เรียบร้อย เสร็จซักทีชั้นขอไปอาบน้ำก่อนนะ การบ้านเยอะ ฝนพูดขึ้น
โอเค รีบอาบแล้วกันของฉันก็มี น้ำก็เดินไปนั่งรอฝนอาบน้ำ ที่โต้ะ ตรงข้ามกับพ่อ/ ฝนได้เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว และกำลังเดินไปเข้าห้องน้ำ /น้ำได้เห็นหน้าของพ่อ แววตาพ่อของเธอที่หันมองตามฝนเดินเข้าห้องน้ำ สายตาที่จ้องมองฝนหัวจรดเท้า สายตานั้นทำให้น้ำขนลุกขึ้นมาทันที ใจของเธอเต้นแรงแบบผิดปกติ ทันใดนั้นพ่อของเธอที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็หันกลับมามองหน้าของเธอ ด้วยสายตาที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมาก่อน เธอก้มหน้าลงอย่างไวเหมือนกับว่า คนที่มองมาไม่ใช่คนที่เธอเคยรู้จัก
บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมผัดผ่านกิ่งต้นไม้ เหมือนในภวังค์เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว มือที่เปียกชุ่ม เหงือเริ่มออกตามหน้าผาก เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองเพียงแต่รู้สึกในใจว่า พ่อของเธอกำลังลุกขึ้นอย่างช้าๆ
ใน่เวลาแสนทรมานเช่นนี้.. แกร็ก! เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออก เธอรีบลุกจากโต้ะตรงไปที่ห้องน้ำ / นี่ ใจเย็นๆ ฉันยังไม่ทันออกเลย ฝนพูดพร้อมหันไปมองพ่อของเธอที่นั่งอยู่ที่เดิม มองมาหาเธอด้วยรอยยิ้มที่มุมปากนั่นกว้างเท่าที่มนุษย์คนนึงจะยิ้มได้และสายตาที่เบิกกว้าง เพ่งมาในชุดผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่กึ่งเปียกเกือบแนบเนื้อของเธอ ของเด็กสาวในวัย14-15ปี มันทำให้เธอขนลุกขึ้นมาเธอจึงรีบเดินเข้าห้องแล้วปิดประตู เธอรู้สึกเหมือนกับว่าคืนนี้เธอคงฝันร้ายเพราะสายตาคู่นั่นแน่ๆ จนเธอตั้งสติได้ เธอแง้มประตูออกทีละนิดเพื่อให้แน่ใจว่าพ่อของเธอจะไม่เห็น เธอเห็นชายคนนั้นซึ่งเป็พ่อของเธอกำลังยืนก้มมองหาอะไรผ่านร่องไม้ตรงประตูห้องน้ำที่น้ำกำลังอาบน้ำอยู่ เธอได้แต่ยืนตัวแข็งใจเต้นรัว จนสักพักพ่อของเธอก็เดินกลับไปนั่งที่โต้ะ แล้วน้ำก็ออกมาจากห้องน้ำ เธอรีบเดินมาเข้าห้อง. ภายในห้องแคบๆสีเหลี่ยม เด็กสาว2คนจับมือมองหน้ากัน เหมือนเธอรู้ว่านี่มันไม่ใช่เื่ปกติแล้ว และในขณะนั่น เสียงเท้าที่เหยีบพื้นไม้ดัง เอี้ยด เอี้ยด ก็ดังขึ้นเรื่อยๆจนมาหยุดที่หน้าห้องของเธอ.. ก็อก ก็อก ลูกจ๋า.. เสียงยืดยานพ่อของเธอดังขึ้นหลังบานประตูบานนั้น น้ำพูดตอบรับว่า ค่ะพ่อ.. / ฝันดีนะลูกรัก../ ชะ..เช่นกันค่ะพ่อ.