เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

เมื่อโจโฉรู้ว่าอุบาย ‘ยืมดาบฆ่าคน’ ไม่ประสบผลแน่แล้วจึงปรึกษากุนซือ ‘ซุนฮก’ เพื่อคิดอ่านต่อไปยอดกุนซือซุนฮกย่อมไม่สิ้นกลอุบายเจ๋งๆ พร้อมเสนออุบาย 'เสือกลืนหมี' อันเป็นกลอุบายอันแยบยลเกินจะเปรียบ ! ด้วยน้ำใจของลิโป้นั้นมิได้ซื่อสัตย์ต่อผู้ใด ขอให้ท่านแต่งคนไปบอกอ้วนสุดเจ้าเมืองลำหยงว่า บัดนี้เล่าปี่มีหนังสือขึ้นมาให้กราบทูลพระเจ้าเหี้ยนเต้ เพื่อจะขอทหารยกไปตีเมืองลำหยง ถ้าอ้วนสุดรู้ดังนี้ก็จะโกรธ เห็นจะยกทหารชิงมารบเมืองเล่าปี่ก่อน จากนั้นท่านให้มีหนังสือรับสั่งไปให้เล่าปี่ยกไปรบเมืองลำหยงของอ้วนสุด เมื่อเล่าปี่กับอ้วนสุดรบกันอยู่นั้น ถ้าผู้ใดเพลี่ยงพล้ำ ลิโป้ก็จะซ้ำเอาเป็นมั่งคง ท่านจึงคิดการต่อไป เป็นอุบายที่เพิ่มหมากอีกตัวคือ ‘อ้วนสุด’ เข้าไปโดยเขาผู้นี้ ขึ้นชื่อเรื่องความไร้สติปัญญา และมีจิตคิดอิจฉาอยู่ในทุกอิริยาบถของชีวิตอย่างแท้จริง !! เล่าปี่นั้นชาติอ้ายทอเสื่อขาย บัดนี้ได้เป็นเจ้าเมืองแล้ว คิดการกำเริบจะล่วงมาตีเอาเมืองเรา ..เราจะนิ่งให้มันมาเหยียบถึงแดนเราใย !!! จึงส่งให้ ‘กิเหลง’ ทหารเอก คุมทหาร 1 แสนนาย ยกไปตีเมืองชีจิ๋ว ฝ่ายเล่าปี่เมื่อได้ทราบหนังสือรับสั่งจากพระเจ้าเหี้ยนเต้ก็นิ่งอยู่ .. 'บิต๊ก' ที่ปรึกษาก็เกรงว่าจะเป็นอุบายจากโจโฉเมื่อครั้งก่อนแต่เนื่องจากเป็นรับสั่งองค์ฮ่องเต้ จะอย่างไรก็ต้องปฏิบัติตาม ว่าแล้วเล่าปี่ก็จัดแจงทหารทั้งปวงได้ประมาณสามหมื่นเตรียมไว้ให้พร้อม หากยกไปทั้งหมดแล้วใครจะเฝ้าเมือง ?ท่านกวนอูเป็นเสนาธิการทหารย่อมต้องออกรบด้วย จะเหลือก็แต่ ..ท่านเตียวหุย !! เจ้ามักเสพสุรา แล้วตีโบยทหาร ประการหนึ่งก็เป็นคนใจร้ายมิได้ฟังผู้ใดห้ามปราม จะไว้ใจให้อยู่รักษาเมืองนั้นข้าห่วงยิ่งหนัก แต่เตียวหุยรับปากหนักแน่น ต่อนี้ไปจะไม่ดื่ม !!!เล่าปี่จึงให้ ‘ตันเต๋ง’ เป็นที่ปรึกษาและคอยห้ามปราม อย่าให้พลาด… เมื่อทุกอย่างพร้อมกองทัพชีจิ๋วจึงออกทัพมุ่งตรงไปยังเมืองลำหยงของอ้วนสุด -------------------เขตแดนเมืองอุไถ-------------------ทั้งสองทัพตั้งค่ายประจัญหน้า แต่กองทัพเล่าปี่น้อยกว่าหลายเท่า เจึงตัั้งค่ายเป็นหน้ากระดานต่อเนินเขา จนสุดแม่น้ำ อ้วนสุดเป็นขบถแข็งเมืองไว้ พระเจ้าเหี้ยนเต้จึงใช้กูให้ยกกองทัพมาปราบปรามอ้วนสุดให้อ่อนน้อมต่อพระองค์ กิเหลงได้ยินดังนั้นก็โกรธ จึงขับม้ารำง้าวเข้าไปจะรบด้วยเล่าปี่ กวนอูเห็นดังนั้นจึงขับม้ารำง้าวออกรบกับกิเหลงได้ 30 เพลง ยังไม่ปรากฏผลแพ้-ชนะกัน กิเหลงสิ้นกำลังจึงขอพักรบ แล้วสั่งให้ ‘ซุนเจ้ง’ มือสำรองออกไปรบแทน ท่านกวนอูมองจากรัศมีพลัง ก็นึกรังเกียจและให้ไปตามกิเหลงมารบต่อกับจะดีกว่า !!ซุนเจ้งได้ฟังก็โกรธจึงชักม้าเข้ารบเต็มกำลัง ..แต่รบไม่ถึงเพลงเดียว ฟ้าบบบบ !!!ห่างชั้นกันเกินไป เพียงเพลงเดียวก็คร่าชีวิตนายทหารชั้นโทลงไปเสียแล้วนับจากนั้น ‘กิเหลง’ ไม่กล้าออกมาสู้รบอีกเลย… --------------เมืองชีจิ๋ว--------------เตียวหุย แม้ให้คำสัญญาเป็นมั่นคง แต่กลับประพฤติตนเช่นเดิมไม่เปลี่ยน ดื่มสุราจนเมามาย แล้วบังคับนายทหารร่วมวงสุรา ‘โจป้า’ ให้คำสัตย์ไปแล้ว จึงไม่ยอมดื่มกิน จึงถูกหาเรื่องและสั่งโบยตี ..เหล่าทหารน้อยใหญ่ ขอร้องไว้ ซึ่งก็ดูเหมือนจะสิ้นเรื่องราวแล้วแต่ ‘โจป้า’ มีลูกสาว ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของ ‘ลิโป้’ เมื่อกลัวเกรงอาญาจากเตียวหุยจึงกล่าว ข้าพเจ้าขอโทษเสียครั้งหนึ่งเถิด ถึงแม้ไม่เห็นแก่ข้าพเจ้าจงเห็นแก่หน้าบุตรเขยข้าพเจ้าบ้าง … ผู้ใดคือบุตรเขย จงป้า? ลิโป้ !!!!จากเดิมที่ข่มขู่ให้หวาดกลัว เตียวหุยเกิดบ้าดีเดือดขึ้นทันที เพราะคนที่เตียวหุยเกลียดที่สุดก็เป็นมัน ..ไอ้ลิโป้ !!! เพี้ย ๆๆๆๆๆๆ …. โบยไป 50 ทีโจป้า ตั้งเจ็บทั้งแค้น จึงให้เด็กถูกจดหมายไปยังลิโป้.. ----------------------------------------บัดนี้เล่าปี่ยกกองทัพไปตีเมืองลำหยง เตียวหุยเสพย์สุราเมาให้ตีเรา แล้วว่ากล่าวหยาบช้ากระทบมาถึงลิโป้ด้วย ขอให้คุมทหารยกมาตีเมืองชีจิ๋วในเวลากลางคืนวันนี้เห็นจะได้โดยง่าย…โจป้า---------------------------------------- ลิโป้ได้อ่านจดหมายก็โกรธ ..ส่วนกุนซือตันก๋ง เห็นช่องทางให้ลิโป้ตั้งตัวได้เสียที ..จึงแนะนำไปในทันที ซึ่งเตียวหุยทำการว่ากล่าวทั้งนี้เห็นหยาบช้านัก อันท่านจะอยู่แต่เมืองเสี้ยวพ่ายนี้เห็นไม่สมควรเป็นที่มั่น บัดนี้ได้ทีแล้วจำจะยกไปตีเอาเมืองชีจิ๋ว จะได้อยู่เป็นสุข จะได้คิดการใหญ่สืบไป ลิโป้ใช้ทหารเพียง 500 นาย ทำการยึดอำนาจเมืองชีจิ๋วในขณะที่เตียวหุยกำลังนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์สุรา ..เฮ้อเพราะเมื่อมาถึงประตูเมืองชีจิ๋ว ฝ่ายโจป้าเป็นผู้เปิดประตูให้กับมือ..และเมื่อเห็นจวนตัวเตียวหุยยังไม่ส่างเมาด้วยซ้ำ จำต้องหนีตายออกไปจากเมืองชีจิ๋วฝ่ายโจป้ายังนึกแค้นใจ จึงพาพรรคพวกควบม้าตามสังหาร ..แต่ยอดฝีมือที่ยังเมา ก็ยังเป็นยอดฝีมือ หากเป็นลิโป้มาเอง ก็คงจะเป็นอีกเรื่อง …เพียง 3 เพลง ฉึบ!!![ทวนอสรพิษ] ปลิดชีวิตโจป้า ทั้งๆที่เตียวหุยยังมึนเมาอยู่นั้นแหละ ! -------------------เขตแดนเมืองอุไถ-------------------ท่านกวนอูเมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากของน้องชายร่วมสาบาน ‘เตียวหุย’ ก็กระทืบเท้าด้วยความแค้นใจ.. หนีมาแต่ตัวเท่านั้น ? กลับไม่พาพี่สะไภ้มาด้วย !!! เจ้าสัญญากับพี่ใหญ่เล่าปี่ ว่าอย่างไร ? ตอนนี้เสียเมืองชีจิ๋วแล้วมิหนำซ้ำ ยังเสียทั้งครอบครัวของพี่เราอีก ..เจ้านี่มัน !!! เตียวหุยทั้งเสียใจ และอับอายแก้ทหารทั้งปวง จึงชักเอากระบี่ออกมาเพื่อเชือดคอตาย เล่าปี่เห็นก็ตกใจวิ่งเข้ากอดเอาเตียวหุยไว้ แล้วชิงเอากระบี่เสียจากมือคำโบราณกล่าวไว้ว่า ธรรมดาภรรยาอุปมาเหมือนอย่างเสื้อผ้า ขาดหรือหายเสียแล้ว ก็สามารถจะหาใหม่ได้ แต่พี่น้องเหมือนแขนซ้ายขวา ขาดแล้วยากที่จะต่อคืน แล้วเราก็ได้สาบานไว้ต่อกันว่า ‘ถ้าจะตายก็จะตายด้วยกัน’ ซึ่งเสียเมืองชีจิ๋วแลภรรยาเราไปทั้งนี้เป็นแต่การภายนอก จะฆ่าตัวตายเสียนั้นของที่สูญเสียไปแล้วจะได้คืนกลับมาก็หามิได้ หากแม้นพวกเรายังมีชีวิตอยู่ ก็จะได้คิดอ่านทำการสืบไป จะมาตายเสียเปล่า ๆ อย่างนี้ไม่ควรเลย..สามพี่น้องวีรชนต่างหลั่งน้ำตา ด้วยความเสียใจและคับแค้นในอุราอย่างไม่อาจกล่าวเป็นวาจาได้เลย..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 113 เสือกลืนหมี

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 113 เสือกลืนหมี

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้