ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 89: สายเลือดมังกร

เส้นแสงสีดำทมิฬที่บรรจุพลังแห่งการ "ลบล้าง" พุ่งตรงไปยังหลงอ้าวที่กำลังตกตะลึงอย่างถึงขีดสุด!

สัญชาตญาณของสายเลือดมังกรกรีดร้องเตือนภัยถึงอันตรายถึงชีวิต! หลงอ้าวรู้ดีว่าหากเขาถูกการโจมตีนี้เข้าโดยตรง ร่างกายของเขาจะต้องถูกลบหายไปจากโลกนี้อย่างแน่นอน!

ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น! เขาไม่ได้คิดที่จะหลบหลีกอีกต่อไป!

แต่กลับคำรามลั่นราวกับมังกรที่แท้จริง!

"อาณาเขตมังกรอสุนี!"

เขาปลดปล่อยพลังสายเลือดทั้งหมดที่เขามีออกมา! เกล็ดสีครามบนร่างกายของเขาหนาขึ้นและส่องประกายเจิดจ้า! ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้น! กล้ามเนื้อทุกส่วนปูดโปน! เขาเข้าสู่สภาวะ "จำแลงมังกร" บางส่วน!

เขายกแขนทั้งสองข้างที่บัดนี้แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าสวรรค์ขึ้นมาไขว้กันเบื้องหน้า! สร้างเป็นโล่ป้องกันสุดท้ายของเขา!

เส้นแสงสีดำ... ปะทะเข้ากับแขนที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกร!

ครืดดดดดดดดดดดดดดดดด!

ไม่มีเสียงระเบิด... มีเพียงเสียงเสียดสีที่น่าขนลุกราวกับโลหะที่กำลังจะถูกฉีกกระชาก!

เกล็ดมังกรที่แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานศาสตราปราณระดับสูงได้... บัดนี้กลับถูก "ลบ" หายไปทีละชั้น! เผยให้เห็นเนื้อหนังเบื้องใต้!

ฉัวะ!

เส้นแสงสีดำสามารถตัดลึกเข้าไปในแขนของหลงอ้าวได้! เลือดสีทอง... โลหิตของมังกร... สาดกระเซ็นออกมา!

"อ๊ากกกกก!"

หลงอ้าวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด! ร่างของเขาถูกแรงปะทะมหาศาลซัดกระเด็นถอยหลังไปไกลหลายสิบเมตร! เขากระแทกเข้ากับซากกระดูกโบราณจนแตกละเอียด!

แขนทั้งสองข้างของเขาปรากฏบาดแผลลึกจนน่ากลัว! เกือบจะถูกตัดขาดออกจากกัน!

เขารอด... แต่อยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัส!

หลินฟานเองก็หอบหายใจเล็กน้อย การใช้ "เจตจำนงแห่งการดับดารา" นั้นสิ้นเปลืองพลังจิตและพลังปราณของเขาอย่างมหาศาล เขายังไม่สามารถใช้มันซ้ำๆ ได้ในตอนนี้

หลงอ้าวพยุงร่างที่โชกไปด้วยเลือดสีทองของตัวเองขึ้นมาอย่างยากลำบาก... แววตาที่เคยเต็มไปด้วยจิตต่อสู้ บัดนี้กลับเหลือเพียงความตกตะลึงและความยอมรับอย่างสมบูรณ์แบบ

"เจ้า..." เขาเค้นเสียงออกมา "เจ้าชนะแล้ว"

"พลังแห่งการลบล้าง... ไม่ใช่พลังที่มนุษย์ควรจะครอบครองได้... เจ้า... คู่ควร"

ผู้พิทักษ์อีกห้าคนที่เฝ้าดูการต่อสู้ทั้งหมดด้วยความเงียบงัน บัดนี้ได้เดินเข้ามาหา... ในแววตาของพวกเขาไม่มีความเป็นศัตรูอีกต่อไป มีเพียงความยำเกรงอย่างสุดซึ้ง

หลงอ้าว ในฐานะผู้นำ ได้ทำตามสัญญา...

เขาสะบัดมือเป็นสัญญาณให้ผู้พิทักษ์คนอื่นๆ ทั้งหมดเดินไปยังประตูสุสานขนาดมหึมา พวกเขาวางฝ่ามือลงบนประตู แล้วส่งพลังสายเลือดมังกรของตนเองเข้าไป!

ครืน... ครืน...

ประตูโลหะสีม่วงทองที่ปิดตายมานานนับพันปีเริ่มสั่นสะเทือน... อักขระโบราณบนประตูส่องสว่างวาบขึ้น...

ครืดดดดดดดดดดดดดดด...

เสียงที่หนักอึ้งและเก่าแก่ดังขึ้น... ประตูสุสานมังกรอสนี... ค่อยๆ เปิดออก!

เบื้องหลังประตูนั้น คือทางเดินที่มืดมิดและเต็มไปด้วยประกายสายฟ้าที่วิ่งวนไปมาอย่างน่าสะพรึงกลัว!

ในขณะที่หลินฟานกำลังจะก้าวเข้าไป... หลงอ้าวก็ได้กล่าวเตือนเขาเป็นครั้งสุดท้าย

"สุสานของบรรพชนเต็มไปด้วยบททดสอบ... สายฟ้าที่อยู่ข้างในนั้นไม่ใช่สายฟ้าธรรมดา... แต่มันบรรจุเจตจำนงของท่านเอาไว้ มันจะทดสอบทั้งร่างกาย, จิตใจ, และวิญญาณของเจ้า... ที่ผ่านมามีผู้ที่เข้ามามากมาย... แต่ไม่มีผู้ใดได้กลับออกไป"

เขาหยุดเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อ "สิ่งที่เจ้าแสวงหา... 'แก่นแท้แห่งต้นกำเนิด'... มันอยู่ที่ใจกลางของสุสาน... ในห้อง 'หทัยมังกร' แต่ที่นั่น... ถูกพิทักษ์ไว้โดยเจตจำนงสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของบรรพชน... จงระวังตัวด้วย"

หลินฟานพยักหน้ารับคำเตือนนั้น... เขาโค้งคำนับให้เหล่าผู้พิทักษ์เป็นการขอบคุณครั้งสุดท้าย...

จากนั้น... เขาก็ก้าวเท้าแรก... เข้าสู่ทางเดินที่มืดมิดและเต็มไปด้วยสายฟ้า...

การทดสอบที่แท้จริง... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!