ตอนที่สามสิบสาม Your true destiny โชคชะตาที่แท้จริงของเจ้า
ท่าทางหนทางนำไปสู่การผงาดฟ้าของผมจากการเริ่มก้าวแรกในการเป็นพระเอกโชวเน็นไม่ใช่เรื่องง่ายดายแต่ผมต้องการเทคนิคหรือไม่ก็ผู้สนับสนุนต่างๆแม้จะเป็นผู้สนับสนุนที่เสียสติไปสักหน่อยแบบพวกผู้เฒ่าในแนวโชวเน็นก็ตามแต่ฝีมือของพวกเขานั้นเป็นของจริงผมคิดว่าพึ่งพวกเขาน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด
แต่ผมคงเลี่ยงที่จะต้องผ่านการทดสอบของพวกเขาในแบบแนวโชวเน็นไม่ได้สินะ
แบบเดียวกับที่นารุโตะต้องผ่านแบบทดสอบกระดิ่ง
พวกผู้เฒ่าติดนิสัยชอบรับน้องแบบโหดๆเพื่อทดสอบจิตใจของคนที่จะเข้ามาเป็นลูกศิษย์
ผมก็พยายามจะผ่านการทดสอบนี้อยู่หวังว่า ค่า Luck ของผมจะมีมากพอในการผ่านการทดสอบนี้นะ
ซึ่งในระบบเกมส์ออนไลน์นั้นค่า Luck นั้นจะเกี่ยวพันกับการโจมตีครติคัล และโอกาสสุ่มเจอศัตรูต่างๆ(ไม่เกี่ยวกับโอกาสการสุ่มกาชา..ตามนโยบายของบริษัทมีคนทดลองและปล่อยผลการทดลองผ่านทางวีดีโอต่างๆหมดเงินไปหลายล้านเพื่อการทดลองทางวิทยาศาสตร์)
โชคดีล่ะมั้ง
ที่ผมพอรู้แนวทางในการตอบโต้กับพวกคนแก่ในแนวโชวเน็นอยู่บ้าง
“ผมจะพยายามทำตัวให้คู่ควรกับการเป็นศิษย์ของคุณยายฮานะเทพธิดาผู้พิทักษ์นครหลวงครับ”
ผมจ้องตาไปทางคุณยายฮานะอย่างนักแน่นผนึกพลังมานาไปที่สายตาไม่วอกแวก
และก็ได้ผลเพราะพวกเราจ้องตากันอยู่ประมาณห้านาทีเห็นจะได้จนกระทั่งคุณยายฮานะสูดลมหายใจเข้าไปในกล้องยาสูบอีกครั้ง
“คุ หึหึคนหนุ่มช่างมีใจมุ่งมั่นดีจริงๆ”
“งั้นหมายความว่าคุณยาย ไม่สิอาจารย์ฮานะรับผมเป็นศิษย์แล้วสินะครับ”
ไปป์ฟาดมาที่หัวของผมแต่ผมไม่หลบ
โป๊ก กึ่งงงง
เสียงของไปป์ที่ฟาดมาเหมือนกับฟาดเหล็กกล้า
การต่อสู้เมื่อสักครู่ทำให้ผมแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง
“คุหุหุ อย่าพึ่งใจร้อนเจ้าต้องพิสูจน์ให้ได้เสียก่อนว่าพร้อมที่จะไปเอาป้ายของสี่ตระกูลใหญ่มาให้ข้าให้ได้ก่อน”คุณยายฮานะกล่าว
ผมกำลังจะบ่นว่า
มันจะช่วยรับโดยไม่สร้างเงื่อนไขได้ไหมนี่จะทำอย่างนี้ให้มันยุ่งยากทำไม
แต่ผมนึกได้ว่าเราอยู่ในโลกของแนวโชวเน็นเหนือธรรมชาติ
“ได้ครับอา..เอ่อคุณยายฮานะว่าแต่นามสกุลของผมนี่มันมีอะไรแปลกหรือครับ?ที่คุณยายบอกว่าผมจะลำบากหากเป็นผู้ชายคนเดียว ?”
ผมรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีและคุณยายฮานะก็ยืนยันคำพูดของผม
“ก๊า ฮา ฮา ฮา เธอไม่รู้จริงๆหรือนี่?แต่ก็นั่นล่ะ ก๊า ฮา ฮาฮา”
คุณยายฮานะหัวเราะไม่หยุด ทำให้ลางสังหรณ์แปลกๆของผมเริ่มรุนแรงมากขึ้น
“เดี๋ยวก่อน ก่อนที่จะพูดอะไรออกมาคงไม่ใช่ว่าสี่ตระกูลมีสัญญาหมั้นหมายกับตระกูลผมและเกี่ยวกับลูกชายรุ่นหลังมาตั้งแต่สมัยโบราณและทายาทหญิงสาวจากสี่ตระกูลต้องมาแต่งงานกับผมตามสัญญาที่บรรพบุรุษให้ไว้เมื่อหลายร้อยปีก่อนหรอกนะครับเพื่อความแน่ใจ ไม่ใช่เรื่องนี้ใช่ไหมครับ?”
ลูกผู้ชายเลือดบูชิโด สัญญาลูกผู้ชายต้องรักษาว่าอย่างนั้น
คนแดนไซฮกเอ๊ยตะวันตกที่ให้ความสำคัญต่อความอิสระเสรีอาจจะไม่เข้าใจ แต่คำสัญญาวัยเด็กหรือวัยแก่เมื่อหลายร้อยปีก่อนเป็นเรื่องจริงจังโดยเฉพาะในสังคมที่ผ่านมาหลายร้อยปี ก็ยังจะทะเลาะตีกันในโลกมืดกันอยู่อย่างนี้
และที่สำคัญ น่านิ๊ เจ้าโอตะมันมีชะตาว่าต้องเป็นพระเอกฮาเร็มหรือนี่? ถ้าไม่เดินหนทางของโอตาคุ เป็นเด็กหนุ่มม.ปลายธรรมดา เรื่องนี้ก็คงเปลี่ยนเป็นแนวฮาเร็มไฮท์สคูลเรื่องเหนือธรรมชาติไปแล้ว?
คุณยายฮานะยังคงหัวเราะเกินความจำเป็นยังไม่หยุด ราวกับอยากจะแก้แค้นผมที่ทำให้ไปป์ของเธอหัก..โอเคเรื่องนั้นผมผิดเอง
เวรกรรมหมายความว่าผมต้องไปช่วยคานาเอะ เด็กสาวผมขาว หนีออกจากบ้านที่ผมทำเป็นไม่สนใจในตอนแรกหรือนี่?
โชคชะตาท่านต้องการบอกอันใดกับกระผมกันแน่ครับ?
อย่างที่ว่าล่ะนะ หนทางของการผงาดฟ้าไม่ใช่เรื่องที่เราจะทำได้ง่ายๆ
“ฟู่ ฮา ฮา”
นั่นยังหัวเราะไม่หยุดอีก
“ฟู่ ไม่ได้หัวเรามาเสียนาน”
เส้นตื้นจังเลยนะครับคุณยายนี่
“มันก็ไม่ใช่หรอกเจ้าหญิงของแต่ละตระกูลต้องยอมรับเจ้าด้วยแต่เจ้าอาจจะเป็นคนเดียวที่สามารถเดินเข้าไปในเขตของพวกเขาทั้งหมดในฐานะแขกได้โดยไม่โดนแต่ละฝ่ายสงสัยหรือโจมตีก่อน ฟู่---“
โอ้ผมก็นึกว่าคุณยายอยากจะทำให้เรื่องมันยากขึ้นเสียอีก
“เจ้าคงไม่ได้คิดว่าจะทำให้เรื่องของเจ้านั้นยากขึ้นหรอกนะต่อให้ไม่สนใจเรื่องการแต่งงาน อย่างน้อยสถานะของเจ้าก็ยังสามารถคุยกันเรื่องพันธมิตรเพื่อวางแผนรับมือ....เฮ้อจิ้งจอกเก้าหางได้..แต่แปลกจริงนะ พลังมองเห็นอนาคตไม่น่าใช่ของตระกูลโอโตนาชิแต่เป็นของตระกูลไซโจวนี่นา?”
คุณยายฮานะพึมพำกับตนเอง
ผมก็พยักหน้าเห็นด้วย ไซโจว มีทักษะเพิ่มการหลบหลีกในตอนที่เห็นในเกมส์เป็นตัวแทนของความสามารถในการทำนายว่าหลบการโจมตีได้มากกว่าคนอื่นว่าอย่างนั้น
เรื่องแต่งงานผมไม่สน แต่หากสามารถทำให้พวกนี้เป็นพันธมิตรไม่สิ แค่หยุดต่อสู้กันสักพักและหันมาสนใจกับศัตรูร่วมกันสักพักก็น่าจะแก้ไขสถานการณ์บางอย่างได้เยอะแล้ว