียวอีกต่อไป

พยาน ผู้พิทักษ์และผู้ใหญ่ซึ่งมีความรู้มากกว่า จะร่วมเดินเข้าไปในพื้นที่เดียวกับเขา

ทว่าการมีผู้แข็งแกร่งอยู่ข้างกายไม่ได้หมายความว่าปริศนาจะง่ายลง

ตรงกันข้าม...

ยิ่งมีคนมองเห็นมากขึ้นสิ่งที่เคยดูเหมือนคำตอบเพียงหนึ่งเดียว ก็อาจแตกออกเป็นร่องรอยหลายสาย

ผู้ซึ่งปรากฏอยู่ในเหตุการณ์อาจไม่ใช่ผู้วางเหตุการณ์ทั้งหมด

สิ่งซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายอาจไม่ใช่ต้นกำเนิดของโศกนาฏกรรม

และการพบว่าใครทำอะไรอาจยังไม่เพียงพอสำหรับตอบว่า เหตุใดเรื่องทั้งหมดจึงเกิดขึ้นได้

เพียรยังคงมีสมุดดินสอ และกระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นเครื่องมือ

เขายังสามารถตั้งสมมติฐานตรวจข้อมูล และกลับไปแก้สิ่งที่เคยเข้าใจผิด

แต่ภาคนี้จะพาเขาไปพบว่าความจริงบางชนิดไม่ได้ซ่อนอยู่เพราะไม่มีใครค้นพบ

มันถูกปกป้องด้วยผลประโยชน์ความกลัว ความปรารถนา และกฎซึ่งคนคนเดียวไม่อาจมองเห็นได้ทั้งหมด

เพียรยังเป็นเพียงเด็กป.4

เขาอาจจดจำรายละเอียดได้มากกว่าผู้ใหญ่บางคนและอาจกล้าเดินเข้าไปในสถานที่ซึ่งคนทั่วไปไม่กล้าเข้าใกล้

แต่ความรู้ไม่ได้ทำให้คนพร้อมรับทุกสิ่งที่ตนค้นพบเสมอไป

บางคำตอบอาจขยายโลกซึ่งเขาเคยรู้จัก

บางคำตอบอาจเปลี่ยนความหมายของสิ่งที่เคยเห็น

และบางคำตอบอาจทำให้คำถามเดิมไม่สามารถตอบได้ด้วยการแบ่งผู้คนออกเป็นเพียงฝ่ายที่ถูกกับฝ่ายที่ผิด

ความเพียรในภาคนี้จึงไม่ได้ถูกทดสอบเพียงด้วยระยะเวลาที่ต้องรอหรือจำนวนครั้งที่ต้องกลับเข้าไปในความฝัน

มันยังถูกทดสอบด้วยว่าเมื่อคำตอบไม่ได้นำมาซึ่งความโล่งใจ เพียรจะยังสามารถเก็บข้อมูล ตั้งคำถามและเดินต่อไปโดยไม่ยอมให้ความรีบร้อนตัดสินทุกอย่างแทนตนได้หรือไม่

เพราะนับจากนี้สมุดบันทึกของเขาจะไม่ได้เก็บเพียงวันเดือนปี แผนที่ และเหตุการณ์ในคืนเดือนดับ

มันกำลังจะบันทึกโลกซึ่งกว้างกว่าหมู่บ้าน

ความจริงซึ่งลึกกว่าปริศนา

และเรื่องราวบางอย่างซึ่งอาจหนักเกินกว่ากระดาษหน้าหนึ่งจะรองรับไว้ได้อย่างเงียบงัน

เมื่อปลายดินสอแตะลงบนหน้าถัดไป...

คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่าเพียรจะค้นพบอะไร

แต่อยู่ที่ว่าหลังจากได้รู้แล้ว เขาจะยังเป็นเด็กคนเดิมได้อีกหรือไม่?

___________________________________________________________

แจ้งเตือนอีบุ๊กออกแล้วครับ(ราคาคุ้มค่ากว่าแน่นอน!)

---[ สิทธิพิเศษสำหรับอีบุ๊ก ]---

1. ข้อมูลจักรวาลหออาชาไนย

2. ภาคผนวกแหล่งอ้างอิงที่ใช้